Tag: noordhorn

Groningen in Lockdown

Groningen in een vindingrijke Lockdown

Nederland is in lockdown. Geen intelligente lockdown deze keer maar een ‘harde’. Vindingrijk als veel Nederlandse ondernemers zijn gaan ze toch proberen open te zijn. Coffee To Go, Snack To Go, Geurtjes- en Juwelen To Go.. (afhaal). Alles schijnt op dit moment ‘to go’ te kunnen zijn. En dan hebben we het nog niet over de pogingen die Action, Hema en Wibra ondernamen om open te zijn. Of de Etos, Kruidvat en andere winkels die open mogen en waar mensen met tassen vol nou niet bepaald essentiële waren naar buiten lopen.. want ja: die kun je nog steeds gewoon kopen zag ik vandaag.

Niet dat ik in de winkels ben geweest. Ik hield het bij op straat lopen, observeren en wat foto’s maken. Voor het eerst sinds lange tijd was ik weer eens naar ‘de stad’. Er vanuit gaande dat nagenoeg alles gesloten zou zijn en de gemiddelde funshopper de binnenstad wel zou gaan mijden.

Het was inderdaad stiller op straat. Soms zelfs heel erg stil. De meeste winkels hebben de hekken voor de ramen dicht. Maar een aantal zaken is nog gewoon open. Of je kunt er vooraf bestelde zaken ophalen. En daar komen dan toch mensen op af. Ik vermoed voornamelijk stadjers, want de parkeergarage was leeg. Ik begrijp ze ook wel. Als je de hele dagen binnen moet zitten komen de muren op je af immers? Dus tja, dat je dan even naar buiten wil voor wat frisse lucht of om een bestelling af te halen is niet zo vreemd.

Foto’s maken in een uitgestorven stad

Omdat ik er vanuit ging dat er ‘niemand’ in de stad zou zijn leek mij dit een mooie gelegenheid eens even wat foto’s te maken. Al was het maar om de lockdown te ‘documenteren’.

Een verlaten Vismarkt met vrij zicht op de Korenbeurs en de Der Aa-kerk

Het heeft een vervreemdende sfeer. De anders zo overvolle straten zijn leeg. De kerstverlichting is wel aan. Veel winkels zijn mooi versierd, hebben de etalages vol met spullen die nu onverkoopbaar zijn geworden. Langzaam wordt het donkerder en ga ik terug naar de parkeergarage Westerhaven. De McDonalds staat te shinen in een bak licht maar zelfs daar is het binnen akelig rustig.

Maar voor ik bij ‘de Mac’ kom loop ik via de Brugstraat richting de A en maak nog wat foto’s van de schepen. Geen Winterwelvaart dit jaar maar een aantal schepen dat er ligt heeft toch de verlichting aan.

Ik had uit voorzorg mijn statief meegenomen en eigenlijk alles geaakt met behulp van statief.Om te voorkomen dat er bewegingsonscherpte in de foto’s kwam. Want het was vrij grauw en donker weer. Dat paste dan ook wel weer goed bij de sfeer van deze lockdown…

Kerstboom met 2600 lampjes

Terug in Noordhorn rij ik nog even om langs de molen en de Meidoornstraat. Dorpsgenoot Bakker heeft een jaar lang gewerkt aan een bijzondere kerstboom en daar wilde ik wat foto’s van maken. Foto’s er van maken viel niet mee, maar een filmpje lukte wel goed. Hij heeft er de Regionale TV (RTV Noord) mee gehaald. Het filmpje heb ik gedeeld op Facebok.

Foto’s Groningen in Lockdown

Klik op een foto voor groot formaat.

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Blauwe Glazenmaker op een ragebol

Komkommertijd! Motvlinders en Moestuin

Het is komkommertijd! Letterlijk en figuurlijk. Want de komkommers in de moestuin beginnen behoorlijk vorm te krijgen én ik kan even niet fietsen. Want: de fiets is in reparatie én we hebben de afgelopen weken nagenoeg alle vrije tijd besteed aan een verbouwing.

De Komkommer in bloei

De fiets heeft naast de lekke band die vervangen moet worden ook wat meer onderhoud nodig. Er zijn de laatste jaren heel wat kilometers mee gemaakt en dus heb ik besloten ‘m meteen maar een onderhoudsbeurt te laten geven en nog wat andere kleine mankementen te laten verhelpen. Allemaal van die dingen die er bij bleven maar het stapelt zich op.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet toch af en toe de camera even pak. Of een snapshotje met de telefoon maak. En ook nu valt weer op hoe veel er eigenlijk te zien is in je eigen (leef)omgeving.

Het is al weer een tijd geleden dat we onze moestuintjes aanlegden en de eerste oogst is al gedaan. Sperziebonen, Erwten, Tomaten. De sla deed het voorbeeldig in eerste instantie maar uiteindelijk waren de slakken ons te snel af. En wat nog resteerde ging ‘schieten’ en is daarom opgevoerd aan de herten.

De camera ligt natuurlijk altijd wel binnen handbereik. En anders is er altijd nog de smarphone, waar je vaak hele redelijke foto’s mee kunt maken.

Vandaag kwam ik een Hagedoornvlinder tegen. Die had de muur van onze woning uitgezocht als plek om te gaan rondhangen.Ik kende het vlindertje niet. Maar het schijnt dat het een vrij veel voorkomende, algemene, soort is volgens de Vlinderstichting.

Eerder had ik een tweede ontmoeting met een prachtige Blauwe Glazenmaker (foto bovenaan), mag ook niet onvermeld blijven. Die had zichzelf een beetje in de nesten gewerkt onder onze lichtkoepel. Voorzichtig hield ik de ragebol vlak onder ‘m en gelukkig ging ‘ie er op zitten. Waarna ik vervolgens de ragebol voorzichtig neergezet heb. Snel de smartphone pakken en wat foto’s maken. Een paar minuten later vloog ‘ie ongedeerd weg.

Huismoeder en plakker

Wie heeft er verzonnen dat de bruinte motvlinder (hier boven) die ik laatst aantrof een ‘huismoeder’ heet? Een hele aparte naam voor een vlinder – maar zo heten ze wel.

De plakker die laatst tegen ons raam aan zat “geplakt” deed z’n naam wel eer aan. Ook een ‘algemeen voorkomende’ vlinder (motvlinder) maar in het Noordoosten van het land minder veel voorkomend volgens de vlinderstichting. Heel bijzonder de “oortjes” die ze hebben. En de “baard”!

Meer foto’s

Er was meer te beleven rondom het huis; Blinde Bijen, veel Koolwitjes, de Tomaatjes die lekker groeien en waarvan de eerste al geoogst zijn (klik op een foto voor groot formaat).

 

Ooievaars Mokkenburg

Ooievaars tijdens zonsondergang bij Noordhorn

Een onverwachte verrassing tijdens een lekkere wandeling in de avonduren: naast een dwergkonijntje en meerkoetjes een grote groep ooievaars die druk overvlogen en ook neerstreken op de lantaarnpalen. Ze lieten zich goed fotograferen met op de achtergrond de, door de ondergaaande zon, oranje-roze gekleurde wolken.

Ik had op Facebook al van verschillende mensen foto’s voorbij zien komen van grote groepen ooievaars in de regio. Waar ze precies zaten wist ik niet, en ik nam ook aan dat het een incident was dat mensen ze tegen kwamen (inmiddels weet ik via Twitter dat dat niet zo is).

Gisteravond besloot ik, omdat het toch mooier weer was dan verwacht, “een stukje te wandelen”. Richting Mokkenburg, via de Mokkenburgerweg door het tunneltje onder de spoorlijn door en langs het van Starkenborghkanaal weer terug richting huis.

De meerkoeten die langs het industrieterrein een nestje hadden, en ik daar al eerder had gespot, hebben inmiddels kuikens. Nog vrij klein en moeder was behoorlijk beschermend. Toen ze mij, verscholen achter het riet, in de gaten kreeg ging ze snel naar het nest terug en verborg de jonge kuikens onder zich.

Het blijven aparte vogels, met hun rode bijna kale koppies als ze klein zijn. Het heeft iets aandoenlijks alhoewel veel mensen het ook wel eens ‘lelijk’ noemen…

Even voorbij het tunneltje stond ik opeens raar te kijken toen ik een klein, zwart, dwergkonijntje tegenkwam. Die zitten over het algemeen toch echt wel in een hokje. Een ontsnapt exemplaar? Het was nog een relatief jong dwergje en erg bang was het beestje niet. Hoewel ik redelijk afstand hield was ik toch duidelijk zichtbaar maar het konijntje ging er niet vandoor. Waardoor ik de gelegenheid had er een paar foto’s van te maken.

Ook bij het van Starkenborghkanaal trof ik kuikens aan, deze keer van de futen (foto’s hieronder). De ouders dobberden relaxed met hun jongen in het kanaal en ook hier kon ik dus op mijn gemak foto’s van maken.

Ooievaars bij Mokkenburg

Na nog wat foto’s van onder meer een zweefvlieg en wat vegetatie te hebben gemaakt dacht ik dat het wel mooi was geweest en ging richting huis. Vlak bij de nieuwe spoorbrug vlogen er een paar ooievaars af en aan over het kanaal heen en weer, richting het industrieterrein en weer terug richting Zuidhorn. Ik was al blij toen ik er in slaagde een paar van de overvliegende ooievaars vast te leggen. Maar toen ik verder liep richting Koopmans Transport zag ik tot mijn grote verrassing dat daar maar liefst zeven ooievaars op de lantaarnpalen zaten.

Ik denk dat Koopmans er wat minder blij mee is gezien de vervuiling op de lantaarnpalen en, waarschijnlijk, ook op hun vrachtauto’s en de transporteren goederen.  Maar het leverde mij wel mooie plaatjes op 🙂

Meer foto’s

Klik op de afbeeldingen hieronder voor vergrotingen.

 

Wandelroute

Wandelroute Mokkenburg Noordhorn

Voor wie deze route ook eens wil lopen en ‘m niet kent hierbij de google maps-route. Aangezien ik de camera mee had, en de ooievaars de nodige aandacht hebben gekregen, deed ik er natuurlijk véél langer over om het te lopen!