Tag: koolwitje

Vliegveld Eelde

Vliegtuigspotten Groningen Airport Eelde, de Onlanden

Vliegveld Eelde, officieel Groningen Airport Eelde, dat was het doel vandaag om een fietstocht naar te maken. In mijn overmoed besloot ik gisteravond dat ik daar op de fiets heen wilde. Toen ik vanmiddag, na ruim zestig kilometer fietsen, thuis kwam was mij wel duidelijk dat dat toch iets té veel van het goede was qua afstand. Maar wel een prachtige fietstocht.

De route had ik uitgezet via Google Maps omdat ik het niet te veel op de gok wilde doen want dan is het risico dat je nóg meer kilometers fietst erg aanwezig. Zestig kilometer is ook echt wel het maximum wat ik verwachtte te halen op één acculading. En dat is gelukt. Dat valt absoluut niet tegen; de accu is, net als de fiets, inmiddels al weer zeven jaar oud. En de afgelopen jaren zijn er al heel wat kilometers mee afgelegd!

Eindelijk, geen regen. Voor de boeren is de maaitijd aangebroken

De rit ging onder andere langs Aduard, Hoogkerk, Peizermade en Peize richting Eelde. In Hoogkerk heb ik nog een foto gemaakt van de “De Olle Kerk”, naast de makelaardij van oud-collega John Schokker. Op het moment dat ik foto’s maakte reed hij nét de poort uit. Zoals ze dan zeggen “de wereld is klein”. Ik had het idee dat de kerk verbouwd was en dat er nu appartementen in zaten maar volgens de informatie die ik later vond is deze kerk uit de dertiende eeuw nog steeds in gebruik. Gelukkig maar, een dergelijk historisch gebouw verbouwen naar woningen zou ik persoonlijk erg jammer en eigenlijk zelfs ongepast vinden.

Ik hoopte, met wat aanwijzingen gevonden via internet, op wat mooie foto’s van vliegtuigen. Helaas viel de ‘oogst’ wat tegen – misschien had ik mij iets beter moeten voorbereiden. Maar onderweg had ik al wel een aardige serie leuke plaatjes van kerken en landschappen geschoten. Dus was ik al niet ontevreden. En dan moest ‘de Onlanden’ nog komen!

Vroeger zijn we wel eens, met de kinderen, met de auto op een zondagmiddag naar Eelde gereden om vliegtuigen te kijken vanaf het panoramaterras. Toen kon je er nog gewoon gratis parkeren voorzover ik mij herinner. Dat is al jaren niet meer het geval.

Met de fiets bij het panoramaterras te komen is ook niet echt een optie. Je kan je fiets er niet kwijt. Alles is gericht op automobilisten voorzover ik kon zien. Dus was ik aangewezen op wat andere plekjes ‘langs de baan’. Maar helaas waren dus weinig vliegtuigen te zien. Wat er wel rondvloog waren kleine eenmotorige vliegtuigjes.

De Onlanden

Desondanks was het dus wel een prachtige fietstocht. Langs allerlei paadjes die ik, zonder Google Maps, nooit had gevonden. En terug gefietst door de Onlanden.

 

Veel Rietzangers gezien, net als ganzen natuurlijk, broedende kopmeeuwen, veel koolwitjes en eindelijk een fazant goed op de foto kunnen krijgen! Fazanten zijn nogal schuchter en ik snap wel dat ze het niet op mensen hebben want er wordt natuurlijk nog steeds op gejaagd… Ook kwam ik nog een paar Buizerds tegen en bij Hoogkerk nog een stelletje Roodborsttapuiten.

Via Hoogkerk, de Pofferd, Lagemeeden en Den Horn weer richting huis gegaan. In de tuin groeien weer flink wat klaprozen, dus die moesten ook nog even op de foto 🙂

Foto’s Groningen Airport Eelde en de Onlanden

Klik op een foto voor vergroting.

Rubber Eendje in het Zwembad

Huiszwaluwen bij Nieuwklap en veel vlinders

Een klein rondje fietsen (20 km) van Zuidhorn, via Den Horn, Nieuwbrug, Nieuwklap, Aduard, Fransum, Den Ham en vervolgens weer richting Noordhorn. Met daarbij natuurlijk even een tussenstop bij Nieuwklap, waar onder het viaduct weer heel veel Huiszwaluwen nestelen. De eieren zijn uitgekomen, dus zijn de ouders druk aan het voeren.

Schoonzusje was jarig, en dus was ik vroeg in de middag naar haar verjaardag gegaan en daarna nog even op de fiets gestapt voor een kort rondje door de omgeving. Het was behoorlijk warm weer, eigenlijk zou je beter in het zwembad hebben kunnen liggen dan op de fiets te stappen maar helaas geldt voor zwembaden nog steed een beperking. Dat doen we maandag (baantjes zwemmen) dan wel weer.

Eikenprocessierups

Langs de Zuiderweg, tussen Zuidhorn en Den Horn, werd ik onaangenaam verrast door allemaal lintjes aan de bomen. Eikenprocessierupsen. Helaas is kennelijk de enige “remedie” in onze gemeente simpelweg een lintje om de boom. Het is mij eerdere jaren ook al opgevallen dat er blijkbaar weinig aan bestrijding wordt gedaan terwijl er toch echt wel oplossingen voorhanden zijn. Voor wie deze route wil fietsen een kleine waarschuwing dus!

Vlinders Den Horn

Langs het fietspad richting Den Horn trof ik vrij veel verschillende vlinders aan. Met veel moeite had ik een foto van een citroenvlinder gemaakt, maar gek genoeg is die niet opgeslagen op de camera. Dus hopelijk kom ik die binnenkort nog weer eens tegen. Wel prachtige Dagpauwogen en heel veel witjes onderweg.

Zwaluwen Nieuwklap

Onder het oude viaduct bij Nieuwklap zaten altijd ontzettend veel huiszwaluwen. Kennelijk is het nieuwe viaduct ook uitermate geschikt want ze hebben onder het viaduct weer heel wat nesten gebouwd.

Niet alleen het geduld van de jongen werd beloond, ook mijn geduld. Met de camera in ‘burst’ modus gewacht (scherpstellen op één nest en geduld hebben) en eindelijk werd er voer gebracht door de ouders. De zwaluwen vliegen af en aan, maar om nu steeds van nest naar nest te switchen leek mij niet handig. Dus heb ik een nest uitgezocht redelijk dichtbij en waar redelijk licht op kwam (zonder al te veel tegenlicht). En zoals gezegd, dan is het een kwestie van wachten..

Ooievaars bij Aduard en Fransum

Langs het nieuwe fietspad bij Aduard kwam ik een enorme groep Ooievaars tegen. Ik heb ze even geteld: 11 stuks! Ze waren druk aan het scharrelen op het weiland. Even later, ter hoogte van Fransum, kwam ik weer een aantal ooievaars tegen. Deze keer volgden ze een tractor; de boer was druk bezig met de grasschudder en kennelijk levert dat eten (muizen?) op voor ze. Samen met de meeuwen waren ze druk bezig.

De Ooievaars hebben het kennelijk maar goed in onze regio, je ziet ze steeds vaker en ook in grote aantallen. Een paar jaar geleden vond ik het nog bijzonder een nest tegen te komen maar het lijkt wel of ze Groningen, en dan met name het Westerkwartier, hebben ontdekt! Inmiddels heb ik al meer dan twintig posts hier met foto’s van ooievaars!

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting/gallerij.

Vlieg op de container

Macrofotografie – Vliegen, Vlinders en Blinde Bij

Rond het huis is altijd wel iets te fotograferen. Nu de Kolibrievlinders weer vertrokken zijn zien we weer andere soorten opduiken, zoals de Dagpauwoog maar ook steeds meer Koolwitjes. En ook de Atalanta’s en Kleine Vos zijn nog steeds regelmatige bezoekers van onze tuin. Net als de lijsters die kennelijk hebben ontdekt dat onze tuin lekker veel wormen bevat.

Ik ben de laatste tijd wat vaker bezig met macro-foto’s. Het is verbazend hoe sommige insecten zich daar prima voor lenen en er totaal niet vandoor gaan als je de camera vlak op ze houdt. En dat levert, naar mijn mening, hele leuke plaatjes op. Zoals de blinde bij hier boven. En de vliegen en lieveheersbeestjes. Al zijn de laatste wat lastig want ze zitten nogal verscholen in de, inmiddels uitgebloeide, rode valeriaan.

De vlinders houden er minder van als je zo dicht bij komt. Maar met de ‘superzoom’ kun je ook prima ‘dichtbij’ komen natuurlijk. Net als met de lijster in de tuin en de merel die oorverdovend hard zat te zingen, verstopt in de nok van een woning (zie foto’s hier onder).

Niehove en ’t Stort bij Aduard

Weersvoorspellingen kloppen vaak niet. Dat weten we als Nederlanders maar al te goed. Is er regen voorspeld, is het een stralende dag. Is er zon voorspeld, dan is de hele dag de lucht ‘dicht’ en waait het ook nog eens flink hard.

Zo ook op het moment dat ik dit schrijf. Voor vandaag (15 september) was de hele week voroafgaand een mooie zonnige dag voorspeld. Op het moment suprême waait het flink en is er een dicht, grijs, wolkendek.

Zoals van Hanegem (inderdaad, die uitspraak is niet van Cruyff!) echter al zei “Elk nadeel heb z’n voordeel”. Want ik heb nog twee (korte) fietstochten uit Juni(!) waarvan de foto’s en routes nog steeds online moesten. Dus: bij deze!

RONDJE NIEHOVE

De eerste was een rondje richting Niehove, een route van zo’n vijftien kilometer. Niet zo heel veel foto’s gemaakt, soms gaat het ook gewoon om de beweging natuurlijk 🙂

Eigenlijk was het de bedoeling te kijken of ik nog wat meer vlinders kon vinden maar afgezien van wat koolwitjes waren er niet zoveel. Maar het was wel een prachtige mooi ritje zo op de zomerse avond eind juni.

’t STORT, ADUARD, DEN HORN

Maar bij dit rondje, de volgende dag, “struikelde” ik over de vlinders! Een rondje via ’t Stort, Aduard, Den Horn en Zuidhorn. Veel vlinders die in de avondzon lekker zichzelf aan ’t verwennen waren op het warme fietspad in het zonnetje.

Onderweg een prachtige buizerd, die net aan kwam en vervolgens kon ik mooi wat foto’s van ‘m maken.

Natuurlijk ook weer even de prachtige Abdijkerk van Aduard op de foto, de onvermijdelijke koeien en een stel zwanen met jonge kuikens.

 

 

Naar de Apotheek (via de “toeristische route”)

Apotheek Zuidhorn even bezoeken voor wat medicijnen. Met dit mooie weer natuurlijk op de fiets en dan meteen maar via een ‘toeristische route’. Zo’n acht kilometer om gefietst. En de camera bij me gestoken natuurlijk. Zo wordt wat een ritje van tien minuten kan zijn zomaar een uurtje!

Het was de moeite waard: Kokmeeuwen, Ganzen, een prachtige Kraai, er staat weer het een en ander in bloei in het ‘bloemenveldje‘ (foto boven), schapen, parkiet “van Oma”, koolwitjes, de spoorbrug tussen Noordhorn en Zuidhorn. Er is altijd wel iets leuks te zien én te fotograferen!

Via het industrieterrein bij Noordhorn ben ik langs de boerderij “Mokkenburg” gereden. Je komt dan langs de spoordijk waar je uiteindelijk onderdoor kunt fietsen of wandelen. Langs de dijk trof ik een paar schapen, Oxford Down zo te zien.

De Oxford Down is rond 1830 ontstaan door het kruisen van Cotswold rammen met Hampshire Down en South Down ooien. In de 50 jaar daarna heeft het ras zich vooral in het graafschap Oxfordshire, waaraan het zijn naam te danken heeft, tot het grootste Down schaap ontwikkeld. Rond de vorige eeuwwisseling was het wereldwijd zeer gewild. Na de 2e Wereldoorlog ging het aantal sterk achteruit omdat de vraag naar grote karkassen wegviel. Een kleine groep fokkers is het ras trouw gebleven en nu stijgt de populariteit weer (VSS).

Eerst dacht ik dat ze losgebroken waren maar besefte me toen dat ik over een ‘wildrooster’ was gefietst. Ze stelden mijn gezelschap niet echt op prijs denk ik en hielden nogal afstand. Maar met een Sony Cybershot heb je daar geen probleem mee uiteraard…

Nog zo’n voorbeeld van wat je kan doen met een Sony Cybershot met superzoom. Er kwam een klein vliegtuigje over. Dus die ook even vastgelegd. Met behulp van het registratienummer kan je ze zo opzoeken. Dit is een Tecnam P92 Echo Classic De Luxe, een lichtgewicht tweepersoons vliegtuig gebouwd door de Italiaanse fabrikant Tecnam in Capua. Het vliegtuigje is van de Vliegclub Fryslân.

Vervolgens sloeg ik, nadat ik onder het spoor was door gereden, af richting spoorbrug om zo naar Zuidhorn te gaan. Ik zag wat kokmeeuwen met jongen op het water en remde af en toen ik stopte hoorde ik een vreemd ‘blazend’ geluid. Een ganzenpaar met jongen vond dat ik véél te dichtbij ze kwam.. even een paar meter extra afstand genomen. Ze gingen het water in en ik kreeg de gelegenheid een paar leuke foto’s van ze te maken.

En natuurlijk ook van de meeuwen. Deze is niet echt heel scherp vanwege de (onverwachte) beweging er in maar ik vind ‘m persoonlijk desondanks gewoon leuk.

Een gehavend Koolwitje, die desondanks nog gewoon kon vliegen.

Bij de spoorbrug trof ik nog wat vlinders aan. Ook hoorde ik wat vogels flink hard tekeer gaan in het riet en de bosschage, maar ze lieten zich niet zien.

Wie zich wel liet zien was deze prachtige (grote!) kraai. Heel even dacht ik toch echt dat het een Roek was, maar na goed vergelijken met foto’s op internet moet de conclusie volgens mij toch zijn dat het een kraai was. Hij (of zij) bleef mooi zitten en ik kon er op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Kraaien vind ik lastig te fotograferen. Ze zijn altijd óf te ver weg óf ze gaan er vandoor als ze je zien. Deze niet. En ’t was ook nog eens een prachtexemplaar!

Terugreis nog even langs mijn ouders. De parkiet van moeder was, zoals gewoonlijk, weer uit haar kooitje. Over lastig te fotograferen gesproken! Deze heeft een sterke eigen persoonlijkheid en als ze een camera ziet is het net of ze ’t door heeft en maakt het je erg lastig om foto’s te maken. Maar ook hier weer geldt, met de cybershot lukt het (bijna) altijd een goed shot te krijgen!

MEER FOTO’S
Klik op één van de foto’s voor groot formaat