Tag: Scholekster

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.

 

Reitdiepgebied: Kemphanen, Grutto’s en Tureluurs

Kemphanen in het Reitdiepgebied. Ik had ze, voorzover ik weet, nog nooit gezien.Vandaag kwam ik ze tegen, drie stuks maar liefst. En een aantal grutto’s, tureluurs, meerkoeten, massa’s zwanen en een exoot: een Emoe. Keurig achter een hek, dat wel.

De route ging vandaag eigenlijk zonder echt plan, uiteindelijk door het Reitdiep-gebied. Na het werk besloot ik een stukje te gaan fietsen en gaande de route koos ik voor ‘richting Adorp’. Daar was ik nog nooit op de fiets geweest en ben er ook niet gekomen uiteindelijk. Want, ik zag een afslag en het gebied zag er leuk en interessant uit. Dat bleek nog leuker dan ik dacht; eerst was ik bij Wierum even naar de Wierdebegraafplaats gereden. Niets bijzonders te zien, behalve de Emoe naast de begraafplaats. Terug richting Wierumerschouw, waar ik richting Adorp zou gaan maar dus toch koost voor iets anders: richting Garnwerd.

(Tureluur)

Rond de hoogte van Oostum fietsend op de Hekkumerweg trof ik een stukje natuurgebied aan, met ontzettend veel zwanen, kieviten, meerkoeten en ook dus de Kemphanen, Gruttos en Tureluurs. Toen ik de foto’s maakte van de Kemphanen wist ik niet wat ik fotografeerde en zoeken op internet (image search, vogelgids) leverde niets op. Totdat mij te binnen schoot dat waarneming.nl op basis van foto’s van waarnemingen herkenning kan doen. En daar kwam uit, met 100% zekerheid, “kemphaan”.

Wat ik extra leuk vond is dat bij de vogeltelling in 2019 (volgens rapportage hier te vinden) er helemaal geen kemphanen in dit gebied waren. Dus da’s best goed nieuws eigenlijk! Misschien waren ze op doortocht. Hoe het ook zij, voor mij een hartstikke leuke uitkomst van de speurtocht naar deze vogel.

Langs Hekkum en het Reitdiep verder gefietst naar Garnwerd. Het is er een prachtige omgeving.

De structuur van het landschap is grotendeels intact. Het Reitdiep werd gespaard voor ingrijpende ruilverkaveling, waardoor kronkelende wegen en waterlopen het beeld bepalen. De strijd van de mens tegen het water is af te lezen in het landschap met z’n talloze wierdedorpen, dijken, sluizen en kolken. Het Reitdiep is het oudste cultuurgebied van Nederland. In de vroege Middeleeuwen was het één van de welvarendste, en meest dichtbevolkte regio’s van West Europa. Groninger Landschap.

Best apart eigenlijk. Een van de meest dichtbevolkte regio’s van West Europa? Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Het is er nu nauwelijks ‘bevolkt’ te noemen. Afgezien van wat fietsers, wandelaars en her en der een boerderij of een paar huisjes.

Het was er wel dichtbevolkt met Zwanen!

Via Garnwerd ging ik terug richting Den Ham en weer naar huis via een (stuk van een) route die we recent ook hadden gefietst. De Beswerdpolder is op dit moment nog niet op zijn mooist, vind ik. Maar desondanks zeer de moeite waard lekker doorheen te fietsen. Op zo’n doordeweekse donderdag is het ook relatief rustig op de fietspaden al merk je wel dat vanwege de corona-crisis er kennelijk veel mensen zijn die meer tijd om handen hebben. En er dus op uit gaan.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

ROUTE
De route is terug te vinden via Strava. Woon je in (de stad) Groningen en zoek je eens een keer een leuke fietstocht, dan kan ik dit gebied zeker aanraden.

Zilverreigers, Hooglanders, Molen Fortuna en Kerk Noordhorn

Een paar prachtige zilverreigers in de weilanden tussen Noordhorn en Oldehove recentelijk. Je ziet ze steeds meer en bij ons in de regio soms zelfs meerdere in één keer. Maar dertien(!) tegelijk had ik nog nooit meegemaakt. Een aantal er van kon ik nog mooi op de foto krijgen ook.

Door het ‘thuisblijfregime’ in verband met de corona-perikelen wandel en fiets ik nog meer dan normaal want: direct na het werk ben je thuis 🙂 dus doordat er geen reistijd is blijft er meer tijd om eens lekker te wandelen of te fietsen. In dit stukje dan ook de resultaten van een flinke wandeltocht én twee fietstochten die ik eerder had gemaakt. De fietstochen heb ik ook de routes even bij gelinkt, want ik denk dat ze wellicht ook leuk voor anderen zijn om te fietsen (niet al te lang ook).

Wandelen rond Noordhorn

Een pittig wandelingetje rondom het dorp, met mooi zicht op de (voormalige) Nederlands Hervormde Kerk en de Molen Fortuna. Beide zéér beeldbepalend uiteraard en prachtig om te zien. Je ziet het op de foto’s niet terug maar het was een behoorlijk koude dag.

’t Stort, Aduard en Den Ham

Een ‘bekend’ rondje, want ik kom er vaker langs. Maar er is altijd wel wat nieuws te zien. Zoals deze keer een groep Schotse Hooglanders bij een boerderij vlakbij ’t Stort en omdat het het jaar van de Wilde Eend is, natuurlijk ook weer eens een foto van een mooie woerd. Een ritje van net geen 16 kilometer, klik hier voor de Strava route en gegevens.

Rondje langs Den Horn

Den Horn is een plaatsje dat je op mijn ‘fotofietstochten’ vaak tegenkomt. Het is daar een mooi gebied, je kan er lekker fietsen. Net als in Middag-Humsterland nog veel ‘oude’ wegen. e ruilverkaveling heeft er minder toegeslagen dan in andere gebieden. En je komt er veel vogels tegen natuurlijk. Maar dat ik de eerdergenoemde grote groep zilverreigers tegen zou komen had ik nooit verwacht. De foto’s er van zijn niet perfect, maar goed genoeg om te dienen als ‘bewijs’ voor waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming plaats.

Een tochtje van ca. 22 km, Strava-gegevens en route hier te vinden.

Tot slot nog een foto uit de ‘huiselijke sfeer’. Door de corona-uitbraak hebben wij logés: één van de dochters is, inclusief kat Saar en hamster Taco, tijdelijk bij ons ingetrokken uit praktische overwegingen. En dat zorgt er natuurlijk voor dat ik ook hamster en kat natuurlijk met de camera af en toe vastleg.

Saar heeft daarbij dezelfde hobby als mij overigens: voor het raam de vogeltjes in onze tuin bespieden!

 

 

 

Middag-Humsterland tijdens de Paasdagen

Het is (bijna) Pasen, we zijn vrij en het is prachtig weer dus: fietsen! Er was weinig tijd voor fotografie, laat staan fietsen, de laatste tijd want de afgelopen drie weken waren we druk met verhuizen. Daar zijn ook wel foto’s (snapshots met mobieltjes genomen) van, maar niet voor deze site.

Volstrekt op de bonnefooi een tochtje gemaakt vandaag. Eerst maar eens richting Den Ham, langs de Piloersemaborg. Tegenwind… Maar ik besloot verder te gaan, tegen de wind in koersen – koers richting Schouwerzijl (maar daar ben ik niet heen gefietst, ik heb het gehouden bij Aduarderzijl). De Strava app hield weer keurig bij waar ik langs gegaan ben. Want ik moet eerlijk zeggen soms wist ik het zelf maar amper. Zoveel mogelijk om de dorpen heen gereden en kleine fietspaadjes genomen.

Natuurlijk trof ik onderweg de usual suspects; eenden, schapen, koeien, ezeltjes, valken en een paar buizerds. Lang niet alles op de foto kunnen zetten natuurlijk. En anders wordt het ook wel erg veel van hetzelfde allemaal. Alhoewel het mij nooit zal vervelen om “voor de zoveelste keer” een eend, schaap of koe op de foto te zetten!

Ook weer redelijk wat gele kwikstaarten gezien, putters en een paar blauwe reigers. Maar wat ik bijzonder leuk vond was dat er vrij veel grutto’s te bekennen waren. Helaas niet op de foto, ze waren te goed verscholen en/of in de lucht dus geen gelegenheid ze op de foto te krijgen.

Koeien op de dijk bij Aduarderzijl

De vogels waren sowieso véél te druk in de weer vandaag. En ik had genoeg drukte gehad. Met de wind in de rug weer richting huis. Nog even was er de verleiding via Aduard te gaan om zo langs het van Starkenborghkanaal terug te fietsen maar het sjouwen en vele traplopen van de afgelopen drie week eisten z’n tol. Het was met zo’n 26 kilometer op de teller wel weer mooi geweest!