Tag: fietsroute

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.

Rubber Eendje in het Zwembad

Huiszwaluwen bij Nieuwklap en veel vlinders

Een klein rondje fietsen (20 km) van Zuidhorn, via Den Horn, Nieuwbrug, Nieuwklap, Aduard, Fransum, Den Ham en vervolgens weer richting Noordhorn. Met daarbij natuurlijk even een tussenstop bij Nieuwklap, waar onder het viaduct weer heel veel Huiszwaluwen nestelen. De eieren zijn uitgekomen, dus zijn de ouders druk aan het voeren.

Schoonzusje was jarig, en dus was ik vroeg in de middag naar haar verjaardag gegaan en daarna nog even op de fiets gestapt voor een kort rondje door de omgeving. Het was behoorlijk warm weer, eigenlijk zou je beter in het zwembad hebben kunnen liggen dan op de fiets te stappen maar helaas geldt voor zwembaden nog steed een beperking. Dat doen we maandag (baantjes zwemmen) dan wel weer.

Eikenprocessierups

Langs de Zuiderweg, tussen Zuidhorn en Den Horn, werd ik onaangenaam verrast door allemaal lintjes aan de bomen. Eikenprocessierupsen. Helaas is kennelijk de enige “remedie” in onze gemeente simpelweg een lintje om de boom. Het is mij eerdere jaren ook al opgevallen dat er blijkbaar weinig aan bestrijding wordt gedaan terwijl er toch echt wel oplossingen voorhanden zijn. Voor wie deze route wil fietsen een kleine waarschuwing dus!

Vlinders Den Horn

Langs het fietspad richting Den Horn trof ik vrij veel verschillende vlinders aan. Met veel moeite had ik een foto van een citroenvlinder gemaakt, maar gek genoeg is die niet opgeslagen op de camera. Dus hopelijk kom ik die binnenkort nog weer eens tegen. Wel prachtige Dagpauwogen en heel veel witjes onderweg.

Zwaluwen Nieuwklap

Onder het oude viaduct bij Nieuwklap zaten altijd ontzettend veel huiszwaluwen. Kennelijk is het nieuwe viaduct ook uitermate geschikt want ze hebben onder het viaduct weer heel wat nesten gebouwd.

Niet alleen het geduld van de jongen werd beloond, ook mijn geduld. Met de camera in ‘burst’ modus gewacht (scherpstellen op één nest en geduld hebben) en eindelijk werd er voer gebracht door de ouders. De zwaluwen vliegen af en aan, maar om nu steeds van nest naar nest te switchen leek mij niet handig. Dus heb ik een nest uitgezocht redelijk dichtbij en waar redelijk licht op kwam (zonder al te veel tegenlicht). En zoals gezegd, dan is het een kwestie van wachten..

Ooievaars bij Aduard en Fransum

Langs het nieuwe fietspad bij Aduard kwam ik een enorme groep Ooievaars tegen. Ik heb ze even geteld: 11 stuks! Ze waren druk aan het scharrelen op het weiland. Even later, ter hoogte van Fransum, kwam ik weer een aantal ooievaars tegen. Deze keer volgden ze een tractor; de boer was druk bezig met de grasschudder en kennelijk levert dat eten (muizen?) op voor ze. Samen met de meeuwen waren ze druk bezig.

De Ooievaars hebben het kennelijk maar goed in onze regio, je ziet ze steeds vaker en ook in grote aantallen. Een paar jaar geleden vond ik het nog bijzonder een nest tegen te komen maar het lijkt wel of ze Groningen, en dan met name het Westerkwartier, hebben ontdekt! Inmiddels heb ik al meer dan twintig posts hier met foto’s van ooievaars!

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting/gallerij.

Nieuwe fietspad langs Aduard en prachtige Vlaamse Gaai

De Vlaamse Gaai is één van de mooiste vogels, vind ik, die er zijn. De Vogelbescherming schrijft over de Vlaamse Gaai dat het een “van oorsprong vrij schuwe bosvogel” is, “maar inmiddels ook volop in het stedelijk gebied te vinden. Gaaien hebben in het bos de functie van indringer-alarm; veel dieren reageren op hun alarmroep en verbergen zich.”

Ze kunnen inderdaad vrij lawaaiierig zijn zo had ik al eens gemerkt. Dat was toen ik voor ’t eerst één op de foto kreeg en helaas is het een slechte foto. Vandaag kreeg ik een herkansing en wát voor een! Ik zag de Vlaamse Gaai ruim binnen de range van mijn camera in een boom landen. Snel stoppen en de camera tevoorschijn halen, in de hoop dat het beestje niet weg zou vliegen. Maar, integendeel! Hij leek nogal nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was. Koppie ging in wat diverse kijkhoeken. En vervolgens vloog hij op, na een tijdje. Ik dacht: die is vertrokken. Maar nee, integendeel: hij ging nóg dichter bij zitten in een andere boom (foto hier boven). Waardoor ik nog een paar foto’s kon maken. Pas toen er een andere fietser aan kwam vertrok de Vlaamse Gaai weer.

Nieuw fietspad Aduard

fietspad aduard nieuwklap

Vandaag iets eerder gestopt met werken -want ik moest vanavond ook nog een aantal uren werken- en nu het nog kon qua weersomstandigheden even een stukje fietsen. Zonder echt doel richting Aduard vertrokken. Daar is een nieuw fietspad naar Nieuwklap aangelegd en daar was ik nog nooit langs gefietst. Dus daar maar eens langs!

Een mooi, breed, fietspad en onderweg veel vogeltjes (putters onder andere). Dit pad ga ik in de toekomst zeker vaker nemen. Ook leuk voor woon-werk fietsers uit Noordhorn, Aduard en Den Ham e.a. plaatsen die richting Groningen moeten!

Bij Nieuwklap zitten er onder het nieuwe viaduct al weer heel wat zwaluwen. Ze waren druk bezig met hun nesten. Een mooie gelegenheid even wat foto’s te maken van ze.

Onder het viaduct door richting Nieuwbrug – langs de woonboten daar waar ook vaak veel verschillende vogels zijn te vinden. Onder andere vinken. Ik zag zowel een mannetje als een vrouwtje. Vooral de mannetjes zijn natuurlijk opvallend met hun rode kleur.

Helaas ging het scherpstellen niet goed vanwege de bladeren (hij zat in de boom) en lukte die foto maar niet. Maar het vrouwtje scharrelde op de weg rond en dat is wel gelukt om vast te leggen. Da’s mooi! Want een vrouwtjes vinkje had ik nog maar één keer eerder (op dezelfde plek!) kunnen vastleggen, mannetjes wel vaker.

Ook veel koeien onderweg. Bij Nieuwbrug zag ik een groepje lekker genieten aan de waterkant. Even verderop kwam ik twee keer een kudde tegen die onderweg waren om te worden gemolken.

Opgegroeid “naast” een boerderij is dit natuurlijk een bekend gezicht voor mij. Ik heb er regelmatig achter gelopen om ze naar de stal te brengen samen met de boer, want ik kwam regelmatig op de boerderij, al vanaf dat ik een jaar of vier was. Maar ik had er dus nooit een foto van gemaakt. Vandaag meteen maar gedaan!

Op de Zuiderweg, tot slot, vlakbij Zuidhorn kwam ik dus de Vlaamse Gaai tegen. En een ooievaar, die je natuurlijk wel even moet vastleggen want, zoals ik de vorige keer ook al schreef: foto’s van ooievaars heb je nooit genoeg!

Foto’s en Route

Bijgaande de foto’s van vandaag en de route. Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.