Tag: Voorjaar

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Foto’s maken in en van je tuin

Foto’s maken in de tuin, thuis dus, is leuk. Je hoeft er niet ver voor van huis. Voor mensen op het platteland, zoals ik, is een tuin eigenlijk vanzelfsprekend. Ik weet niet beter dan dat een huis een tuin heeft, bij wijze van spreken. Zo ben ik opgegroeid en heb ik altijd gewoond. Woon je op een flatje of in een betonnen stadswijk dan wordt het lastiger. Alhoewel je natuurlijk altijd naar een parkje in de buurt kunt gaan.

Een paar foto’s die wellicht anderen (U, jou) kunnen inspireren om eens met de camera door de tuin heen te gaan en wat leuke plaatjes te schieten!

De kunst is, in mijn ogen, het “uitvergroten” van het kleine. Althans, dat vind ik leuk. Onze voor- en achtertuin beslaan samen niet zoveel vierkante meters immers en dus moet je de kleine dingetjes benadrukken. Dat kan ook goed werken als je bijvoorbeeld een (redelijk) balkon hebt.

De foto boven is zo’n foto. En de foto vertelt ook iets. Ik heb ‘m gemaakt nadat de echtgenote het gras had gemaaid en deze dappere madeliefjes hadden dat overleefd. Hoe is mij een raadsel. Er omheen zie je de afgemaaide grassprieten. Het maakt de foto in mijn ogen interessant. Er zit een verhaaltje aan en de madeliefjes springen er echt uit.

In onze tuin is het ook een komen en gaan van mussen. Vooral op de dakgoot zitten ze vaak en veel. Mede omdat ze onder de pannen nestelen. Dat is leuk (alhoewel ik daardoor soms niet echt kan werken in mijn studio, vanwege het lawaai dat ze maken!). Het blijven, ondanks hun “eenvoud” prachtige vogeltjes. Typisch Nederlands, vind ik.

Nog zo’n typisch verschijnsel in de tuin: insecten. Zoals deze zweefvlieg. Die zijn nogal gek op de bloemen in onze tuin.

En als je dan lekker op de stoep in je tuin zit te genieten van het weer, de vogels en de zoemende insecten om je heen kun je soms ook buiten je tuin leuke dingen zien en fotograferen. Bijvoorbeeld een kat op de oprit van de overburen.

En tot slot natuurlijk een bloem (of is het onkruid?). Bij zo’n foto gaat het mij puur om de schoonheid van het plaatje als geheel.

 

Zwaluwen verzamelen bouwmateriaal

Zwaluwen die bouwmateriaal verzamelen, hoe groot is de kans dat je daar een foto van kunt maken? Sowieso, zwaluwen zijn zó beweeglijk! Tot nu toe was ik er nog niet in geslaagd.Vandaag wel en nog wel “om de hoek”, in ons eigen dorp Noordhorn, op een plek waar ik ze niet verwacht had!

Het toeval wil dat ik tegen m’n neefje tijdens onze gezamenlijke fotosafari gisteren nog opmerkte “ik wil altijd nog graag eens een paar mooie foto’s van Zwaluwen hebben maar dat lukt niet echt”. Blij als ik was met de Kwikstaart gisteren (klein, beweeglijk) vielen mij natuurlijk de zwaluwen op die af en aan vlogen bij Gaarkeuken. Maar zo’n vogeltje vastleggen (in de vlucht) is lastig zoniet onmogelijk voor mij.

JAARMARKT NOORDHORN

Het was vandaag jaarmarkt in Noordhorn en daarom behoorlijk druk op straat. Ik was, uiteraard, er even heen geweest om rond te snuffelen en hoopte wat mooie foto’s te maken.

Ook even Molen Fortuna, die in verband met nationale molendag opengesteld was voor publiek, binnen gelopen. Het aantal foto’s er van is niet zo groot deze keer. Ik merk dat ik ook steeds vaker denk “ach, zoiets heb ik volgens mij al”. Daar komt bij dat de molen op dit moment gemankeerd is omdat de wieken vervangen worden (en er dus af zijn). De markt was (ook) niet zo groot deze keer en je wilt ook niet altijd met je camera de bezoekers lastig vallen (althans, ik niet).

ZWALUWEN

In het kader van Moederdag moest er nog even gewinkeld worden in Zuidhorn en ik moest ook nog wat andere inkopen er doen. Dus op de fiets verder, richting Zuidhorn. En mijn camera’s had ik (nog) bij me. Toen stuitte ik dus, geheel onverwacht, op een grote groep Zwaluwen die druk bezig waren wat “bouwmaterialen achterover te drukken” langs de Langestraat.

Er zijn daar een aantal bouwpercelen in voorbereiding en in een aantal (uitgegraven) gaten in het zand is inmiddels wat water komen te staan. De Zwaluwen verzamelden aan de rand van het water zand door het in hun bekje mee te nemen. Nat zand, dat is natuurlijk prima bouwmateriaal voor hun nesten! Ze vlogen af- en aan en stoorden zich niet aan het drukke voorbijgaande verkeer. En ook niet aan mij! Ik kon vrij dichtbij komen en foto’s van ze maken! Helaas is een systeemcamera niet in staat de zwaluwen in de vlucht erg goed vast te leggen maar ik had de spiegelreflex niet bij mij. Eén van de foto’s heb ik toch bewaard en hier geplaatst (zie onder).

BRAAKLIGGEND TERREIN ZUIDHORN

In Zuidhorn nog even langs een ander leuk plekje gefietst, het braakliggende terreintje waar voorheen OBS De Borgh was. Die is afgebroken een paar jaar geleden, er zou een asielzoekerscentrum komen maar de COA heeft de plannen (wegens sterk afgenomen instroom van asielzoekers) afgeblazen. Het is opvallend hoe snel zo’n stukje terrein (locatie) door de natuur “teruggenomen” wordt!

Wat mij betreft laat de gemeente dit terreintje voor wat het is. Eventueel een paar schelpenpaadjes er door heen leggen. Prachtig gebiedje is het. Er is een waterplasje waar zich inmiddels heel wat kikkers zich gevestigd hebben. Er waren wat eenden aan ’t rondscharrelen, Libelle’s, mooie klaprozen en andere bloemen schieten op.

Klik op onderstaande foto’s voor groot formaat

Diva’s in Noordhorn. Kuifeend, Merel, Kievit

Dat er  in Noordhorn uitgesproken diva’s wonen zou je niet zeggen. Maar ik heb er vandaag toch een paar gespot met de camera. Vooral het Kuifeendje dat ik tegenkwam bij het “hertenkamp”. En de Haan, die mij geen blik waardig leek te keuren en alleen maar laatdunkend rond paradeerde. Maar dat kuifeenden ook erg guitig kunnen doen en kijken, dat had ik niet verwacht. Toen het eendje wat aan me gewend was, kon ik een aantal leuke foto’s er van maken.

Het was eigenlijk de bedoeling op de fiets er op uit te gaan maar deze was geleend zo constateerde ik. Dus dan maar even te voet. En om leuke dingen en dieren te zien hoef je niet ver te reizen. De route ging via het “hertenkamp” dus richting Professor van Giffenweg, en daar “het weiland in” via het fietspad.

KUIFEEND of KONINGSEEND

Deze eenden behoren tot de oudste Nederlandse pluimveerassen. Men vermoedt dat de oorsprong in Indonesië ligt, waar de Balie-eend ook een kuif draagt. Zeker is dat kuifeenden in Nederland zijn geperfectioneerd. [..] Doordat deze eend vooral door ons koningshuis gehouden werd (Paleis Het Loo), noemde men deze eend ook wel koningseend of krooneend. (bron) – Een echte “Hollandse” Eend dus!

KIKKERS

Het pad door de weilanden (klik hier voor startpunt van deze route, Google Maps) is behoorlijk in trek bij wandelaars en fietsers maar op vandaag viel het, ondanks het heerlijke weer, wel mee. Het was een gekwaak van jewelste in de sloot, de kikkers waren nadrukkelijk aanwezig. En ik kon voldoende dichtbij komen (zonder dat ze onder doken of er vandoor gingen) om wat plaatjes van ze te maken.

KIEVIT

Zelfs een kievit (niet helemaal tevreden met de foto van de Kievit maar vooruit) lukte vandaag. Ook hoorde (en zag) ik nog een prachtige reiger, een valkje en grutto’s. Helaas niet binnen het bereik van mijn lens.

MEREL

Terwijl ik bezig was een mooi in bloei staande boom te fotograferen (ik heb niet zoveel verstand van bomen, dus het soort weet ik niet) streek er plotseling een Merel neer. Een mannetjesexemplaar in dit geval en hij ging er eens lekker voor zitten! Ze komen veel voor, maar op de foto krijgen is (vind ik) lastig. Mooi dat deze er kennelijk wél zin in had!

Meer foto’s
Klik op één van onderstaande foto’s voor grotere weergave

Grote Canadese Gans NAM Park Kommerzijl - Grijpskerk

Voorjaar in NAM Park De Noorderriet: Grote Canadese Gans

Je ziet ze niet vaak in Nederland en al helemaal niet in het Noorden: de Grote Canadese Gans. Ik reed al weg met de auto en plotseling zag ik ze aan de rand van het water. Draaien, auto parkeren en voorzichtig benaderen. “Gelukkig heb ik een enorm zoombereik op de camera”, dacht ik nog.  Maar ze waren helemaal niet zo bang als dat ik had verwacht en struinden rustig een beetje mijn kant op. Soms zit het enórm mee als je foto’s wilt maken!

Jarenlang was ik niet in het NAM Park geweest maar een tijdje geleden was ik er in de winter en het is een prachtig park. Ik ben van plan er wat vaker heen te gaan, want het is voor mij “om de hoek” en je kunt er lekker wandelen, fietsen én fotograferen. Want, er zijn best wel veel mooie dingen te zien (natuur, dieren). En elk seizoen heeft zijn charme uiteraard.

Nog even terug naar de Grote Canadese Gans. De Vogelbescherming meldt er over dat het geen inheemse soort is.

Vanaf de jaren 1975 is de grote Canadese gans als broedvogel in Nederland te vinden. De soort kruist nogal eens met brandganzen en kleine Canadese ganzen. Daardoor zijn er allerlei mengvormen te vinden, die herkenning soms wat lastiger maken. De grote Canadese gans is geregeld te vinden op vennen in Brabant en in de lage delen van West-Nederland.

Ik had ze ook nog nooit(!) in het wild gespot. Daarom ook, toen ik ze zag, meteen de auto aan de kant en foto’s maken. Andere vogels die zich vandaag luidkeels lieten horen (en zien) waren de meerkoeten. Die komen natuurlijk ruimschoots voor en ik heb er ook al veel foto’s van. Als ik nu een foto van een meerkoet maak moet die voor mij dan ook wel meerwaarde hebben. Deze heeft dat in die zien dat het gewoon een leuke foto van een meerkoet is die lekker een bad neemt (en er behoorlijk de tijd voor nam gelukkig, zodat ik meerdere kansen had een foto te maken).

De Kleine Vos is een vlinder die vanaf April waargenomen kan worden. En in het park zag ik er al weer verschillende voorbijkomen. Altijd lastig (vind ik) ze op de foto te krijgen maar aangezien ze de bloeiende bloesem maar moeilijk konden weerstaan had ik een paar kansen.

Het viel niet mee de camera goed stil te houden (flink inzoomen/macro) maar toch gelukt. Persoonlijk ben ik heel content met deze foto.

Meer foto’s hier onder. Klik voor een vergroting.