Tag: Kollumerpomp

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.

 

De Kollumerwaard, Lauwersmeergebied

Vandaag een flinke “fotofietstocht” gemaakt naar de Kollumerwaard in het Lauwersmeergebied. Een, achteraf gezien, licht overmoedig voornemen om op de fiets daar heen te gaan. Maar, aan de andere kant, het was een mooie fietsttocht!

Even buiten Noordhorn – veelbelovend weer!

De route ging van mijn woonplaats, Noordhorn, naar Niezijl, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, Dokkemer Nieuwe Zijlen, Kollumeroord, Kollumerwaard, richting Zoutkamp, Lauwerzijl, door Ruigezand, weer langs Kommerzijl richting Niehove, Noorderburen om tot slot na dik 50 kilometer weer te arriveren in Noordhorn.

In Niezijl, Kommerzijl, (langs) Pieterzijl en Munnekezijl weinig foto’s gemaakt. Immers, daar kom ik vaker. En ik wilde toch binnen een redelijk tijdsbestek de Kollumerwaard bereiken. Ook bij Warfstermolen slechts weinig gemaakt. Tussen Warfstermolen en Kollumerpomp viel mij op dat de boeren op sommige plaatsen al aan het oogsten zijn geslagen. Het droge weer heeft kennelijk ook zijn voordelen! Het graan lijkt overal behoorlijk oogstrijp te zijn.

KOLLUMERPOMP

Bij Kollumerpomp viel mij op dat het molentje er wel heel mooi bij stond. Dus ben ik de De Westermolen eens van dichterbij gaan bekijken. Er is daar een (nieuw) fietspad langs het water waardoor je er een mooi zicht op hebt.

In mijn kinder- en tienerjaren kwam ik vaak in Kollumerpomp en nooit was mij opgevallen, of heb ik zelfs maar geweten, dat er op die plaats een molen stond. De reden wordt duidelijk als de molendatabase er op nageslagen wordt: er was tot 1984 een boomgaard die de (niet in al te beste staat verkerende) molen aan het zicht onttrok. Na restauratie en kap van de bomen is de molen weer goed te zien.

Bij de molen trof ik ook deze zwanenfamilie. Ze waren niet gesteld op mijn aanwezigheid dus nam ik maar wat snel na het nemen van deze foto wat extra afstand.

Voorbij Kollumerpomp kun je, over de dijk heen, een afslag nemen richting de Kollumerwaard. Maar die afslag is niet aangegeven en ik heb ‘m gemist. Dus langs Dokkumer Nieuwe Zijlen gefietst. Dat is een kleine omweg. De eerste van nog een paar die ik heb genomen vandaag…

De Kollumerwaard kun je op twee manieren bereiken, ik koos er voor door Kollumeroord heen te fietsen. Een (bescheiden) natuurgebied. Net toen ik dat stukje natuurgebied uit fietste viel mijn oog op een reiger die zich heel slim had verscholen in het riet. De meeste fietsers gingen er gewoon aan voorbij. Een mooi gezicht zo en de reiger stoorde zich niet aan me.

KOLLUMERWAARD

De Kollumerwaard was voorheen een oefenterrein van Defensie. Het is nu een mooi natuurgebied in beheer bij Staatsbosbeheer. Ik nam na een kleine pauze de Wandelroute Vogelpad. Maar de Schotse Hooglanders waren het daar niet helemaal mee eens en versperden mij iets té veel de weg c.q. ik wilde ze niet te veel verstoren. Dus op gepaste afstand een serie foto’s gemaakt (later ook nog van een 2e groep). De paarden zaten áchter de kudde hooglanders dus daar kon ik geen goede foto’s van maken.

VOGELKIJKHUT ‘DE BAAK’

Na hier wat te hebben rondgelopen en foto’s te hebben gemaakt ging ik naar een ander deel van de Kollumerwaard, waar een vogelkijkhut is. Vanuit de Vogelkijkhut prachtig uitzicht alle kanten op: een stuk water waar vandaag in elk geval vier Grote Zilverreigers waren te zien (ik las op waarneming.nl dat er zeven zijn gezien vandaag in het gebied).

Helaas komt mijn camera eigenlijk net te kort om er echt indrukwekkende plaatjes van te maken, maar ik ben er toch redelijk tevreden mee.

De andere kant op kijkend, zag ik zwanen, met jongen, meerkoeten en eenden. De dieren hebben in dit gebied alle rust. Er was verder helemaal niemand in de wijde omtrek te bekennen. Toen ik later terug liep naar mijn fiets kwam er een ouder echtpaar aan om vogels te kijken.

Ook kon je vanuit de (mooie) kijkhut weer goed kijken naar een grote groep hooglanders. Richting fiets trof ik nog een Rietgors(?) aan. Een ‘vraagteken’ want door het tegenlicht kan ik ‘m niet zo goed identificeren. Het zou ook een rietzanger kunnen zijn maar ik denk het niet.

Uiteraard ook redelijk wat vlinders gezien maar minder dan ik had gehoopt. Het gebied is denk ik toch niet aantrekkelijk genoeg voor vlinders. Want, ik heb al een paar keer gelezen dat er meer vlinders dan ooit zijn de laatste tijd. Inclusief hele bijzondere. Dat is te danken aan het warme weer. In dit gebied trof ik er in elk geval niet zo veel aan.

Terug lopend naar de fiets nog weer een mooie reiger gezien, die, eveneens, niet erg schuw was. En waardoor ook van deze reiger een paar mooie foto’s gemaakt konden worden.

Weer op de fiets richting Zoutkamp. Ik volgde een fietspad waarvan werd aangegeven “richting Zoutkamp”. Het komt op ongeveer 3 kilometer afstand van Zoutkamp uit. Terwijl ik dit fietspad volgde zag ik in de lucht iets zweven.. “In de remmen!”. Het was een Zeearend!! Helaas geen geweldige foto, maar desondanks ben ik er wel bllij mee. Want hoe vaak zie je nu een Zeearend in Nederland?! Ik had geluk, ik kon twee foto’s schieten en toen was hij buiten bereik.

DROOGTE

Niet alleen de dieren hebben last van de droogte en de warmte. Onderweg richting Zoutkamp kwam ik deze ‘constructie’ tegen. Een boer die creatief water richting zijn land transporteert, zonder daarbij het verkeer ál te veel te hinderen.

ROUTE
De rest van de rit niet zoveel foto’s meer gemaakt. De route onderstaand (Google Maps) wijkt een klein beetje af van wat ik gefietst heb omdat Google Maps niet alle fietspaden kent. Alles bij elkaar ruim 50 kilometer afgelegd vandaag.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting.