Tag: mussen

Action Voederbol: Mussen, Koolmeesjes, Pimpelmeesjes en Roodborstje

De Voederbol van de Action hangt weer. Want het is winter. De camera achter het raam opgesteld, zelf een beetje verborgen c.q. uit het zicht zitten en geduldig wachten. Dat levert altijd weer mooie plaatjes op! Het is wat donker weer in December en Januari maar desondanks zijn de foto’s en het videofilmpje goed geslaagd.

Ik doe dit eigenlijk elke winter weer en blijf het leuk vinden. Deze keer een bijzonderheid. Ik had ‘m al een paar keer gespot maar het roodborstje blijft lastig om vast te leggen. Zeer schuw, veel schuwer dan de ‘brutale’ mussen en de koolmeesjes en pimpelmeesjes. Ook al eens gelukt in de tuin van de schoonouders, maar “eigen tuin is leuker”, toch?

Ik had maar één kans (want: camera op statief) en gelukkig is het gelukt. Het roodborstje kwam aanvliegen, pikte even wat zaden mee en weg was het beestje weer!

(mus met zaad in de snavel)

De foto’s zijn gemaakt op verschillende dagen, vandaar het verschil in licht, en niet alleen van de gevulde kokosnoot maar ook vanuit andere posities. Een paar ‘uit de hand’ geschoten.

De Action vogelvoeder kokosnoot is één van mijn favorieten. De vogels kunnen er niet in verstrikt raken, zoals in netjes, en het is een natuurlijk product. Géén plastic afval zodra het voer op is.

Voor de prijs hoef je het niet te laten: slechts € 1,49.

VIDEO

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.

Spelen met (tegen)licht: NAM Park De Noorderriet

Het is zomer, het is heerlijk weer, en het is ‘s avonds weer lang licht. Het NAM Park De Noorderriet is “om de hoek” en ik wilde met de nieuwe Travenar lens even wat experimenteren. Helaas was er niet zoveel met deze lens te fotograferen (vergelijking en experimenten komen nog wel eens online). Maar er was weer genoeg te fotograferen in het NAM Park. 

De dieren (vogels, met name) lieten zich niet echt zien vandaag. Op een paar eenden, kraaien, buizerds en meerkoeten na. Een paar houtduiven en merels in de bomen.

By B.J. Schoenmakers [CC0], from Wikimedia Commons

En muggen, uiteraard. Veel muggen en ander vliegend ongedierte dat de aanval op mij inzette. Waaronder “dazen”. Foto boven. Rotbeesten die in de aanval gaan en direct bijten. Ik dacht dat het horzels waren, maar dit bleken de daders van mijn (een dag later) flinke jeukende bulten op arm en in de nek.

De Gasopslag bij Grijpskerk. Er wordt hier gas opgeslagen in de bodem om later weer te kunnen oppompen. Er zijn 10 putten met een opslagcapaciteit van 2 miljard m3 aardgas. In UGS Grijpskerk, in 1997 in gebruik genomen, wordt hoogcalorisch aardgas geïnjecteerd en geproduceerd (NAM)

Het was er rustig, op een paar andere wandelaars na. Dat is het voordeel van zo’n toch wel uitgestrekt gebied. Je kunt er lekker omzwerven met je camera zonder dat je al te veel mensen tegenkomt. Vooral ‘s avonds. Mogelijk dat de meeste mensen het ‘s avonds toch wat mijden in verband met de muggen?

In onze eigen tuin trof ik voor vertrek nog wel een paar gezellig kwetterende mussen aan.

De NAM locatie zelf is qua geluid wel de hele tijd ‘aanwezig’. De vogels en andere dieren trekken er zich weinig van aan. Vooral de kraaien en een enkele Buizerd vinden de lantaarnpalen er om heen wel handig kennelijk. Ze zitten er graag op.

De langzaam ondergaande zon bij het NAM Park De Noorderriet

Aangezien er verder niet zo veel te beleven was ben ik even wat aan het experimenteren geslagen met foto’s van de zon – dat wil zeggen de ondergaande zon, tegenlicht e.d.

Grutto, Vlinders, Koeien, Paarden en Schapen

Fotofietsen via Noordhorn, Aduarder Voorwerk, Steentil, Oostum, Garnwerd, Reitdiep, Aduarderzijl, Ezinge, Beswerd, Fransum en Den Ham.

Erg donker weer, maar de “compositie” vond ik mooi genoeg om te bewaren!

Gefotografeerd: Grutto, Vlinders (Bruin Zandoogje,  Kleine Vos), Koeien, Paarden, de Kerk van Garnwerd,  Mussen, Reiger, Schapen en tot slot een Kwikstaartje.

Gezien: onder andere een stuk of tien putters (distelvink zeggen de Vlamingen), bidvalk (in vlucht en in een boom), kokmeeuw, zeemeeuwen, stern (twee stuks) en uiteraard heel veel boerenzwaluwen.

Een behoorlijk lijstje dieren vandaag dus, ondanks het feit dat het weer niet meezat qua fotografie. Het was de hele dag erg bewolkt en slechts af en toe brak de zon door. Maar om te fietsen eigenlijk ideaal. Alles bij elkaar tegen de 30 kilometer afgelegd. En toch ook foto’s gemaakt waar ik (om diverse redenen) tevreden mee ben.

Bij het Aduarder Voorwerk was het een komen en gaan van kokmeeuwen, zeemeeuwen, zwaluwen en twee sternen. Kennelijk was er veel te vinden in het water (of er vlak boven) want ze bleven maar komen. Helaas is mijn Sony Cybershot niet geschikt om van de prachtige duikvluchten foto’s te maken en had ik de 40-150mm lens van de Olympus niet bij mij (al betwijfel ik of dat voldoende was geweest qua bereik).

STEENTIL

Bij Steentil heb ik even een korte stop gemaakt. Ik wilde het bruggetje (daar komt de naam van) fotograferen maar die foto’s zijn niet geslaagd. Wel waren er een paar leuke, en nieuwsgierige, schapen die ik op de foto heb gezet. Terwijl ik terug liep naar de fiets zag ik dat er ook wat vlinders in de ruige begroeiing zaten.

Naast een paar Kleine Vossen trof ik deze Bruine Zandoog en Zweefvlieg aan. Eigenlijk zag ik de Zweefvlieg pas later, op de foto. In eerste instantie had ik ‘m niet eens in de gaten! Een mooie toevalstreffer dus!

REITDIEP

Langs het Reitdiep fietsend zag ik nog een reiger die zich redelijk gewillig liet fotograferen. Maar op zeker moment was het dier er wel klaar mee kennelijk en vloog weg, .. Wat dan wel weer een leuk plaatje oplevert. Lichte bewegingsonscherpte helaas, maar dat neem ik in zo’n geval dan maar voor lief.

Op zeker moment kun je dan via een houten bruggetje over het Reitdiep heen, richting Garnwerd.

GARNWERD

Garnwerd is natuurlijk een prachtige plek om wat foto’s te maken. Ik denk dat ik deze zomer daar vast nog wel een keer langs kom. Ben er al vaak geweest en gek genoeg verveelt het nooit.

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, exterieur

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, interieur

Bij de kerk van Garnwerd even een stop gemaakt – de deur was open. Niet voor de kerkgangers, die komen er al geruime tijd niet meer met regelmaat.

De Sint-Ludgerkerk in Garnwerd is oorspronkelijk een romanogotische kerk, die gebouwd werd in het begin van de 13e eeuw. Van de kerk is het koor het oudste deel. Dit deel van de kerk werd gebouwd in het begin van de 13e eeuw. Het schip dateert uit een latere periode en werd gebouwd op het einde van de 14e eeuw. De oude toren van de kerk stortte in 1738 grotendeels in. In 1751 werden de toren en de westmuur herbouwd. (Wikipedia)

De kerk is in beheer bij de Groninger Kerken en als geïnteresseerde kun je gewoon naar binnen lopen en (eventueel) foto’s maken en rondkijken. Ik was niet de enige die dat deed. Meerdere fietsers stapten af en keken rond in de fraaie kerk.

ADUARDERZIJL

Het “doel” van vandaag was Aduarderzijl. Ik kan mij niet herinneren daar ooit eerder te zijn geweest, op de fiets zeker niet.

De oude sluis

Bij Auduardersluis zijn twee sluizen te vinden. Van Wikipedia:

Het gehucht ontstond volgens de meest recente inzichten kort na 1285 toen monniken van het klooster van Aduard het Aduarderdiep lieten graven naar het Reitdiep en hier de gelijknamige zijl (spuisluis) aanlegden. Deze zijl diende onder andere voor de afwatering van gebieden nabij de stad Groningen op het Reitdiep, dat tot eind 19e eeuw in open verbinding met de zee stond. [..] Toen de oude zijl te klein werd, werd ter bevordering van de waterdoorvoer uit het achterland in 1867 naast de Aduarderzijl de Kokersluis (ook Nieuwe of Oostelijke Sluis) aangelegd, een dubbele uitwateringsluis, maar zonder stormdeuren.

Witte Kwikstaart, Aduardersluis

Er waren ook hier meerdere mensen die even een stop maakten bij de sluis. En zelfs een paar zwemmers. Een mede-fotografe was met een model (dochter?) aan het shooten. Er is, behalve de twee sluizen, niet zoveel te zien. Het is er gewoon een mooi gebied aan het water. Aanbevolen om eens langs te fietsen! Als het mooier weer is wil ik ook hier nog een keer naar toe fietsen. Ook hier natuurlijk de onvermijdelijke schapen en mussen én een witte kwikstaart die niet al te schuw was (foto boven).

Even de tijd genomen voor een “pitsstop” en terwijl ik mijn broodje en fles water wegwerkte kwam er een mus op een paal toekijken. In de hoop wat toegeworpen te krijgen? Jammer voor hem, ik had niet veel bij mij en wel behoorlijk trek!

Putter. Foto: Pixabay

De route ging vervolgens richting Ezinge. Direkt in Ezinge sloeg ik af richting Den Ham. Opeens zag ik een Putter. Toen ik stopte om er een foto van te maken vlogen uit de ruige begroeiing opeens zeker nog wel een stuk of 6 à 7 van deze prachtige vogels op. Helaas schrok de andere putter daar kennelijk ook van en vloog met de groep mee. Ik kan mij niet herinneren ooit eerder deze vogels in het wild te hebben gezien. Volgens de Vogelbescherming neemt het aantal putters sinds 1975 behoorlijk toe.

Op de waarnemingenkaart zie je ze in onze regio echter niet veel gespot. Des te verbazender dat ik ter hoogte van Fransum nóg een zag opvliegen uit de slootwal. Ze zijn duidelijk herkenbaar als ze (op)vliegen door de brede gele baan in de zwarte vleugels.

BIJNA THUIS: EEN PAAR GRUTTO’S

Bijna thuis, ter hoogte van Den Ham, zag ik plotseling een grutto. Wel erg ver weg, maar ik heb het er op gewaagd. Géén perfecte foto dus. Het bleef niet bij een. Er was er nog een.. en vervolgens kwam er later nog een derde aanvliegen.

In tegenstelling tot veel andere vogelsoorten die ik in mijn jeugd nooit zag, zag ik de Grutto vroeger regelmatig. Nu zie je ‘m steeds minder. En helaas is de oorzaak (de manier van) landbouw én natuurbeheer tegenwoordig. De populaitie neemt sinds 1990 met zo’n 5% per jaar af volgens de vogelbescherming.

ROUTE

In totaliteit ca. 30 kilometer afgelegd.  Niet helemaal correct weergegeven want Google Maps kent niet alle fietspaden lijkt het. Maar grofweg klopt het.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s voor vergroting/slideshow

Noordhorn, Electra, Kommerzijl en Niehove

Vandaag een fietsrondje gedaan van mijn woonplaats Noordhorn naar Electra, Kommerzijl, Niehove en weer retour Noordhorn. Waarbij ik met name de fietspaden door de weilanden heb benut en vooral lángs de dorpen ben gereden om te genieten van ‘t mooie weer en de dieren in de vrije natuur.

Die tochten leg ik af per “e-bike”. Jaren geleden, in 2011, kocht ik mijn eerste electrische fiets (e-bike), een Union. Tot grote hilariteit van sommigen want wat moest iemand van mijn leeftijd nou met zo’n “bejaardenfiets”? Inmiddels heb ik mijn tweede e-bike al weer een paar jaar want de Union was technisch gezien een ramp (lees hier) en werd vervangen door een Peugeot Ce-122 E-City (lees hier). Ik ben er zéér content mee. Want ik heb de fiets niet gekocht omdat ik “bejaard” ben maar omdat ik graag sneller grotere afstanden wilde afleggen. Ideaal voor mijn (toenmalige) woon-werkverkeer.

Naar het werk fietsen is gezien de afstand die ik nu moet reizen geen optie meer. Maar zodra het kan (als in: het mooi weer is) pak ik de fiets. En de camera’s. En ga op pad.

Zo ook vanmiddag weer. Deze keer een rondje van Noordhorn richting Electra, van daar richting Kommerzijl, van Kommerzijl langs Niehove, Balmahuizen en weer richting Noordhorn. Een toch van ca. 20 kilometer. Formele reisduur: ca. 1 uur. Neem je twee camera’s mee dan doe je er drie uur over (in mijn geval).

Er zijn in onze regio een heel groot aantal fietspaden aangelegd “door de landerijen” zoals we dan zeggen in het Noorden.. en aangezien ik als kind ben opgegroeid “tussen de weilanden” in een klein dorp in Groningen vind ik een hardwerkende boer op de tractor natuurlijk ook leuk om vast te leggen. Want, beste “stadsmensen”, een boer is nooit vrij. Als het weer het toelaat werkt hij (of zij) ook op zaterdagen en zondagen gewóón door.

ONGEPLAND ROND TOEREN
Als ik ga fietsen plan ik vaak niet echt waar ik heen fiets, ik stap op de fiets met een vaag plan waar ik ongeveer heen wil en zie dan wel. Nu wilde ik een beetje in d richting van Kommerzijl uitkomen (uiteindelijk) maar het bordje “Electra” (via een fietspad dat ik nog niet kende) klonk aantrekkelijk.

De kikkers hadden er vandaag ook weer zin in. Nederland heet niet voor niets “kikkerland”! Vooral als je dus tussen de weilanden door fiets hoor en zie je overal kikkers op dit moment.

FUUT, MEERKOET, GELE KWIKSTAART EN SCHOLEKSTER

Bij Electra in de buurt trof ik naast twee prachtige futen ook nog een stelletje meerkoeten aan. Ze werden een beetje nerveus van mijn aanwezigheid wat mij deed vermoeden dat ik bij het nest in de buurt was. Even goed om mij heen kijken en toen zag ik het inderdaad. Beetje afstand genomen en wachten.

Moeder (naar ik aanneem) ging weer richting nest nu ik gepast afstand had genomen (en me wat verschool achter een boom). De eieren werden gecontroleerd en ze ging er weer op zitten. Waardoor ik een paar (vind ik) hele leuke foto’s er van heb kunnen nemen.

Plotseling dacht ik dat ik een paar ontsnapte kanaries of andere ontsnapte siervogels zag rondvliegen. Maar nee, het waren Gele Kwikstaarten!

Field Museum of Natural History Library, 1869

Die had ik nog nooit in het wild gezien en ik ging met de camera in de aanslag wachten op een moment dat ik foto kon nemen. Ze vlogen heen en weer tussen wat bosjes en een boom.

Helaas was er een andere fietser die meende mij, en de vogels, te moeten storen. Hij vroeg mij naar mijn bezigheden (“Wat ben jij nou aan het doen dan!”), gaf commentaar op mijn camera (“zo’n camera is helemaal niet geschikt voor vogels op de foto zetten”) en wat al niet meer (..). Door zijn aanwezigheid waren de kwikstaarten direct vertrokken zonder dat ik ze op de foto had kunnen krijgen. Ik baalde best wel flink maar liet het maar niet merken.

Als schrale troost voor mijzelf een plaatje van de plek waar ik ze zag. Een mooi uitzicht op de oude dijk, dat wel. De narcissen hebben niet lang meer te gaan. Het einde van hun bloeitijd is echter weer het begin van iets nieuws: het broedseizoen.

Er diende zich onverwacht nog wel opeens een andere vogel aan die ik goed kende maar waar ik tot op heden nog geen foto’s van had kunnen maken. Een scholekster. Als kind zag ik ze vaak en ook de laatste jaren zie je ze in onze regio weer veel. Als kinderen vonden we het uiterst grappig die vogels “Heineken Eksters” te noemen. Want SKOL bier immers, .. 😉

“Scholeksters zijn stevig gebouwde, zwart-witte steltlopers die vaak aan de kust, maar ook algemeen in het binnenland worden aangetroffen” (Vogelbescherming).

KOMMERZIJL
Uiteindelijk toch het dorpje Kommerzijl bereikt en wat plaatjes geschoten. De kerk daar is een tijd geleden, in januari 2017, gesloten. Het zag er wat mistroostig uit. Maar een kerkgebouw moet natuurlijk op de foto.

Voormalig Geref. Kerk Kommerzijl

De voormalige Gereformeerde kerk is het enige kerkgebouw in het dorp en is gevestigd aan de Kerkstraat 13. De kerk werd gebouwd in 1913 terwijl in 1957 de vergader- c.q. ontmoetingsruimte aan de kerk werd toegevoegd. Het heeft geen kerktoren. De gereformeerde kerk in Kommerzijl had een roerige ontstaansgeschiedenis, want die is indertijd zelfs “illegaal” gesticht. Door de voorman van de afscheiding nog wel, Ds. Hendrik De Cock.

Ik vervolgde mijn route, weer richtng huis, via de landweggetjes langs Niehove en Balmahuizen richting Noordhorn.

MEER FOTO’S
Onderstaand nog meer foto’s van deze rit. Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

 

Een Roodborstje in de tuin

Roodborstjes krijg je niet zo vaak te zien, laat staan voor de camera. Althans, het was mij tot nu toe nog niet gelukt. Vandaag op bezoek bij de schoonouders werden we geattendeerd door ze op een ‘regelmatige bezoeker’ in hun tuin: jawel, een roodborstje!

Roodborsten zijn vaak erg nieuwsgierig en goed van vertrouwen. Tegen soortgenoten zijn zowel mannetje als vrouwtje daarentegen heel agressief en verdedigen zomers en ‘s winter fel hun territorium – Lees verder bij de Vogelbescherming.

Toevallig had ik de camera (Sony Cybershot DSC-H350) in de aanslag bij de hand en lukte het mij een paar foto’s te maken.

In de achtertuin was het een komen en gaan van mussen die nauwelijks schuw te noemen waren. Sommige leken wel speciaal te poseren voor de camera. Dus ook die natuurlijk weer even op de foto gezet. Het blijven ondanks hun eenvoudige uitstraling prachtige diertjes!