Tag: Voorjaar

Boerenzwaluw Jaap Deensgat

Ons huis een vogelkijkhut. Jaap Deensgat

Ons huis is een vogelkijkhut. Dat was vandaag letterlijk het geval in de vogelkijkhut Jaap Deensgat, waar weer heel wat boerenzwaluwen in zitten, maar ook bij ons thuis deze week. Naast de gebruikelijke musjes, merels, spreeuwen, koolmezen en pimpelmezen huist er namelijk sinds een paar dagen ook een Ransuil in de tuin van de buren. In een boom vlak naast onze tuin en we kunnen ‘m precies zien.

Naast de ransuil zijn ook de huiszwaluwen sinds gisteren weer terug en vanmiddag, toen ik naar de vogelkijkhut Jaap Deensgat wilde gaan, trof ik ook de putters weer aan op de oprit.

Tot nu toe hebben we in de twee jaar dat we in ons nieuwe huis wonen al de volgende vogelsoorten in de tuin mogen aantreffen: Huismus, Koolmees, Pimpelmees, Zwarte Mees, Zwartkop, Spreeuw, Vlaamse Gaai, Grote Bonte Specht, Ransuil, Putter, Merel, Boomklever en Huizwaluwen. Daarnaast in de straat ook nog de TjifTjaf, Houtduiven en Turkse Tortels. Met recht kan ik dus wel stellen dat ons huis een ‘vogelkijkhut’ is!

Dan zou je toch denken dat je ergens in een afgelegen natuurgebied woont, maar niets is minder waar. We wonen gewoon in een dorpje in Groningen, Noordhorn.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Skoda FabiaHet is vandaag Hemelvaart en dus een vrije dag. Daarbij ook nog eens schitterend weer. Eigenlijk had ik wel willen fietsen maar door een schouderblessure (waarschijnlijk toch écht te veel achter de computer gezeten de afgelopen weken) zag ik het niet zitten om met de fototas op de schouder een (lange) tocht te maken.

Daarom besloot ik met de auto naar de Vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat te gaan, in het lauwersmeergebied. Een Vogelkijkhut waar ik overigens wel vaker heen ga.

Roerdomp en baardmannetjes
Hoewel er volgens sommige kijkers in de hut “een baardmannetje” zou moeten zijn en volgens een vogelaar die ik tegenkwam ook een roerdomp (waarvan hij het geluid even imiteerde ter illustratie) heb ik ze beide niet gezien.

Hoop nog wel eens een baardmannetje voor de lens te krijgen want het zijn bijzonder mooie vogels. Tot nu toe heb ik ze alleen nog maar gehoord. Van nog een andere vogelaar kregen we nog een tip waar volgens hem baardmannetjes en kneu’s zouden zitten maar dat was een stuk verder rijden. Wel fijn deze onderlinge informatie-uitwisseling natuurlijk. Dat heb ik ook wel eens anders meegemaakt.

Rietgors. Zeker zes verschillende gezien.

Pretpark en loslopende honden
Wat ik wel heb gezien en ook op de foto heb kunnen krijgen waren een groot aantal boerenzwaluwen. Want, die hebben van de vogelhut hun thuis gemaakt. Ze zijn nauwelijks bang voor mensen. En da’s maar goed ook. Tot voor een paar jaar geleden waren de bezoekers van de vogelhutten met name oudere mensen gewapend met (peper)dure camera’s en verrekijkers. Soms kwam je wel eens wat jongeren tegen.

Vandaag leek het wel een pretpark bij tijden. Mensen met kleine, luidruchtige, kinderen die vanaf de parkeerplaats liepen te schreeuwen dat ze gingen “diertjes kijken”, huilende babies in de kinderwagen, gezinnen met loslopende(!!) honden.. en niet te vergeten bejaarde e-bike rijders die zich met ware doodsverachting voor je auto werpen.

Het corona-seizoen heeft er toe geleid dat de samenstelling van de bezoekers van deze gebieden nogal is veranderd. Van mij mag iedereen vogels kijken. Kinderen niet in de laatste plaats. Het zou alleen wél fijn zijn als de ouders de kinderen van te voren lieten weten dat het géén dierentuin is waar ze heen gaan en dat, wanneer je zoveel lawaai maakt in en buiten de vogelhut, de vogels er vandoor gaan. Laat staan dat je met een paar loslopende honden door het gebied heen banjert. Dat kan écht niet!

Rietzanger. Door de wind nét niet helemaal scherp helaas

Rietgors, Blauwborst, Rietzangers
In- en rond de vogelkijkhut was, afgezien van de Boerenzwaluwen, dan ook niet veel te zien. Aangezien de meeste gezinnen na de vogelkijkhut weer rechtsomkeert maken ben ik verder gelopen en daar kwam ik, naast de prototype vogelaars, ook de rietgorzen (zeker 6 stuks gezien), rietzangers en een prachtige blauwborst tegen. Ook waren er massa’s brandganzen en grauwe ganzen.

Foto’s Jaap Deensgat en thuis

Bijgaande de foto’s van het Jaap Deensgat en foto’s gemaakt rondom onze eigen ‘vogelkijkhut’. Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Haven Zoutkamp

Haven Zoutkamp, Boeren, Vogels en Vee

Een mooie fietsroute door het Westerkwartier waarbij vooral het fietspaadje tussen Houwerzijl en Nierkerk, uitkomend op de Zoutkamperweg, een leuke ontdekking voor mij was. Nooit eerder gezien terwijl ik er toch vaker langs gekomen ben.

Met prachtig zonnig weer maar een toch redelijk stevige wind was het oorspronkelijke doel, Dokkumer Nieuwe Zijlen, iets te hoog gegrepen voor vandaag. Maar de zomer is nog niet eens begonnen dus dat zal zeker nog een keer gebeuren dit jaar.

Een wat alternatieve route richting Zoutkamp; via Electra en Houwerzijl. In Houwerzijl nam ik niet de afslag richting Zoutkamp maar juist de tegenovergestelde route, om even later een fietspad te zien naar Niekerk. Je denkt het erf van een boer op te rijden, maar dat is niet het geval. Vervolgens kom je op een smal paadje dat uiteindelijk overgaat in een klinkerpad.

Dat pad is soms zó oneffen dat de trapondersteuning uit moest en ik er met een heel rustig gangetje van zo’n 10 km/uur overheen fietste. Sneller vond ik niet verantwoord. Maar het geeft wel een mooi zicht op het dorp!

Vervolgens via Zoutkamp over de Nitterseweg naar Munnekezijl gereden. Via ’t Hoekje, Kommmerzijl en Heereburen maar weer richting Noordhorn. Ales bij elkaar zo’n ruime 30 kilometer. De route is op Strava te vinden.

De boeren hadden het flink druk; overal waren ze bezig op het land. Ik had er wel meer foto’s van willen maken maar weet niet of ze er echt prijs op stellen dus hou ik het vaak bij een enkele foto. Wie het ook druk hebben zijn de vogels. Meerdere malen onderweg schermutselingen gezien tussen met name kraaien en kieviten.

Ook veel nestelende meerkoeten tegen gekomen. In Zoutkamp was het weer mooi als altijd maar ook erg druk. Steeds meer mensen ontdekken de fiets lijkt het en Zoutkamp is een populaire plek voor een tussenstop.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een afbeelding voor vergroting.

 

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Foto’s maken in en van je tuin

Foto’s maken in de tuin, thuis dus, is leuk. Je hoeft er niet ver voor van huis. Voor mensen op het platteland, zoals ik, is een tuin eigenlijk vanzelfsprekend. Ik weet niet beter dan dat een huis een tuin heeft, bij wijze van spreken. Zo ben ik opgegroeid en heb ik altijd gewoond. Woon je op een flatje of in een betonnen stadswijk dan wordt het lastiger. Alhoewel je natuurlijk altijd naar een parkje in de buurt kunt gaan.

Een paar foto’s die wellicht anderen (U, jou) kunnen inspireren om eens met de camera door de tuin heen te gaan en wat leuke plaatjes te schieten!

De kunst is, in mijn ogen, het “uitvergroten” van het kleine. Althans, dat vind ik leuk. Onze voor- en achtertuin beslaan samen niet zoveel vierkante meters immers en dus moet je de kleine dingetjes benadrukken. Dat kan ook goed werken als je bijvoorbeeld een (redelijk) balkon hebt.

De foto boven is zo’n foto. En de foto vertelt ook iets. Ik heb ‘m gemaakt nadat de echtgenote het gras had gemaaid en deze dappere madeliefjes hadden dat overleefd. Hoe is mij een raadsel. Er omheen zie je de afgemaaide grassprieten. Het maakt de foto in mijn ogen interessant. Er zit een verhaaltje aan en de madeliefjes springen er echt uit.

In onze tuin is het ook een komen en gaan van mussen. Vooral op de dakgoot zitten ze vaak en veel. Mede omdat ze onder de pannen nestelen. Dat is leuk (alhoewel ik daardoor soms niet echt kan werken in mijn studio, vanwege het lawaai dat ze maken!). Het blijven, ondanks hun “eenvoud” prachtige vogeltjes. Typisch Nederlands, vind ik.

Nog zo’n typisch verschijnsel in de tuin: insecten. Zoals deze zweefvlieg. Die zijn nogal gek op de bloemen in onze tuin.

En als je dan lekker op de stoep in je tuin zit te genieten van het weer, de vogels en de zoemende insecten om je heen kun je soms ook buiten je tuin leuke dingen zien en fotograferen. Bijvoorbeeld een kat op de oprit van de overburen.

En tot slot natuurlijk een bloem (of is het onkruid?). Bij zo’n foto gaat het mij puur om de schoonheid van het plaatje als geheel.

 

Zwaluwen verzamelen bouwmateriaal

Zwaluwen die bouwmateriaal verzamelen, hoe groot is de kans dat je daar een foto van kunt maken? Sowieso, zwaluwen zijn zó beweeglijk! Tot nu toe was ik er nog niet in geslaagd.Vandaag wel en nog wel “om de hoek”, in ons eigen dorp Noordhorn, op een plek waar ik ze niet verwacht had!

Het toeval wil dat ik tegen m’n neefje tijdens onze gezamenlijke fotosafari gisteren nog opmerkte “ik wil altijd nog graag eens een paar mooie foto’s van Zwaluwen hebben maar dat lukt niet echt”. Blij als ik was met de Kwikstaart gisteren (klein, beweeglijk) vielen mij natuurlijk de zwaluwen op die af en aan vlogen bij Gaarkeuken. Maar zo’n vogeltje vastleggen (in de vlucht) is lastig zoniet onmogelijk voor mij.

JAARMARKT NOORDHORN

Het was vandaag jaarmarkt in Noordhorn en daarom behoorlijk druk op straat. Ik was, uiteraard, er even heen geweest om rond te snuffelen en hoopte wat mooie foto’s te maken.

Ook even Molen Fortuna, die in verband met nationale molendag opengesteld was voor publiek, binnen gelopen. Het aantal foto’s er van is niet zo groot deze keer. Ik merk dat ik ook steeds vaker denk “ach, zoiets heb ik volgens mij al”. Daar komt bij dat de molen op dit moment gemankeerd is omdat de wieken vervangen worden (en er dus af zijn). De markt was (ook) niet zo groot deze keer en je wilt ook niet altijd met je camera de bezoekers lastig vallen (althans, ik niet).

ZWALUWEN

In het kader van Moederdag moest er nog even gewinkeld worden in Zuidhorn en ik moest ook nog wat andere inkopen er doen. Dus op de fiets verder, richting Zuidhorn. En mijn camera’s had ik (nog) bij me. Toen stuitte ik dus, geheel onverwacht, op een grote groep Zwaluwen die druk bezig waren wat “bouwmaterialen achterover te drukken” langs de Langestraat.

Er zijn daar een aantal bouwpercelen in voorbereiding en in een aantal (uitgegraven) gaten in het zand is inmiddels wat water komen te staan. De Zwaluwen verzamelden aan de rand van het water zand door het in hun bekje mee te nemen. Nat zand, dat is natuurlijk prima bouwmateriaal voor hun nesten! Ze vlogen af- en aan en stoorden zich niet aan het drukke voorbijgaande verkeer. En ook niet aan mij! Ik kon vrij dichtbij komen en foto’s van ze maken! Helaas is een systeemcamera niet in staat de zwaluwen in de vlucht erg goed vast te leggen maar ik had de spiegelreflex niet bij mij. Eén van de foto’s heb ik toch bewaard en hier geplaatst (zie onder).

BRAAKLIGGEND TERREIN ZUIDHORN

In Zuidhorn nog even langs een ander leuk plekje gefietst, het braakliggende terreintje waar voorheen OBS De Borgh was. Die is afgebroken een paar jaar geleden, er zou een asielzoekerscentrum komen maar de COA heeft de plannen (wegens sterk afgenomen instroom van asielzoekers) afgeblazen. Het is opvallend hoe snel zo’n stukje terrein (locatie) door de natuur “teruggenomen” wordt!

Wat mij betreft laat de gemeente dit terreintje voor wat het is. Eventueel een paar schelpenpaadjes er door heen leggen. Prachtig gebiedje is het. Er is een waterplasje waar zich inmiddels heel wat kikkers zich gevestigd hebben. Er waren wat eenden aan ’t rondscharrelen, Libelle’s, mooie klaprozen en andere bloemen schieten op.

Klik op onderstaande foto’s voor groot formaat