Tag: molen visvliet

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.

 

De Lente in de Bol! Fotofietstocht door het Westerkwartier.

Het is Februari en prachtig, helder, lenteweer. De route is uitgestippeld en op de telefoon geplaatst. De ‘banden vol met wind‘ en op pad! Onderweg van alles gezien én natuurlijk gefotografeerd. En, niet ongebruikelijk, van de geplande route week ik toch weer wat af (al was het niet veel).

Een (lange) rit van ruim 46 kilometer door het Westerkwartier en een stukje Achtkarspelen. Van Noordhorn, via ’t Faan, Niekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Stroobos, Visvliet, de Westerhorn, Eibersburen, weer langs Gaarkeuken en via industrieterrein Mokkenburg weer naar huis. Onderweg kwam ik onder andere (zicht) blauwe reigers, zilverreigers, putters, aalscholvers, (foto) brandganzen, grauwe ganzen, scholeksters, zeemeeuwen, zwanen, eenden, molen visvliet, werf Barkmeijer en nog veel meer tegen.

De toch begon via Noordhorn richting ’t Faan, via Briltil (langs van Starkenborghkanaal). Vervolgens via ’t Hoge Voetpad richting Niekerk. Vanuit Niekerk richting Oosterzand om daar af te slaan naar Gaarkeuken. Het blijft een mooi plaatje, het witte huisje met de klapbrug bij Oosterzand (foto hier boven).

GAARKEUKEN

Bij Gaarkeuken waren de Scholeksters erg bereidwillig zich op de foto te laten zetten. Meestal  zijn ze er snel vandoor als je er aan komt en stopt om een foto te maken, nu kreeg ik een heel veel mogelijkheden ze vast te leggen en ging ik er uiteindelijk ‘vandoor’ en bleven ze gewoon stoïcijns op de aanmeerpalen zitten.

Net als de zeemeeuwen overigens. Die palen zijn trouwens te vies om aan te pakken, zoveel vogelstront zit er op 🙂

Het was de bedoeling bij Gaarkeuken een fietspad te nemen langs het van Starkenborghkanaal richting Stroobos. Een deel van de route had ik wel eens met de auto gereden (en heel vroeger op de bromfiets). Er was volgens de kaart een stukje extra fietspad beschikbaar waardoor je gewoon door kan fietsen langs het water naar Stroobos. Misschien was het er al veel langer, maar ik wist het in elk geval niet.

Het fietspad is een schelpenpad. Met de wind vol tegen en op het schelpenpad fietsend zag ik dat de accu van de ‘fiets-met-hulpmotor’ van die omstandigheden nogal te lijden had. Dus besloot ik hier maar op oud-Hollandse mankracht te fietsen. Gaat wat langzamer natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde de accu hier niet aan leeg rijden omdat ik een behoorlijk lange tocht in gedachten had (die uiteindelijk nog langer uitviel ook).

Het levert in elk geval een prachtig plaatje op. Voor de verandering eens gemaakt met mijn Olympus camera overigens. Die gaat altijd nog mee in de camera-tas alhoewel ik ‘m niet veel gebruik. Met name omdat mijn Canon Cybershot gewoon super veelzijdig is en meer opties biedt.

Ik kwam hier onder andere een paar zilverreigers en putters tegen. Helaas waren de eerste te ver weg (later ook nog gezien bij de vogelkijkhut maar ook te ver weg) en de putters waren mij te snel af en vertrokken richting boomtop toen ik aan kwam fietsen.

STROOBOS

Bij Stroobos lag de stille getuige (en naar ik begrepen heb één van de oorzaken) van het faillisement te wachten op afbouw. Ze zijn inmiddels weer doorgestart, gelukkig maar.

Via Stroobos kun je een landweggetje (Sarabos) nemen richting Visvliet. Er staat aan het begin een bord dat aangeeft dat het een doodlopende weg is, maar dat klopt niet. Met de fiets kun je er in elk geval gewoon langs. Als je de weg volgt, kom je langs de molen bij Visvliet!

VISVLIET

De Hilmahuistermolen of kortweg de Hilmahuister is een poldermolen ten zuiden van het dorp Visvliet in de provincie Groningen, vrijwel op de grens met Friesland. De molen werd in 1868 gebouwd en staat pal ten noorden van de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en ten zuiden van de Lauwers. De molen deed nog tot voor enkele jaren terug dienst als gemaal, nadat de dieselmotor uit de molen is gehaald kan de molen alleen nog op vrijwillige basis de Hilmahuisterpolder bemalen (Wikipedia).

Je gaat met de fiets door een tunneltje, onder het spoor door, en direct uit de tunnel vandan heb ik deze foto gemaakt. Details van de molen zijn hier te vinden.

WESTERHORN

Bij Visvliet nog even langs de begraafplaats gegaan. De planning was richting Eibersburen terug te fietsen en vandaar via de Westerhorn – maar ik kwam dus terecht op de route langs de Friese Straatweg richting Grijpskerk. Die weg een stuk gevolgd tot de afslag Westerhorn en via de Westerhorn richting Eibersburen.

Ter hoogte van het Visvlieterdiep even een tussenstop gemaakt. Er is daar een kijkwand gemaakt en het diep is zodanig aangepast dat men hoopt dat de Otters er zich zullen vestigen en/of het als doorgangsroute gaan gebruiken. Bij de kijkwand is ook een picknickplaats. Die combinatie begrijp ik dan niet helemaal, zeker niet omdat mensen met de auto(!) daar heen rijden. – wat natuurlijk nooit de bedoeling is overigens, het lijkt mij nogal storend voor de vogels en eventuele otters. Maar ze (vissers) doen het wel zag ik.

VOGELHUT GAARKEUKEN

Richting Gaarkeuken gegaan en van ver zag ik al dat het bij de volghut een drukte van belang was, qua vogels dan. Dus besloot ik daar ook even te gaan kijken. Er waren behoorlijk wat verschillende soorten eenden, grauwe ganzen en rotganzen.

Vooral de rotganzen waren druk bezig met heen en weer vliegen! Lastig om vast te leggen op zo’n afstand maar ik heb toch maar een paar pogingen gewaagd. Voor deze vogelkijkhut heb je eigenlijk écht een andere camera/lens nodig maar zolang ze niet te veel bewegen lukt het nog wel.

Het brutale zwarte katje heb ik er niet aangetroffen vandaag. In deze vogelhut ben ik overigens nog nooit andere vogelkijkers tegengekomen. En dat terwijl er best veel te zien is, ook nu dus.

Even verderop, net voorbij Gaarkeuken, trof ik deze buizerd aan. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken en het viel mij op dat hij maar één poot leek te hebben. Toch knap dat zo’n dier daarmee gewoon verder kan kennelijk!

Verder gegaan via de Mokkenburgweg, door het tunneltje onder het spoor door, over het industrieterrein en weer naar huis. Alles bij elkaar een route van (volgens de fietsteller) ruim 46 kilometer. Dit wijkt zoals gewoonlijk een beetje af van Google Maps (zie route hier) omdat ik natuurlijk af en toe wat heen en weer fiets voor een mooie plek voor een foto. En ach, het is geen exacte wetenschap natuurlijk zo’n fietstellertje.

Alles bij elkaar een fantastische “lentedag” in Februari!

Voor de volledigheid nog even de route.

MEER FOTO’S
De foto’s zijn op willekeurige volgorde, klik op een afbeelding voor groter formaat.