Tag: grauwe ganzen

Vogelkijkhut natuurgebied Kropswolderbuitenpolder

De Kropswolderbuitenpolder is een door Het Groninger Landschap naar ‘natte natuur’ omgevormde landbouwpolder waar naast een moerassig bosgebied (laarzen of dichte wandelschoenen aanbevolen!) een gebied is ontstaan waar weer zeldzame vogelsoorten, zoals de Steltkluut en de Geoorde Fuut broeden. Ook zijn de polders zo ingericht dat er in geval van nood veel water geborgen kan worden, zodat de inwoners van de stad Groningen droge voeten houden.

Er is een mooie, ruime, vogelkijkhut gemaakt (rolstoelvriendelijk). Vandaag heb ik, mede vanwege het heldere weer, daar een kijkje genomen. Iets wat ik denk ik in het broedseizoen dan nog maar een keer moet doen, want veel verschillende vogels waren er niet. Naast grauwe ganzen, eenden, reigers en een vinkje. Wel hoorde ik nog spechten maar gezien heb ik ze niet.

Ik had enige moeite de vogelkijkhut te vinden, maar Google Maps loodste mij er uiteindelijk naar toe. Vanuit de vogelkijkhut heb je zicht op de Groninger industrie. Ik denk dat dit er in het voorjaar en de zomer mooier uitziet maar ook dit uitzicht heeft wel weer zijn charme natuurlijk.

Het is een mooi gebied. Je kunt er flink wat kilometers wandelen en er zijn veel fietspaden. Vandaag voornamelijk bevolkt door ouderen op e-bikes, wielrenners en tieners op skeelers. Wel oppassen voor de paardendrollen als je er rondwandelt overigens. Want die liggen nogal veel op de (fiets)paden.

Het was er overigens niet overdreven druk. Het gebied is daarnaast groot genoeg om bezoekers te herbergen.

Zilverreiger en Aalscholvers

Zoals gezegd waren er niet zoveel verschillende vogels te zien maar desondanks kon ik er redelijk plaatjes van schieten. Vooral de zilverreiger liet zich goed fotograferen en samen met de aalscholvers is dat toch een mooi plaatje.

Molen De Hoop Kropswolde

Op de heenreis naar de vogelkijkhut had ik een mooie molen gepasseerd in Kropswolde en terugreis daar nog even een stop gemaakt. Wikipedia weet het volgende te melden over de molen:

De molen werd in 1923 gebouwd, nadat de vorige molen op deze plek was afgebrand. Voor de herbouw werd de afgebroken oliemolen De Hoop uit Vierverlaten bij Hoogkerk gebruikt. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de molen buiten bedrijf en raakte in ernstig verval. Eind jaren zeventig kwam de redding doordat de molenaarsfamilie Pot, die tevens eigenaar was van De Zwaluw in Nieuwe Pekela, de molen aankocht en geheel als maalvaardige productiemolen werd gerestaureerd. Sindsdien maalt de molen consumptiemeel (lees verder op Wikipedia).

De molen heeft een eigen website waar je meer informatie kunt vinden over de openingstijden en producten die men er maakt en verkoopt, kijk op https://molenmulderpot.com. Eigenlijk had ik vanuit het weiland een mooier plaatje kunnen maken en hoewel er geen hek voor zal en ik er zo in had kunnen lopen om dat te doen, ben ik daar dan toch weer niet brutaal genoeg voor. Het is en blijft immers de grond van iemand anders waar je je dan op begeeft.

Koolmezen en mussen in de tuin

Het ‘voederseizoen’ is ook weer begonnen dus ik heb weer het een en ander beschikbaar gesteld aan de tuinvogels. De koolmezen en de mussen kwamen er al snel weer op af. Dat wordt weer foto’s maken! In de tuin kregen we deze week zelfs nog bezoek van een Vlaamse Gaai. Helaas was ik op de werkkamer en had ik geen camera bij de hand. In een boom in de tuin van de buren, die wij goed kunnen zien, zag ik ook al een Kleine Bonte Specht. Dit belooft een mooi winterseizoen te worden qua vogels kijken als het zo doorgaat!

Foto’s kropswolderbuitenpolder

Klik op een van de foto’s voor groot formaat.

 

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.

Zonsondergang Vogelkijkhut Jaap Deensgat Lauwersmeer

Vogelkijkhutten Lauwersmeergebied

Bij de vogelkijkhutten Jaap Deensgat en De Baak in het Lauwersmeergebied kom ik wel vaker. Maar zelden waren er zó weinig vogels te zien (binnen een goede afstand om er foto’s van te maken) als vandaag. Toch kun je desondanks genieten van zo’n middagje Lauwersmeer. Bij de vogelkijkhutten heb je tenminste geen ‘massatoerisme’ en de meeste mensen die je er tegenkomt zijn bezig met kijken, genieten en foto’s maken van wat ze zien.

Vogelkijkhut De Baak

In eerste instantie was ik naar ‘De Baak’ gegaan maar daar waren afgezien van wat Grauwe Ganzen en een verdwaalde zilverreiger weinig vogels te zien. Wel hoorde je een paar baardmannetjes (twee ervaren vogelaars vertelden mij dat het baardmannetjes waren die we hoorden) en zag je af en toe iets door het riet schieten. Maar foto’s maken ging niet lukken, ze lieten zich niet zien. Hoop ik toch altijd nog eens vast te leggen want het zijn bijzonder mooie beestjes.

Zilverreiger en Schotse Hooglander, Vogelkijkhut De Baak

De vogelaars, waar ik een leuk gesprekje mee had, kwamen speciaal vanuit Zwolle om een dag langs de vogelkijkhutten in het Lauwersmeer te trekken. Ook zij hadden tot nu toe weinig succes maar ze vonden het wel erg mooi bij ons in het Noorden – ze waren nog nooit eerder in het Lauwersmeergebied geweest.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Omdat bij De Baak niet zo veel te zien of beleven was dus maar snel door naar Jaap Deensgat.

Zwaan bij Jaap Deensgat

Maar ook hier was er, afgezien van wat zwanen en overvliegende ganzen, op vogelgebied weinig te zien. Dat mag voor mij de pret niet drukken want de natuur in het Lauwersmeer is mooi en ik kon er, naast dat ik weer even wat beweging kreeg (een kilometer of 5 lopen alles bij elkaar) toch een paar mooie plaatjes maken.

De trip ging per auto vandaag want langs twee vogelkijkhutten op de fiets, en even toeren door Friesland, werd me toch te gek qua afstand. Daarnaast, de auto -die we nog niet zo lang hebben- staat veel te veel stil omdat ik sinds maart nagenoeg alleen nog maar thuiswerk en voor mijn bedrijf geen klanten meer bezoek (en in principe ook niet meer ontvang).

Dus ook die moest even op de foto 🙂

Foto’s Lauwersmeergebied

Klik op een afbeelding voor groot formaat

 

 

De Lente in de Bol! Fotofietstocht door het Westerkwartier.

Het is Februari en prachtig, helder, lenteweer. De route is uitgestippeld en op de telefoon geplaatst. De ‘banden vol met wind‘ en op pad! Onderweg van alles gezien én natuurlijk gefotografeerd. En, niet ongebruikelijk, van de geplande route week ik toch weer wat af (al was het niet veel).

Een (lange) rit van ruim 46 kilometer door het Westerkwartier en een stukje Achtkarspelen. Van Noordhorn, via ’t Faan, Niekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Stroobos, Visvliet, de Westerhorn, Eibersburen, weer langs Gaarkeuken en via industrieterrein Mokkenburg weer naar huis. Onderweg kwam ik onder andere (zicht) blauwe reigers, zilverreigers, putters, aalscholvers, (foto) brandganzen, grauwe ganzen, scholeksters, zeemeeuwen, zwanen, eenden, molen visvliet, werf Barkmeijer en nog veel meer tegen.

De toch begon via Noordhorn richting ’t Faan, via Briltil (langs van Starkenborghkanaal). Vervolgens via ’t Hoge Voetpad richting Niekerk. Vanuit Niekerk richting Oosterzand om daar af te slaan naar Gaarkeuken. Het blijft een mooi plaatje, het witte huisje met de klapbrug bij Oosterzand (foto hier boven).

GAARKEUKEN

Bij Gaarkeuken waren de Scholeksters erg bereidwillig zich op de foto te laten zetten. Meestal  zijn ze er snel vandoor als je er aan komt en stopt om een foto te maken, nu kreeg ik een heel veel mogelijkheden ze vast te leggen en ging ik er uiteindelijk ‘vandoor’ en bleven ze gewoon stoïcijns op de aanmeerpalen zitten.

Net als de zeemeeuwen overigens. Die palen zijn trouwens te vies om aan te pakken, zoveel vogelstront zit er op 🙂

Het was de bedoeling bij Gaarkeuken een fietspad te nemen langs het van Starkenborghkanaal richting Stroobos. Een deel van de route had ik wel eens met de auto gereden (en heel vroeger op de bromfiets). Er was volgens de kaart een stukje extra fietspad beschikbaar waardoor je gewoon door kan fietsen langs het water naar Stroobos. Misschien was het er al veel langer, maar ik wist het in elk geval niet.

Het fietspad is een schelpenpad. Met de wind vol tegen en op het schelpenpad fietsend zag ik dat de accu van de ‘fiets-met-hulpmotor’ van die omstandigheden nogal te lijden had. Dus besloot ik hier maar op oud-Hollandse mankracht te fietsen. Gaat wat langzamer natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde de accu hier niet aan leeg rijden omdat ik een behoorlijk lange tocht in gedachten had (die uiteindelijk nog langer uitviel ook).

Het levert in elk geval een prachtig plaatje op. Voor de verandering eens gemaakt met mijn Olympus camera overigens. Die gaat altijd nog mee in de camera-tas alhoewel ik ‘m niet veel gebruik. Met name omdat mijn Canon Cybershot gewoon super veelzijdig is en meer opties biedt.

Ik kwam hier onder andere een paar zilverreigers en putters tegen. Helaas waren de eerste te ver weg (later ook nog gezien bij de vogelkijkhut maar ook te ver weg) en de putters waren mij te snel af en vertrokken richting boomtop toen ik aan kwam fietsen.

STROOBOS

Bij Stroobos lag de stille getuige (en naar ik begrepen heb één van de oorzaken) van het faillisement te wachten op afbouw. Ze zijn inmiddels weer doorgestart, gelukkig maar.

Via Stroobos kun je een landweggetje (Sarabos) nemen richting Visvliet. Er staat aan het begin een bord dat aangeeft dat het een doodlopende weg is, maar dat klopt niet. Met de fiets kun je er in elk geval gewoon langs. Als je de weg volgt, kom je langs de molen bij Visvliet!

VISVLIET

De Hilmahuistermolen of kortweg de Hilmahuister is een poldermolen ten zuiden van het dorp Visvliet in de provincie Groningen, vrijwel op de grens met Friesland. De molen werd in 1868 gebouwd en staat pal ten noorden van de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en ten zuiden van de Lauwers. De molen deed nog tot voor enkele jaren terug dienst als gemaal, nadat de dieselmotor uit de molen is gehaald kan de molen alleen nog op vrijwillige basis de Hilmahuisterpolder bemalen (Wikipedia).

Je gaat met de fiets door een tunneltje, onder het spoor door, en direct uit de tunnel vandan heb ik deze foto gemaakt. Details van de molen zijn hier te vinden.

WESTERHORN

Bij Visvliet nog even langs de begraafplaats gegaan. De planning was richting Eibersburen terug te fietsen en vandaar via de Westerhorn – maar ik kwam dus terecht op de route langs de Friese Straatweg richting Grijpskerk. Die weg een stuk gevolgd tot de afslag Westerhorn en via de Westerhorn richting Eibersburen.

Ter hoogte van het Visvlieterdiep even een tussenstop gemaakt. Er is daar een kijkwand gemaakt en het diep is zodanig aangepast dat men hoopt dat de Otters er zich zullen vestigen en/of het als doorgangsroute gaan gebruiken. Bij de kijkwand is ook een picknickplaats. Die combinatie begrijp ik dan niet helemaal, zeker niet omdat mensen met de auto(!) daar heen rijden. – wat natuurlijk nooit de bedoeling is overigens, het lijkt mij nogal storend voor de vogels en eventuele otters. Maar ze (vissers) doen het wel zag ik.

VOGELHUT GAARKEUKEN

Richting Gaarkeuken gegaan en van ver zag ik al dat het bij de volghut een drukte van belang was, qua vogels dan. Dus besloot ik daar ook even te gaan kijken. Er waren behoorlijk wat verschillende soorten eenden, grauwe ganzen en rotganzen.

Vooral de rotganzen waren druk bezig met heen en weer vliegen! Lastig om vast te leggen op zo’n afstand maar ik heb toch maar een paar pogingen gewaagd. Voor deze vogelkijkhut heb je eigenlijk écht een andere camera/lens nodig maar zolang ze niet te veel bewegen lukt het nog wel.

Het brutale zwarte katje heb ik er niet aangetroffen vandaag. In deze vogelhut ben ik overigens nog nooit andere vogelkijkers tegengekomen. En dat terwijl er best veel te zien is, ook nu dus.

Even verderop, net voorbij Gaarkeuken, trof ik deze buizerd aan. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken en het viel mij op dat hij maar één poot leek te hebben. Toch knap dat zo’n dier daarmee gewoon verder kan kennelijk!

Verder gegaan via de Mokkenburgweg, door het tunneltje onder het spoor door, over het industrieterrein en weer naar huis. Alles bij elkaar een route van (volgens de fietsteller) ruim 46 kilometer. Dit wijkt zoals gewoonlijk een beetje af van Google Maps (zie route hier) omdat ik natuurlijk af en toe wat heen en weer fiets voor een mooie plek voor een foto. En ach, het is geen exacte wetenschap natuurlijk zo’n fietstellertje.

Alles bij elkaar een fantastische “lentedag” in Februari!

Voor de volledigheid nog even de route.

MEER FOTO’S
De foto’s zijn op willekeurige volgorde, klik op een afbeelding voor groter formaat.

Zomeravond in het Westerkwartier

Een mooie zomerse avond in het Westerkwartier. Na de verkoelende regenbuitjes van vandaag was het enorm aangenaam weer. Dus: jasje aan, camera’s mee en op de fiets! Zonder plan, gewoon fietsen en wat foto’s maken.

Vanaf Noordhorn, waar ik nog even snel een foto maakte van een tractor in het weiland, ging ik richting het van Starkenborghkanaal, via Mokkenburg (onder de spoorlijn door, via het fietspad). Daar langs de Zwakkenburger Molen. Prachtig, zo in het avondlicht.

Van daar fietste ik door richting Gaarkeuken en Eibersburen. Ik hoopte bij de Vogelhut net voorbij Gaarkeuken wellicht nog wat plaatjes van de vogels te kunnen maken. Maar daar was dit kleine zwarte poesje niet van gediend. Luid miauwend kwam ze aangezet. En “bestormde” mij als ik foto’s wilde maken, drukte haar neus tegen de lens, en als ik haar (of hem?) wilde aaien ging ze er vandoor. Om vervolgens weer aan te komen paraderen. Maar zelf op de foto gaan? Ook dáár was ze niet echt van gediend. Toch gelukt uiteraard. Het was wel amusant, dat wel. Ik schat het diertje op hoogstens een week of 8 à 10.

Vaart richting de Westerhorn, vanaf de weg langs het Van Starkenborghkanaal

Uiteindelijk toch nog wat vogels op de foto kunnen zetten; een Meerkoet, Grauwe Ganzen en een jonge Meerkoet. Verder richting Eibersburen en daar afgeslagen de Westerhornerweg op. Het is zeker tien à vijftien jaar geleden dat ik daar was geweest. En het is er een stuk mooier op geworden.

Vervolgens langs Grijpskerk de Lageweg volgen. Het was de bedoeling richting Niezijl te gaan maar ik kwam een bordje tegen “NAM Kommerzijl” en heb dat gevolgd om zo door het NAM Park “De Noorderriet” te fietsen. Daar kreeg ik nog een mooie zonsondergang te zien!

Vanaf Kommerzijl ‘in één streep door’ via Niezijl naar huis. Want het was inmiddels aardig donker en de kilometers begonnen aardig te tellen.

ROUTE
Totaal afgelegde route was volgens de fietscomputer ruim 28 kilometer.

FOTO’S
Klik op een foto voor een vergroting/slide show.