Categorie: Reizen

Apeldoorn – winkelen, kerk(en) en verzetsheld

Een dagje winkelen in Apeldoorn. In de voorbereiding van ons bezoek aan Apeldoorn had ik even op Google gezocht naar ‘bezienswaardigheden Apeldoorn’ en kreeg het bekende lijstje zoals Paleis het Loo e.a. en verder niets. Dus ging ik er van uit dat in Apeldoorn verder niet veel te zien was. Samen met de echtgenote winkelen dus. Camera’s wel mee natuurlijk.

En “bij toeval” toch wat leuke dingen kunnen vastleggen. Toen we de stad uitreden kwamen we natuurlijk nog een paar prachtige grote kerken tegen… “verkeerde zoekopdracht” zullen we maar denken. Maar een paar leuke foto’s, een pak suikervrije wafels (mét korting) én twee T-shirts rijker ging ik toch weer heel tevreden terug naar de stacaravan!

Winkelcentrum Apeldoorn

Het winkelcentrum kent veel oude panden. Op de panden vind je regelmatig gevelstenen met de bouwdatum. Ook de geveltjes zelf maken duidelijk dat het panden van vaak toch wel meer dan een eeuw oud zijn inmiddels. Mooi om te zien hoe dit toch zo in ere gehouden wordt. Veel groot-winkelbedrijven uiteraard. Maar ook wel wat kleinere, zelfstandige, winkels.

Raadhuis Apeldoorn

Midden in het centrum, aan het Markplein, is het (voormalige) Raadhuis. In vroegere jaren kon je het raadhuis goed zien, zo zag ik op oude foto’s op Google. Nu niet meer want er staan allemaal bomen voor. Dat is dan wel jammer, van één kant, van de andere kant zijn bomen natuurlijk belangrijk. Ik las een stukje over dit Raadhuis wat ik je niet wil onthouden:

“Er werd [voor het Raadhuis] een ontwerpwedstrijd uitgeschreven, maar hier werd nauwelijks op gereageerd. Uiteindelijk werd er gekozen voor het anoniem ingezonden ontwerp ‘Minerva’ van gemeente-opzichter Albert Liese. De geldprijs ging aan zijn neus voorbij, want men vond dat hij als gemeenteambtenaar genoeg geld verdiende. Al met al leverde het ontwerp hem 6 tientjes op. Wel kreeg hij de eer om tot bouwopzichter benoemd te worden. Op 9 februari 1843 kon het in gebruik worden genomen” — MijnGelderland

Op het plein, onder de bomen, heel veel -inmiddels volle- terrassen. Van de corona-maatregelen is niets meer te merken. Ook in de winkels niet meer. Afstand houden doet nagenoeg niemand, mondkapjes hoeven niet meer dus die zie je ook amper meer. En het was druk, rázend druk, in de winkels. We zijn wat dat betreft blij dat we onze (eerste) vaccinatie hebben gehad. Sommige winkels hadden nog wel een deurbeleid en lieten maar kleine groepjes mensen binnen.

OLV ten Hemelopneming (Mariakerk)

Van een afstand zag ik een mooi kerkgebouw. Terwijl mijn vrouw nog wat winkels bezocht,ging ik daar eens een kijkje nemen. De kerk was open, dus uiteraard ook binnen rondgekeken.

De bouw van de kerk begon in 1895 en werd voltooid in 1899. Het is een zogenaamde ‘Waterstaatskerk’, dat is de benaming voor Nederlandse kerkgebouwen die onder toezicht (en soms ook naar ontwerp) van ingenieurs van Rijkswaterstaat werden gebouwd, vaak met financiële steun van de landelijke overheid.

Eindverantwoordelijke in Den Haag waren twee in 1815 opgerichte ministeries voor Eredienst, het Ministerie van Zaken van de Hervormde en andere Erediensten, behalve die der Rooms-Katholieke en het Ministerie van Zaken der Rooms-Katholieke Eredienst — Wikipedia.

Gebouw Leger des Heils

Vanaf het parkeerterrein kwamen we langs een opmerkelijke gevel. Ik kon het niet helemaal thuisbrengen en de zon stond verkeerd. Toen we terug kwamen uit het centrum stond de zon wel goed en heb ik alsnog foto’s gemaakt. De gevelsteen meldt: “Bloed en Vuur” en de “S” (Salvation Army). Het pand is nu niet meer in gebruik door het Leger des Heils maar in gebruik voor onder andere appartementen. Volgens de website van de gemeente Apeldoorn komt er ook (nog) horeca in.

Uitleg van de gevelstenen is hier te vinden.

Korpsleider geweldloze verzetsheld

In de oorlogsjaren had het Korps Apeldoorn een bijzondere geestelijk leider, adjudant Pieter Deurloo (1904-1983), die een ‘geweldsloze verzetsheld’ wordt genoemd. Het Leger des Heils doet niet aan ‘persoonsverering’ maar het Reformatorisch Dagblad heeft er een mooi artikel over geschreven.

Foto’s Centrum Apeldoorn

Bronnen/meer informatie

Staverden – Kleinste Stad van Nederland

Staverden is het kleinste stadje van Nederland. Eigenlijk is het naar hedendaagse begrippen nauwelijks een gehucht. Maar dan wel een gehucht met stadsrechten. Vandaar dat Staverden ‘het kleinste stadje van Nederland’ is. Staverden is in 2012 zelfs officieel uitgeroepen tot de kleinste stad van de Benelux. Mogelijk is Staverden zelfs de kleinste stad ter wereld.

Het Landgoed Staverden bestaat uit een prachtig Kasteeltje en enkele boerderijen. En natuurlijk een bij een landgoed bijbehorend flink stuk grond.

Landgoed en Kasteel

De aanwezigheid van de Leuvenumse beek, en daarmee de beschikbaarheid van stromend water, leidde in de 13e eeuw tot de bouw van een watermolen. Hier konden boeren tot uit de wijde omtrek hun graan laten malen. Dit maakte Staverden tot een unieke plaats met een prima handels- en groeipotentie.

Watermolen Landgoed Staverden

Graaf Reinout I van Gelre vroeg, en kreeg, in 1298 stadsrechten aan voor het landgoed. De toenmalige Koning Rudolph von Habsburg kende deze toe. Het idee van de toenmalige graaf van Gelre was om op deze plek een florerende stad te stichten. Na het bouwen van een kasteel, een grachtenstelsel en bijgebouwen heeft Reinald dit idee laten varen en is de stad een landgoed geworden, echter wel met behoud van stadsrechten.

Hoewel de vestiging van de stad uitbleef, werd zo de basis gelegd voor het landgoed dat tegenwoordig als kleinste stadje van de Benelux flink aantrekkingskracht uitoefent op bezoekers. De fundamenten van het huidige kasteel van Staverden dateren van 1291.

“Het landgoed heeft een oppervlakte van in totaal 718 ha en strekt zich uit over een lengte van bijna 7 km, vanaf de Stakenberg in het Noorden tot bijna bij het Uddelermeer in het Zuiden. Het bestaat voor ongeveer 340 ha uit bos, 310 ha landbouwgrond en 70 ha natuurterreinen, wegen en gebouwen. Zonder overdrijven mogen we zeggen, dat het door de grote afwisseling van loof- en naaldhout, houtwallen, beekjes en bloemrijke velden een van de mooiste natuurgebieden van ons land is.” https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/

Het kasteeltje was niet geopend voor bezoek. De omgeving is echter wel vrij toegankelijk en je kan er fijn wandelen. Dat hebben we dan ook gedaan, genieten van de mooi aangelegde tuin, het landgoed en tot slot nog van een paar geparkeerde fraaie bolides zoals een Ferrari, Ford Mustang en Bentley in ‘British Racing Green’ gespoten.

Een prachtige Bentley in “British Racing Green”

Die overigens allemaal, op het moment dat ik foto’s aan het maken was, een bekeuring kregen wegens foutparkeren. Niet dat de eigenaren daar wakker van liggen, aldus de agente die kentekens aan het scannen was voor de boetes.

De pauwen van Staverden

Pauwen van Landgoed Staverden

Beroemd zijn ook de witte Pauwen van Staverden.

“In 1323 werd Reinald II tot ridder geslagen. Hij schijnt toen voor het eerst in het zegel een waaier van pauwenveren opgenomen te hebben. Ook op zijn helm prijkten veren uit de staart van de pauw. Sinds die tijd is dit het helmteken van de Gelderse vorsten gebleven. Zelfs de mutsen van de hertogen hebben eeuwenlang het teken van de pauwenveren gedragen. De waaiers van witte pauwenveren, die bij de ridderspelen als versiering van de helm dienden, kwamen uit Staverden. Omstreeks 1400 was de hof van Staveren door de Gelderse hertogen in leen uitgegeven met de verplichting, dat de leenmannen witte pauwen moesten houden, opdat de hertog de staartveren zou krijgen ‘om daarmede te stofferen den helm des hertogen’. Op dit moment leven er nog steeds 28 witte pauwen op Staverden.” https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/

Nog steeds prijkt er een witte pauw op het wapen van gemeente Ermelo, waar de stad Staverden onder valt.En in de tuin staat een standbeeld van een ‘witte pauw’ opgesteld.

Witte Pauwen Landgoed Staverden

Helaas voor ons waren de Pauwen ‘opgehokt’ in verband met de vogelgriep. Begrijpelijk uiteraard, want we kunnen ons goed voorstellen dat men geen enkel risico wil lopen dat deze prachtige vogels geruimd zouden moeten worden.

Kapel van Staverden

De Boskapel, Landgoed Staverden

Aan de weg van het Landgoed Staverden staat de Hervormde kapel Staverden (Boskapel).

De kleine kerk bevindt zich prominent op de hoek van de Garderenseweg, de Staverdenseweg en de Jhr. Dr. C.J. Sandbergweg. Ze werd in 1875, als vervanger voor een houten kerkgebouw uit 1866, gesticht door Jan Rudolf Kemper voor de inwoners van Staverden, Leuvenum en Speuld. In 1931 werd de kerk verbouwd en werd de consistoriekamer toegevoegd, naar ontwerp van het architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt, die vermoedelijk ook de nieuwe inrichting van het kerkgebouw verzorgden (bankenplan, preekstoel, tegelvloer, lambrizering en lampen). — Monumentomschrijving Rijksdienst, Reliwiki.

Deze architecten waren ook verantwoordelijk voor het bekende Van Nelle gebouw in Rotterdam.

Het Tolhuis

Tolhuis, Landgoed Staverden

Tegenover de kapel van Staverden staat het voormalig tolhuis uit 1859. In dat jaar werd een grindweg van Harderwijk via Leuvenum en Staverden naar Elspeet aangelegd. Voor het onderhoud van de weg hief de gemeente tol. Vrijgesteld van tolbetaling waren leden van het Koninklijk huis, de dominee, dokter, vroedvrouw en veearts. (Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed).

Foto’s Landgoed Staverden

Bronnen/meer informatie
https://bezoekstaverden.nl/
https://reisreport.nl/staverden-kasteel/
https://www.beleefstaverden.nl/het-landgoed/
https://www.de-veluwenaar.nl/2021/06/09/rondom-het-kerkje-van-staverden/
https://reliwiki.nl/index.php/Staverden,_Staverdenseweg_299_-_Boskapel

Beekbergen: 3000 jaar historie en stoomtreinen

Het Gelderse Beekbergen is een plaats waar al vroeg menselijke bewoning voorkwam en waar dan ook hele oude sporen van terug zijn gevonden.

“In het neolithicum kreeg de Veluwe rond 5.000 v. Chr. zijn eerste permanente bewoners. Die bewoners leefden van de landbouw en brandden oerbossen af om daar akkers te beginnen. Doordat er geen mest werd gebruikt raakten de akkers snel uitgeput en wanneer dat gebeurde trokken de bewoners verder om elders hetzelfde te doen. De uitgeputte en verlaten akkers werden vervolgens heidevelden. Men ging in het gebied zo te werk tot 450 n. Chr. Overblijfselen van die bewoning die in Beekbergen zijn gevonden, zijn twee grafheuvels uit het neolithicum of uit de bronstijd, beide in het bos van Beekbergen, en een urnenveld bij de huidige Achterste Kerkweg uit de periode tussen 1.100 v.Chr. en 12 v.Chr.” (Wikipedia).

Als je door Beekbergen wandelt zie je daar niet zo veel van terug. Het is een dorpje “als elk ander dorp”. Zo rond de 5.000 inwoners. Een lange hoofdweg (dorpsstraat) waarlangs bebouwing is en door loopt naar Lieren. Waar het Museumstation “Beekbergen” is. Een paar winkeltjes, wat mooie woningen en een kerk uit de 15e eeuw.

Terwijl mijn vrouw boodschappen deed bij de Albert Heijn was ik van plan even door het dorp te wandelen richting “het station”. Er van uit gaande dat het Station Beekbergen, ‘aan de dorpsstraat’ in het dorp zelf zou zijn. En op Google Maps op de telefoon leek het vlakbij.. Dat viel een beetje tegen. Aan de rand van het dorp gekomen toch maar weer terug gewandeld om vervolgens samen met de auto naar Lieren te gaan om daar de treinen van Station Beekbergen te fotograferen.

Museumstation Beekbergen

Dé “bezienswaardigheid” in (bij) Beekbergen, wat mij betreft, is dus het Museumstation.

“In het museumstation vindt je een prachtig oud stationsgebouw met een authentiek stationskantoor, een grote draaischijf, een rijdende kolenkraan, waterkolommen, armseinen, handbediende overwegen en nog veel meer wat vroeger op en naast het spoor te zien was” meldt de website van de VSM. Toen wij er waren, was er geen enkele activiteit. Mogelijk in verband met de corona-maatregelen. Maar er was inderdaad genoeg te zien. Ik kon er op mijn gemak rondlopen (afgezien van één gezinnetje was er verder niemand) en foto’s maken. Een stuk of 15 oude locomotieven, een heuse Trabant met aanhangwagen (wel aan een opknapbeurt toe!), het mooie stationsgebouwtje – het is allemaal de moeite waard, ook als er geen rijdende treinen zijn.

Militair Vliegtuig

Terwijl ik op het station aan het fotograferen was kwam er nog een oud vliegtuig over. Het bleek te gaan om een voormalig militair vliegtuig van het Indonesische leger, de OE-FDV nu in eigendom van Pink Aviation.

Bronnen
https://nl.wikipedia.org/wiki/Beekbergen
https://stoomtrein.org
Reviews Tripadvisor

 

Kasteel Doorwerth en het Kerkje op de Heuvel

Gelderland heeft een flink aantal prachtige kastelen en landgoederen. Eén ervan is Kasteel Doorwerth. Kasteel Doorwerth is een zogehten ‘waterburcht’ en ligt in de uiterwaarden van de Rijn vlakbij het dorp Doorwerth. Het kasteel is niet bepaald onbekend – zo zijn er sinds 2000 bijvoorbeeld een groot aantal Sinterklaasfilms, van de hand van Martijn van Nellestijn, opgenomen.

Kasteel Doorwerth

“Kasteel Doorwerth is een stoer, middeleeuws kasteel waar je nog kunt beleven hoe er vroeger op een landgoed werd geleefd. Op de stuwwal achter het kasteel ligt een afwisselend heuvellandschap waar je heerlijk kan wandelen en fietsen.” (GLK).

Het kasteel is in 1944 nagenoeg met de grond gelijk gemaakt. Gedurende de septemberdagen van 1944 is er verbeten gestreden tussen Duitse en geallieerde troepen. Zwaar gehavend en aan puin geschoten kwam het uit de strijd tevoorschijn. Wat in een paar dagen tijd werd verwoest, heeft 37 jaar gekost om weer op te bouwen. De geallieerde troepen slaagden er niet in de strijd te winnen en aan het einde van de oorlog, in 1945, strippen de Duitse troepen het kasteel ook nog eens van alles wat ze kunnen gebruiken (lees verder op https://dagvanhetkasteel.nl/de-verwoesting-van-kasteel-doorwerth-in-september-1944/).

Jarenlang is er dus gewerkt aan het restaureren van het kasteel. En dat is prachtig gelukt.

“Het kasteel wordt voor het eerst genoemd in 1260, toen het door de heer van Vianen werd belegerd en in brand gestoken. Dit was vermoedelijk een straf, opgelegd door de graaf van Gelre, om korte metten te maken met de roofzuchtige praktijken van burchtheer Berend van Dorenweerd. Gedurende de daaropvolgende 20 jaar heeft de toenmalige burchtheer (Berend van Dorenweerd of diens zoon, Hendric) de burcht weer hersteld. [..] Het huidige uiterlijk is te danken aan de verbouwingen uit 1560 die zijn verricht in opdracht van Adam Schellaert van Obbendorf, heer van Gürzenich, Schinnen 1565-1602, Geysteren 1591-1602 en Flodorp (ca. 1541 – 8 september 1603) en Walrave van Voorst, vrouwe van Doorwerth. Alleen de verbouwing aan de noordhoek is van latere datum evenals het poortgebouw dat in 1640 ontstond” (Wikipedia).

We zijn niet binnen geweest in het kasteel. Wel hebben we uiteraard het kasteel van buiten uitgebreid bekeken, ook het binnenplein en de moestuin van het kasteel uitgebreid bewonderd. Absoluut de moeite waard. Wil je binnen rondkijken dan kan dat. De entree bedraagt €12 per persoon.

In de omgeving kun je ook fijn wandelen en fietsen en het kasteel is de ‘toegangspoort’ tot nog meer moois zoals onder andere diverse landgoederen. Wij hebben het gelaten bij een rondje om het kasteel heen lopen en foto’s maken!

Kerkje op de Heuvel

Het kerkgebouw van de hervormde gemeente Heelsum-Kievitsdel staat in de wijde omgeving bekend als ‘het kerkje op de heuvel’. Het kerkje staat dan ook op een verhoging in het dorp Leersum en je moet als je er te voet heen gaat bij één van de trappen omhoog. Als je met de auto heen rijdt, dan kun je de borden naar de parkeerplaats bij de begraafplaats volgen.

De bouw van het kerkje begon in 1517 en werd in 1519 afgerond. In 2017 werd gevierd dat de kerk vijfhonderd jaar bestond. Van oorsprong was het kerkje uiteraard Rooms-Katholiek. Het werd pas in 1650 een protestantse kerk. Hoewel de reformatie al eerder plaats vond en veel kerken overgingen naar de protestanten bleef dit kerkje lang Rooms-Katholiek omdat het kerkje behoorde tot ‘de Heerlijkheid Doorwerth’ en de heren van Doorwerth Rooms-Katholiek bleven tot dat moment.

Net als het kasteel liep ook het kerkje bij de Slag om Arnhem in 1944 aanzienlijke schade op. Een ingrijpende restauratie was daarom noodzakelijk. De kerk is nog aktief in gebruik. Omdat het kerkje natuurlijk nauw verbonden was aan Kasteel Doorwerth (neem ook een kijkje op de informatieborden bij de kerk over de grafmonumenten) hebben we daar natuurlijk ook rondgekeken en een aantal foto’s gemaakt. Wat ons opviel op de borden is dat er een aantal overledenen op stonden vermeld die vrij jong zijn gestorven maar als beroep was vermeld ‘rentenier’. Kennelijk leefden zij van familiekapitaal. Ook waren diverse overledenen gerelateerd aan de papier-industrie.

Meer informatie/bronnen

Stadswandeling Bezienswaardigheden Zutphen

Zutphen is een prachtige stad aan de rivier de IJssel. Het heeft een rijke geschiedenis en was een belangrijk handelscentrum in de middeleeuwen. Het is een hanzestad waar je veel bezienswaardigheden kunt vinden. Zutphen staat bekend als de Torenstad en er dan ook meerdere historische kerktorens. De Walburgiskerk, de Broederenkerk, de Wijnhuistoren: je kan ze niet missen. De Walburgiskerk werd reeds gebouwd in 1050. Ook de Drogenapstoren en de Berkelpoort (ruïne) zijn zeker het bekijken waard.

Wikipedia meldt over Zutphen onder andere het volgende:

“In de late 9e eeuw werd Zutphen verwoest bij Vikingaanvallen, waarna aan het einde van die eeuw een ronde ringwal werd opgericht met een 20 meter brede U-vormige gracht. De markten Groenmarkt, Houtmarkt en Zaadmarkt zijn nog een deel van die voormalige ringwal en gracht. In het midden van de 11e eeuw werd Zutphen enige tijd een vorstelijke residentie en werd er een palts gebouwd. Kort daarvoor was er een kerkkapittel gesticht. De oudste romaanse bouwfase van de kapittelkerk, de huidige Sint-Walburgiskerk werd in 1105 ingewijd. Sinds 1046 was de bisschop van Utrecht landsheer van het Zutphense graafschap en de burg. In de loop van de late 11e eeuw en de vroege 12e eeuw wisten de graven van Zutphen steeds meer macht naar zich toe te trekken. Onder de Gelderse graven werd de grafelijke stad, die sinds 1138 via huwelijk in Gelderse handen was gekomen, snel groter en economisch belangrijker. Graaf Hendrik I van Gelre en Zutphen (1138-1181) liet een nieuwe nederzetting van handelaren en ambachtslui buiten de ringwalburg van een eigen omwalling voorzien. De wal bevatte twee tufstenen poorten en zeven of acht torens van dezelfde uit Duitsland aangevoerde steensoort. Dat gaf de stad de allure van de bisschoppelijke steden Deventer en Utrecht. In dit stadsgebied vestigde de graaf een eigen hof, dat in 1293 geschonken werd aan de dominicanen.”

Wandelen in Zutphen

Bij de P+R bij het station kun je goed parkeren. Een beveiligde parkeerplaats, altijd prettig. Daarmee dus een prima uitvalsbasis, vlakbij het centrum. Je betaalt er met je pinpas of NS Business Card.

Berkelpoort, Zutphen

We hadden via internet een wandelroute gevonden die ik met de route-app kon gebruiken. De eerste bezienswaardigheid op de route was de Nieuwstadskerk. We volgden de route op de app totdat we op een zeker moment wel klaar waren met de storingen in de app (steeds spontaan in- en uitzoomen, kaart die ging ‘rondtollen’) en op eigen houtje verder gingen. Zutphen is niet erg groot, dat wil zeggen het oude stadsgedeelte, en met een beetje geluk (en eventueel Google Maps er bij) vind je de meeste bezienswaardigheden zo ook wel.

Natuurlijk gingen we ook langs het kerkje van het Leger des Heils, even opletten: vlak bij de Berkelpoort, en mag de Evangelisch Lutherse Kerk ook niet ontbreken. Het zijn vaak deze kleinere kerkgenootschappen, en hun gebouwtjes, die ik ook erg interessant vind. Het Leger des Heils Zutphen is een kerk die sinds 2 oktober 1891 gevestigd is in het centrum van Zutphen. Dit jaar bestaat korps Zutphen 130 jaar. De eerste lutherse predikant,ds. Th. Witthenius, kwam in 1681 in Zutphen. Vanaf 29 september 1694 kwam de lutherse gemeente in Zutphen in de kerk in de Beukerstraat bijeen. Deze kerk was een woning die in de loop der tijd is aangepast tot kerkgebouw.

Kerkje Leger des Heils, Zutphen

Helaas besloot de SD-card in mijn ‘standaard’ camera het te begeven. Ik ontdekte het redelijk tijdig waardoor ik geen belangrijke bezienswaardigheden heb gemist. Ik wilde na het nemen van een foto even terugkijken op het scherm en zag dat hij niet wilde weergeven (“display error”). Terugkijkend zag ik dat een aantal foto’s niet opgeslagen waren. Gelukkig had ik, toevallig, mijn oude vertrouwde Olympus E-410 (met geladen accu) nog bij mij en natuurlijk mijn mobiele telefoon. Mijn compactcamera had ik helaas “thuis” gelaten in de stacaravan. In het centrum kwam ik na een tijdje een winkel voor smartphone accescoires tegen. De leverden ook SD-kaartjes. Daar een nieuwe 32GB Kingston kaart gekocht. Zodat ik weer verder kon met mijn Sony Cybershot!

Sint Walburgiskerk

De Sint Walburgiskerk was de enige waar ik binnen ben geweest. Een indrukwekkend en beeldbepalend kerkgebouw!

Na binnenkomst vulde ik keurig het registratieformulier in en leverde dat in bij een dame achter een balie. Die mij vervolgens €4 entree liet betalen. Die zag ik even niet aankomen. Nergens stond namelijk vermeld dat je entree moest betalen en in de meeste kerken is dat ook helemaal niet gebruikelijk. Enfin, netjes betaald en gevraagd of foto’s maken toegestaan was: dat mocht inderdaad.

Interieur Walburgiskerk (Olympus Camera)

Het interieur viel mij eigenlijk tegen moet ik eerlijk zeggen. Het was een mooi gebouw maar misschien ben ik wel te verwend geraakt door de loop der jaren qua prachtige kerken die ik van binnen heb gezien. Daar haalt deze kerk het niet bij. De €4 entree dan ook echt te veel. De foto’s in de kerk zijn gemaakt met mijn Olympus camera.

IJS van Bonbonatelier Janson!

BonBon Atelier Janson
BonBon Atelier Janson

Aangezien mijn vrouw en ik beide diabetes type 2 hebben zijn wij erg voorzichtig met wat wij eten. Zeker als het op ‘snoeperij’ aankomt. IJs nemen we dan bijvoorbeeld ook eigenlijk nooit (suikervrij ijs uigezonderd). Tot onze grote verrassing liepen we tegen Bonbonatelier Janson aan waar ze schepijs verkochten gemaakt van verse koemelk en gezoet met plantaardige “kunstmatige” zoetstof. Caloriearm én koolhydraatarm. Het was iets minder zoet maar absoluut héérlijk. Bovendien was het helemaal niet zo duur én waren ze ook niet bepaald zuinig met het ‘scheppen’. Een absolute aanrader dus. Heerlijk! Kom je in Zutphen en hou je van ijs, zeker even langs gaan. Zie https://bonbon.nl/ (geniale domeinnaam ook).

Oude Stad Zutphen

De oude stad is werkelijk prachtig om te zien. Mooie geveltjes, veel historische oude panden. En natuurlijk de kerken en torens. Er zijn ook veel winkeltjes en hoewel ook hier de grote winkelketens vertegenwoordigd zijn, zoals C&A, HEMA, Zeeman, Kruidvat, Lucardi en H&M zijn er ook heel veel kleine winkeltjes van zelfstandige ondernemers en natuurlijk de nodige horeca.

Prachtige oude panden met mooie geveltjes, binnenstad Zutphen

We sloten de dag af in Hoenderloo, bij het Pannekoekuis. Een goede keuze, zo bleek. Heerlijke pannekoeken met veel variatie en zeer vriendelijk en attent personeel die ondanks de grote drukte (er stond soms zelfs een rij wachtenden tot er een tafeltje vrij was!) steeds heel correct maar vooral ook goed gehumeurd waren. Aanbevolen. Zie https://www.pannekoekhuishoenderloo.nl/.

Foto’s Stadswandeling Zutphen

Bronnen
https://www.dolopreizen.nl/10-leuke-bezienswaardigheden-in-de-achterhoek/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Zutphen_(stad)