Tag: reitdiep

Klein Maarslag - Historische Begraafplaats

Historische Begraafplaats Klein Maarslag

Klein Maarslag was vroeger een plaats in Groningen. Alles wat nu nog resteert is een boerderij en één woning. En de begraafplaats. Het bordje dat ik onderweg tegenkwam stond alleen op “Hist. Begraafplaats” en er was een betonweg. In de verte een boerderij. Meer is niet nodig om mij nieuwsgierig te maken en de aanwijzing op dat bordje te volgen!

Ik was op weg richting Mensingeweer. De afslag richting Mensingeweer had ik gezien in Roodehaan. En ik dacht daar nog nooit te zijn geweest op de fiets. Maar gaande de route herkende ik (te) veel. Behalve dan de afslag richting Klein Maarslag, die was mij voorheen niet opgevallen.

Schouwerzijl

Voor ik daar was kwam ik nog door Schouwerzijl. De herstelwerkzaamheden bij de kade en de brug daar zijn afgerond en het een en ander ziet er weer prachtig uit.

Vanwege de werkzaamheden daar, die voorzover ik mij herinner wel een paar jaar hebben geduurd, was het wel even geleden dat ik er een foto van gemaakt heb. Het resultaat mag er in elk geval zijn!

Klein Maarslag is waarschijnlijk rond de jaartelling of nog wat later als wierde opgeworpen vanuit de veel grotere wierde Groot Maarslag. De wierde lag op een strategische plek aan de benedenloop van de Hunze. Deze strategische plek verdween na de Sint-Marcellusvloed van 1361 of 1362 [..] De naam wordt verklaard uit de Oudfriese woorden ‘mar’ (“waterloop”) en ‘slagt’ of ‘slachte’ (“oeverversterking” of “dijk”). Klein Maarslag is in het verleden een volwaardig dorp geweest. Het enige dat resteert van het vroegere dorp is het oude kerkhof. Dit grafveld was wellicht al voor de kerstening in gebruik en lag er blijkens opgravingen in elk geval al voordat er een kerk werd gesticht. Op 26 maart 1584 werd het dorp Maarslag en haar kerk door Staatse troepen uit Friesland in brand gestoken uit wraak voor een strooptocht door troepen van Francisco Verdugo. De wierde van Klein Maarslag werd in de 19e of 20e eeuw voor het grootste deel afgegraven. Het resterende deel steekt tot ongeveer 1,8 meter uit boven de omgeving. (Wikipedia).

Op de grond zijn de contouren van de kerk weergegeven (zie foto boven). Er zijn nog een aantal graven maar de meeste zerken kun je niet meer lezen. Ik vond het bijzonder leuk er eens te gaan kijken ook al is er niet veel meer te zien – het is wel een historisch punt met toch ook wel een groot belang vroeger.

Na Klein Maarslag weer richting Mensingeweer maar kwam weer een afslag tegen, vlak voor Mensingeweer. Volgens Google Maps ging die richting Maarhuizen (wat uiteindelijk niet zo bleek te zijn) en zo kwam ik langs het Winsumerdiep, Winsum en daar besloot ik richting Schilligeham te gaan. Met de navigatie aan, op de telefoon, lukte dat. Anders had ik de afslag, in Winsum, zeker gemist.

Maar voor ik dat bereikte (er heen fietsen leek me niet zo boeiend want het bestaat uit slechts drie boerderijen) sloeg ik af richting Garnwerd. Voor de verandering via Klein Garnwerd. Vanuit deze hoek heb je bovenstaande zicht op Garnwerd.

Aangezien ik vond dat ik wel weer genoeg kilometers in de benen had, richting huis gegaan. Onderweg weinig vogels gezien die ik goed op de foto kon krijgen, helaas. Uitgezonderd een Torenvalk, Wel veel koeien en paarden onderweg. Oók de moeite waar natuurlijk.

Voorbij Garnwerd wordt het landschap door Tennet gemolesteerd met nieuwe hoogspanningsmasten. Ter compensatie hebben ze er een betonnen picknickbank neergezet. Hoe je dat ‘oog voor de natuur’ kunt noemen ontgaat mij. Maar dit soort bedrijven kennende smijten ze met geld om hun landschapsschade af te kopen dus uiteindelijk zal de natuur er wel van profiteren.

Alles bij elkaar een mooie route van zo’n 40 kilometer.

Foto’s Begraafplaats Klein Maarslag

Klik op een foto voor vergroting.

Piepschuim afval in het water

De Charme van Afval

Fietsend door het Westerkwartier en Het Hogeland kom je van alles tegen. Soms ook iets wat er niet thuishoort. Afval. Een groot brok piepschuim in het kanaal. Afval kan zijn charme hebben. Vanuit het standpunt van een foto. Niet vanuit het standpunt van milieu.

Een groot brok drijvend piepschuim in het kanaal vandaag. Helaas kon ik er niet bij om het er uit te halen. Met de camera kon ik er wel dichtbij. Van een afstand leek het wel een grote drijvende steen maar dat kon natuurlijk niet kloppen, dus ging ik eens kijken wat het wel was en het bleek een groot stuk piepschuim, met een duur woord “geëxpandeerd polystyreen”. iets wat echt totaal niet in de natuur thuishoort ook omdat de vogels het voor voedsel aan kunnen zien. Zo te zien lag het ook al een tijd in het kanaal.

Het was een prachtig weekend en dat nodigde veel mensen uit tot een wandeltocht of een lekker ritje op de fiets. Mij ook natuurlijk. Al dat binnen zitten is niet goed voor een mens! Eindelijk even lekker bewegen en een paar plaatjes maken. Het eerste fietstochtje van dit jaar zit er weer op en ik hoop er nog héél veel te kunnen gaan doen!

Zonder enig plan ging ik vandaag fietsen. De eerste stop was even langs het 13e eeuwse kerkje van Fransum, Ik ben er al veel vaker geweest maar het blijft een interessant kerkje om te zien. Helaas vonden héél veel mensen dat kennelijk, want het was er erg druk. Nog lastig om een foto te maken waar geen andere mensen op stonden. Daarna door de Beswerdpolder gefietst, richting Aduarderdiep, langs Reitdiep richting Wierumerschouw en vlak voor Dorkwerd weer langs van Starkenborghkanaal afgeslagen richting (t)huis.

Qua dieren, en met name vogels, bleef het wat beperkt tot kraaien, schapen, zwanen, reigers, duiven en (heel veel) spreeuwen. Maar met bijna 27 kilometer in de benen vond ik het wel mooi geweest!

Woldring Locatie, Groningen

Tijdens de vorstperiode, twee week geleden, moest ik nog even langs de Woldringlocatie om één van de dochters op te pikken. Daar had ik toen met mijn smartphone een paar foto’s gemaakt. Vanmorgen waren we er ‘even koffie doen’ en toen vanuit het gebouw zelf ook een mooi plaatje kunnen schieten (zie onder). Het is een mooi, markant, gebouw. Ondanks de af en toe negatieve berichtgeving over de verhuurder is het qua plek en architectuur natuurlijk echt wel uniek en leuk om te zien. Je hebt er nu nog vrij zicht op. Dat zal wel veranderen want er naast wordt nieuw gebouwd.

Route en Foto’s

De route van vanmiddag is hier te vinden (Strava). Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

Schaap op de dijk met Spreeuwen

Grote Witte Zilverreigers, Bonte Specht en veel schapen..

De fiets is weer gerepareerd en het was tussen de regenachtige dagen door eindelijk even droog. Dat moment wilde ik niet voorbij laten gaan en dus “vrij nemen”  en de fiets gepakt. Met als enige plan “even weer richting Adorp en Reitdiep-gebied”.

Uiteindelijk werd het een tochtje van zo’n 36 kilometer. Met af en toe een spettertje regen, zon en bewolking. Die bewolking in combinatie met de toch vrij flink doorbrekende zon af en toe gaf mooie lichtval overigens. Ondanks dat ik een e-bike heb, voelde ik de tocht wel aardig ‘in de benen’ want met het warme weer had ik ook niet meer gefietst (mede omdat we een verbouwing/renovatie-project hadden).

Peugeot CE122 e-bikeDe fiets had naast een nieuwe binnen- en buitenband (zo’n betonrandje kan venijnige schade aanrichten) ook een servicebeurt gehad en er waren nog wat kleine mankementjes hersteld. Uitgevoerd door Kuis Noordhorn, waar we alle fietsen in onderhoud hebben (en hadden) en in het verleden ook een aantal fietsen hebben gekocht.

Mijn fiets komt oorspronkelijke van Halfords maar helaas is de vestiging in Groningen gesloten. Gelukkig doet Kuis niet moeilijk, in tegenstelling tot sommige andere fietsenzaken, over het feit dat de fiets elders gekocht is.

Na zes jaar geen enkel onderhoud, afgezien van de eerste servicebeurt, te hebben laten uitvoeren en vele duizenden kilometers fietsen toch opmerkelijk dat er maar zo weinig aan hoefde te gebeuren. Dikke duim voor de fietsen van Peugeot!

Buizerds en Torenvalken

De roofvogels (buizerds, torenvalken) waren erg actief vandaag. Weinig goede foto’s van kunnen maken helaas. En zal je zien: op het moment dát ik een buizerd prachtig op de foto krijg hoor ik vlak bij mij een paar vogeltjes tekeer gaan. Op nog geen tien meter twee gele kwikstaarten in een poeltje water. Scherpstellen, afdrukken en de melding in beeld “Memory Card Full”. Snel een oud filmpje wissen, weer op de vogeltjes instellen en: ze zijn weg. Zoals ze dan zeggen “the bigger the miracle, the smaller the audience”.

Grote Zilverreiger

Grote Witte Zilverreiger

Dat was toen ik al bijna thuis was. Daarvoor had ik al genoeg moois gezien. Maar liefst dertien(!) Grote Witte Zilverreigers tussen Zuidhorn en Aduard om mee te beginnen.Je ziet ze regelmatig in onze regio tegenwoordig. Toch wel heel bijzonder, zo vind ik.

Ook heel veel koolwitjes onderweg. En schapen! Zie ook de foto’s in de gallerij hieronder. Bij de Piloersemaborg hadden ze nog een kleine roadblock opgeworpen maar afstappen en rustig er tussendoor lopen wordt natuurlijk door de schapen geaccepteerd – ze gaan gewoon een stapje opzij.

Grote Bonte Specht

Bij Schilligeham in de buurt hoorde ik opeens een vogel nogal tekeer gaan. Ik zag in het voorbijrijden iets boven in de boom zitten en tot mij verbazing was het een Grote Bonte Specht. Fiets aan de kant en foto’s maken. Slecht (tegen)licht dus stukje terug lopen in de hoop dat hij bleef zitten en dat gebeurde inderdaad. Ik kon op mijn gemak foto’s maken. Nog steeds vrij lastig qua licht maar het resultaat is acceptabel.

ROUTE

De route is te vinden op Strava en onderstaande kaartje.

In totaal 36 kilometer.

MEER FOTO’S

Klik op een foto voor groter formaat.

 

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Kleine Karekiet, de Onlanden Groningen

De Onlanden: Blauwborst, Rietgors, Rootborsttapuit en Kleine Karekiet

De Onlanden bij Groningen is een natuurgebied vlak bij de stad Groningen met een mooie verscheidenheid aan bijzondere vogels, grote grazers en een uitkijktoren. Vorig jaar was ik er in juni geweest, op de scooter. Vandaag per fiets er heen gegaan. En het was absoluut een geslaagde fietstocht. Naast dat ik voor het eerst een blauwborst op de foto kon zetten zag ik er ook veel kleine karekieten, meerdere rietgorzen, rootborsttapuiten en natuurlijk ook ganzen en futen.

Aangezien ik af en toe de video-bewerking doe voor de online kerkdiensten van Baptistengemeente De Cirkel in Groningen en de schijven waarop de video-data wordt weggeschreven nog even terug moest brengen besloot ik het nuttige en het aangename te verenigen: een fietstocht via Groningen en vanuit de stad richting de Onlanden. De vorige keer was ik via de kant van Peize gekomen en de invalshoek die ik vandaag koos bleek een gouden greep qua tijdstip en stand van de zon.

Onderweg ook nog een paar plaatjes gemaakt “in de stad”, zie de gallerij hieronder. Gisteravond was ik overigens ook nog op pad geweest; even langs NAM Park “de Noorderriet” (zie foto’s onderaan). Maar aangezien er een tijd was afgesproken waarop ik bij de kerk de spullen zou afleveren kon ik niet te lang stoppen onderweg natuurlijk.

Blauwborst, de Onlanden

De eerste vogel die ik tegenkwam was gelijk al een die ik niet zo vaak tref: een rietgors. Om, nog geen 200 meter verder, een Blauwborst te treffen! Die had ik nooit eerder voor de camera gehad en de omstandigheden waren ook nog eens optimaal!

Terwijl ik foto’s maakte van de rietgors kwam er een jongetje van een jaar of 11 à 12 kijken wat ik gespot had. Hij bevestigde mijn vermoeden dat het een rietgors was, na met zijn verrekijker en vogelgids te controleren of mijn waarneming klopte. Hij wist mij ook te vertellen dat hij vlakbij ook drie geoorde futen had gezien. Die heb ik zelf niet waargenomen, die had ik helaas gemist.

Het verklaarde voor mij waarom ik even daarvoor een aantal mensen met camera’s met enorme lenzen, op statief, had zien kijken naar de kokmeeuwen (waar ik wel een foto van heb), wat mij enigzins verbaasde. De site van de vogelbescherming vertelde mij waarom: de geoorde fuut broedt vaak in het gezelschap van kokmeeuwen,… en ik maar denken dat een foto van een kokmeeuw die wat water drinkt leuk is, mis ik het meest ‘belangrijke’ 🙂 maar ik ben dan natuurlijk ook geen echte ‘vogelspotter, dat blijkt maar weer!

Via de Onlanden ben ik vervolgens richting het Leekstermeer gegaan. In de Onlanden had ik al een roodborsttapuit gezien maar kon ‘m niet echt goed op de foto krijgen. In de buurt van het Leekstermeer trof ik het: drie keer een roodborsttapuit, één keer en vrouwtje, twéé keer een mannetje, en alle drie keer kon ik er goed foto’s van maken!

De Onlanden en het gebied rond het Leekstermeer lopen nagenoeg in elkaar over. Via het Leekstermeer, waar het toch behoorlijk druk was en de ‘anderhalve-meter’ richtlijn door sommigen met voeten getreden werd helaas, ging ik richting Lettelbert en Enumatil om door ’t Faan weer terug te fietsen.

Door de regelmatige stops, om foto’s te maken, toch vierenhalf uur onderweg geweest, met, volgens Strava, ca. drie uur ‘beweegtijd’. Da’s dan ook wel weer heel nuttig natuurlijk!

De Onlanden, Groningen

Klik op een foto voor de vergroting. De route is hier te vinden. In totaal bijna 54 kilometer.

NAM Park De Noorderriet

Het NAM Park, De Noorderriet, bij Grijpskerk in de vroege avond. Helaas niet zo veel te zien deze keer maar wel veel te horen. De vogels gaan er flink te keer. Maar helaas is het er (wederom) vergeven van de muggen en dat maakt een bezoekje in de avond minder fijn. Desondanks ruim anderhalf uur rond gewandeld. Voor vertrek trof ik nog een merel aan (in de boomtop bij de buren) en een mij onbekende kat in onze tuin.