Categorie: Auto

Eén Zwaluw maakt nog geen Zomer…

Dat één zwaluw geen zomer maakt is een staande uitdrukking. Maar wat te denken van de tientallen nestelende zwaluwen die ik vandaag aantrof op de eerste, metereologische, zomerdag van het jaar?

Het is Zomer! En goed ook. Wat een heerlijke temperaturen. Vanochtend lekker vroeg opgestaan om, met een strakblauwe lucht en een prima fietstemperatuurtje, een lekkere toertocht te maken. De rit ging door het Middag-Humsterland richting het Groninger Hogeland. Langs plaatsen en wegen waar ik vaker kom dus om die allemaal te beschrijven heeft niet zoveel zin deze keer. De route is op Strava te vinden.

Onderweg kwam ik naast veel kraaien, reigers en natuurlijk héél veel huismussen ook rietzangers, boerenzwaluwen, huiszwaluwen, grutto’s, buizerds, kieviten, gele kwikstaarten en putters tegen. Niet alles op de foto kunnen krijgen helaas maar ze zijn natuurlijk ook véél te druk om te wachten tot ik de camera in gereedheid heb, ..

Zwaluwen bij Garnwerd en Schouwerzijl

Niet alleen bij ons thuis hebben we huiszwaluwen, bij Garnwerd nestelen onder de brug zeker een tiental huiszwaluwen en ik zag er ook een Boerenzwaluw tussen zitten (zie de foto’s hieronder).

Ook bij Schouwerzijl hetzelfde fenomeen onder de brug en aan het huis dat er bij staat – één en al huiszwaluwen. Ik heb zeker wederom een tiental nesten geteld. Of er ook onbewoonde, oude, nesten bij zaten weet ik niet. Maar ze waren er flink druk mee (zie foto hier boven) om nieuwe te maken.

Old-Timers

Vlak bij huis, tussen Oldehove en Noordhorn, viel ik (spreekwoordelijk) nog even met de neus in de boter: een lange sliert Old-timers! Aangezien het vlak bij een bocht was waar ze moesten afslaan hadden ze weinig vaart en kon ik ze mooi op de foto zetten (2e serie hieronder).

FOTO’S
(klik voor vergroting)

Old-Timer Toertocht Uithuizen, tussen Oldehove en Noordhorn

Classic Cars in Zuidhorn: van A-Ford tot Opel Ascona!

De Paardensportvereniging in Zuidhorn hield vandaag, zondag 5 mei, een puzzelrit voor auto’s, motoren en oldtimers. Het vertrekpunt is bij Grand café Hoofdstraat en daar stonden voorafgaande aan de rit veel klassieke auto’s van de Veteranen Automobiel Club Roadstar klaar om bewonderd te worden.

Natuurlijk moest ik daar een kijkje gaan nemen! Er stonden namelijk een groot aantal schitterende, museumwaardige, oldtimers klaar van voor 1940. Deze auto’s zijn van de leden van de Friese Oldtimerclub.

Van prachtige A-Ford’s tot aan Opel Ascona, natuurlijk de Mercedessen, een fraaie Morgan, Chevrolets en uiteraard een Volkswagen Kever. Ze waren er allemaal. En dat levert uiteraard prachtige plaatjes op. Zeker als ze dan van het terrein afrijden. Want wat is er nou mooier dan een rijdende oldtimer?

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

Op pad met een DAF 33

Da’s MAF, op pad met een DAF. Of niet soms? Bij het “Drents Kwartiertje” hebben ze een flinke selectie DAF 33’s waarmee je kunt toeren. En als je vanuit een moderne auto, bijvoobeeld onze Hyundai i10, in zo’n DAF 33 achter het stuur kruipt is dat even wennen!

Afgelopen dinsdag waren we met een groep collega’s naar het Drents Kwartiertje afgereisd. De dag werd besteed aan het spelen van “Wie is de Mol”. Inclusief een rit met de oerhollandse DAF. Het model van zo’n DAF doet je weemoedig terug denken aan “de auto van Opa en Oma”. Alhoewel dat een recentere versie was, een “DAF VOLVO”. De kleur van de DAF 33 waar ik in reed ‘s middags was wel precies dezelfde als Opa’s oude DAF. Knalgeel.

De DAF 33 is uiteraard een inmiddels hoogbejaard wagentje. Gebouwd eind jaren ’60 tot begin jaren ’70. De bediening van zo’n wagentje is behoorlijk spartaans. En de remweg is .. nou, kun je nog spreken van een remweg eigenlijk? Volgens de instructeur drie keer langer dan een auto van deze tijd. Waarbij je dan wel, door “pompend te remmen” eerst even remdruk op moet bouwen. Ons werd gezegd niet harder te gaan dan zo’n 60 kilometer per uur. De wegen waarover we reden waren ook bijna allemaal 60km wegen. Los daarvan, die klinkerwegen wil ik met m’n moderne i10 al niet eens veel sneller nemen, laat staan met zo’n DAF 33.

Ondanks de hoge leeftijd zagen de DAF’s er nog patent uit. Daarvoor hebben ze bij het Drents Kwartiertje dan ook een eigen werkplaats. De monteur was net aan de slag toen wij er waren. Hij vertelde dat onderdelen zéér moeilijk te krijgen zijn. Maar een echte monteur lost het altijd wel op natuurlijk.

Het pientere pookje is natuurlijk een geweldige vinding geweest indertijd. Vooruit rijden? Pookje vooruit. Achteruit? Pookje achteruit. En gelukkig ben ik automaat rijden wel een beetje gewend dus dit was geen probleem allemaal. Op gang komen, gas terug, en het motortje snorde lekker. Zelfs met vier volwassenen er in had het DAF weinig moeite om vooruit te komen.

Ongelofelijk leuk om nu eens te rijden in zo’n wagentje die in mijn kindertijd nog veel op de weg waren. Het is écht autorijden. De stank van de benzine heb ik, bij wijze van spreken, nog steeds in de neus 🙂 En op zo’n middag denk ik dan wel eens… “Eigenlijk zou ik best zo’n DAF er bij willen hebben..”.

Tot slot nog een pluim voor het Drents Kwartiertje voor wat betreft de organisatie. Leuke spelleider, mooie auto’s, prachtige omgeving en leuke route. Zeer geslaagd!

(In verband met de privacy zijn er alleen foto’s van de auto’s geplaatst op deze site)

Borg Verhildersum, Arbeidershuisje en Museumboerderij in Leens (Groningen)

Borg Verhildersum in Leens is een “steenhuis” in het Groninger Hogeland met een rijke historie. De eerste bouwwerken dateren van de 13e eeuw. De Groninger Borgen zijn eigenlijk wat men in de rest van het land vaak kastelen noemt. Sommige zijn ook echt (als) kastelen, bijvoorbeeld de Fraeylemaborg. Borg Verhildersum zou je een “klein kasteeltje” kunnen noemen.

In het kader van de Dag van het Kasteel was de borg open op 2e pinksterdag en dus een mooie gelegenheid voor de echtgenote en mij om daar op bezoek te gaan. Ik was er voor ‘t laatst geweest in mijn kindertijd, toen ik een jaar of 10 à 11 was.

Er is op deze prachtige borg meer te zien dan ik hier kan of ga vertellen. Heb je ‘m nog nooit bekeken, dan zeker doen. Ben je er misschien jaren geleden geweest (zoals ik): er is veel, ten goede, veranderd en uitgebreid. Dus zeker nóg een keer een bezoekje waard.

Voor de verandering niet op de fiets. We gingen met de auto. De parkeerplaats stond behoorlijk vol, maar we konden nog net een plekje vinden. Dan ben je weer blij dat je een “stadsauto” hebt!

DE BORG EN TUIN

In de borg vind je een inrichting zoals die in de 19e eeuw gebruikelijk was in deze kringen. Mooie woonkamer, boudoir, keuken uit die tijd.

Het mocht wel wat kosten in die tijd! Maar, en dat beredeneerden mijn vrouw en ik tijdens het rondwandelen, aan de andere kant waren het mensen met hoge functies. Dus: een behoorlijk goed inkomen. De borg zelf was nagenoeg “zelfvoorzienend”. Dus énerzijds een aardige inkomstenstroom, anderzijds weinig kosten voor levensonderhoud. Het pand en personeel daargelaten natuurlijk.

Op de bovenverdieping was een wasinrichting zoals die in die tijd werd gebruikt. Er was ook een raampje dat open kon,.. zo’n kans(je) laat ik niet liggen natuurlijk. Met als resultaat bijgaande foto van (een deel) van de tuin.

In de tuinen diverse beelden van vrouwelijk schoon. Wikipedia weet er het volgende over te melden: “Beeldhouwer, tekenaar en tuinarchitect Eddy Roos leverde tien bronzen vrouwenbeelden in de stijl van de figuratieve abstractie van ‘De Groep’, die de tuin opsieren.

Naast een paar meerkoeten (met kuikens) en veel andere vogels was er ook een stel reigers druk bezig bij de gracht. Volgens mij hadden ze vandaag niet zoveel succes maar ze deden goed hun best en trokken zich niet ál te veel aan van de bezoekers op de Borg. Voor mij een mooie gelegenheid eindelijk eens een mooie shot van een reiger te maken.

HET ARBEIDERSHUISJE

Het arbeidershuisje deed in alles denken aan mijn grootouders en die van mijn vrouw. Want niet alleen stonden er spullen die we nog kenden “van Opa en Oma”, maar zelfs de geur in het huisje was identiek! Hoe dat kan, géén idee.. Maar ik waande me gelijk 40 jaar terug in de tijd. De loper in de hal, de emaille pannen, de weckpotten. Het was er allemaal.

Dit huisje is ingericht zoals men in de rond 1920 leefde. En veel van deze spullen waren bij ouderen nog steeds in gebruik in de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw.

Het was een armoedig bestaan. Indertijd is het huisje voor 400 gulden gebouwd. Dat was toen een flink bedrag. Voor hoeveel men de grond kocht heb ik niet gelezen. Een jaarloon van een gemiddelde arbeider in die tijd (1880) was rond de 800 gulden. Wat een dagloner, het beroep van de eerste eigenaar, bij een boer verdiende kon ik niet achterhalen.

Wel zie je hierdoor overigens hoeveel ons geld minder waard is geworden (inflatie). Zijn de stichtingskosten voor een woning indertijd ongeveer een half jaarsalaris, tegenwoordig betaal je voor een gemiddelde woning in Nederland tussen de 237.000 en 300.000 euro. Dat is dus zeven jaarsalarissen (uitgaande van modaal inkomen)! Dat betekent dat een woning tegenwoordig 14x zoveel kost als in die tijd. Of, anders gezegd, dat ons huidige geld nog maar 1/14e van de waarde heeft van toen… — maar dat terzijde.

BOERDERIJMUSEUM

Naast de Borg en het arbeidershuisje is er ook een prachtige boerderij aan het landgoed toegevoegd. De boerderij is nu een museum waar je allerlei informatie vindt over hoe boeren vroeger te werk gingen, machines, de veranderingen in het begin van 1900 etc. en daarnaast ook kleding en verhalen over ‘het dagelijkse leven’.

Een mooi opgezette en informatieve tentoonstelling die zeker (ook) de moeite waard is. Al was het alleen al vanwege de prachtige boerderij.

De melkmachine deed bij de boeren zijn intreden, en op het land gebruikten ze “de weidewagen”. Ik ken ‘m uiteraard nog uit m’n jeugd en weet zelfs nog één boer hier in onze regio die er één gebruikt. Eén van de vele ontwikkelingen in de veeteelt die het boeren makkelijker maakte om hun werk te doen. En schaalvergroting te realiseren. Dat het nog nauwelijks gebruikt wordt (waarom eigenlijk niet?!) blijkt wel uit het feit dat zelfs het Algemeen Dagblad een artikel heeft gewijd aan één van de laatste boeren in hte Groene Hart die er mee werkt.

KLASSIEKE AUTO’S EN KERKJE

Richting huis trof ik op de parkeerplaats maar liefst twee klassieke auto’s aan en een prachtige Honda cabrio.

Vooral de Austin Healy 100-6 uit 1958 was een echt rijdend museumstuk en in perfecte staat.

Toen we door Niekerk (Gemeente de Marne) reden viel mijn oog tot slot nog op dit prachtige kerkje. Net als de Borg Verhildersum overigens uit de 13e eeuw!

De middeleeuwse kerk van Niekerk is gebouwd in de 13e eeuw, maar daar valt aan de buitenzijde weinig van te zien. Door een aangebrachte pleisterlaag zijn de middeleeuwse noord- en oostmuur aan het zicht onttrokken. De west- en de zuidmuur zijn bij een grootscheepse hersteloperatie in 1629 opnieuw opgetrokken met gebruikmaking van oude kloostermoppen. Ook deze muren zijn later bepleisterd. In de oostelijke muur zijn de oorspronkelijke siernissen, ondanks de pleisterlaag, duidelijk zichtbaar (zie afbeelding). De herstelwerkzaamheden in 1629 vonden plaats onder verantwoordelijkheid van de borgheer van Asinga en Panser, Evert Lewe, collator van de kerk. – Wikipedia.

FOTO’S

Klik op de foto’s voor vergroting

Engelse Klassieke Auto’s (Morgan) in de Tuin!

Morgan is een prachtige klassieke auto van Engelse komaf. De liefhebbers zijn vaak (mijns inziens terecht want ze zijn werkelijk prachtig) erg enthousiast over hun auto’s. De lijnen, de modellen, van af het moment dat ze de fabriek uit rolden, en nog rollen, instant classics als je ‘t mij vraagt.

Morgan is ook nog de enige zelfstandige Engelse autofabriek waar nog steeds auto’s worden gemaakt. En dat al bijna honderd jaar. In 2019 zullen ze het 100e jaar in gaan.

The Morgan Motor Company Ltd. was established in 1909 by H.F.S. Morgan with the design of the Morgan three-wheeler. A four-wheeled model began production in 1936, and Morgan cars have long become famous the world over for their unique blend of charisma, quality materials, craftsmanship and performance (Morgan website).

Vandaag, eind van de middag, ging ik nog even een rondje fietsen met de camera’s bij me. En opeens denk je dat je een fata morgana ziet als je voorbij een woning fietst waar de tuin en oprit vol geparkeerd staat met Morgan’s! Toevallig liepen net een paar eigenaren naar buiten en ze vonden het prima dat ik de tuin even in kwam om een paar plaatjes te maken.

Ik heb ze niet geteld maar er stonden zo’n 10 auto’s schat ik. Waarvan er een aantal échte oude klassiekers waren. Ruwweg een 4 à 5 ton op de oprit. Zoals we dan met een Gronings understatement zeggen “Er zijn dagen dat ‘t niet gebeurt”.