Tag: herten

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Verplicht thuiswerken want #coronacrisis – Rondje Noordhorn!

Voor veel mensen, zoals mij, begon afgelopen vrijdag het ‘verplicht thuiswerken’ al. Vandaag was ik ook thuis, want op maandagen werk ik sowieso vanuit huis, voor mijn eigen bedrijf. De Maandag is dus ‘een eigen dag’ en ik mag dan ook mijn tijd indelen zoals ik zelf wil. Na een paar drukke uren even een luchtje scheppen en een ommetje maken door Noordhorn. De camera meegenomen want het zonlicht was wel héél erg mooi. Zoals je ook in de bijgaande foto’s kunt zien.

Het ommetje door Noordhorn ging langs de voormalige OBS De Molshooop, naar de rand van het dorp (Meidoornstraat) en via het “hertenkampje” weer naar huis. Niet heel bijzonder maar er was toch genoeg te zien. En even wat frisse lucht gehapt en dat is natuurlijk ook belangrijk.

De voormalige OBS in Noordhorn, “De Molshoop”, is na een lange tijd van “semi-leegstand” verkocht en de nieuwe eigenaren maken er iets heel moois van; ze hebben de oude school helemaal gerenoveerd en er appartementen in gemaakt. Prachtig aanzicht weer voor de straat en ook goed voor de leefbaarheid van het dorp.

Kuifeenden in het hertenkamp, ik heb er hier ook al eens wat over geplaatst. Wat een Diva’s zijn het toch 🙂

Het thuiswerken zal de komende tijd nog wel even voortduren. En dus zal ik regelmatig in plaats van een ‘rondje in Drachten’ (in de pauze) nu wat vaker een rondje door de eigen woonplaats maken. Of de camera dan altijd meegaat, valt te bezien natuurlijk.

 

Buizerd, Grote Zilverreiger, Aalscholver en een nieuw fietspad naar Aduard

Een prachtige heldere, koude, winterse middag én ik had gezien dat er een nieuw fietspad is langs het van Starkenborghkanaal tussen Zuidhorn en Aduard. Een kant van het kanaal dat je, vanaf Aduard, normaliter alleen kon fietsen tot aan de afslag Den Horn (Spanjaardsdijk) is nu doorgetrokken naar Zuidhorn. Daar moest natuurlijk langs gefietst worden en vandaag was het een uitstekende dag er voor.

Onderweg werd ik behoorlijk verrast, niet in de laatste plaats door een buizerd die mij toestond een uitgebreide ‘fotoshoot’ te doen maar ook door een aalscholver, een prachtige grote zilverreiger die ik vanaf de Anna Borematoren. goed kon vastleggen en een mooi uitzicht. Ik weet nu al dat ik hier vaker langs ga fietsen want het is een mooie ‘aanvliegroute’ richting onder andere Den Horn maar ook het Middag-Humsterland!

In de zomermaanden fiets(te) ik regelmatig ‘aan de andere kant van het kanaal’ en vroeg mij af of de aanleg van het fietspad de vogels (vanwege de te verwachten drukte) niet zou verjagen. Maar de vogels die er nu waren laten het zich allemaal welgevallen al die drukte (want: er waren veel wandelaars en fietsers op pad vandaag!). Of dat in de zomer ook zo blijft, ik hoop het maar ik ben bang dat sommige vogels, die hier in de zomer hun nesten hadden, wel eens kunnen vertrekken/niet terug komen. Dat zou vreselijk jammer zijn – wellicht dat de Gemeente Westerkwartier het pad zou moeten sluiten in het broedseizoen?

Via dit fietspad komt je dus uiteindelijk langs ’t Stort – waar de uitkijktoren naast staat.

De toren heeft een ‘communicatiesysteem’ bestaande uit twee praattrechters: één helemaal boven in de toren en één op de begane grond. Via deze trechters kunnen mensen boven op de toren communiceren met mensen op de begane grond zonder stemverheffing (Welkom in Zuidhorn).

’t Stort is een oud slibdepot (1931-1932) dat nu een natuurgebiedje is. Het schijnt dat er veel vogels broeden en dat er ook veel ander wild komt. Nu woon ik hier al mijn hele leven in deze regio en wist van het bestaan niet eens af – dat komt, uiteraard, omdat het vanaf Zuidhorn niet zo makkelijk te vinden was. En, als je zoekt op Google vind je het ook nauwelijks. Tenzij je al precies weet waar je op moet zoeken uiteraard.

Via Aduard richting Den Ham gefietst en vandaar langs de Piloersemaborg, Spanjaardsdijk Noord en het ‘betonpad’ weer richting huis (Noordhorn). Even voorbij de Piloersemaborg zat een prachtige buizerd op een paal. Omdat ik bang was ‘m te verjagen, op vrij grote afstand en met ongunstig licht de eerste foto’s gemaakt. Maar hij, of zij, ging er niet vandoor. Voorzichtig fietste ik wat verder en nam nog een paar foto’s. En de buizerd bleef gewoon zitten terwijl ‘ie mij toch duidelijk in ’t snotje had.

Ik besloot nog iets verder te fietsen zodat ik de zon zo gunstig mogelijk had (ik moest daar uiteindelijk tóch langs dus hoe dan ook moest ik verder) maar ook nu bleef de buizerd, mij quasi-ongeïnteresseerd negerend, gewoon zitten. Met als resultaat toch een paar -vind ik- heel geslaagde plaatjes van deze buizerd.

Tot slot nog wat foto’s van gisteren toegevoegd, gemaakt bij een rondje wandelen door het dorp, onder andere langs het ‘hertenkamp’.

ROUTE
Een relatief korte route, ca. 12 km, deze keer. Gezien de temperatuur was het wel genoeg geweest dus heb ik het hier bij gelaten. Op de kaart staat de route langs de verkeerde kant van het kanaal want Google Maps kent het nieuwe fietspad nog niet.

MEER FOTO’S
Klik op de afbeeldingen voor groot formaat

 

 

Naar Heerlen (en terug)..

Even de stad Heerlen, Limburg, aangedaan dit weekend in verband met een zakelijk bezoek. Maar omdat in één dag op en neer rijden een potentieel té lange dag op zou leveren besloot ik er te overnachten en de volgende dag terug te rijden.

Ze hebben voor mensen als mij kennelijk een standbeeld opgericht 🙂

Ooit werkte ik voor een instelling, USZO, die nauw gelieerd was aan het ABP in Heerlen. Vanuit die functie kwam ik met regelmaat daar, maar de stad zelf zag ik weinig van indertijd. Het ABP gebouw en het hotel er vlak bij. En een eetcafé. Dat was het wel. Aangezien het in het hotel bloedheet was (geen airco!) en mijn kamer ook nog eens aan de ‘zonzijde’ lag, besloot ik centrum te verkennen. Camera mee en wat foto’s maken. Vervolgens even ergens (a.k.a. “de Mac”) wat eten.

Vlak bij het hotel was de prachtige Sint Pancratiuskerk. De kerk wordt gedateerd rond de 10e of 11e eeuw. Helemaal zeker is het niet. Je kunt er naar binnen lopen maar komt niet veel verder dan de hal. Daar staat een hekwerk en vanaf dat punt kun je een blik in de zaal werpen.

Vlak bij het hotel: het voormalige Savelbergklooster

Terug bij het hotel was de kamer nog steeds niet te harden qua temperatuur. De ventilator die er opgesteld was bij wijze van koeling hielp niets. Dus maar eens een flinke wandeling maken nadat ik het raam (de zon was inmiddels achter de gebouwen aan de overkant) had opengezet.

Na wat omzwerven door de stad kwam ik in een park terecht waar het leek alsof de herst inmiddels was begonnen (zie foto beneden). In het park ook een leuk deel met wat herten (die met dit warme weer ook niet erg actief meer waren), geiten, ganzen én.. Emu’s.

De dieren hun biologische klok stond scherp kennelijk want ze hingen allemaal een beetje in dezelfde hoek rond. Even later wist ik waarom. Een oudere man kwam met een grote zak groenvoer aan gewandeld. Voor mij een mooie gelegenheid de dieren allemaal even wat te portretteren.

Helaas is er veel verpaupering en leegstand. Zelfs leegstaande huizen gezien, die helemaal verpauperen. De nieuwbouw in het centrum lijkt ook wat lukraak gepland. De uitgebreide overdekte koopgoot (foto met roze flamingo’s) vernielt een authentiek centrum helemaal. Het hotel was, ondanks ontbreken van de airco, redelijk goed. Helaas wel veel herrie vanuit de straat en als je noodgedwongen met het raam open moet slapen is dat niet fijn…

MEER FOTO’S
Klik op een foto voor een vergroting

Hoeve Paradij, Ooievaars en Oostergast Zuidhorn

Vandaag vierde Hoeve Paradij bij Aduard haar tienjarig bestaan en hield een open dag. Dat kon ik mooi inpassen in een rondje fietsen door de regio uiteraard. Dat rondje ging van Noordhorn via  Aduard (Paradij), Nieuwklap, Den Horn, Enumatil, Pasop, Tolberter Petten, Oldekerk, Niekerk, Briltil, Zuidhorn (even langs de Oostergast) weer naar Noordhorn.

Een verslag van de Open Dag bij Hoeve Paradij is hier te vinden.

Hoeve Paradij is een zorgboerderij. Mensen met, bijvoorbeeld, een beperking kunnen daar als dagbesteding dieren verzorgen e.d. En de dieren zien er uitstekend verzorgd uit! Ze hebben lekker veel ruimte; de stallen bijvoorbeeld zijn ruim en diervriendelijk.

Na het bezoek aan de zorgboerderij ben ik weer op de fiets gestapt en heb een beetje langs (delen van) eerdere route(s) gereden.

Tussen Nieuwklap en Nieuwbrug, aan de waterkant

ENUMATIL
Bij Enumatil even een stop gemaakt om de Gereformeerde Kerk (vrijg) op de foto te zetten. Ik zag ‘m eigenlijk bij toeval en deze had ik nog nooit vastgelegd.

De kerk was gebouwd als Gereformeerde Kerk. In 1945 werd dit een Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. De gereformeerden (= hervormden) van Enumatil behoorden vanaf 1651 bij de kerk van Lettelbert. De afstand die elke zondag gelopen moest worden was toch wel zodanig dat gepleit werd voor een eigen kerk voor Enumatil. Al in de 18de eeuw werden in de school kerkdiensten gehouden. Ten slotte werd in de Dorpsstraat op 1 oktober 1848 een eigen kerk in gebruik genomen (Reliwiki).

De kaart (verder) klopt niet helemaal – ik ging van Enumatil naar Pasop en daar nam ik de route door Traansterwijk. In Pasop kwam ik Ooievaars tegen, waarschijnlijk het koppel ooievaars dat in Oldekerk/Niekerk een nest heeft.

Nadat ik ze een tijdje geobserveerd en gefotografeerd had besloot één van hen te vertrekken en vloog vlak over mij heen. Geen perfecte foto maar wel een mooi moment. Het zijn prachtigde vogels om te zien!

NIEKERK
Ik fietste door richting Niekerk (waar het nest is) en nam daar nog een kijkje. Eén van de ooievaars zat op het nest met een (niet zichtbaar) jong. Volgens een voorbijganger waren er drie jongen maar is er nog maar één over.

Waterhoen bij het ooievaarsnest

Ik trof daar een stelletje waterhoenen met jongen aan. Ze zijn altijd wat schuw en lastig op de foto te krijgen maar, na lang genoeg wachten -verscholen achter de begroeiing- had ik geluk en lieten ze zich (goed) zien.

ZUIDHORN
In Zuidhorn langs het braakliggdende stuk grond gegaan waar eerst de Borgh stond om te kijken of ik nog wat vlinders kon fotograferen daar. Dat viel een beetje tegen maar er was wel het een en ander te zien. De waterpoel daar zit vol kikkers overigens!

Daarna doorgefietst richting de Oostergast. Daar is een “hertenkamp” (tegenover het Zonnehuis). Er huizen een paar prachtige hertjes, vogels, kippen, konijnen en andere dieren.

Hertenkampje, Oostergast, Zuidhorn

Toen ik de Oostergast uit fietste dacht ik even dat er een paar honden in het weiland naast de Brede School zaten. Bleken het toch varkens te zijn. Zo te zien (bij nazoeken op Google) waren het Duroc varkens. Een soort die gehouden wordt voor zijn vlees.

ROUTE

Volgens MAPS heb ik een route afgelegd van 33 kilometer. Maar met omrijden er bij was het in totaal, volgens de fietscomputer, 38 kilometer.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat