Categorie: Dieren

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Piepschuim afval in het water

De Charme van Afval

Fietsend door het Westerkwartier en Het Hogeland kom je van alles tegen. Soms ook iets wat er niet thuishoort. Afval. Een groot brok piepschuim in het kanaal. Afval kan zijn charme hebben. Vanuit het standpunt van een foto. Niet vanuit het standpunt van milieu.

Een groot brok drijvend piepschuim in het kanaal vandaag. Helaas kon ik er niet bij om het er uit te halen. Met de camera kon ik er wel dichtbij. Van een afstand leek het wel een grote drijvende steen maar dat kon natuurlijk niet kloppen, dus ging ik eens kijken wat het wel was en het bleek een groot stuk piepschuim, met een duur woord “geëxpandeerd polystyreen”. iets wat echt totaal niet in de natuur thuishoort ook omdat de vogels het voor voedsel aan kunnen zien. Zo te zien lag het ook al een tijd in het kanaal.

Het was een prachtig weekend en dat nodigde veel mensen uit tot een wandeltocht of een lekker ritje op de fiets. Mij ook natuurlijk. Al dat binnen zitten is niet goed voor een mens! Eindelijk even lekker bewegen en een paar plaatjes maken. Het eerste fietstochtje van dit jaar zit er weer op en ik hoop er nog héél veel te kunnen gaan doen!

Zonder enig plan ging ik vandaag fietsen. De eerste stop was even langs het 13e eeuwse kerkje van Fransum, Ik ben er al veel vaker geweest maar het blijft een interessant kerkje om te zien. Helaas vonden héél veel mensen dat kennelijk, want het was er erg druk. Nog lastig om een foto te maken waar geen andere mensen op stonden. Daarna door de Beswerdpolder gefietst, richting Aduarderdiep, langs Reitdiep richting Wierumerschouw en vlak voor Dorkwerd weer langs van Starkenborghkanaal afgeslagen richting (t)huis.

Qua dieren, en met name vogels, bleef het wat beperkt tot kraaien, schapen, zwanen, reigers, duiven en (heel veel) spreeuwen. Maar met bijna 27 kilometer in de benen vond ik het wel mooi geweest!

Woldring Locatie, Groningen

Tijdens de vorstperiode, twee week geleden, moest ik nog even langs de Woldringlocatie om één van de dochters op te pikken. Daar had ik toen met mijn smartphone een paar foto’s gemaakt. Vanmorgen waren we er ‘even koffie doen’ en toen vanuit het gebouw zelf ook een mooi plaatje kunnen schieten (zie onder). Het is een mooi, markant, gebouw. Ondanks de af en toe negatieve berichtgeving over de verhuurder is het qua plek en architectuur natuurlijk echt wel uniek en leuk om te zien. Je hebt er nu nog vrij zicht op. Dat zal wel veranderen want er naast wordt nieuw gebouwd.

Route en Foto’s

De route van vanmiddag is hier te vinden (Strava). Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

Ransuil (Noordhorn) in de boom

Ransuilen, Mezen, Tortelduiven, Merels en Roodborstjes

In de wintertijd bivakkeren in onze tuin, en die van mijn moeder, heel wat vogels. Vlaamse Gaaien, Tortelduiven, Merels, Koolmezen, Pimpelmezen, Mussen, Roodborstjes, Bonte Spechten. En recent nog een mooie vink die een paar dagen lang met regelmaat langskwam.

Twee jaar geleden ontdekte mijn vrouw een paar ransuilen vlak bij onze vorige woning. Van een oud buurtgenoot zag ik op Facebook dat ze er nu weer waren. Vorig jaar had ik ze niet kunnen waarnemen.

Aangezien we vandaag even een wandelingetje wilden maken zijn we “even langs het oude huis” gelopen om te kijken of de ransuilen zich lieten zien. We hadden geluk, er was er één die zich goed verstopt had in de boom vlak bij onze oude woning. Maar net niet goed genoeg.

Tuinvogels

Het aantal tuinvogels, in onze tuin, valt dit jaar een beetje tegen. De variatie is wel groot. Wellicht is de mezensterfte, door een bacterie, wel de oorzaak. Wat de reden ook is: er zijn er duidelijk beduidend minder dit jaar. Wel is er al tijden een prachtig roodborstje die onze tuin tot territorium heeft verklaard. Bijna altijd in en rond dezelfde boom te vinden.

Ondanks dat heb ik er de afgelopen tijd wel een paar leuke plaatjes van kunnen schieten, zie onderstaand. En binnenkort ga ik zeker nog een keer kijken bij de ransuilen!

Foto’s Ransuil en tuinvogels

Hoendiep bij Oostwold

Zeearend bij Oostwold (Leek, Groningen)

Een Zeearend gespot bij Oostwold, Leek (Groningen). Het gebeurt je niet elke dag dat je een Zeearend tegenkomt. Laat staan op de foto kunt krijgen. Bij toeval kwam ik er één tegen. En ik had óók nog eens mijn camera bij mij!

Afgelopen nacht was tot nu toe de koudste dit jaar en dat zorgde voor een echt winters sfeertje. Omdat ik even naar Groningen moest besloot ik de camera mee te nemen en terugreis ‘de toeristische route’ te nemen. Via Hoogkerk, Enumatil – langs het Hoendiep. Al jarenlang wist ik dat er bij Leegkerk een mooi kerkje moest staan waar ik nog geen foto van had. Dus ook daar even langs gereden. Want doordat de bomen nu kaal zijn en het mooie licht vandaag zou het toch moeten kunnen daar een fatsoenlijk plaatje van te schieten.

De eerste stop was overigens bij de voormalige Strokarton-fabriek van Hoogkerk. Beetje lastig met zoveel tegenlicht maar anderzijds gaf dat wel een leuk sfeerplaatje (zie foto hieronder).

Kerk van Leegkerk

De Kerk van Leegkerk is een middeleeuws kerkgebouw aan de Leegeweg 38 in het dorp Leegkerk in de Nederlandse gemeente Groningen. Het is een van oorsprong 13e-eeuwse kerk, die in de 16e eeuw werd herbouwd nadat de Saksische burggraaf Hugo van Leisnig de kerk had verwoest omdat de bevolking van Leegkerk de opgelegde brandschatting weigerde te betalen. (Wikipedia)

Zo deden ze dat kennelijk in die tijd. Niet betalen is: je kerk platbranden. De kerk heeft ook een eigen website, waar je er meer over kunt lezen. Ik ben van plan in de zomer er nog een keer heen te gaan, om ook binnen eens een kijkje te nemen.

Zeearend bij Oostwold

Bij de brug richting Oostwold maakte ik een stop om daar een foto te maken van het Hoendiep (vanaf de brug). In de verte zag ik een vogel aankomen met trage slag. In eerste instantie dacht ik dat het mogelijk een reiger was en was in dubio of het een foto waard zou zijn. Maar toen hij dichterbij kwam zag ik dat het absoluut geen reiger was en bracht snel de camera in stelling!

Zeearend Oostwold, Leek, Groningen

De zeearend is een imposante, zeer grote roofvogel (‘vliegende deur’) van waterrijke gebieden. Leeft van vis, watervogels en ook van aas, vooral als er ijs ligt. Lange tijd een zeldzame wintergast, maar tegenwoordig zelfs broedvogel in Nederland in toenemende aantal (2018: 14 paar). Trage, diepe vleugelslag, maar schroeft vaak in voorjaar, zomer en herfst op thermiek. (Vogelbescherming)

Hoewel geen perfecte foto wel uniek natuurlijk – want hoe vaak kom je nou zomaar een Zeearend tegen? Ik had één keer eerder een in het vizier in de Kollumerwaard maar die was toen te ver weg. Dit lukte net ‘vanuit de hand’. Ben er dan ook zéér content mee.

Uiteraard de Zeearend even gemeld bij Waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming doe (als ik het bijzonder genoeg vind).

Meer foto’s

Meer foto’s van deze koude januaridag. Klik op één van onderstaande foto’s voor vergroting(en)

Torenvalk

Torenvalkjes, Buizerds en Ganzen

Sinterklaas was vandaag in geen velden of wegen te bekennen, maar de Buizerds, Torenvalken én een flinke groep grauwe ganzen met een paar witte ganzen hadden geen last van de kou en lieten zich goed zien. 

Een koude, maar mooie, heldere zaterdagmiddag vandaag. Even een kort fietstochtje. In eerste instantie verwachtte ik niet veel vast te leggen maar direct buiten Noordhorn, bij Noorderburen, trof ik het goed. Een Torenvalk in de boom. Een foto kunnen maken waarvan ik normaliter alleen maar hoop ‘m ooit eens te kunnen maken maar niet verwacht dat het zal gebeuren!

Die foto (zie bovenaan) maakt zo’n koude fietstocht direct al de moeite waard, vind ik. Richting Niehove om via het Anne Pilat-fietspad naar Electra te gaan. Ik was vroeg vertrokken en wou bij Electra even kort pauzeren om het meegebrachte brood op te eten. Bij de picknickplaats daar trof ik een flinke groep grauwe ganzen aan.

Ze waren niet bepaald van plan weg te gaan. Ik kon van vrij dichtbij dus een paar leuke foto’s maken. Dat ze hier meer zitten blijkt wel, tot aan de weg lagen er overal uitwerpselen. Goed uitkijken waar je loopt dus.

Buizerd in de zon

Toen ik verder ging richting Ruigezand zag ik in het gras een buizerd zitten. Mooi, even een paar foto’s gemaakt. De accu van de camera was bijna leeg dus ik ging die omwisselen en wilde al bijna verder fietsen toen mij opeens opviel dat de Buizerd had besloten op een watertank te gaan zitten, mooi in de zon. Het leek mij trouwens een vrij jonge buizerd toe.

Aan het einde van de fietsrit kwam ik bij Noorderburen overigens nagenoeg oog-in-oog met een buizerd langs de kant van de weg. Die zat daar op nog geen twee meter afstand van mij terwijl ik langs fietste. Ik had de zon tegen dus viel het dier me amper op, pas op het laatste moment zag ik ‘m. Prachtig zo’n dier van zó dichtbij te kunnen zien. Maar zodra je stopt gaan ze er vandoor dus ik wist op voorhand al dat ik kansloos zou zijn als ik een foto wilde maken. Heel langzaam voorbij gefietst om ‘m goed te kunnen bekijken.

Torenvalk Balmahuizen

Bij Balmahuizen, bijna al weer thuis, kwam ik deze prachtige Torenvalk nog tegen. Ook relatief dichtbij. Helaas wel bewegings-onscherpte in de foto (mijn camera is hier niet heel geschikt voor) maar toch, of misschien juist wel daarom, een in mijn ogen mooie foto van een Torenvalk in actie.

Ik was via de Oude Dijk naar Balmahuizen gefietst, een onverharde weg die ik wel eens vaker neem. Het was vandaag erg rustig onderweg. Op een paar wandelaars en fietsers na eigenlijk helemaal niemand tegengekomen. En op zo’n onverharde weg in deze tijd van het jaar sowieso weinig kans dat je anderen tegenkomt.

Bij de afslag naar de Oude Dijk kwam ik weer een Torenvalk in de boom tegen. Iets verderop, vlak voor Balmahuizen nog een Buizerd. Helaas geen topfoto maar vond ‘m zelf te leuk om niet te plaatsen. Erg lastig licht daar maar toch maar genomen omdat het een shot is dat ik niet eerder heb kunnen maken (foto’s onder).

Alles bij elkaar zeker 7 à 8 Buizerds gezien en ook minstens net zo veel Torenvalken. De ‘rovers’ hebben het kennelijk goed in het Westerkwartier, wat natuurlijk voor de konijnen, muizen én weidevogels iets minder goed nieuws is.

Foto’s en route

De route is via Strava te vinden. Klik op één van de onderstaande foto’s voor groter formaat.