Tag: lauwersmeergebied

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Vierhuizen, Oostmahorn en Anjum – ’t hûnehok en smokkelaars

Een tijdje geleden wist een bekende op Facebook mij te melden dat onder de toren van de kerk van Harkstede een ‘gevangenis’ was. En opeens schoot mij te binnen dat onder de toren van de kerk van Anjum ook zo’n fenomeen zat. Bijgenaamd ’t hûnehok oftwel “het hondehok”.

Niet dat ik ‘m ooit zelf gezien had, maar ik had er over gelezen. In een serie boeken die ik in m’n jeugd verslond.

Het Hondehok

De naam “het hondehok” komt hier van: in de vroege eeuwen sloot men loslopende honden op onder de kerktoren van Anjum. Op zeker moment ontstond er behoefte aan een cel waar men (tijdelijk) landlopers, dronkaards of ander gespuis kon opsluiten. En ach, die konden best in ’t Hûnehok nietwaar? En zo werd een hondehok een plek waar men arrestanten opsloot…  In Friesland zijn er meerdere plaatsen, kerken, waar zo de hondehokken tot (tijdelijke) cel werden gebombardeerd. Zie verder “Hûnegat in Friesland

De Smokkelaars van de Schans

In de trilogie “De Smokkelaars van de Schans”, die zich grotendeels afspeelt in Anjum en bij de schans van Oostmahorn, komt deze -als ik mij goed herinner- namelijk voor. Een serie boeken die ik in mijn jeugd meerdere malen heb gelezen. Net als mijn Opa overigens! Die hield ook wel van een goed verhaal.

De boeken spelen in de tijd van de Franse overheersing en gaat over een aantal (jonge)mannen uit Anjum die de Franse bezetter te slim af (willen) zijn.

Enfin, vandaag ging ik die kant op. Eigenlijk een beetje op de bonnefooi met de camera’s bij me. De rit ging via Zoutkamp richting Lauwersmeergebied.

Vierhuizen

Ik kwam als eerste stop langs Vierhuizen (Vaaierhoezen in ’t Gronings). Een klein plaatsje in de buurt van Ulrum. Er staat een mooie molen (Korenmolen De Onderneming) en een werkelijk schitterend kerkje.

De kerk van Vierhuizen is een oorspronkelijk in de 12e of de 13e eeuw gebouwde kerk, gelegen op een wierde in Vierhuizen in de Nederlandse provincie Groningen – zie verder Wikipedia.

Anjum, Oostmahorn

Van daar uit ging ik richting Anjum – ik moest die kerk nu toch een keer op de foto zetten immers? Naast de kerk van Anjum is ook de molen het bekijken waard. Helaas te weinig tijd om er in te gaan, hoewel de molen open was. Bij de molen geparkeerd en van daar naar de kerk gelopen. Prachtig, oud en indrukwekkend gebouw. Aangezien Oostmahorn in de boeken ook veel voorkomt wou ik daar ook kijken maar de tijd werd krap en ik zat in een nogal toeristische hoek van ’t dorp blijkbaar. Veel auto’s met caravans en campers, ik was er snel klaar mee.

Wel nog een foto gemaakt van ’t voormalige Versterkerstation van de PTT. Dit in 1950 gebouwde pand, in de stijl van een Deens boerenhuis, verbond de Nederlandse telefoonlijn met 240 kilometer telefoonkabel met Deense eiland Rømø. In 1962 was dat kennelijk al overbodig, want toen werd het versterkerstation al weer gesloten.