Tag: Aduard

Wolter Koops Transport Scania Aduard Loswal

Loswal Aduard

De tijdelijke loswal bij Aduard is inmiddels al een paar jaar in gebruikt. Ik heb geen idee hoe lang tijdelijk is, maar dat deze loswal er is geeft natuurlijk aanleiding, als je er toch toevallig langs fietst en wat vrachtauto’s ziet staan, er even wat foto’s te maken.

Er wordt sowieso heel wat afgebouwd in de regio. Ook de nieuwe hoogspanningsmasten schieten behoorlijk op. Bij Den Horn stopte ik om wat foto’s te maken van een Meerkoet en wat Zwanen en heb ook even wat foto’s gemaakt van de werkzaamheden.

Een gure, koude, dag met een dichte wind vandaag. Dus een niet al te lange route in de planning en die uiteindelijk ook nog drie kilometer korter gemaakt. Ik was er wel klaar mee om steeds tegen de wind in te fietsen en qua weer was het ook niet optimaal om foto’s te maken.

Alles bij elkaar een rondje van zo’n twintig kilometer en mocht je in de regio eens wat willen fietsen dan is zo’n rondje goed te doen voor iedereen denk ik. De route vind je hier.

Sneeuw in April

Moestuin (vorst)

Zoals ze dan zeggen “April doet wat hij wil” en dat was de afgelopen week zeker het geval. De kou op dit moment en ook de sneeuw de afgelopen week leverde dan wel weer leuke plaatjes op, voor het “mini moestuintje” is het geen feest. Met de paasdagen hoopte ik wat voorbereidingen te doen, maar dat is er niet meer van gekomen. Te koud en met sneeuw, en vorst in aantocht, kun je nog niets inzaaien. Vorig jaar leverde de moestuin niet alleen bescheiden groente op, er konden ook wat leuke plaatjes van gemaakt worden. Hopelijk dit jaar ook! Vooralsnog is het wachten op beter weer..

Meer foto’s

Klik op een afbeelding voor een vergroting

 

Kloosterburen zicht op Sint-Willibrorduskerk

Kloosterburen op het Groninger Hogeland

Kloosterburen was ik nog nooit geweest. Althans, niet op de fiets. Wel met de auto maar er toen niet echt aandacht aan geschonken wat daar te zien was. De plaats ken ik eigenlijk alleen van de Stichting Jezuskinderen Kloosterburen. In 1971 kochten ze daar het voormalige klooster om er een afkickkliniek en woongemeenschap te starten. Helaas ontspoorde het later en werd het sektarisch. 

Enfin, dat was wat ik van Kloosterburen wist. Vandaag was ik op de bonnefooi een beetje gaan fietsen en aangezien ik de ‘terugreis’ niet met tegenwind wilde fietsen liet ik de route een beetje bepalen door hoe de wind stond: er pal tegenin fietsen.

Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren
Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren

Gaandeweg kwam ik via Saaksum, Roodehaan, Warfhuizen bij Wehe-Den Hoorn terecht. Daar stopte ik om wat foto’s te maken van een paar witte kwikstaarten. Ze waren druk bezig hun veren te verzorgen.

Terwijl ik daar foto’s aan het maken was kwam mij een motorrijder tegemoet: één van mijn broers! Of all places kom je elkaar dáár dus tegen! Hij keerde om een praatje te maken. Hij vertelde dat hij net een kerk had gezien met een bijzonder torentje “die kant op”. De kerk van Hornhuizen. Maar dat wist ik toen nog niet. Ik besloot daarom de weg “die kant op” eens verder te volgen. Wellicht dat ik het toevallig tegen zou komen.

En zó kwam ik in dus Kloosterburen terecht. 🙂

Een relatief klein dorp maar bekend, zelfs bij Koning Willem-Alexander, vanwege haar verenigingsleven. Ook bekend als het meest noordelijk gelegen Carnavalsdorp. In carnavalstijd heet het ‘Kronkeldorp’.

Pinksterbloemen in de Kloostertuin
Pinksterbloemen in de Kloostertuin

Naast het voormalige klooster staan er twee prachtige kerken: de Nicolaaskerk, oorspronkelijk gebouwd rond de 13e eeuw, en de Sint-Willibrorduskerk (de grootste) waar ook een kloostertuin is. Daar ben ik ook even doorheen gewandeld.

De Nicolaaskerk bevindt zich op een verhoogd voormalig kerkhof dat nu dienstdoet als plantsoen. De voorganger fungeerde als kloosterkerk van het premonstratenzer Oldeklooster te Kloosterburen. Dit klooster werd gesticht in 1175 als dochterklooster van Mariëngaarde te Hallum en was gewijd aan Johannes de Evangelist. (Wikipedia)

Hoewel de Sint-Willibrorduskerk natuurlijk meer ‘pracht en praal’ heeft vond ik de Nicolaaskerk toch ook erg mooi (foto onder).

Nicolaaskerk (Kloosterburen) bj 13e eeuw

Kloosterburen is een van de “katholieke enclaves” op het Hogeland, dat voor de rest gereformeerd of hervormd is, zoals het naastgelegen Kruisweg waar de voormalige Gereformeerde Kerk nu inmiddels een woning is (zie foto’s).

Na zo’n 20 kilometer tegen de wind op fietsen vond ik het wel mooi geweest en besloot met de wind in de rug weer een beetje richting huis te gaan. Onder andere via Kruisweg en een paar fietspaden die ik nooit eerder gereden had vanuit onder andere Leens richting Houwerzijl (opmerkelijk genoeg aangegeven als “Theefabriek” op de bordjes!).

In Leens stond het niet aangegeven maar je kunt dus vanuit Leens de Rietemastraat volgen om vervolgens via de Leenstertillen richting Electra te gaan. Een mooie landelijke fietsroute die zeer de moeite waard is, vond ik.

De volledige route staat op het kaartje en ook op Strava.

Aduard – Ezinge

Grutto - Black-tailed Godwit

Eerder, eind maart, had ik ook nog een mooie rit gemaakt richting Aduard en Ezinge. Zie hier voor de route. Langs punten, zoals het kerkje van Harkema, waar ik al vaker over geblogd had en daarom geen apart blog daarover, wel nog een paar foto’s er van hieronder.

Reden dat ik deze route vooral nog even noem is omdat ik onderweg, ter hoogte van Fransum, de eerste Grutto’s dit jaar tegenkwam. Da’s toch altijd weer fijn, want de Grutto heeft het moeilijk in Nederland en ik ben blij ze toch met enige regelmaat in onze regio te zien.

Foto’s Kloosterburen

Klik op de foto’s voor een vergroting.

Foto’s Aduard – Ezinge

Reigers aan het Vissen

De reigers hadden het maar druk vandaag en deden goede vangsten langs de sloot bij Lagemeeden (tussen den Horn en de Poffert). In eerste instantie wou ik ze voorbij fietsen totdat ik ze nogal tekeer hoorde gaan en zag dat ze met elkaar op “op de vuist” waren gegaan. Want: er was er een die een wel érg grote vis had gevangen. Daar had de rest ook wel zin in.

Het was niet alleen goed visweer maar ook weer prima geschikt voor een fietstocht. Even eerder gestopt met werken (vanavond weer verder) dus en op de fiets gestapt. Een mooi tochtje gemaakt langs voornamelijk bekende wegen. Waar nogal wat werkzaamheden aan werden uitgevoerd en ik her en der wat moeizaam langs kon. Maar onderhoud is u eenmaal noodzakelijk. Uiteindelijk hebben we daar immers alleen maar voordeel van met zijn allen? Daar kwam bij dat het autoverkeer een groot deel van deze wegen op dit moment niet kan benutten dus lekker rustig op de weg!

Even daarvoor trog ik bij het Aduarderdiep nog een mooie Buizerd aan, vlak na de “Bauke Mollemabult” (de originele is er niet meer maar toch). Hij ging er dagelijks overheen maar sinds kort kan je er ook mooi onderdoor fietsen. Het is een populaire plek voor zwaluwen.

Het dier had mij totaal niet in de gaten waardoor ik op mijn gemak, van achter de bosschage langs het fietspad, een paar foto’s kon maken. Maar kennelijk hoorde hij het geluid van de camera toch, of zag iets wat zijn aandacht trok, en besloot te vertrekken. Wat ik ook mooi -hoewel iets onscherp want ik moest snel zijn, de camera kon maar amper op tijd scherpstellen- kon vastleggen.

De route ging via Aduard, Nieuwklap, Den Horn, Lagemeeden, De Poffert, Enumatil en Zuidhorn. Bij de Zuidwendinger molen, vlak bij De Poffert, natuurlijk even gestopt om er wat foto’s van te maken. De bovenstaande is met mijn Motorola Motor G7 gemaakt, een relatief eenvoudige smartphone maar hij maakt leuke foto’s!

Fietstellertje van de Hema
Volgens Strava heb ik inmiddels de 1.500 kilometer gepasseerd (sinds ik het met hen bijhoud). Daarvoor (en nog steeds) houd ik de totaalstand bij met een eenvoudig fietstellertje van de HEMA. Mijn 2e tellertje inmiddels want de eerste is in de sloot beland. Volgens de fietsteller die ik nu heb zit ik ruim boven de 2500 km’s, samen met de eerder geregistreerde stand van meer dan 6.000 kilometer begint de 10.000 kilometer toch al in ’t zicht te komen. De fiets heb ik inmiddels al ruim 6 jaar. Ben er nog steeds zéér tevreden mee!

Foto’s

Verder onderweg niet zo gek veel foto’s gemaakt. Klik op één van de foto’s voor groot formaat.

 

 

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Nieuwe fietspad langs Aduard en prachtige Vlaamse Gaai

De Vlaamse Gaai is één van de mooiste vogels, vind ik, die er zijn. De Vogelbescherming schrijft over de Vlaamse Gaai dat het een “van oorsprong vrij schuwe bosvogel” is, “maar inmiddels ook volop in het stedelijk gebied te vinden. Gaaien hebben in het bos de functie van indringer-alarm; veel dieren reageren op hun alarmroep en verbergen zich.”

Ze kunnen inderdaad vrij lawaaiierig zijn zo had ik al eens gemerkt. Dat was toen ik voor ’t eerst één op de foto kreeg en helaas is het een slechte foto. Vandaag kreeg ik een herkansing en wát voor een! Ik zag de Vlaamse Gaai ruim binnen de range van mijn camera in een boom landen. Snel stoppen en de camera tevoorschijn halen, in de hoop dat het beestje niet weg zou vliegen. Maar, integendeel! Hij leek nogal nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was. Koppie ging in wat diverse kijkhoeken. En vervolgens vloog hij op, na een tijdje. Ik dacht: die is vertrokken. Maar nee, integendeel: hij ging nóg dichter bij zitten in een andere boom (foto hier boven). Waardoor ik nog een paar foto’s kon maken. Pas toen er een andere fietser aan kwam vertrok de Vlaamse Gaai weer.

Nieuw fietspad Aduard

fietspad aduard nieuwklap

Vandaag iets eerder gestopt met werken -want ik moest vanavond ook nog een aantal uren werken- en nu het nog kon qua weersomstandigheden even een stukje fietsen. Zonder echt doel richting Aduard vertrokken. Daar is een nieuw fietspad naar Nieuwklap aangelegd en daar was ik nog nooit langs gefietst. Dus daar maar eens langs!

Een mooi, breed, fietspad en onderweg veel vogeltjes (putters onder andere). Dit pad ga ik in de toekomst zeker vaker nemen. Ook leuk voor woon-werk fietsers uit Noordhorn, Aduard en Den Ham e.a. plaatsen die richting Groningen moeten!

Bij Nieuwklap zitten er onder het nieuwe viaduct al weer heel wat zwaluwen. Ze waren druk bezig met hun nesten. Een mooie gelegenheid even wat foto’s te maken van ze.

Onder het viaduct door richting Nieuwbrug – langs de woonboten daar waar ook vaak veel verschillende vogels zijn te vinden. Onder andere vinken. Ik zag zowel een mannetje als een vrouwtje. Vooral de mannetjes zijn natuurlijk opvallend met hun rode kleur.

Helaas ging het scherpstellen niet goed vanwege de bladeren (hij zat in de boom) en lukte die foto maar niet. Maar het vrouwtje scharrelde op de weg rond en dat is wel gelukt om vast te leggen. Da’s mooi! Want een vrouwtjes vinkje had ik nog maar één keer eerder (op dezelfde plek!) kunnen vastleggen, mannetjes wel vaker.

Ook veel koeien onderweg. Bij Nieuwbrug zag ik een groepje lekker genieten aan de waterkant. Even verderop kwam ik twee keer een kudde tegen die onderweg waren om te worden gemolken.

Opgegroeid “naast” een boerderij is dit natuurlijk een bekend gezicht voor mij. Ik heb er regelmatig achter gelopen om ze naar de stal te brengen samen met de boer, want ik kwam regelmatig op de boerderij, al vanaf dat ik een jaar of vier was. Maar ik had er dus nooit een foto van gemaakt. Vandaag meteen maar gedaan!

Op de Zuiderweg, tot slot, vlakbij Zuidhorn kwam ik dus de Vlaamse Gaai tegen. En een ooievaar, die je natuurlijk wel even moet vastleggen want, zoals ik de vorige keer ook al schreef: foto’s van ooievaars heb je nooit genoeg!

Foto’s en Route

Bijgaande de foto’s van vandaag en de route. Klik op een foto voor een grotere afbeelding.