Tag: herten

Ree (Lutjegast - Westerzand)

Ree bij Westerzand, het Westerkwartier

Reeën in het Westerkwartier van Groningen zijn er wel, je ziet ze alleen niet zo vaak. Een paar jaar geleden kwam ik er aan het eind van de middag nog een paar tegen bij Kommerzijl. Deze week kwam ik er nogal onverwacht een tegen.

Ik herinner mij goed dat ik als kind ze ‘s avonds ook wel eens zag in de schemering. Wij woonden letterlijk ‘aan het weiland’ en je zag ze dan wel eens voorbij komen. En herten en reeën komen steeds meer voor. Ze hebben het hier goed, geen natuurlijke vijanden. De enige ‘vijand’ is de mens. Steeds vaker lees je berichten dat de ‘wildbeheerders’ vinden dat er veel te veel zijn en dat ze er hoognodig een paar honderd(!) moeten afschieten. Als excuus wordt altijd aangevoerd “de verkeersveiligheid”. Zoals bijvoorbeeld in Friesland.

“Reeën horen bij de beschermde diersoorten, dus het afschieten van reeën is geen jagen, benadrukt Wisselink. Het is wildstandbeheer, waarvoor speciale toestemming van de provincie is vereist.” (Trouw).

Maar die toestemming wordt als je het mij vraagt wel érg makkelijk gegeven. Want “aanrijdingen met reeën” als excuus aanvoeren is in mijn ogen geen wildstandbeheer. Als dat wel een goede reden is, vraag ik mij af hoe dat straks zal gaan als er (nog meer) wolven in Nederland gaan komen. Wordt dat dan ook als excuus aangevoerd om de wolven af te schieten?

Ik ben geen deskundige op dit gebied. Maar vraag mij echt af of het wel nodig is dat we zoveel herten en reeën afschieten. Het riekt toch vaak naar plezierjacht en economisch voordeel boven de natuur.

Oke, van de zeepkist af..

Ree bij Westerzand

Afgelopen dinsdag was het weer prachtig fietsweer en besloot ik ‘s avonds nog even een mooi rondje te gaan maken. Totaal op de bonnefooi besloot ik te gaan fietsen. Eerst richting Gaarkeuken, vervolgens richting Sebaldeburen en ik overwoog halverwege af te slaan richting Oosterzand en Niekerk.

Onderweg was ik, omdat ik regelmatig stop om foto’s te maken, al twee keer ingehaald door een stel op een ‘duo-fiets’ en omdat ik hen niet voor de 3e keer weer wilde inhalen besloot ik, toen zij afsloegen richting Oosterzand, af te slaan richting Westerzand. Terwijl ik daar rondfietste zag ik opeens iets bewegen langs de rand van het weiland. Een Ree! Voorzichtig gestopt om het dier niet op te schrikken en half verscholen achter de bomen kreeg ik een paar goede kansen op een mooie foto.

Putters en Rietgors

Vervolgens afgeslagen om via het Molenpad te gaan richting Grootegast. Daar waren echt flinke aantallen Putters en Rietgorsjes te zien! Helaas slechts één foto van een rietgors en ook nog een slechte foto. Ik plaats ‘m toch even (voor de vogelliefhebbers), het is namelijk een vrouwtje (die kun je op afstand makkelijk voor mussen aanzien) en ik heb er zeker vijf stuks gezien!

Er waren helaas meer fietsers en ze gingen er vandoor toen die langskwamen. Dus geen gelegenheid een echt goede foto te krijgen.

Via Sebaldeburen richting Oldekerk, langs de klokkenstoel waar ik vier jaar geleden voor het laatst langs was gekomen. Richting Niekerk en dan een beetje er omheen gefietst via een weg (“Oude Wijk”) die ik niet eerder gefietst had. Mooi stil en landelijk!

Vervolgens weer richting Zuidhorn, Noordhorn. Onderweg daarheen nog een loslopende geit, een mooi plaatje van wat koeien bij een oude tractor en een Ooievaar tegengekomen. En tot slot kreeg ik nog een mooie zonsondergang te zien!

De gevolgde route is hieronder en via Strava terug te vinden.

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Verplicht thuiswerken want #coronacrisis – Rondje Noordhorn!

Voor veel mensen, zoals mij, begon afgelopen vrijdag het ‘verplicht thuiswerken’ al. Vandaag was ik ook thuis, want op maandagen werk ik sowieso vanuit huis, voor mijn eigen bedrijf. De Maandag is dus ‘een eigen dag’ en ik mag dan ook mijn tijd indelen zoals ik zelf wil. Na een paar drukke uren even een luchtje scheppen en een ommetje maken door Noordhorn. De camera meegenomen want het zonlicht was wel héél erg mooi. Zoals je ook in de bijgaande foto’s kunt zien.

Het ommetje door Noordhorn ging langs de voormalige OBS De Molshooop, naar de rand van het dorp (Meidoornstraat) en via het “hertenkampje” weer naar huis. Niet heel bijzonder maar er was toch genoeg te zien. En even wat frisse lucht gehapt en dat is natuurlijk ook belangrijk.

De voormalige OBS in Noordhorn, “De Molshoop”, is na een lange tijd van “semi-leegstand” verkocht en de nieuwe eigenaren maken er iets heel moois van; ze hebben de oude school helemaal gerenoveerd en er appartementen in gemaakt. Prachtig aanzicht weer voor de straat en ook goed voor de leefbaarheid van het dorp.

Kuifeenden in het hertenkamp, ik heb er hier ook al eens wat over geplaatst. Wat een Diva’s zijn het toch 🙂

Het thuiswerken zal de komende tijd nog wel even voortduren. En dus zal ik regelmatig in plaats van een ‘rondje in Drachten’ (in de pauze) nu wat vaker een rondje door de eigen woonplaats maken. Of de camera dan altijd meegaat, valt te bezien natuurlijk.

 

Buizerd, Grote Zilverreiger, Aalscholver en een nieuw fietspad naar Aduard

Een prachtige heldere, koude, winterse middag én ik had gezien dat er een nieuw fietspad is langs het van Starkenborghkanaal tussen Zuidhorn en Aduard. Een kant van het kanaal dat je, vanaf Aduard, normaliter alleen kon fietsen tot aan de afslag Den Horn (Spanjaardsdijk) is nu doorgetrokken naar Zuidhorn. Daar moest natuurlijk langs gefietst worden en vandaag was het een uitstekende dag er voor.

Onderweg werd ik behoorlijk verrast, niet in de laatste plaats door een buizerd die mij toestond een uitgebreide ‘fotoshoot’ te doen maar ook door een aalscholver, een prachtige grote zilverreiger die ik vanaf de Anna Borematoren. goed kon vastleggen en een mooi uitzicht. Ik weet nu al dat ik hier vaker langs ga fietsen want het is een mooie ‘aanvliegroute’ richting onder andere Den Horn maar ook het Middag-Humsterland!

In de zomermaanden fiets(te) ik regelmatig ‘aan de andere kant van het kanaal’ en vroeg mij af of de aanleg van het fietspad de vogels (vanwege de te verwachten drukte) niet zou verjagen. Maar de vogels die er nu waren laten het zich allemaal welgevallen al die drukte (want: er waren veel wandelaars en fietsers op pad vandaag!). Of dat in de zomer ook zo blijft, ik hoop het maar ik ben bang dat sommige vogels, die hier in de zomer hun nesten hadden, wel eens kunnen vertrekken/niet terug komen. Dat zou vreselijk jammer zijn – wellicht dat de Gemeente Westerkwartier het pad zou moeten sluiten in het broedseizoen?

Via dit fietspad komt je dus uiteindelijk langs ’t Stort – waar de uitkijktoren naast staat.

De toren heeft een ‘communicatiesysteem’ bestaande uit twee praattrechters: één helemaal boven in de toren en één op de begane grond. Via deze trechters kunnen mensen boven op de toren communiceren met mensen op de begane grond zonder stemverheffing (Welkom in Zuidhorn).

’t Stort is een oud slibdepot (1931-1932) dat nu een natuurgebiedje is. Het schijnt dat er veel vogels broeden en dat er ook veel ander wild komt. Nu woon ik hier al mijn hele leven in deze regio en wist van het bestaan niet eens af – dat komt, uiteraard, omdat het vanaf Zuidhorn niet zo makkelijk te vinden was. En, als je zoekt op Google vind je het ook nauwelijks. Tenzij je al precies weet waar je op moet zoeken uiteraard.

Via Aduard richting Den Ham gefietst en vandaar langs de Piloersemaborg, Spanjaardsdijk Noord en het ‘betonpad’ weer richting huis (Noordhorn). Even voorbij de Piloersemaborg zat een prachtige buizerd op een paal. Omdat ik bang was ‘m te verjagen, op vrij grote afstand en met ongunstig licht de eerste foto’s gemaakt. Maar hij, of zij, ging er niet vandoor. Voorzichtig fietste ik wat verder en nam nog een paar foto’s. En de buizerd bleef gewoon zitten terwijl ‘ie mij toch duidelijk in ’t snotje had.

Ik besloot nog iets verder te fietsen zodat ik de zon zo gunstig mogelijk had (ik moest daar uiteindelijk tóch langs dus hoe dan ook moest ik verder) maar ook nu bleef de buizerd, mij quasi-ongeïnteresseerd negerend, gewoon zitten. Met als resultaat toch een paar -vind ik- heel geslaagde plaatjes van deze buizerd.

Tot slot nog wat foto’s van gisteren toegevoegd, gemaakt bij een rondje wandelen door het dorp, onder andere langs het ‘hertenkamp’.

ROUTE
Een relatief korte route, ca. 12 km, deze keer. Gezien de temperatuur was het wel genoeg geweest dus heb ik het hier bij gelaten. Op de kaart staat de route langs de verkeerde kant van het kanaal want Google Maps kent het nieuwe fietspad nog niet.

MEER FOTO’S
Klik op de afbeeldingen voor groot formaat