Tag: noordhorn

Blauwe Glazenmaker op een ragebol

Komkommertijd! Motvlinders en Moestuin

Het is komkommertijd! Letterlijk en figuurlijk. Want de komkommers in de moestuin beginnen behoorlijk vorm te krijgen én ik kan even niet fietsen. Want: de fiets is in reparatie én we hebben de afgelopen weken nagenoeg alle vrije tijd besteed aan een verbouwing.

De Komkommer in bloei

De fiets heeft naast de lekke band die vervangen moet worden ook wat meer onderhoud nodig. Er zijn de laatste jaren heel wat kilometers mee gemaakt en dus heb ik besloten ‘m meteen maar een onderhoudsbeurt te laten geven en nog wat andere kleine mankementen te laten verhelpen. Allemaal van die dingen die er bij bleven maar het stapelt zich op.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet toch af en toe de camera even pak. Of een snapshotje met de telefoon maak. En ook nu valt weer op hoe veel er eigenlijk te zien is in je eigen (leef)omgeving.

Het is al weer een tijd geleden dat we onze moestuintjes aanlegden en de eerste oogst is al gedaan. Sperziebonen, Erwten, Tomaten. De sla deed het voorbeeldig in eerste instantie maar uiteindelijk waren de slakken ons te snel af. En wat nog resteerde ging ‘schieten’ en is daarom opgevoerd aan de herten.

De camera ligt natuurlijk altijd wel binnen handbereik. En anders is er altijd nog de smarphone, waar je vaak hele redelijke foto’s mee kunt maken.

Vandaag kwam ik een Hagedoornvlinder tegen. Die had de muur van onze woning uitgezocht als plek om te gaan rondhangen.Ik kende het vlindertje niet. Maar het schijnt dat het een vrij veel voorkomende, algemene, soort is volgens de Vlinderstichting.

Eerder had ik een tweede ontmoeting met een prachtige Blauwe Glazenmaker (foto bovenaan), mag ook niet onvermeld blijven. Die had zichzelf een beetje in de nesten gewerkt onder onze lichtkoepel. Voorzichtig hield ik de ragebol vlak onder ‘m en gelukkig ging ‘ie er op zitten. Waarna ik vervolgens de ragebol voorzichtig neergezet heb. Snel de smartphone pakken en wat foto’s maken. Een paar minuten later vloog ‘ie ongedeerd weg.

Huismoeder en plakker

Wie heeft er verzonnen dat de bruinte motvlinder (hier boven) die ik laatst aantrof een ‘huismoeder’ heet? Een hele aparte naam voor een vlinder – maar zo heten ze wel.

De plakker die laatst tegen ons raam aan zat “geplakt” deed z’n naam wel eer aan. Ook een ‘algemeen voorkomende’ vlinder (motvlinder) maar in het Noordoosten van het land minder veel voorkomend volgens de vlinderstichting. Heel bijzonder de “oortjes” die ze hebben. En de “baard”!

Meer foto’s

Er was meer te beleven rondom het huis; Blinde Bijen, veel Koolwitjes, de Tomaatjes die lekker groeien en waarvan de eerste al geoogst zijn (klik op een foto voor groot formaat).

 

Ooievaars Mokkenburg

Ooievaars tijdens zonsondergang bij Noordhorn

Een onverwachte verrassing tijdens een lekkere wandeling in de avonduren: naast een dwergkonijntje en meerkoetjes een grote groep ooievaars die druk overvlogen en ook neerstreken op de lantaarnpalen. Ze lieten zich goed fotograferen met op de achtergrond de, door de ondergaaande zon, oranje-roze gekleurde wolken.

Ik had op Facebook al van verschillende mensen foto’s voorbij zien komen van grote groepen ooievaars in de regio. Waar ze precies zaten wist ik niet, en ik nam ook aan dat het een incident was dat mensen ze tegen kwamen (inmiddels weet ik via Twitter dat dat niet zo is).

Gisteravond besloot ik, omdat het toch mooier weer was dan verwacht, “een stukje te wandelen”. Richting Mokkenburg, via de Mokkenburgerweg door het tunneltje onder de spoorlijn door en langs het van Starkenborghkanaal weer terug richting huis.

De meerkoeten die langs het industrieterrein een nestje hadden, en ik daar al eerder had gespot, hebben inmiddels kuikens. Nog vrij klein en moeder was behoorlijk beschermend. Toen ze mij, verscholen achter het riet, in de gaten kreeg ging ze snel naar het nest terug en verborg de jonge kuikens onder zich.

Het blijven aparte vogels, met hun rode bijna kale koppies als ze klein zijn. Het heeft iets aandoenlijks alhoewel veel mensen het ook wel eens ‘lelijk’ noemen…

Even voorbij het tunneltje stond ik opeens raar te kijken toen ik een klein, zwart, dwergkonijntje tegenkwam. Die zitten over het algemeen toch echt wel in een hokje. Een ontsnapt exemplaar? Het was nog een relatief jong dwergje en erg bang was het beestje niet. Hoewel ik redelijk afstand hield was ik toch duidelijk zichtbaar maar het konijntje ging er niet vandoor. Waardoor ik de gelegenheid had er een paar foto’s van te maken.

Ook bij het van Starkenborghkanaal trof ik kuikens aan, deze keer van de futen (foto’s hieronder). De ouders dobberden relaxed met hun jongen in het kanaal en ook hier kon ik dus op mijn gemak foto’s van maken.

Ooievaars bij Mokkenburg

Na nog wat foto’s van onder meer een zweefvlieg en wat vegetatie te hebben gemaakt dacht ik dat het wel mooi was geweest en ging richting huis. Vlak bij de nieuwe spoorbrug vlogen er een paar ooievaars af en aan over het kanaal heen en weer, richting het industrieterrein en weer terug richting Zuidhorn. Ik was al blij toen ik er in slaagde een paar van de overvliegende ooievaars vast te leggen. Maar toen ik verder liep richting Koopmans Transport zag ik tot mijn grote verrassing dat daar maar liefst zeven ooievaars op de lantaarnpalen zaten.

Ik denk dat Koopmans er wat minder blij mee is gezien de vervuiling op de lantaarnpalen en, waarschijnlijk, ook op hun vrachtauto’s en de transporteren goederen.  Maar het leverde mij wel mooie plaatjes op 🙂

Meer foto’s

Klik op de afbeeldingen hieronder voor vergrotingen.

 

Wandelroute

Wandelroute Mokkenburg Noordhorn

Voor wie deze route ook eens wil lopen en ‘m niet kent hierbij de google maps-route. Aangezien ik de camera mee had, en de ooievaars de nodige aandacht hebben gekregen, deed ik er natuurlijk véél langer over om het te lopen!

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Putter, Noordhorn

Puttertjes (distelvinken) in de tuin

Logerkat Saar is een hele goede vogelspotter. Afgelopen vrijdag attendeerde de kat, terwijl ze plat tegen het raam gedrukt zat, mij op een puttertje (distelvink) in de achtertuin. Vandaag, Koningsdag, zag ik de putters weer. Nu met z’n tweeën en ze bleven lang om ons huis hangen; naast het huis, in de voortuin, en ook te zien vanuit de achtertuin terwijl ze in de bomen van onze achterburen zaten.

Eerder had ik ook al eens puttertjes op de foto kunnen krijgen maar zo mooi als dat het vandaag lukte, nota bene in onze eigen tuin, is me nooit eerder overkomen. Zo krijgt Koningsdag toch écht een feestelijk tintje ondanks dat we het verder allemaal sober vieren in Nederland.

Als ik een, voor mij, bijzondere waarneming doe van een vogel of ander dier(tje) dan meldt ik die overigens ook altijd op waarneming.nl. Mijn waarnemingen zijn via deze link te vinden (inclusief foto’s).

Bijna te mooi om waar te zijn, maar de foto’s bewijzen het 🙂 Het puttertje in het gras was vrijdag gefotografeerd, door het keukenraam heen en ’s morgens heel vroeg. Door het raam is de foto iets minder scherp dan gehoopt. De andere foto’s zijn vandaag, met koningsdag, gemaakt terwijl ik relatief dichtbij kon komen.

Zilverreigers, Hooglanders, Molen Fortuna en Kerk Noordhorn

Een paar prachtige zilverreigers in de weilanden tussen Noordhorn en Oldehove recentelijk. Je ziet ze steeds meer en bij ons in de regio soms zelfs meerdere in één keer. Maar dertien(!) tegelijk had ik nog nooit meegemaakt. Een aantal er van kon ik nog mooi op de foto krijgen ook.

Door het ‘thuisblijfregime’ in verband met de corona-perikelen wandel en fiets ik nog meer dan normaal want: direct na het werk ben je thuis 🙂 dus doordat er geen reistijd is blijft er meer tijd om eens lekker te wandelen of te fietsen. In dit stukje dan ook de resultaten van een flinke wandeltocht én twee fietstochten die ik eerder had gemaakt. De fietstochen heb ik ook de routes even bij gelinkt, want ik denk dat ze wellicht ook leuk voor anderen zijn om te fietsen (niet al te lang ook).

Wandelen rond Noordhorn

Een pittig wandelingetje rondom het dorp, met mooi zicht op de (voormalige) Nederlands Hervormde Kerk en de Molen Fortuna. Beide zéér beeldbepalend uiteraard en prachtig om te zien. Je ziet het op de foto’s niet terug maar het was een behoorlijk koude dag.

’t Stort, Aduard en Den Ham

Een ‘bekend’ rondje, want ik kom er vaker langs. Maar er is altijd wel wat nieuws te zien. Zoals deze keer een groep Schotse Hooglanders bij een boerderij vlakbij ’t Stort en omdat het het jaar van de Wilde Eend is, natuurlijk ook weer eens een foto van een mooie woerd. Een ritje van net geen 16 kilometer, klik hier voor de Strava route en gegevens.

Rondje langs Den Horn

Den Horn is een plaatsje dat je op mijn ‘fotofietstochten’ vaak tegenkomt. Het is daar een mooi gebied, je kan er lekker fietsen. Net als in Middag-Humsterland nog veel ‘oude’ wegen. e ruilverkaveling heeft er minder toegeslagen dan in andere gebieden. En je komt er veel vogels tegen natuurlijk. Maar dat ik de eerdergenoemde grote groep zilverreigers tegen zou komen had ik nooit verwacht. De foto’s er van zijn niet perfect, maar goed genoeg om te dienen als ‘bewijs’ voor waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming plaats.

Een tochtje van ca. 22 km, Strava-gegevens en route hier te vinden.

Tot slot nog een foto uit de ‘huiselijke sfeer’. Door de corona-uitbraak hebben wij logés: één van de dochters is, inclusief kat Saar en hamster Taco, tijdelijk bij ons ingetrokken uit praktische overwegingen. En dat zorgt er natuurlijk voor dat ik ook hamster en kat natuurlijk met de camera af en toe vastleg.

Saar heeft daarbij dezelfde hobby als mij overigens: voor het raam de vogeltjes in onze tuin bespieden!