Tag: Koeien

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Lepelaars Lauwersmeer Jaap Deensgat

Lepelaars, Kneu, Kemphanen en Boerenzwaluwen

Lepelaars, Rietgorzen, Kemphanen, heel veel boerenzwaluwen mét jongen, een Kneu, Grauwe Ganzen, Lijsters, wilde Eenden en natuurlijk Schotse Hooglanders in het Lauwersmeergebied, rondom de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Bij de vogelkijkhut Jaap Deensgat kom ik wel vaker. Maar nog nooit was een bezoekje voor mij persoonlijk zo’n succes als vandaag. Hoewel het weer niet zo geweldig was om er op uit te gaan, en fietsen door de harde wind en af en toe een bui voor mij sowieso geen optie was, wilde ik toch “even naar buiten”. Met de camera en even frisse neus. Dus richting de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Het viel mij bij aankomst op dat ondanks het niet zo geweldige weer er redelijk veel mensen in het Lauwersmeergebied waren en ook bij de toegang van de vogelkijkhut stonden wat auto’s geparkeerd. Ik vermoed dat het te maken heeft met regelmatige waarnemingen van de Casarca eenden. Ze waren voor mij te ver weg om ze goed te kunnen zien, laat staan ze op de foto te zetten of ze te tellen. Wat kennelijk andere bezoekers wel hebben gedaan. Op waarneming.nl zag ik dat rond het tijdstip dat ik er was anderen 26 à 27 van deze eenden geteld hebben.

Lepelaars

 

Aangezien ik van afstand zag dat er al een aantal mensen in de hut waren c.q. er heen liepen en ik sowieso ook even in de omgeving wilde rondkijken (even de benen strekken) liep ik eerst de hut voorbij en dat was –zo bleek– “een gouden greep”.

Want ik trof naast een aantal rietgorzen (later toen ik terug naar de auto liep nog een paar) ook vijf Lepelaars aan! In eerste instantie, vanaf een afstand, dacht ik “zwanen of ganzen”? Maar toen ik dichterbij was werd ik wel heel enthousiast! Ik wist wel dat ze voorkwamen in het gebied maar had ze er nog nooit gezien. En ook nog ‘binnen bereik’ voor mijn camera.

Kemphaan

Daarnaast trof ik vlak daarvoor al twee kemphanen aan. Wat natuurlijk ook prachtig is want die zie je ook niet zo veel, ik althans niet. Voor mij was de tocht eigenlijk al helemaal geslaagd met deze drie prachtige vogelsoorten waarvan ik er één, de lepelaars, nog nooit eerder tegengekomen was in het wild.

Boerenzwaluwen

Het was mij bij een eerder bezoek ook al overkomen dat ik boerenzwaluwen in de vogelkijkhut tegenkwam. Maar, nu zaten ze ook allemaal op de toegangsweg. Met name jonge zwaluwen die door de ouders af en aan gevoerd werden (helaas is mijn camera niet geschikt om dat soort bliksembezoekjes van de ouders vast te leggen dat wil zeggen ik was steeds nét te laat).

De jonge zwaluwtjes waren niet bepaald schuw te noemen. Ze lieten de mensen die op weg waren naar de vogelhut op slechts een paar meter afstand passeren. Kwam je dichterbij dan vlogen ze even weg om vervolgens weer terug te komen. Ik heb er dus een leuke serie foto’s, van slechts een paar meter afstand, van kunnen maken.

In de Vogelkijkhut zitten, net zoals bij een eerder bezoek, dus wederom weer nesten van Boerenzwaluwen. Als je er heen gaat, laat ze rustig hun gang gaan en hou een beetje afstand van ze. De meeste “vogelaars” lijken weinig interesse in ze te hebben en lopen de zwaluwen voorbij. Wat in mijn ogen jammmer is, want ze zijn héél “fotogeniek”!

Kneu, Jonge Kievit

In de fotohut aangekomen kreeg ik ook nog een paar leuke vogels te zien: een Kneu en een jonge kievit.

Helaas geen fotografisch hoogstandje, maar ik was al lang blij dat ik ‘m heb kunnen vastleggen: de kneu staat op de “rode lijst” volgens de vogelbescherming. Er waren er meerdere maar ze zijn niet erg “honkvast”. Dus toen ik er een scherp kreeg meteen afgedrukt. Onder het motto “een matige foto is beter dan géén foto”.

Daarnaast scharrelde er een jonge kievit rond. Ook dáár had ik nog geen foto van.

Na het bezoek aan de Vogelkijkhut ben ik verder gereden richting de haven van Lauwersoog. Onderweg trof ik nog een paar Schotse Hooglanders aan, dus een korte stop waard natuurlijk.

Foto’s

Een geslaagd bezoek dus aan de Vogelkijkhut met veel foto’s van vogels die ik nooit eerder tegen ben gekomen. Zo zie je maar dat het weer voor de dierenwereld kennelijk heel wat minder uitmaakt dan voor de mens want ze waren erg actief en lieten zich goed zien! Wat betekent dat ik ook weer een paar kon plaatsen op mijn account bij waarneming.nl natuurlijk.

Klik op een foto voor grote(re) weergave.

 

Nieuwe fietspad langs Aduard en prachtige Vlaamse Gaai

De Vlaamse Gaai is één van de mooiste vogels, vind ik, die er zijn. De Vogelbescherming schrijft over de Vlaamse Gaai dat het een “van oorsprong vrij schuwe bosvogel” is, “maar inmiddels ook volop in het stedelijk gebied te vinden. Gaaien hebben in het bos de functie van indringer-alarm; veel dieren reageren op hun alarmroep en verbergen zich.”

Ze kunnen inderdaad vrij lawaaiierig zijn zo had ik al eens gemerkt. Dat was toen ik voor ’t eerst één op de foto kreeg en helaas is het een slechte foto. Vandaag kreeg ik een herkansing en wát voor een! Ik zag de Vlaamse Gaai ruim binnen de range van mijn camera in een boom landen. Snel stoppen en de camera tevoorschijn halen, in de hoop dat het beestje niet weg zou vliegen. Maar, integendeel! Hij leek nogal nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was. Koppie ging in wat diverse kijkhoeken. En vervolgens vloog hij op, na een tijdje. Ik dacht: die is vertrokken. Maar nee, integendeel: hij ging nóg dichter bij zitten in een andere boom (foto hier boven). Waardoor ik nog een paar foto’s kon maken. Pas toen er een andere fietser aan kwam vertrok de Vlaamse Gaai weer.

Nieuw fietspad Aduard

fietspad aduard nieuwklap

Vandaag iets eerder gestopt met werken -want ik moest vanavond ook nog een aantal uren werken- en nu het nog kon qua weersomstandigheden even een stukje fietsen. Zonder echt doel richting Aduard vertrokken. Daar is een nieuw fietspad naar Nieuwklap aangelegd en daar was ik nog nooit langs gefietst. Dus daar maar eens langs!

Een mooi, breed, fietspad en onderweg veel vogeltjes (putters onder andere). Dit pad ga ik in de toekomst zeker vaker nemen. Ook leuk voor woon-werk fietsers uit Noordhorn, Aduard en Den Ham e.a. plaatsen die richting Groningen moeten!

Bij Nieuwklap zitten er onder het nieuwe viaduct al weer heel wat zwaluwen. Ze waren druk bezig met hun nesten. Een mooie gelegenheid even wat foto’s te maken van ze.

Onder het viaduct door richting Nieuwbrug – langs de woonboten daar waar ook vaak veel verschillende vogels zijn te vinden. Onder andere vinken. Ik zag zowel een mannetje als een vrouwtje. Vooral de mannetjes zijn natuurlijk opvallend met hun rode kleur.

Helaas ging het scherpstellen niet goed vanwege de bladeren (hij zat in de boom) en lukte die foto maar niet. Maar het vrouwtje scharrelde op de weg rond en dat is wel gelukt om vast te leggen. Da’s mooi! Want een vrouwtjes vinkje had ik nog maar één keer eerder (op dezelfde plek!) kunnen vastleggen, mannetjes wel vaker.

Ook veel koeien onderweg. Bij Nieuwbrug zag ik een groepje lekker genieten aan de waterkant. Even verderop kwam ik twee keer een kudde tegen die onderweg waren om te worden gemolken.

Opgegroeid “naast” een boerderij is dit natuurlijk een bekend gezicht voor mij. Ik heb er regelmatig achter gelopen om ze naar de stal te brengen samen met de boer, want ik kwam regelmatig op de boerderij, al vanaf dat ik een jaar of vier was. Maar ik had er dus nooit een foto van gemaakt. Vandaag meteen maar gedaan!

Op de Zuiderweg, tot slot, vlakbij Zuidhorn kwam ik dus de Vlaamse Gaai tegen. En een ooievaar, die je natuurlijk wel even moet vastleggen want, zoals ik de vorige keer ook al schreef: foto’s van ooievaars heb je nooit genoeg!

Foto’s en Route

Bijgaande de foto’s van vandaag en de route. Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.