Tag: Kollumerwaard

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (zeg maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ’t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ’t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

De Kollumerwaard, Lauwersmeergebied

Vandaag een flinke “fotofietstocht” gemaakt naar de Kollumerwaard in het Lauwersmeergebied. Een, achteraf gezien, licht overmoedig voornemen om op de fiets daar heen te gaan. Maar, aan de andere kant, het was een mooie fietsttocht!

Even buiten Noordhorn – veelbelovend weer!

De route ging van mijn woonplaats, Noordhorn, naar Niezijl, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, Dokkemer Nieuwe Zijlen, Kollumeroord, Kollumerwaard, richting Zoutkamp, Lauwerzijl, door Ruigezand, weer langs Kommerzijl richting Niehove, Noorderburen om tot slot na dik 50 kilometer weer te arriveren in Noordhorn.

In Niezijl, Kommerzijl, (langs) Pieterzijl en Munnekezijl weinig foto’s gemaakt. Immers, daar kom ik vaker. En ik wilde toch binnen een redelijk tijdsbestek de Kollumerwaard bereiken. Ook bij Warfstermolen slechts weinig gemaakt. Tussen Warfstermolen en Kollumerpomp viel mij op dat de boeren op sommige plaatsen al aan het oogsten zijn geslagen. Het droge weer heeft kennelijk ook zijn voordelen! Het graan lijkt overal behoorlijk oogstrijp te zijn.

KOLLUMERPOMP

Bij Kollumerpomp viel mij op dat het molentje er wel heel mooi bij stond. Dus ben ik de De Westermolen eens van dichterbij gaan bekijken. Er is daar een (nieuw) fietspad langs het water waardoor je er een mooi zicht op hebt.

In mijn kinder- en tienerjaren kwam ik vaak in Kollumerpomp en nooit was mij opgevallen, of heb ik zelfs maar geweten, dat er op die plaats een molen stond. De reden wordt duidelijk als de molendatabase er op nageslagen wordt: er was tot 1984 een boomgaard die de (niet in al te beste staat verkerende) molen aan het zicht onttrok. Na restauratie en kap van de bomen is de molen weer goed te zien.

Bij de molen trof ik ook deze zwanenfamilie. Ze waren niet gesteld op mijn aanwezigheid dus nam ik maar wat snel na het nemen van deze foto wat extra afstand.

Voorbij Kollumerpomp kun je, over de dijk heen, een afslag nemen richting de Kollumerwaard. Maar die afslag is niet aangegeven en ik heb ‘m gemist. Dus langs Dokkumer Nieuwe Zijlen gefietst. Dat is een kleine omweg. De eerste van nog een paar die ik heb genomen vandaag…

De Kollumerwaard kun je op twee manieren bereiken, ik koos er voor door Kollumeroord heen te fietsen. Een (bescheiden) natuurgebied. Net toen ik dat stukje natuurgebied uit fietste viel mijn oog op een reiger die zich heel slim had verscholen in het riet. De meeste fietsers gingen er gewoon aan voorbij. Een mooi gezicht zo en de reiger stoorde zich niet aan me.

KOLLUMERWAARD

De Kollumerwaard was voorheen een oefenterrein van Defensie. Het is nu een mooi natuurgebied in beheer bij Staatsbosbeheer. Ik nam na een kleine pauze de Wandelroute Vogelpad. Maar de Schotse Hooglanders waren het daar niet helemaal mee eens en versperden mij iets té veel de weg c.q. ik wilde ze niet te veel verstoren. Dus op gepaste afstand een serie foto’s gemaakt (later ook nog van een 2e groep). De paarden zaten áchter de kudde hooglanders dus daar kon ik geen goede foto’s van maken.

VOGELKIJKHUT ‘DE BAAK’

Na hier wat te hebben rondgelopen en foto’s te hebben gemaakt ging ik naar een ander deel van de Kollumerwaard, waar een vogelkijkhut is. Vanuit de Vogelkijkhut prachtig uitzicht alle kanten op: een stuk water waar vandaag in elk geval vier Grote Zilverreigers waren te zien (ik las op waarneming.nl dat er zeven zijn gezien vandaag in het gebied).

Helaas komt mijn camera eigenlijk net te kort om er echt indrukwekkende plaatjes van te maken, maar ik ben er toch redelijk tevreden mee.

De andere kant op kijkend, zag ik zwanen, met jongen, meerkoeten en eenden. De dieren hebben in dit gebied alle rust. Er was verder helemaal niemand in de wijde omtrek te bekennen. Toen ik later terug liep naar mijn fiets kwam er een ouder echtpaar aan om vogels te kijken.

Ook kon je vanuit de (mooie) kijkhut weer goed kijken naar een grote groep hooglanders. Richting fiets trof ik nog een Rietgors(?) aan. Een ‘vraagteken’ want door het tegenlicht kan ik ‘m niet zo goed identificeren. Het zou ook een rietzanger kunnen zijn maar ik denk het niet.

Uiteraard ook redelijk wat vlinders gezien maar minder dan ik had gehoopt. Het gebied is denk ik toch niet aantrekkelijk genoeg voor vlinders. Want, ik heb al een paar keer gelezen dat er meer vlinders dan ooit zijn de laatste tijd. Inclusief hele bijzondere. Dat is te danken aan het warme weer. In dit gebied trof ik er in elk geval niet zo veel aan.

Terug lopend naar de fiets nog weer een mooie reiger gezien, die, eveneens, niet erg schuw was. En waardoor ook van deze reiger een paar mooie foto’s gemaakt konden worden.

Weer op de fiets richting Zoutkamp. Ik volgde een fietspad waarvan werd aangegeven “richting Zoutkamp”. Het komt op ongeveer 3 kilometer afstand van Zoutkamp uit. Terwijl ik dit fietspad volgde zag ik in de lucht iets zweven.. “In de remmen!”. Het was een Zeearend!! Helaas geen geweldige foto, maar desondanks ben ik er wel bllij mee. Want hoe vaak zie je nu een Zeearend in Nederland?! Ik had geluk, ik kon twee foto’s schieten en toen was hij buiten bereik.

DROOGTE

Niet alleen de dieren hebben last van de droogte en de warmte. Onderweg richting Zoutkamp kwam ik deze ‘constructie’ tegen. Een boer die creatief water richting zijn land transporteert, zonder daarbij het verkeer ál te veel te hinderen.

ROUTE
De rest van de rit niet zoveel foto’s meer gemaakt. De route onderstaand (Google Maps) wijkt een klein beetje af van wat ik gefietst heb omdat Google Maps niet alle fietspaden kent. Alles bij elkaar ruim 50 kilometer afgelegd vandaag.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting.