Categorie: Dieren

Klein Maarslag - Historische Begraafplaats

Historische Begraafplaats Klein Maarslag

Klein Maarslag was vroeger een plaats in Groningen. Alles wat nu nog resteert is een boerderij en één woning. En de begraafplaats. Het bordje dat ik onderweg tegenkwam stond alleen op “Hist. Begraafplaats” en er was een betonweg. In de verte een boerderij. Meer is niet nodig om mij nieuwsgierig te maken en de aanwijzing op dat bordje te volgen!

Ik was op weg richting Mensingeweer. De afslag richting Mensingeweer had ik gezien in Roodehaan. En ik dacht daar nog nooit te zijn geweest op de fiets. Maar gaande de route herkende ik (te) veel. Behalve dan de afslag richting Klein Maarslag, die was mij voorheen niet opgevallen.

Schouwerzijl

Voor ik daar was kwam ik nog door Schouwerzijl. De herstelwerkzaamheden bij de kade en de brug daar zijn afgerond en het een en ander ziet er weer prachtig uit.

Vanwege de werkzaamheden daar, die voorzover ik mij herinner wel een paar jaar hebben geduurd, was het wel even geleden dat ik er een foto van gemaakt heb. Het resultaat mag er in elk geval zijn!

Klein Maarslag is waarschijnlijk rond de jaartelling of nog wat later als wierde opgeworpen vanuit de veel grotere wierde Groot Maarslag. De wierde lag op een strategische plek aan de benedenloop van de Hunze. Deze strategische plek verdween na de Sint-Marcellusvloed van 1361 of 1362 [..] De naam wordt verklaard uit de Oudfriese woorden ‘mar’ (“waterloop”) en ‘slagt’ of ‘slachte’ (“oeverversterking” of “dijk”). Klein Maarslag is in het verleden een volwaardig dorp geweest. Het enige dat resteert van het vroegere dorp is het oude kerkhof. Dit grafveld was wellicht al voor de kerstening in gebruik en lag er blijkens opgravingen in elk geval al voordat er een kerk werd gesticht. Op 26 maart 1584 werd het dorp Maarslag en haar kerk door Staatse troepen uit Friesland in brand gestoken uit wraak voor een strooptocht door troepen van Francisco Verdugo. De wierde van Klein Maarslag werd in de 19e of 20e eeuw voor het grootste deel afgegraven. Het resterende deel steekt tot ongeveer 1,8 meter uit boven de omgeving. (Wikipedia).

Op de grond zijn de contouren van de kerk weergegeven (zie foto boven). Er zijn nog een aantal graven maar de meeste zerken kun je niet meer lezen. Ik vond het bijzonder leuk er eens te gaan kijken ook al is er niet veel meer te zien – het is wel een historisch punt met toch ook wel een groot belang vroeger.

Na Klein Maarslag weer richting Mensingeweer maar kwam weer een afslag tegen, vlak voor Mensingeweer. Volgens Google Maps ging die richting Maarhuizen (wat uiteindelijk niet zo bleek te zijn) en zo kwam ik langs het Winsumerdiep, Winsum en daar besloot ik richting Schilligeham te gaan. Met de navigatie aan, op de telefoon, lukte dat. Anders had ik de afslag, in Winsum, zeker gemist.

Maar voor ik dat bereikte (er heen fietsen leek me niet zo boeiend want het bestaat uit slechts drie boerderijen) sloeg ik af richting Garnwerd. Voor de verandering via Klein Garnwerd. Vanuit deze hoek heb je bovenstaande zicht op Garnwerd.

Aangezien ik vond dat ik wel weer genoeg kilometers in de benen had, richting huis gegaan. Onderweg weinig vogels gezien die ik goed op de foto kon krijgen, helaas. Uitgezonderd een Torenvalk, Wel veel koeien en paarden onderweg. Oók de moeite waar natuurlijk.

Voorbij Garnwerd wordt het landschap door Tennet gemolesteerd met nieuwe hoogspanningsmasten. Ter compensatie hebben ze er een betonnen picknickbank neergezet. Hoe je dat ‘oog voor de natuur’ kunt noemen ontgaat mij. Maar dit soort bedrijven kennende smijten ze met geld om hun landschapsschade af te kopen dus uiteindelijk zal de natuur er wel van profiteren.

Alles bij elkaar een mooie route van zo’n 40 kilometer.

Foto’s Begraafplaats Klein Maarslag

Klik op een foto voor vergroting.

Wildlands Adventure Zoo dierentuin Emmen

Wildlands Adventure Zoo Emmen

Wildlands Adventure Zoo, de dierentuin in Emmen, is een prachtig dierenpark met een aantal extra attracties voor de kinderen en tieners. Mooi aangelegd, veel ruimte voor de dieren (die er supergoed uitzien) en een mooie variatie in dieren. Gebaseerd op  verschillende thema’s (Jungle, Noordpool, Savannah).

Wildlands Adventure Zoo dierentuin Emmen

Gratis een uitje naar keuze van de bankgiroloterij. En zo kozen we voor gratis toegang voor Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Super leuk zo’n cadeautje van de bankgiroloterij!

En ook een hele mooie timing want vijf jaar geleden waren we er ook geweest in het kader van ons vijfentwintigjarig huwelijksjubileum. Aanstaande maandag zijn we dertig jaar getrouwd, het was vandaag de laatste vakantiedag. En we hadden gratis tickets. Wil je nog meer goede redenen om een dagje uit te gaan?

Wildlands Adventure Zoo dierentuin Emmen

Na afloop gingen we samen eten bij Wereldrestaurant PUUR in Emmen. Ook hier thema’s qua eten: het was op basis van de eetcultuur in bepaalde landen. Heerlijk eten en redelijk geprijsd. De parkeergarage zit er letterlijk naast.

De dierentuin was bij ons eerste bezoek, vijf jaar geleden, nog maar net klaar. Dat was toen ook wel te zien, een deel van de begroeiing was nog maar net aangeplant, er waren nog een aantal dieren niet. Wildlands heeft een aantal dieren die in de oude tuin waren weggedaan.

Wildlands Adventure Zoo dierentuin Emmen

Iets wat ik nog steeds mis is, voornamelijk, het oude aquarium met de haaien. In onze kindertijd gingen we namelijk élk jaar naar “Emmen”, als Opa en Oma hun trouwdag vierden. Het was iets waar we jarenlang elk jaar naar uitkeken: naar de dierentuin en ’s avonds eten bij Van der Valk nabij Assen.

Want Opa vond uit eten prima onder één voorwaarde: hij moest wel aardappels met groente kunnen bestellen. Géén fratsen, vooral géén “buitenlands eten”. Dus: eten bij van der Valk! De Dierentuin in Emmen heeft dus voor mij in dat opzicht altijd de associatie gehouden met Opa & Oma (hun trouwdag).

Het park is nu, na vijf jaar, “gesetteld” op de nieuwe locatie en absoluut de moeite waard.

Wildlands Adventure Zoo dierentuin Emmen

Het ziet er prima uit. De dieren zien er uitstekend uit, zijn aktief en hebben veel ruimte.

We hebben er echt van genoten. Al waren we wel blij met onze gratis tickets voor wildlands want de toegangsprijzen zijn best stevig (alhoewel niet gestegen ten opzichte van vijf jaar geleden, wat dus feitelijk een prijsdaling is gezien inflatie).

Foto’s Wildland Adventure Park Emmen

De foto’s spreken verder voor zich. In het bijzonder leuk te zien dat er diverse jonge dieren waren: jong olifantje, jonge zebra’s, jonge stokstaartjes en prairiehondjes.

 

Staverden – Kleinste Stad van Nederland

Staverden is het kleinste stadje van Nederland. Eigenlijk is het naar hedendaagse begrippen nauwelijks een gehucht. Maar dan wel een gehucht met stadsrechten. Vandaar dat Staverden ‘het kleinste stadje van Nederland’ is. Staverden is in 2012 zelfs officieel uitgeroepen tot de kleinste stad van de Benelux. Mogelijk is Staverden zelfs de kleinste stad ter wereld.

Het Landgoed Staverden bestaat uit een prachtig Kasteeltje en enkele boerderijen. En natuurlijk een bij een landgoed bijbehorend flink stuk grond.

Landgoed en Kasteel

De aanwezigheid van de Leuvenumse beek, en daarmee de beschikbaarheid van stromend water, leidde in de 13e eeuw tot de bouw van een watermolen. Hier konden boeren tot uit de wijde omtrek hun graan laten malen. Dit maakte Staverden tot een unieke plaats met een prima handels- en groeipotentie.

Watermolen Landgoed Staverden

Graaf Reinout I van Gelre vroeg, en kreeg, in 1298 stadsrechten aan voor het landgoed. De toenmalige Koning Rudolph von Habsburg kende deze toe. Het idee van de toenmalige graaf van Gelre was om op deze plek een florerende stad te stichten. Na het bouwen van een kasteel, een grachtenstelsel en bijgebouwen heeft Reinald dit idee laten varen en is de stad een landgoed geworden, echter wel met behoud van stadsrechten.

Hoewel de vestiging van de stad uitbleef, werd zo de basis gelegd voor het landgoed dat tegenwoordig als kleinste stadje van de Benelux flink aantrekkingskracht uitoefent op bezoekers. De fundamenten van het huidige kasteel van Staverden dateren van 1291.

“Het landgoed heeft een oppervlakte van in totaal 718 ha en strekt zich uit over een lengte van bijna 7 km, vanaf de Stakenberg in het Noorden tot bijna bij het Uddelermeer in het Zuiden. Het bestaat voor ongeveer 340 ha uit bos, 310 ha landbouwgrond en 70 ha natuurterreinen, wegen en gebouwen. Zonder overdrijven mogen we zeggen, dat het door de grote afwisseling van loof- en naaldhout, houtwallen, beekjes en bloemrijke velden een van de mooiste natuurgebieden van ons land is.” https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/

Het kasteeltje was niet geopend voor bezoek. De omgeving is echter wel vrij toegankelijk en je kan er fijn wandelen. Dat hebben we dan ook gedaan, genieten van de mooi aangelegde tuin, het landgoed en tot slot nog van een paar geparkeerde fraaie bolides zoals een Ferrari, Ford Mustang en Bentley in ‘British Racing Green’ gespoten.

Een prachtige Bentley in “British Racing Green”

Die overigens allemaal, op het moment dat ik foto’s aan het maken was, een bekeuring kregen wegens foutparkeren. Niet dat de eigenaren daar wakker van liggen, aldus de agente die kentekens aan het scannen was voor de boetes.

De pauwen van Staverden

Pauwen van Landgoed Staverden

Beroemd zijn ook de witte Pauwen van Staverden.

“In 1323 werd Reinald II tot ridder geslagen. Hij schijnt toen voor het eerst in het zegel een waaier van pauwenveren opgenomen te hebben. Ook op zijn helm prijkten veren uit de staart van de pauw. Sinds die tijd is dit het helmteken van de Gelderse vorsten gebleven. Zelfs de mutsen van de hertogen hebben eeuwenlang het teken van de pauwenveren gedragen. De waaiers van witte pauwenveren, die bij de ridderspelen als versiering van de helm dienden, kwamen uit Staverden. Omstreeks 1400 was de hof van Staveren door de Gelderse hertogen in leen uitgegeven met de verplichting, dat de leenmannen witte pauwen moesten houden, opdat de hertog de staartveren zou krijgen ‘om daarmede te stofferen den helm des hertogen’. Op dit moment leven er nog steeds 28 witte pauwen op Staverden.” https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/

Nog steeds prijkt er een witte pauw op het wapen van gemeente Ermelo, waar de stad Staverden onder valt.En in de tuin staat een standbeeld van een ‘witte pauw’ opgesteld.

Witte Pauwen Landgoed Staverden

Helaas voor ons waren de Pauwen ‘opgehokt’ in verband met de vogelgriep. Begrijpelijk uiteraard, want we kunnen ons goed voorstellen dat men geen enkel risico wil lopen dat deze prachtige vogels geruimd zouden moeten worden.

Kapel van Staverden

De Boskapel, Landgoed Staverden

Aan de weg van het Landgoed Staverden staat de Hervormde kapel Staverden (Boskapel).

De kleine kerk bevindt zich prominent op de hoek van de Garderenseweg, de Staverdenseweg en de Jhr. Dr. C.J. Sandbergweg. Ze werd in 1875, als vervanger voor een houten kerkgebouw uit 1866, gesticht door Jan Rudolf Kemper voor de inwoners van Staverden, Leuvenum en Speuld. In 1931 werd de kerk verbouwd en werd de consistoriekamer toegevoegd, naar ontwerp van het architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt, die vermoedelijk ook de nieuwe inrichting van het kerkgebouw verzorgden (bankenplan, preekstoel, tegelvloer, lambrizering en lampen). — Monumentomschrijving Rijksdienst, Reliwiki.

Deze architecten waren ook verantwoordelijk voor het bekende Van Nelle gebouw in Rotterdam.

Het Tolhuis

Tolhuis, Landgoed Staverden

Tegenover de kapel van Staverden staat het voormalig tolhuis uit 1859. In dat jaar werd een grindweg van Harderwijk via Leuvenum en Staverden naar Elspeet aangelegd. Voor het onderhoud van de weg hief de gemeente tol. Vrijgesteld van tolbetaling waren leden van het Koninklijk huis, de dominee, dokter, vroedvrouw en veearts. (Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed).

Foto’s Landgoed Staverden

Bronnen/meer informatie
https://bezoekstaverden.nl/
https://reisreport.nl/staverden-kasteel/
https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/
https://www.de-veluwenaar.nl/2021/06/09/rondom-het-kerkje-van-staverden/
https://reliwiki.nl/index.php/Staverden,_Staverdenseweg_299_-_Boskapel

Graspieper (Hoge Veluwe)

Nationaal Park de Hoge Veluwe

In Gelderland bevindt zich het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Op de Hoge Veluwe bevinden zich het bekende Kröller-Müller Museum, met veel werk van Vincent van Gogh, en Jachthuis Sint-Hubertus, dat (oorspronkelijk) door Hendrik Petrus Berlage is ontworpen.

Het Jachthuis was eigendom van zakenman Anton Kröller. Zijn vrouw en hij waren indertijd eigenaar van ‘De Hoge Veluwe’ en lieten er dit Jachthuis bouwen. Jagen werd gedaan voor het plezier, niet uit het oogpunt van wildbeheer.

De Hoge Veluwe is het enige nationale park waar je entree moet betalen. De toegang bedraagt ruim 11 euro per persoon. Daar is een gratis leenfiets bij inbegrepen. Die fietsen zou ik persoonlijk niet aanraden als je een flink rondje over de Hoge Veluwe wil maken. Ze hebben geen versnellingen namelijk! Wij hadden zelf fietsen gehuurd bij Rooth66 in Hoenderloo (TREK E-bikes met middenmotor, aanbevolen!). Wil je met de auto er rondrijden betaal je meer.

Na een ronde over de Hoge Veluwe van ca. 30 km besloten we daarna verder in de omgeving rond te kijken en hebben er nog vijftien kilometer bij aangeplakt. In totaal dus 45 kilometer. En dan ben je écht blij dat je een (goede) e-bike hebt gehuurd want het totale hoogteverschil over de rit bedroeg, volgens Strava, namelijk 170 meter.

Op de Hoge Veluwe zijn diverse grote dieren zoals herten Reeën, moeflons (die van oorsprong hier niet voorkwamen maar door Kröller geïmporteerd zijn voor de jacht) en wilde zwijnen, De website van de Hoge Veluwe meldt over de Moeflons: “Om de diversiteit aan dieren op De Hoge Veluwe te vergroten, voerde Anton Kröller in 1921 een groep moeflons in en zette ze uit in het Park”. Op de foto’s die je in het park ziet, is te zien dat hij er echter op jaagde. Maar de dieren hebben zich kunnen handhaven en blijken nuttig want “de moeflons doen wat de Hollandse schapen in vroeger tijden deden: ze eten het gras dat tussen de heideplanten groeit. Als ze dat niet zouden doen, zou de heide dichtgroeien met gras en later ook met bomen”.

Naast een Ree met kalfje kwamen wij veel vogels tegen; waaronder Veldleeuweriken en Graspiepers (foto’s onder). Helaas is de foto van de ree met haar kalfje niet superscherp (maximale zoom, uit de had genomen) maar ik plaats ‘m hier toch omdat we het een leuke (toevallige) ontmoeting vonden waar we erg van genoten.

Foto’s Nationaal Park De Hoge Veluwe

Meer informatie
https://www.hogeveluwe.nl/

Wandelen in Nationaal Park Veluwezoom

Het Nationaal Park Veluwezoom werd in 1930 het eerste nationaal park in Nederland. Het heuvelachtige gebied, in eigendom van Natuurmonumenten, bestaat grotendeels uit gevarieerd bos, heide, en een enkele zandverstuiving. In het zuidelijke, meest heuvelachtige, deel van het park liggen meerdere landgoederen zoals Heuven en Beekhuizen. Centraal in het nationaal park ligt het bekende uitzichtpunt de Posbank, waar we in 2019 nog waren geweest.

We verbleven toen in het prachtige, en meer dan honderd jaar oude, Hotel de Roskam. Toen ik er langs reed maakte het een deplorabele indruk en dat was niet zonder reden, zo bleek, want het hotel is vorig jaar gesloten. Slachtoffer geworden van nieuw beleid. Doodzonde.

Wildobservatiepost Herikhuizen

Het was de bedoeling in het Nationaal Park Veluwezoom de wildobservatiepost Herikhuizen te gaan bezoeken. Helaas moet ik ergens een routepaaltje gemist hebben, of verkeerd geïnterpreteerd, want op zeker moment kreeg ik na een paar kilometer lopen het idee dat het wel érg ver was. De omschrijving op de website leek vrij simpel: “bereikbaar via de witte-pijlen wandelroute”. Maar zoals je ziet op de kaart ging mijn wandelroute volledig de verkeerde kant op.

Het was warm. Wat zeg ik: het was héét. Rond de 30 graden. Onder de bomen viel dat wel mee maar zodra je de zon inliep voelde je de hitte behoorlijk. Desondanks een hele mooie tocht. Langs onder andere de schaapskooi (slechts één schaap te bekennen), een uitkijkpunt, mooie paadjes door het bos. Langs de kant stond, vlak bij de schaapskooi, ook nog wat fraai houtsnijwerk.

Onderweg kwam ik een aantal Vlaamse Gaaien tegen, veel koolmezen, een aantal vinken, merels en een paar flink uit de kluiten gewassen libelle. De vinken lieten zich maar lastig vastleggen. Met een (jonge) koolmees had ik meer geluk. Ik kon ‘m van vrij dichtbij op de foto krijgen. De Libelle vond ik wel bijzonder maar thuisgekomen zocht ik de naam op en zag dat het een “Gewone Oeverlibel” heet.

Foto’s Nationaal Park Veluwezoom

De route op Strava klopt niet helemaal, ik had de app te laat ingeschakeld. Bijgaand een beetje bijgewerkt. Totale afstand was ongeveer vijf kilometer.

2021-06-27 Park Veluwezoom Walk Strava