Tag: Landschap

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Kerk Fransum

De Lente in de Bol! Het Middag-Humsterland (Westerkwartier)

Bang voor honden ben ik niet. Ben er mee opgegroeid en weet hoe ik met honden om moet gaan. Maar soms fiets ik toch een stukje terug (zoals je op de kaart kunt zien) als een ‘boerderijhond’ al terwijl je nog op grote afstand bent behoorlijk agressief tekeer gaat en het hekje maar nauwelijks hoger is dan ‘m. Dan ga ik het er niet op wagen om door te fietsen… Ik was niet van plan mijn eerste fietstocht dit jaar te laten mislukken door een ongewenste confrontatie.

Want na drie maanden niet te hebben gefietst was ik blij dat het eindelijk weer geschikt weer was om eens lekker aan de zwerf te gaan door het gebied ‘middag-humsterland’.

Zonder echt doel besloot ik dus de bandjes weer op spanning te brengen en, nadat vanochtend éérst de rozen gesnoeid waren in de tuin, op pad te gaan met fiets en camera. Veel foto’s heb ik deze keer verhoudingsgewijs niet gemaakt maar wel lekker genoten van het mooie weer en de (bijna) 30 kilometer. Ondanks de e-bike viel de harde wind een béétje tegen mede natuurlijk omdat ik drie maand niet op de fiets gezeten had.

De rit ging in eerste instantie richting Aduard, waar ik afboog richting ‘het kerkje van Harkema’, Fransum, de Beswerd-polder, Feerwerd, Ezinge (via een fietspad tussen Feerwerd en Ezinge dat ik nog niet kende), Saaksum, Den Ham (langs de Piloersemaborg) en weer richting huis. De exacte route staat op Strava.

Beswerdpolder, Middag-Husmterland bij Zuidhorn

Opvallend hoe hoog het water stond in de Beswerdpolder en andere sloten, zoals je op deze foto (gemaakt met mijn Motorola Moto G7 smartphone overigens). Het land is overal ook erg nat. Ik heb zo het idee dat de droogte van de afgelopen zomer behoorlijk (over)gecompenseerd is. Maar wellicht denken de boeren er anders over. Het lijkt mij niet fijn voor een boer als het land zó nat is!

aalscholvers ezinge

Wie het ook niet erg vonden dat het water zo hoog stond waren de aalscholvers. Deze, en nog veel meer, zag ik bij Ezinge in het land. Ik had niet eerder zo’n grote groep (stuk of 15?) bij elkaar zien zitten en zeker niet in een weiland. Later, bij Saaksum, zag ik er ook nog verscheidene.

Bij Saaksum besloot ik even op de picknickplaats een korte break te houden voor wat fruit en drinken. Terwijl ik daar zat kwam de zon weer door de wolken. Want hoewel het over het algemeen een zonnige middag was, trok het langzaam wat dicht. Een mooi gezicht.

bellen voor een wonder

Reclame bij Aduard: bellen voor een wonder?

Onderwerg bij Aduard nog een opmerkelijke reclame. Bellen voor een wonder? Dat lijkt mij niet nodig. Kijk eens wat meer om je heen en geniet: we hebben een prachtige, wonderlijke, schepping!

Foto’s

Klik op een foto voor groot formaat.

Route

De route was zo’n 27 kilometer, zie de bijgaande kaart. Voor meer details kijk op mijn Strava-pagina.

Route Beswerd Polder Feerwerd Ezinge Saaksum

 

Distelvlinders, Kwikstaarten én Rietgors in Beswerd (Medenertilsterpolder)

De Beswerd Polder, of eigenlijk tegenwoordig de Medenertilsterpolder want daar maakt het nu onderdeel van uit, is een prachtig stukje landschap. Gisteravond ging ik een ‘rondje om’ en kwam er terecht. Om er (verhoudingsgewijs) nogal wat tijd te besteden tijdens mijn fietstocht.

In de polder trof ik naast veel distelvlinders (de Engelse naam “Painted Lady” is toch echt veel mooier hè?), witte kwikstaarten én zelfs een rietgors aan.

Nu had ik wel vaker een rietgors gezien, maar dan meestal in de buurt van Lauwersoog. De foto is niet echt een fotografisch hoogstandje – de rietgors hield mij héél goed in de gaten dus ik had weinig opties – alswel een ‘bewijsfoto’ maar ik vind ‘m persoonlijk tóch mooi.

Je bereikt de polder vanaf onder andere Den Ham of via Aduard. Wat ik er zo leuk vind is dat je afgezien van een incidentele fietser (en massa’s muggen!), waarvan overigens een aantal ook druk aan het fotograferen waren, verder niemand tegenkomt. Je fietst over de veeroosters ‘door de weilanden’. Nieuwsgierig aangestaard door de koeien en kalfjes. Waaronder deze dikbil-moeder met haar kalf.

Onderweg trof ik ook nog een aantal prachtige scholeksters, een (jonge?) reiger die zeer geconcentreerd het weiland afspeurde naar een hapje en kwam ik nog langs de oude brug bij Aduard. Die nu toch echt behoorlijk aan het vervallen is nu er geen onderhoud meer gepleegd wordt.

ROUTE

Een mooie route, van ca. 20 kilometer. Klik op deze link om te openenen in Strava.

FOTO’S
Klik op een foto voor groot formaat.

Roodborstjes aan de Gast in Zuidhorn

Zoals zo vaak maak ik de mooiste foto’s, niet zozeer ‘technisch’ maar meer wat ik dan zie tijdens het fietsen, pas aan het einde van mijn fietstocht. Zo ook vandaag. Een ‘treffen’ met een stelletje roodborstjes aan de Gast in Zuidhorn.

Vandaag een fotofietstocht gemaakt langs een aantal stukjes plattelandswegen waar ik heel graag kom en ze gecombineerd; de Dijkweg richting Boerakker, de Traansterweg richting Pasop en de Zuiderweg richting Zuidhorn. Gecombineerd in één fietstocht van bijna 30 kilometer. Wederom langs Oldekerk, in de hoop de Ooievaars nu wel te treffen maar ook vandaag lieten de ooievaars zich niet zien. Later suisde mij één nog wel voorbij (vermoedelijk van dit stel) maar die kon ik niet vastleggen. Net als een prachtige buizerd (te snel verdwenen).

Onderweg vooral van het landschap genoten, af en toe wat foto’s gemaakt van het landschap en wat dieren.

Aan het einde van de rit ging ik in Zuidhorn nog even langs het braakliggende terreintje van de voormalige OBS. Ik hoopte daar wat vlinders aan te treffen maar dat viel wat tegen. Wel zat het watertje daar vol met kikkers!

Zoals gezegd, al vlak bij huis – op de Gast in Zuidhorn – zag ik opeens een roodborstje in een boom en toen ik stopte vloog hij (of zij) naar de overkant van de weg. Waar de partner op een paaltje zat (foto boven)! Samen waren ze bezig wat rupsjes te verzamelen. Kennelijk zit er een nestje in de buurt!

ROUTE


In totaal zo’n 30 kilometer afgelegd. De exacte route is te vinden op Strava.

FOTO’S
Klik op een foto voor groot formaat.

Fietsen door verveningsgebied de Bakkerom

Het verveningsgebied de Bakkerom, bij Boerakker, ligt een beetje verstopt en is (denk ik) niet heel bekend. ik kwam er min-of-meer bij toeval terecht. Er was mij namelijk tijdens het woon- werkverkeer een bordje opgevallen dat duidde op een veerpont. En nieuwsgierig als ik ben (..) besloot ik daarom op de fiets daar eens poolshoogte te gaan nemen.


Bij het gehucht werd tot de jaren 1950 turf (baggel) gestoken, waardoor er petgaten ontstonden. De petgaten en hooilanden eromheen worden tegenwoordig onderhouden door Staatsbosbeheer, als onderdeel van het relatienotagebied Tolberter Petten. In het gebied, dat omgedoopt is tot natuurgebied ‘De Bakkerom’, komen plantensoorten als de echte koekoeksbloem, grote ratelaar, gele lis, gewone dotterbloem en diverse zeggesoorten voor. Ook nestelen er weidevogels als de grutto, tureluur, kievit en waterhoen. Ook de zwarte stern broedt er. – Wikipedia

De beschrijving op Wikipedia belooft wel wat. Helaas heb ik niet alles gezien wat er genoemd werd. De vogels, met name, hadden er vandaag niet zo’n zin in en de grote plas, waar het fietspad langs gaat, lag er verlaten bij. Je kunt niet alles hebben, en onderweg er heen had ik ook al vrij veel gezien. Het was een wat langere tocht (in totaal 37 kilometer afgelegd) dus heb ik het aantal stops om foto’s te maken ook beperkt. Richting het veerpontje kwam ik nog wel een groepje mooie paarden tegen – de bovenstaande haflinger was er één van.

Het veerpontje is ‘zelfbediening’. Er mogen maximaal 3 mensen op, dus ben je met een grotere groep dan is de oversteek niet in één keer te doen. Het was, dat zie je op de foto ook natuurlijk, overigens prachtig fietsweer ondanks de stevige wind (windkracht 3) die ik het eerste deel van de rit tegen had. En twee keer een kleine regenbui. Maar verder? Perfect!

NOTARISTUUN GROOTEGAST

Ik ging verder richting Grootegast (gewoon de bordjes met fietsknooppunten volgen). Daar nog even door de Notaristuun gefietst en foto’s gemaakt. En natuurlijk ook van het (oude) gemeentehuis er tegenover. Een van de weinige oude gemeentehuizen die nog in functie is in de regio. De meeste in deze stijl (Oldehove, Grijpskerk, Aduard enzovoorts) zijn niet meer in gebruik.

Vervolgens langs Sebaldeburen (foto kerkje hier boven). Een eenvoudig kerkje uit 1807. Maar dat maakt ‘m niet minder mooi uiteraard. Via Gaarkeuken, Hoendiep Noordzijde (van Starkenborghkanaal) en Mokkenburgweg weer naar Noordhorn.

Bij Noordhorn werd ik aangenaam verrast doordat de Putters (twee stuks, één zat te laag voor mij om op de foto te kunnen krijgen) er weer waren. Ik had ze eerder al eens gespot, laat in de avond, maar toen was de foto van slechte kwaliteit in verband met het tegenlicht. Nu had ik de zon in de rug én het diertje nam er de tijd voor om te poseren! Ik kon er een groot aantal leuke foto’s van maken (zie ook onder voor meer).

ROUTE

De route volgens Google Maps. De ‘omzwerving’ door de Notaristuun staat er niet bij uiteraard en ook een stukje fout rijden (verkeerde afslag). De eigenlijke route is zo’n 31 kilometer, ik heb er 37 afgelegd. Via deze link op Google Maps terug te vinden.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting