Categorie: Reizen

Glück Auf! Vakantie in De Harz, Duitsland

Goslar, Wildemann, Clausthal-Zellerfeld, Wernigerode, Quedlinburg, Kastelen, Kerken, de ‘Altstadt’ van deze plaatsen en natuurlijk de Kaiserspfalz in Goslar. Bezienswaardigheden van duizend jaar oud, fraaie vakwerkhuizen en oude binnensteden, prachtige natuur, betaalbare recreatie en vriendelijke mensen. Op maar net iets meer dan vier uur rijden vanuit Groningen (Nederland).

De Harz, Duitsland, is een prachtig gebied met veel historie en prachtige natuur. Zeker als je, zoals ons, voor het hoogseizoen uit kunt gaan is het een perfect vakantiegebied. We bezochten voornamelijk steden, kastelen en kerken tijdens onze trip naar de Harz.

Het gaat te ver om onze (overigens korte) vakantie tot in detail te beschrijven en dat is ook niet de bedoeling op een foto-blog. Daarnaast zijn er hele goede websites met alle informatie die je nodig hebt zoals de Harzgids (https://www.harzgids.nl/) en de site van het Harzer Tourismusverband op https://nl.harzinfo.de/. In de tekst heb ik diverse links (gemarkeerde tekst) toegevoegd naar meer informatie. Aan het eind van dit artikel heb ik, naast de foto’s, nog een video toegevoegd met wat beelden gemaakt met de dashcam en Sony Cybershot (uitzicht op Wildemann).

Wildemann

Wij verbleven in appartementencomplexHaus Mena” in Wildemann. Onder andere te boeken via Natuuurhuisje.nl en booking.com of kijk voor meer informatie op de site van Haus Mena zelf: haus-mena.business.site. Het verblijf hier was erg prettig!

Haus Mena, Wildemann

Appartementen Haus Mena
Haus Mena is van een Nederlandse eigenaar, dat was een kleine verrassing voor ons en erg prettig natuurlijk. Ook al kunnen we best een paar woorden Duits spreken, het gaat toch net even wat soepeler in het Nederlands. Het is een voormalig hotelletje en er zijn een aantal appartementen in gerealiseerd.

Het appartement dat wij hadden geboekt was van alle gemakken voorzien zoals televisie, koelkast, mooie badkamer mét bad, gratis WiFi en voor ons ruim genoeg. De prijs is zéér acceptabel. De prijs/kwaliteit en voorzieningenniveau is prima! Ook had het een ruim balkon met meubilair zodat je ook buiten kunt eten of lekker zonnen bijvoorbeeld. De eigenaar/beheerder is erg vriendelijk en het contact verliep erg soepel – van harte aanbevolen dus!

Vervallen gebouwen
Wildemann zelf is her en der wat aan een opknapbeurt toe. Sommige panden lijken leeg te staan en zijn soms zwaar verwaarloosd. Wat ik persoonlijk erg jammer vind maar ook in andere dorpen en steden in de omgeving zagen we dit. Andere panden zien er echter weer prachtig uit of er wordt hard aan gewerkt ze weer op te knappen.

Het viel ons bij ons bezoek aan Clausthal-Zellerfeld, zie verder, ook op bij een blik in de etalage van een makelaar: veel “renovatie-woningen” en panden te koop. Voor de spreekwoordelijke habbekrats. Huizen en appartementen voor nog geen €50.000, kom daar maar eens om in Nederland. Het stukje grond waar een huis op staat is hier vaak al minstens het dubbele.

Wandelen in de Harz
Vanuit het straatje waar Haus Mena stond had je, als je een stukje omhoog loopt, niet alleen een prachtig uitzicht over het plaatsje maar zijn er ook twee wandelroutes die uitkomen in het gedeelte ‘in het dal’. Ik heb ze alle twee even gewandeld. En één tip: als er een bordje staat “steil”, réken er dan maar op dat het écht steil is. Er zijn nog veel meer wandelpaden en routes uiteraard; het is één van de zaken waar de Harz bekend van is: wandelen. Ook zagen we af en toe fietsers, net als in bijvoorbeeld de Ardennen en in Tjechië, gewoon op de 70- en 80km wegen! In onze ogen levensgevaarlijk.

Het is zaak goede kleding en schoenen te hebben als je aan de wandel wilt. Zelf had ik daar rekening mee gehouden door voor we op vakantie gingen een paar goede, en niet eens heel dure, wandelschoenen te kopen (Mountain Peak, Scapino).

Kerkje Wildemann
Het dorp heeft een prachtig kerkje, we zijn er via één van de wandelpaden heen gegaan. Het is voor mensen die géén goede conditie hebben niet aan te raden dit lopend te doen. 

Het kerkje is met de toren “tegen de helling geplakt” en dat is natuurlijk een bijzonder gezicht. Het schijnt van binnen heel mooi te zijn maar was niet open voor bezoek op het moment dat wij er waren. Het kerkje dat er nu staat is in 1914 gebouwd, de voorgaande is door brand verwoest en de eerste kerk werd wegens “bouwvalligheid” afgebroken. Het kerkje is beeldbepalend voor het dorpje (zie de foto’s).

Foto’s Wildemann
(klik op foto’s voor groot formaat)

Clausthal-Zellerfeld

Clausthal-Zellerfeld is feitelijk een samengevoegde plaats. Het is de enige Univeristeitsstad in de Harz en heeft een mooie historische binnenstad.

Voor ons was één van de hoogtepunten de Marktkerk van de Heilige Geest en de Sint Salvatoriskerk. Helaas, beide “wegens corona”  en restauratiewerk niet toegankelijk. Maar van buiten vonden wij ze al meer dan de moeite waard, daarnaast is er een mooi centrum en hebben we er even gewinkeld.

Voor mij een mooi moment mijn oude trouwe, maar tot de draad versleten, Adidas-‘cap’ te vervangen. Een petje dat ik indertijd overigens ook in Duitsland had gekocht toen we in Frankfurt Am Main waren. Aanrader voor textiel en aanverwante goederen: NKD. Twee petjes gekocht voor een prijs waar je in Nederland niet eens één kunt kopen.. Later, in Quedlinburg, bij NKD nog twee nieuwe T-shirts gehaald.

Website voor meer informatie: https://www.oberharz.de/orte/clausthal-zellerfeld

Foto’s Clausthal-Zellerfeld

Wernigerode

We waren in eerste instantie van plan een rit te maken over de beroemde smalspoorbaan, met de stoomtrein, vanuit Wernigerode. De dienstregeling was vrij beperkt, wellicht mede in verband met corona. Terwijl we de alternatieven wat bekeken zagen we de ticketprijs. Het was één prijs/tarief, ongeacht of je nu de volledige rit maakte of niet en dat tarief was niet misselijk voor een treinreisje: een retourtje kost €47,– per persoon! Bijna honderd euro betalen om met een stoomtrein een ritje te maken ging ons te ver en we zagen er van af onder het motto: “Voor dat geld kunnen we wel leukere dingen verzinnen!”.

(Slot Wernigerode vanuit de AltStadt gezien)

Slot Wernigerode

Wernigerode heeft echter veel méér te bieden, zoals het prachtige Slot Wernigerode en een prachtige historische oude stad (Altstadt). Die hebben we dan ook bezocht. Daarnaast zijn er nog een wildpark en tuinen (een “lusthof”) in de buurt maar wij besloten die niet te gaan bezoeken want “in de buurt” is relatief; het is volgens de bebording 30 minuten lopen. Nu is dat niet zo’n probleem maar je moet óók weer terug (helling op..). Met het warme weer en plan om ook nog in de binnenstad te gaan kijken besloten we daar dus vanaf te zien.

In het slot was fotograferen niet toegestaan maar dat heeft waarschijnlijk vooral met de flitser(s) te maken; in het Kaiserspfalz in Goslar werd namelijk nadrukkelijk flitslicht verboden (zie verder voor foto’s). Aangezien ik best veel mensen foto’s zag maken heb ik met de smarphone op “HDR”-stand foto’s gemaakt. 

Altstadt Wernigerode

Als je vanaf de parkeerplaats (let op: betaald parkeren, bijzonder laag tarief van slechts €2,50 voor de hele dag) het ‘treintje’ richting het slot neemt kun je na het bezoek daar weer opstappen en uitstappen in de Altstadt. Tijdens het ritje er heen krijg je onderweg wat uitleg en kom je langs een paar bezienswaardigheden.

Het oude raadhuis van Wernigerode is absoluut de moeite waard. Ontstaan in 1420. Een prachtig middeleeuws gebouw. Rondom het raadhuis prachtige vakwerk-gebouwen. Alles bij elkaar een plaatje!

Website voor meer informatie: https://www.wernigerode-tourismus.com/

Foto’s Wernigerode

Quedlinburg

Als je in de Harz komt, móet je, ons inziens, deze stad gewoonweg bezoeken. Dat deze historische stad nog steeds bestaat mag een wonder heten. Na twee wereldoorlogen én de communistische periode.

Het communisme had weinig op met de oude historische stad. Als ze het geld er voor hadden gehad was de Altstadt zelfs afgebroken.. maar ze lieten het dus gelukkig staan allemaal, vanwege geldgebrek. Er zijn daarom nog veel prachtige kerken, een heel mooi slot met slotkerk en een hele mooie Altstadt. Inmiddels is het Unesco werelderfgoed en wordt in de stad nog steeds hard gewerkt aan herstel.

Door de herstelwerkzaamheden was het slot en de Slotkerk dus ook maar beperkt te bezoeken, nog afgezien van de corona-perikelen. Er staan overal steigers omheen en het was zoeken naar een hoek om een foto zónder steigers in beeld te kunnen maken. De tuinen en het uitzicht zijn echter erg mooi en het is de (kleine) klim naar boven dus zeker waard.

Absolute aanrader in Quedlinburg is het marktplein met daar het oude Raadhuis. Ook daar een fraaie kerk (Marktkerk) die vrij toegankelijk is en ook goed bewaard en gerestaureerd is. De St. Nikolai-kerk is beeldbepalend vanuit veel hoeken van de stad. De kerk zelf zijn we niet in geweest, ook daar was men druk bezig met werkzaamheden.

Het loont om je van te voren altijd goed te informeren of iets wel- of niet geopend is. Voor ons maakte het niet zo veel uit; we waren al lang blij dat we in deze tijd überhaupt naar Duitsland konden én al deze historische plekken en gebouwen konden zien!

Het parkeren in Quedlinburg is niet goedkoop, € 12,00 voor een paar uur, maar anderzijds sta je nagenoeg náást het slot voor dat geld. En in andere plaatsen, zoals Wernigerode, is parkeren weer niet duur maar ben je aan het treintje naar het slot weer €6,–/p.p. kwijt. Per saldo kost het nu eenmaal geld om dit soort plaatsen te bezoeken.

Goslar: Het Keizerlijke Paleis

Een absoluut hoogtepunt als je in de Harz bent: het Keizerlijk Paleis, de Kaiserpfalz, in Goslar.

Het is het grootste en best bewaarde wereldlijke gebouw uit de 11e eeuw in Duitsland. De keizerpalts is onderdeel van de historische binnenstad van Goslar die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is opgenomen (Wikipedia).

Oorspronkelijk gebouwd in de periode 1040-1050. De zaal heeft prachtige schilderingen (op de wanden), de overigens van veel later datum zijn. De kapel was helaas niet toegankelijk toen wij er waren.

Naast de Kaiserpfalz was tot 1806 de Stiftskerk (Dom). Die is afgebroken en er resteert nog een klein stukje, de entree.

Ook deze konden we niet bezoeken maar de voorste wand bevat veel glas. De smartphone er “tegen aan leggen” en een foto maken is dan natuurlijk wel een optie en zo heb ik er toch nog een plaatje van kunnen maken.

Ook erg mooi is de Altstadt, de oude binnenstad, met veel historische vakwerk-huizen en prachtige kerken waarbij de Marktkerk beeldbepalend is en vanuit veel hoeken goed is te zien, waaronder vanuit de Kaiserpfalz.

Het Raadhuis was helaas wegens renovatie niet toegankelijk. Bij het plein waar het Raadhuis staat vind je ook het Gildehuis Kaiserworth (foto boven). Ook is er nog een Looierijmolen (met museum), een paar prachtige schoolgebouwen etc.

Flora en Fauna in de Harz

Natuurlijk heb ik ook geprobeerd wat vogels, vlinders en andere dieren vast te leggen maar ik was er niet echt op uit. De Harz heeft namelijk een flora en fauna die interessant is, maar tijdens onze trip was dat niet echt de focus. Afgezien van wat vlinders en vogels heb ik weinig vastgelegd.

We zagen verder onder andere een paar keer een Rode Wouw en een Slechtvalk. De Rode Wouw is een behoorlijk grote roofvogel en indrukwekkend om te zien. Helaas zagen we ze vanuit de auto en was een foto nemen op dat moment geen optie.

Daarnaast ook regelmatig overstekende Eekhoorntjes, ook vlakbij ons appartement in Wildemann zagen we ze af en toe de weg over rennen! En tijdens mijn laatste ochtendwandeling hoorde ik er twéé in de boom ravotten, één bleef zitten toen ik op het geluid af kwam. Ik had één kans en het is gelukt. Bijzonder blij met dit plaatje!

Natuurlijk verder ook veel vogels e.d. die we ook in Nederland kennen zoals Witte Kwikstaartjes (die verzot waren op het met betonpannen gedekte dak van de overburen), héél veel huiszwaluwen, Mussen, Mezen, Merels en een paar Vlaamse Gaaien. Ook met enige regelmaat een zwarte roodstaart, vrij lastig om vast te leggen maar uiteindelijk gelukt!

Ook heb ik nog een paar mooie vlinders aangetroffen; naast Kleine Vossen redelijk wat Keizersmantel-vlinders, een berkenspanner (foto boven) en tijdens het wandelen kom je daarnaast ook allerlei andere vlindertjes tegen waarvan ik helaas geen foto’s heb laat staan de namen weet!

Corona in Duitsland

In Duitsland is het probleem op het moment dat wij er waren nog lang niet zo goed onder controle als in Nederland. In winkels ben je, net als in het openbaar vervoer en in de toeristentreintjes zoals in Wernigerode alsmede in kastelen e.d. verplicht ‘Mundschutz’ (mondkapjes) te dragen. Maar verder gaat men er nogal losjes mee om (op straat bijvoorbeeld). Wellicht zelfs iets té losjes. Zo zaten de terrasjes her en der bomvol en werd er ook vaak niet, zo zagen we, schoongemaakt als mensen een tafel verlieten. Wel werden bij bijvoorbeeld bezienswaardigheden je gegevens genoteerd. Maar dat is, ingeval van een uitbraak, “het paard achter de wagen”.

Attracties gesloten

Door corona waren diverse attracties en bezienswaardigheden gesloten of beperkt toegankelijk. Zo konden wij bijvoorbeeld de voormalige zilvermijnen niet bezoeken, wat ik persoonlijk wel erg jammer vond. Hou hier dus rekening mee als je op korte termijn er heen wilt. Daarnaast wordt er soms ook gerenoveerd en is een gebouw om die reden niet toegankelijk.

VIDEO DASHCAM DUITSLAND

Van de trip heb ik, tot slot, nog wat dashcam-beelden gemonteerd, voor wie Duitsland (en Nederland) “vanuit de auto” wil bekijken.

Samengevat: een fantastische vakantie, we kunnen het iedereen aanraden!

Dam Amsterdam, Paleis op de Dam

Toerist in Eigen Land: bezoek Amsterdam

Als toerist in eigen land naar Amsterdam. Paleis op de Dam, de Kalverstraat, de Westertoren (Westerkerk) even bekijken en een rondvaart met Lovers Canal Cruise. En dan ook nog, onverwacht, geïnterviewd worden voor de Televisie (Omroep Max).

Eigenlijk zou ik afgelopen woensdag een cursus volgen in Amsterdam, maar die was verplaatst zowel qua dag als plaats (naar Groningen notabene!). De hotelboeking, in Amstelveen, annuleren ging niet meer. Dus besloten mijn vrouw en ik die boeking te benutten voor een dagje Amsterdam. Eén ding die ze altijd al graag wilde doen was een rondvaart in Amsterdam. Dus bij Lovers tickets geboekt.

Oostvaardersplassen

Voor we in Amstelveen aankwamen maakten we overigens eerst een tussenstop bij een HaJé om even wat koffie te halen. We zagen bij het benenstrekken wat mooie natuur achter de HaJé en ontdekten dat dit een deel van de Oostvaardersplassen was. Dus daar even een klein stukje in gewandeld en wat foto’s gemaakt. Al richting auto “niet veel bijzonders op de foto” zag ik in de bomen opeens twee Groenlingen tekeer gaan. Redelijk goed gelukt om ze op de foto te krijgen!

Op de parkeerplaats kwam er opeens een zwerm (jonge) mussen neergestreken. Dus camera op de grond gezet en een musje die op nog geen anderhalve meter afstand zat op de foto!

Winkelen in Stadshart Amstelveen

We verbleven in Hotel Alp de Veenen in Amstelveen. Daar kwamen we dinsdag mooi op tijd aan om ‘s middags nog even naar Stadshart Amstelveen te kunnen – een behoorlijk groot, grotendeels overdekt, winkelcentrum. Heel veel keuze in winkels. Natuurlijk de bekende landelijke ketens maar ook wel wat lokale winkels. In elk geval een heel mooi centrum met ontzettend veel en gevarieerd aanbod. Het was er niet overdreven druk. Naast het stadshart is een groot busstation en een parkeergarage.

In het hotel konden we niet eten, en ook niet ontbijten(!) wegens een verbouwing. Iets dat ze ons pas op de dag van vertrek richting Amstelveen per email lieten weten. Erg jammer, want toen konden we natuurlijk helemaal niets meer regelen qua een vervangend hotel of omboeken (verlof was al genomen, Canal Cruise was al geboekt). Maar dat mocht de pret niet drukken, gewoon creatief zijn en zelf bij de Albert Heijn even wat spullen inslaan voor het ontbijt de volgende ochtend, er was koffie en water op de kamer en ach, er is altijd wel een FEBO in de buurt voor wat avondeten!

Amstelveen vind ik persoonlijk verder niet een boeiende stad, het was voor ons gewoon een ideale plek om een hotel te nemen want daar kun je de auto tenminste kwijt en vanuit Amstelveen met het OV naar Amsterdam de volgende dag.

Let op! Reizen met het OV gaat in die regio vanuit Amstelveen heel makkelijk met een combi-kaartje geldig voor Connexxion en GVB, terug.. strand je bij het station Amsterdam Arena want het combi-kaartje dat we voor de terugreis kochten is niet geldig bij Connexxion (ondanks dat we gevraagd hadden bij het personeel of dat de juiste was!). Te bizar voor woorden maar ze laten je daar gewoon aan je lot over vervolgens. Een buschauffeur die we om informatie vroegen antwoorde: “die moet je online bestellen, dat kan hier niet”… Met andere woorden: “Zoek het maar uit hoe je terug komt”. Gelukkig zijn er nog Taxi’s waardoor we alsnog terug bij het hotel konden komen! Met een hele vriendelijke taxichauffeur overigens die blij was dat hij ‘een ritje’ had!

CORONA EN HET AMSTERDAMSE GVB

Overal in de stad hangen spandoeken en zijn er maatregelen aangebracht zoals verplichte looproutes op straat en door de winkels in verband met corona. Een bepaalde groep mensen trekt zich daar willens en wetens niets van aan helaas. Het ergste was wel de Metro van het GVB (Gemeentelijk Vervoer Bedrijf). Zodra je de incheck-poortjes voorbij bent, ben je vogelvrij lijkt het wel.

‘s Morgens was er ruimte genoeg in de tram maar ‘s middags stonden we ‘kop-aan-kont’ met elkaar bijeengepropt. Geen toezicht in de tram zelf. De meeste mensen dragen natuurlijk keurig een mondkapje maar sommige laten de neus vrij. Waardoor ze ‘m net zo goed niet kunnen dragen natuurlijk. Dit vond ik persoonlijk zorgelijk en een waarschuwing waard: probeer het openbaar vervoer te mijden!

Maar, laten we het over de leuke dingen hebben want die waren er meer dan ‘negatieve’ aspecten!

LOVERS CANAL CRUISE & OMROEP MAX

De Canal Cruise van Lovers is aan de Prins Hendrikkade, kom je bij Amsterdam Centraal (richting centrum) het station uit, dan is het direct rechtsaf en slechts een 300 meter lopen en dan ben je er al. We waren ruimschoots op tijd en maakten een praatje met de jongen die de boekingen deed. En, .. hij liet ons weten dat we ook nog wel een afvaart eerder konden nemen als we wilden want op onze boot zou namelijk een TV-ploeg van Omroep Max mee varen. Dus als we daar bezwaren tegen hadden konden we nog snel omgeboekt worden. Alhoewel ze het zouden waarderen als we wel mee wilden varen want: we waren de énige twee gasten voor die afvaart!

Wij hadden geen bezwaar en het was een hartstikke leuke rondvaart door de grachten van Amsterdam. We hielden ook nog min-of-meer stil bij de woning van Femke Halsema. Niet veel bijzonders te zien aan de buitenkant, behalve natuurlijk dat het een kapitaal pand is.

Een hele leuke ploeg van Omroep Max, een kapitein die er zichtbaar en hoorbaar zin in had. Het was niet alleen een hele mooie rondvaart qua wat we allemaal zagen onderweg (want daar was het immers om te doen!) maar ook qua sfeer en gezelligheid. We zijn nog geïnterviewd zelfs. Onze eigen rondvaart-video vind je onderaan dit bericht.

Voor wie het programma in zijn geheel wil terugkijken zie deze aflevering.

PALEIS OP DE DAM, KALVERSTRAAT, WESTERTOREN

Weer bijgekomen, met een lekker kopje koffie bij het restaurant van Lovers, van de enerverende rondvaart gingen we te voet Amsterdam verder ontdekken.

We gingen richting centrum om het ‘oude’ Amsterdam te bekijken. Voor het werk ben ik vaak in Amsterdam geweest, maar nooit in de binnenstad. Mijn vrouw is van geboorte Amsterdamse maar is opgegroeid in Friesland. Dus wilden we allebei de hoofdstad van ons land natuurlijk wel eens verkennen.

Drie dingen die we sowieso wilden zien waren de Dam (Paleis op de Dam), Kalverstraat en de Westertoren (Westerkerk). Die laatste hadden we ook vanuit de boot al gezien natuurlijk maar ook vanaf de straat wilden we gaan kijken.

De kerk zelf was dicht maar we hadden ook niet echt het plan binnen te kijken. Prachtige kerk, mooi gelegen midden in Amsterdam. Vlak bij het huis waar ooit Anne Frank ondergedoken zat (ze beschijft in haar dagboek hoe ze de torenklok hoorde).

Het oude Amsterdam, met de prachtige, soms behoorlijke verzakte en scheve, geveltjes en straten met veel historie is echt een aanrader. Door de corona-crisis zijn er zéér weinig toeristen dus als “toerist in eigen land” ben je er meer dan welkom.

De Kalverstraat is een beetje een tegenvaller als in: het is maar een langgerekte, smalle, winkelstraat. De Herestraat in Groningen (sprak hij chauvinistisch) is echt véél mooier maar daar heb je dan weer niet die mooie geveltjes en oude panden. Althans, lang niet zoveel als in de Kalverstraat.

Op de Dam is het uiteraard vergeven van de duiven. Dus ook daar kon ik leuk wat foto’s van maken naast natuurlijk de foto’s van de Dam en omgeving zelf. Wij hebben genoten van de trip en nu restten de leuke herinneringen én de foto’s natuurlijk.

Regulierstoren of Munttoren (Amsterdam)

MUNTTOREN (REGULIERSTOREN)

Aan het einde (voor ons) van de Kalverstraat kwamen we terecht bij de Munttoren. Officieel heet de toren de Regulierstoren. Naast de toren is het ‘wachthuis’, waar nu een winkel in Delfst Blauw in is gevestigd.

Wikipedia weet o.a. het volgende te melden over de toren:

De Regulierspoort, gebouwd tussen 1480 en 1487, bestond uit twee torens en een wachthuis. Nadat de poort in 1618 in vlammen opging, besloot men alleen de westelijke toren te herbouwen. De stompe toren kreeg daarna in 1619-1620 een achtkantige bovenbouw en een sierlijke open lantaarn naar een ontwerp van Hendrick de Keyser, met daarin een uurwerk met vier wijzerplaten, en in 1668 een beiaard van de Gebroeders Hemony. De Munttoren is 35 meter hoog.

Lastig op de foto te krijgen, maar ik ben blij dat het redelijk gelukt is (bovenstaand).

We hebben de omgeving rondom de Singel, Keizersgracht, Herengracht en Prinsengracht dus behoorlijk verkend. Lang niet alles gezien, maar daarvoor is één dag ook te kort. Wellicht een volgende keer! Bijgaande een video en uiteraard de foto’s van onder andere de Canal Cruise en de Stad Amsterdam.

VIDEO

FOTO’S

Klik op een foto voor groot formaat.

Posbank, Rheden en Lathum: De Veluwe!

Het afgelopen weekend een mini-vakantie ofwel een lang weekendje weg richting Rheden, de Veluwe. De vakantiedagen zijn namelijk nagenoeg volledig opgegaan aan een verhuizing dit voorjaar. Maar we wilden er toch wel even tussenuit. De boog kan niet altijd gespannen staan immers?

Sandton Hotel De Roskam Rheden

Naast dat we in het weekend naar Burgers’ Zoo (fotoverslag) en het Openlucht Museum (uitgebreid fotoverslag) waren geweest is er in de regio rond Arnhem natuurlijk véél meer te zien. Veel meer dan je in een paar dagen kunt proppen, dus we gaan er vast nog wel eens heen.

We verbleven in Sandton Hotel De Roskam in Rheden, “aan de voet van de Posbank” zoals ze zelf zeggen. En dat klopt, die was vlakbij. En ingeval je je afvraagt wat dat is, dat is een bank. Een grote stenen bank op een heuveltop en van daar heb je een prachtig uitzicht over de omgeving.

Voor dat we daar heen gingen moest er na aankomst eerst even gegeten worden en dat deden we in Café-Restaurant Rutgers in Lathum. Een aanrader! Het terras gaf, bij een wat dalende zon, de indruk dat je je aan de Middelandse Zee bevond. Geweldig. En het eten was er ook prima.

Kerk Lathum

Terugreis, richting de Posbank en hotel, kwamen we langs Lathum en van afstand zag ik een mooi kerkje staan. Dus daar moest even gestopt worden. De kerk dateert van 1528 volgens Wikipedia. Daarvoor was er op deze plek al sinds ca 1350 een kapel.

Daarna dus naar de Posbank. Genieten van de rust in de vroege avond, het prachtige uitzicht en de natuur. Waarna we weer richting hotel gingen. Een heel mooi hotel overigens, en naast het hotel is Restaurant Grand Bistro 1688 in een authentieke hoeve. Het hotel heeft nog een prachtig stukje ‘oudbouw’ (foto bovenaan) en nieuwbouw.

Een lijster in de conifeer

Wij zaten in de nieuwbouw en voor onze kamer stonden, op een afstandje, een paar fikse coniferen waar ik ’s ochtends vooral kon genieten van lijsters, koolmezen, mussen en nog wat andere vogels. Helaas was foto’s maken lastig, maar sommige bleven toch even lang genoeg zitten. Vooral de mussen natuurlijk.

De volgende dag zijn we naar de dierentuin geweest en ’s avonds naar Rheden. Even naar de Pizzeria en daarna een beetje gewandeld door het plaatsje. Ook daar weer een prachtige kerk!

De kerk is zelf omstreeks 1500 gebouwd, maar de toren dateert al uit de 12e eeuw. Er moet dus eerder al een (flinke?) kerk hebben gestaan. De volgende dag was het dus tijd voor het Openlucht Museum in Arnhem en daarna helaas al weer een einde aan deze mini-trip! Die overigens wel ruim 300 foto’s heeft opgeleverd, waarvan ik natuurlijk slechts een beperkt deel online kan zetten.

Foto’s Rheden, Lathum en Posbank

Nederlandse Geschiedenis: Openlucht Museum Arnhem

Geschiedenis is saai, volgens veel mensen. Ik heb er iets mee. Vooral als het geschiedenis is die te maken heeft met je eigen wortels: je oorsprong. Hoe zijn we geworden tot wat we nu zijn, als volk, als mensen? Geschiedenis tastbaar maken door het zelf te zien en ervaren is wat het Openlucht Museum doet. En dat doen ze op een hele mooie, integere, manier.

Daarbij, en dat is vooral te prijzen vind ik, worden ook de meer pijnlijke punten uit onze ‘Hollandse Geschiedenis’ niet stil gehouden. Niet alleen “Hollands Glorie” wat de klok slaat.

Op ‘De Erven’, één van de eerste delen waar je rondloopt, kom je bijvoorbeeld de Molukse Barak tegen. Eén van de barakken waarin de Molukkers “tijdelijk” werden gehuisvest na de “Politionele Acties” een mooi woord voor een “(onderdeel van) een bloedige oorlog die Nederland tussen 1945 en 1949 voerde in Indonesië omdat het de zelfstandigheid van de voormalige kolonie niet wilde erkennen” (NPO Focus).

Een “turkenhotel” – Gastarbeiders gehuisvest in kleine onderkomens

Maar ook de slavernij (Suriname) komt voorbij. En de schandalige manier waarop de Turkse gastarbeiders werden gehuisvest. In zogenaamde “Turkenhotels  En als we denken dat dat nu voorbij is, .. denk: “Polenhotels”. Die zagen we (nog) niet bij het Openluchtmuseum. Maar over een paar decennia wellicht wel?

Plaggenhut

Al het moois dat Nederland biedt

Nederland biedt veel prachtige dingen natuurlijk, en dat komt ook uitgebreid aan de orde. Maar vooral: hoe het zo heeft kunnen ontstaan. Het is bijna benauwend af en toe om te zien in wat voor enorme armoede tot vlak voor onze tijd de mensen leefden en de kinderen opgroeiden.

Plaggenhutten waren te vinden in de armste gebieden van Nederland, vooral in Drenthe, Friesland en Overijssel en aangrenzende gebieden, zoals het Groningse Westerwolde, het Friese Het Bildt en de Friese Wouden. Ook in de Brabantse veengebieden kwamen plaggenhutten voor. Plaggenhutten werden bewoond door de allerarmste arbeiders, vaak met grote gezinnen. Een plaggenhut was een eenvoudig bouwwerk, meestal gedeeltelijk uitgegraven en zonder zijmuren zodat het dak op grondhoogte begon. Het dak was bekleed met plaggen die uit het omliggende land werden gehaald (Wikipedia).

Tegenover de weelderige boerderij(en), waaronder een uit Beerta (foto boven), staan de plaggenhutten. Uit dezelfde tijd! De rijkdom en weelde van de één, ging over de rug van de ander (de arbeiders). Niet voor niets natuurlijk dat het Socialisme vooral onder de arme bevolking, ook in het Noorden, aansloeg.

Ook in Amsterdam, en andere grote steden, was veel armoede. De Westerstraat is, vlak bij de Entree van het park, gedeeltelijk, nagebouwd/verplaatst naar het Openluchtmuseum. Inclusief een typische kroeg uit de Jordaan.Ook boederijen waar je tegenwoordig niet meer je dieren zou huisvesten: mens en dier woonden er onder één dak. Inclusief natuurlijk alle parasieten (vliegen e.a.).

Al het moois dat Nederland biedt heeft een oorsprong; en helaas een niet altijd even mooie oorsprong. Genoeg daarover vooralsnog. Eén van de leukste dingen op het park: de TRAM! Er rijden prachtig gerestaureerde trams rond. En met name Rotterdam is daarmee vertegenwoordigd (RET).

Video Tram RET (Rotterdam)

De video is een kleine samenvatting van wat tramritjes. Ideaal om je te verplaatsen over het terrein. Vooral voor hen die wat slechter ter been zijn een uitkomst. En er rijden ook trams geschikt voor invalide mensen.

De tramremise is het bekijken meer dan waard. Er is ook een Van Gend en Loos overslag. Met natuurlijk een paar prachtige oude auto’s. De tramremise biedt ook gelegenheid even ónder een tram te kijken.

Platteland

Het platteland komt natuurlijk (ook) ruim aan bod. Akkerbouw, Veeteelt, hoe de mensen op het platteland leefden als dagloners en arbeiders.

Eén van de, voor mij, meest interessante onderdelen was de fabriek Freia.

Zuivelfabriek Freia was de eerste zuivelfabriek in de Nederlandse provincie Friesland. Hij werd gesticht in 1879. In 1878 werd met de bouw van de fabriek in Veenwouden begonnen en in september 1879 volgde de opening van Freia. Het was een fabriek die gebruik maakte van stoomaandrijving. Na enkele jaren met verlies te hebben gedraaid werd de fabriek in 1882 eigendom van Hero Brouwer uit Joure. In 1890 werd de fabriek verkocht aan Gentius Wybrandi, die in 1905 kwam te overlijden. De nieuwe eigenaar werd Klaas Anema. In 1918 werd de fabriek aangesloten op het elektriciteitsnet. In 1919 had het bedrijf meer dan vijftig werknemers in dienst en was daarmee één van de grootste zuivelfabrieken in Friesland. De familie Anema bleef tot 1969 eigenaar van het bedrijf. Het zuivelbedrijf in Winschoten dat de fabriek overnam beëindigde de productie na een korte periode echter al in 1970. Het bedrijfsarchief is in bewaring bij Tresoar. (Wikipedia)

Opmerkelijk detail dat ik zag in de fabriek, bovenaan een trap, een geschilderde kreet: “Kinderarbeid, niet in mijn tijd!”. Mooi, een sociaal bewogen bedrijf! Ze waren hun tijd ver vooruit, maar helaas kreeg kennelijk de wet van de remmende voorsprong vat op ze en werden ze dus gesloten in 1970.

Via het Lint, waar de “Indische Tuin” is -foto boven- gingen we verder naar het Landgoed.

En nog veel meer…

Er was natuurlijk nog véél meer te zien. Zie hiervoor de onderstaande foto’s (klik op een foto voor een vergroting). Maar voor wie er nog nooit is geweest: een absolute aanrader! Ook als je niet dol op geschiedenis bent is het gewoon enorm de moeite waard.