Tag: witte gans

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Oogsttijd, Torenvalken, Buizerds, Kerkje en Molen Feerwerd

Zomerse taferelen weer in het mooie Middag-Humsterland. Ongelofelijk veel torenvalken en twéé buizerds waarvan er ééntje was die een soort kat-en-muis spel met mij speelde. Telkens als ik ‘m weer zag en de camera te voorschijn haalde, was hij net te snel weg.

Maar niet altijd, .. verstopt in een hoogspanningsmast zat hij (of zij) mij weer te bekijken. Ik was nét snel genoeg met de camera. Geen fantastische foto. Even later zag ik ‘m weer neerdalen op een hek. Camera weer aan, .. wég buizerd.

In de weilanden eerder, vlak bij Den Ham, ook al een gezien. Ook hier geen beste foto. Ze zijn erg schuw en mijn camera is er niet geschikt voor. Maar goed, onder het motto “pics or it didn’t happen” plaats ik ze toch maar.

Vanavond dus een ritje door het Middag-Humsterland, zoals wel vaker, langs Den Ham, door de Beswerd polder, langs Ezinge, door Feerwerd (molen boven) en langs het Aduarderdiep via Steentil, Aduard en weer terug in Noordhorn.

Bij het Aduarderdiep was de agrarische bedrijvigheid groot.. een ontsnapte koe ontregelde het verkeer. Samen met een andere man gewacht tot de boer er was (die kennelijk door iemand anders gealarmeerd was, want ze waren er snel, al voor ik het nummer van de politie in mijn telefoon had gevonden) en verkeer tot vaart minderen manen.

Sommige mensen wilden tóch doorrijden namelijk terwijl de koe midden op de weg stond. Geen foto’s want we waren bezig. Op dat moment zijn er eventjes andere prioriteiten.  De koe had kennelijk verkoeling gezocht in de sloot (onder de modder) en was er aan de verkeerde kant uit gekomen. Toen de boer en boerin de koe bij het weiland hadden ben ik verder gefietst.

Even verderop een mooie oogstplaatje (boven). De zon er mooi op. Aan de overkant van het diep, maar met mijn camera is dat dan weer géén probleem uiteraard.

Een leuke route die ik grotendeels al vaker heb gereden maar het blijft de moeite waard, het Groninger landschap!

In totaal zo’n 22 kilometer.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s hieronder voor vergroting