Tag: Koeien

Fietsen langs het Reitdiep: Grutto’s!

Grutto’s zijn echte oer-Hollandse vogels. Helaas hebben ze het moeilijk en staan op de Rode Lijst. Waar het boerenbedrijf nog ruimte laat voor natuur, daar gedijt de grutto. Zo is hij de ambassadeur van agrarisch land waar productie en natuur in balans zijn, aldus de Vogelbescherming. Daarom ook is het zo fijn te zien dat in de regio waar ik woon Grutto’s toch met regelmaat te zien en te horen zijn! Ook vandaag weer, onder andere bij Hekkum en vlak bij Garnwerd.

De afgelopen tijd heb ik weinig tijd gehad om de blog bij te werken. Als ik tijd had om te fietsen deed ik dat liever dan hier stukjes tikken en onder het motto “dat doe ik later nog wel even” stapelt het zich snel op.

Bijgaande dan ook de foto’s en routes van vier recente fietstochten. De fietstocht van vandaag was samen met mijn vrouw. Doordat ik door al mijn gezwerf heel wat leuke plekjes heb ontdekt inmiddels hebben we op basis daarvan voor vandaag een route gekozen die ging richting Wierumerschouw en vandaar langs het Reitdiep (Hekkum, Garnwerd) om vervolgens via onder andere de Beswerdpolder weer terug naar huis te gaan.

Brug Wierumerschouw (video)

Wierumerschouw (Gronings: Wierumerschol) is een gehucht aan het Reitdiep in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De meeste huizen liggen aan de kant van Zuidhorn. Het Pieterpad loopt door Wierumerschouw. Wierum is een wierde iets ten zuiden van Wierumerschouw. Een schouw (in de volksmond scholle) is de gewestelijke naam voor een kleine (roei)boot, die ook werd gebruikt als overzet of voetveer. (Wikipedia)

Voor vrienden in de USA had ik een kort filmpje gemaakt van de brug bij Wierumerschouw (vandaar Engels commentaar). Een hele leuke plek ook voor kinderen om lekker wat te ontspannen, zoals je kunt zien in de video.

Foto’s Reitdiep

Zoals gezegd onderweg een aantal Grutto’s maar ook kieviten, jonge Tureluurs, Meerkoeten met kuikentjes, Zwanen met kuikens en natuurlijk ook het nodige vee. Tip: bij Wierumerschouw verkopen ze heerlijk yoghurtijs!

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Niehove

Een kort rondje langs onder andere Niehove. Bij thuiskomst was ik blij verrast in de brievenbus een pakketje te vinden met een nieuwe clip-on zonnebril. Mijn zonnebril op sterkte was niet meer van de juiste sterkte en aangezien ik nog niet helemaal aan een nieuwe bril toe ben, .. is dit de ideal “ouderwetse” maar oh zo praktische oplossing. Vroeger kocht ik ze bij de HEMA maar die heeft ze niet meer. Je koopt ze voor nog geen vijf euro op bol.com tegenwoordig.

Bijzonder in deze serie is mijn ontmoeting met een Kievit die ik van heel dichtbij kon fotograferen. En de eend met kuikens. Eigenlijk zocht ik iets anders in het riet (ik dacht een rietzanger te horen) toen ik ze opeens zag. Gelukkig passen ze net samen in beeld.

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Feerwerd

Een mooie route, langs een paar wegen die ik niet eerder gereden had. De boeren waren druk met het binnenhalen van het gras. Een mooie route waarbij ik volop kon profiteren van het ‘golden hour’, het uur voor zonsondergang. Dat geeft een bijzonder mooie gloed en licht in foto’s!

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Leegkerk

Een ‘variatie op een thema’ – deze route heb ik veel vaker gereden maar deze keer zag ik een weg die ik niet kende en tja, die móet dan “ontdekt” worden. Hele mooie omgeving, wie verwacht dat zo vlak onder de rook van een grote stad als Groningen? Het lijkt soms wel of de tijd op sommige plekken stil heeft gestaan.

Ook nu weer fijn kunnen profiteren van de avondzon. Naast een rietgors, die ik vlak bij het ‘Kerkje van Harkema’ tegenkwam ook een paar mooie plaatjes kunnen schieten van de hazen die zich tegoed deden aan de pas gemaaide akkers. Ze leken overigens totaal niet bang en kwamen op een zeker moment zelfs naar mij toe rennen (zie foto hieronder). Langzaam bewegen en geduldig wachten was kennelijk toch een goede methodiek om hun vertrouwen (een beetje) te winnen.

Route is hier te vinden.

 

 

 

Kievit met kuikens op akker

Kievitkuikens onder moeders vleugels

De Kievit is waarschijnlijk één van de meest bekende weidevogels in Nederland. Dat ze ook op een vers geploegde akker hun nesten hebben zullen veel mensen niet weten. De website van de Vogelbescherming zegt bijvoorbeeld over het nest van de Kievit: “Broedt graag in kort gras, afgewisseld met kale plekken. Buiten de broedtijd vooral in open grasland- en bouwlandgebieden, ook wel in zeer ondiep water”.

Ik weet niet wat de reden is, maar er is bij ons in de buurt een stuk land dat nog niet zo lang geleden geploegd is, en ik heb het ook wel vaker gezien, waar veel kieviten regelmatig zitten. Mogelijk dat er veel eten te vinden is. Ik fietste er vandaag langs en een wat oudere dame met verrekijker attendeerde mij op een Kievit met kuikens. Zij zag er één maar dacht dat er misschien meer waren.

Kievit met kuikens

Goed verstopt onder moeders vleugels…

Met mijn camera, een superzoom van Sony, is goed inzoomen mogelijk en er waren er inderdaad méér: onder de veren van moederkievit ontwaarde ik een paar kleine pootjes die uitstaken. En even later kwam er nog een aangewandeld om vervolgens onder moeder weg te duiken.

Lammetjes bij Zuidhorn

Ik moest even naar Zuidhorn, op de fiets, en ach als je dan tóch op de fiets zit en het weer is beter dan voorspeld dan maar even via een omweg. Een mooi rondje van ruim 18 kilometer door de omgeving via Aduard en Den Horn. De bomen bij het kerkje van Den Horn zijn flink gesnoeid, waardoor ik daar wat meer vrij zicht op had en (toch) ook maar weer eens foto van heb gemaakt.

Meer foto’s Kieviten

Klik op een foto onderstaand voor vergroting

Tureluur (Hekkum)

Tureluurs, Kemphanen en Tulpenvelden

De route langs de tulpenvelden in het Groninger Hogeland is weer te rijden. Helaas kwam ik er te laat achter dat de Tulpen helemaal nog niet in bloei staan. Tevergeefs was het ritje gisteren niet helemaal want het Hogeland is een sowieso de moeite waard. Binnenkort maar weer een poging als de Tulpen wél in bloei staan.

Vandaag de fiets genomen. Richting Hekkum, waar ik wel vaker kom, en Winsum. Ook onderdeel van het Hogeland. Een mooie route waarvan ik nagenoeg alles al eens beschreven heb dus volsta ik deze keer met de foto’s!

Voor wat betreft de route’s, die kun je bij Strava in GPX-formaat downloaden. Ik had mij daar nooit zo in verdiept verder maar aangezien de route langs de Tulpenvelden ook in GPX-formaat werd aangeboden toch maar eens naar gekeken hoe dat werkt. Ik vond een app in de Google Playstore die niet alleen Open Source is en geen reclame bevat maar ook simpel en doeltreffende werkt. Eén opmerking die ik heb bij de app is dat, ondanks mijn ICT achtergrond, het mij niet lukt(e) die app op een normale manier af te sluiten. En ‘aanrijden’ op een GPX route die je actief hebt gaat ook wat onhandig. Enfin, alle waar is naar zijn prijs. Het doet wat het moet doen.

Tureluur en Kemphaan

Kemphaan (Hekkum)

Kemphaan bij Hekkum

Bij Hekkum werd ik aangenaam verrast door het feit dat er aardig wat Tureluurs waren te zien naast natuurlijk Meerkoeten, Kieviten en Ganzen. Maar tot mijn verrassing ook zeker meer dan twintig(!) kemphanen!

Tulpenvelden Hogeland

Wie ‘naar de bollen‘ wil op het Hogeland wil doet er goed aan de pagina “Bloeien de Tulpen al” te raadplegen. Ik had dat niet gedaan. En aangezien ik ook niet echt een man met ‘groene vingers’ ben er ook helemaal niet over nagedacht dat ondanks dat de route inmiddels was opengesteld de Tulpen helemaal nog niet bloeien!

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Fietsroute

Voor de aardigheid had ik vandaag de fietscomputer gereset om de afgelegde kilometers onder het rijden wat makkelijker te kunnen zien (want je mag immers niet met je mobieltje in de hand rijden). De afwijking op een dergelijke afstand tussen Strava en de fietscomputer is toch best groot, meer dan één kilometer meer volgens de fietscomputer. Een afwijking van ca. 3,5% kan ik mee leven. Blijft de vraag wie er gelijk heeft?

2021-04-18 Route Hekkum Hogeland

 

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.