Tag: ooievaars

Buizerd bij Frytum, Noordhorn

Veel buizerds en een weiland vol wulpen!

Rondfietsen zonder voorbereiding, wat ik meestal doe, kan verrassend zijn. Soms maak je onbedoeld wat extra kilometers. Helemaal als je een beetje eigenwijs bent. Zo meende ik dat ik langs het spookbos bij Zoutkamp kon gaan en daar langs het reitdiep kon fietsen. Dat klopt. Maar dan wel maar een klein stukje. Dat stukje gaat naar Houwerzijl. Zoals het bordje bij de weg ook aangaf. En daar kwam ik net vandaan. Maar ik was van mening dat je via dat pad ook ergens anders kon komen. Dus zo fietste ik gisteravond twéé keer langs Houwerzijl en Zoutkamp. Maar het was zeker de moeite waard.

Met als gevolg natuurlijk dat er op de kaart een keurig extra rondje ontstaat. Bij Zoutkamp ben ik nog even in de haven geweest om rond te kijken en foto’s te maken van onder andere de sluis.

Het plan was om richting Electra te gaan maar ik besloot bij Electra door te fietsen richting Houwerzijl (foto boven) en Zoutkamp. Om vandaar via Lauwerzijl weer terug te gaan richting Noordhorn.

Veel buizerds en torenvalken gezien onderweg, echt enórm veel. Soms is het wel even oppassen met de buizerds. Ze zitten vaak in bomen langs de weg, net als torenvalkjes, en als je dan langsfietst laten ze zich ‘er uit vallen’ om weg te vliegen. Soms willen ze fietsers ook nog wel eens aanvallen, maar ik heb daar nog nooit last van gehad. In één geval liet een buizerd zich, vlák voor mijn neus, uit de boom ‘vallen’ en vloog voor mij aan over de weg. Je schrikt je een ongeluk! Maar vervolgens is het wel genieten dat je zo vlakbij mag zien hoe zo’n dier dat doet en hoe hij een stukje voor je uit vliegt.

Een voordeel van ’s avonds fietsen is dat je veel roofvogels ziet, er weinig andere fietsers zijn, maar omdat het schemerig begon te worden is het helaas ook wat lastiger om ze te fotograferen natuurlijk.

Ooievaars bij Frytum

Bij Frytum, een wierde vlak bij ons in de buurt die in 250 v.Chr. al bewoond werd, trof ik naast een mooie Buizerd ook maar liefst twaalf ooievaars aan. Daarnaast waren er ook nogal wat andere vogels bij ze aan het scharrelen in het weiland.

Ik was niet de enige met oog voor de ooievaars (foto boven), ook de meeuwen vonden het verschijnsel kennelijk interessant. Ik zie ze vaker samen optrekken, vooral op het land als de boeren bezig zijn gras te maaien.

Wulpen in het weiland bij Houwerzijl

Wulpen in weiland bij Houwerzijl

Waarneming, Wulp, HouwerzijlVlak voor Houwerzijl een verrassing. Ik had niet eerder een foto van een wulp, je ziet ze ook niet zo vaak, en even dacht ik dat er iets aan mijn ogen mankeerde!

Bij Houwerzijl trof ik in een weiland een hele grote groep aan; minstens twintig stuks. Ik heb een paar keer geprobeerd te tellen (voor waarneming.nl) maar ze waren erg beweeglijk, vlogen op, streken weer neer.

Geen geweldige foto, meer een ‘bewijsfoto’ voor waarneming.nl. Toen ik later op de site van de Vogelbescherming keek zag ik dat er niet eens zo gek veel waarnemingen waren van Wulpen op dit moment. Toch leuk dan, als je zo’n grote groep tegen het lijf loopt!

Volgens de site van de Vogelbescherming neemt het aantal broedparen van de Wulp in Nederland af maar het aantal doortrekkers juist toe. Ik ben geen kenner en weet niet of dit vogels zijn die klaar zijn met broeden of dat het doortrekkers zijn. Op zeker moment waren ze kennelijk klaar met het afschuimen van het weiland, naar voedsel, en gingen naar een stuk land iets verder weg -buiten bereik van mijn camera- en ben ik ook maar weer verder gegaan.

Haven en Sluis Zoutkamp

Bij Zoutkamp ging ik dus de mist in door een afslag te nemen richting Houwerzijl waarvan ik toch zeker meende te weten dat je dan langs het Reitdiep kon (blijven) fietsen.. met als gevolg dat ik een extra rondje Houwerzijl-Zoutkamp heb gemaakt. Het was dan ook al weer twee jaar geleden natuurlijk dat ik langs het ‘Spookbos’ gefietst was dus ik heb een béétje een excuus.

Vervolgens besloot ik bij de 2e poging dan maar door Zoutkamp heen te fietsen en kwam langs het Havenkantoor, daar dus even “door de dijk heen” om aan de kant van het Havenkantoor, Zoutkamperril, wat foto’s te maken van de sluis en de inmiddels behoorlijk laagstaande zon.

Aangezien de verlichting van mijn fiets het niet doet (batterij leeg…) tijd om “op de pedalen” te gaan en flink door te trappen richting huis. Maar, .. even buiten Zoutkamp toch nog een tijdje gestopt want: er kwamen enorme groepen ganzen over getrokken! Oók weer een prachtig gezicht.

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Ooievaars Mokkenburg

Ooievaars tijdens zonsondergang bij Noordhorn

Een onverwachte verrassing tijdens een lekkere wandeling in de avonduren: naast een dwergkonijntje en meerkoetjes een grote groep ooievaars die druk overvlogen en ook neerstreken op de lantaarnpalen. Ze lieten zich goed fotograferen met op de achtergrond de, door de ondergaaande zon, oranje-roze gekleurde wolken.

Ik had op Facebook al van verschillende mensen foto’s voorbij zien komen van grote groepen ooievaars in de regio. Waar ze precies zaten wist ik niet, en ik nam ook aan dat het een incident was dat mensen ze tegen kwamen (inmiddels weet ik via Twitter dat dat niet zo is).

Gisteravond besloot ik, omdat het toch mooier weer was dan verwacht, “een stukje te wandelen”. Richting Mokkenburg, via de Mokkenburgerweg door het tunneltje onder de spoorlijn door en langs het van Starkenborghkanaal weer terug richting huis.

De meerkoeten die langs het industrieterrein een nestje hadden, en ik daar al eerder had gespot, hebben inmiddels kuikens. Nog vrij klein en moeder was behoorlijk beschermend. Toen ze mij, verscholen achter het riet, in de gaten kreeg ging ze snel naar het nest terug en verborg de jonge kuikens onder zich.

Het blijven aparte vogels, met hun rode bijna kale koppies als ze klein zijn. Het heeft iets aandoenlijks alhoewel veel mensen het ook wel eens ‘lelijk’ noemen…

Even voorbij het tunneltje stond ik opeens raar te kijken toen ik een klein, zwart, dwergkonijntje tegenkwam. Die zitten over het algemeen toch echt wel in een hokje. Een ontsnapt exemplaar? Het was nog een relatief jong dwergje en erg bang was het beestje niet. Hoewel ik redelijk afstand hield was ik toch duidelijk zichtbaar maar het konijntje ging er niet vandoor. Waardoor ik de gelegenheid had er een paar foto’s van te maken.

Ook bij het van Starkenborghkanaal trof ik kuikens aan, deze keer van de futen (foto’s hieronder). De ouders dobberden relaxed met hun jongen in het kanaal en ook hier kon ik dus op mijn gemak foto’s van maken.

Ooievaars bij Mokkenburg

Na nog wat foto’s van onder meer een zweefvlieg en wat vegetatie te hebben gemaakt dacht ik dat het wel mooi was geweest en ging richting huis. Vlak bij de nieuwe spoorbrug vlogen er een paar ooievaars af en aan over het kanaal heen en weer, richting het industrieterrein en weer terug richting Zuidhorn. Ik was al blij toen ik er in slaagde een paar van de overvliegende ooievaars vast te leggen. Maar toen ik verder liep richting Koopmans Transport zag ik tot mijn grote verrassing dat daar maar liefst zeven ooievaars op de lantaarnpalen zaten.

Ik denk dat Koopmans er wat minder blij mee is gezien de vervuiling op de lantaarnpalen en, waarschijnlijk, ook op hun vrachtauto’s en de transporteren goederen.  Maar het leverde mij wel mooie plaatjes op 🙂

Meer foto’s

Klik op de afbeeldingen hieronder voor vergrotingen.

 

Wandelroute

Wandelroute Mokkenburg Noordhorn

Voor wie deze route ook eens wil lopen en ‘m niet kent hierbij de google maps-route. Aangezien ik de camera mee had, en de ooievaars de nodige aandacht hebben gekregen, deed ik er natuurlijk véél langer over om het te lopen!

 

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Ooievaars bij Oldekerk

De Ooievaars bij Oldekerk zitten weer op het nest! En ook in het NAM Park een bijzonder stel waargenomen: aalscholvers.

Verplicht thuiswerken sinds afgelopen vrijdag want: coronacrisis! De vogels in onze tuin trekken zich daar echter helemaal niets van aan, en zo maakte ik vrijdag (en vandaag) nog een paar leuke plaatjes van de mussen die zich eindelijk massaal in de voortuin laten zien. En als je op de fiets gaat kom je op het Groninger platteland nauwelijks mensen tegen, is er ruimschoots afstand, dus ook geen risico op corona besmetting. Dus ook dat, mede door het prachtige weer, stond op de agenda (vandaag).

Voor de vogels in de voortuin heb ik even een extra voederplekje gemaakt. De mussen kwamen namelijk nauwelijks voorbij in de achtertuin, waar ik de laatste tijd ongelofelijk veel foto’s heb gemaakt van koolmezen, pimpelmezen en zelfs een zwarte mees.

Corona-crisis? Waar heb je het over?

De fietstocht ging vandaag weer een beetje ‘met de wind mee’. In elk geval had ik het plan om het NAM-park “De Noorderriet” weer eens te bezoeken. Waar ik natuurlijk al veel vaker ben geweest, maar het blijft een leuke plek. Elke keer kom je er wel andere vogels tegen en ik las dat er zelfs iemand recent ijsvogels had gespot. Helaas heb ik die niet gezien.

Spreeuw (“Sprutter”) in de voortuin

SPRUTTERS

In de tuin zien we naast Merels, mussen, roodborstjes en mezen ook regelmatig spreeuwen. Mijn Oma kon ze vroeger niet bepaald waarderen. Als ze de musjes voerde en er kwamen spreeuwen in de buurt joeg ze die weg “Daar heb je die rottige sprutters weer! Weg! Weg!”. Jarenlang heb ik gedacht dat de naam voor spreeuwen dus “sprutters” was, maar.. dat bleek een Gronings woord te zijn. Nog steeds noem ik ze dus vaak ‘sprutters’ en moet er vaak echt over nadenken hoe ze eigenlijk in het Nederlands heten!

Enfin, de spreeuwen lieten zich vanmorgen, voor ik op de fiets stapte, nog even zien dus die heb ik ook mooi kunnen vastleggen.

NAM PARK

In het NAM Park “De Noorderriet” trof ik naast de eigenlijk altijd aanwezige eenden en meerkoeten ook een paar prachtige aalscholvers aan. Eigenlijk best wel bijzonder; vroeger zag je ze hier niet veel in de regio, nu struikel je er bijna over lijkt het wel. Het is een trend die ik nog maar sinds een paar jaar waarneem. Volgens de vogelbescherming komen ze veel voor. Mogelijk dat ze eerst in onze regio veel minder voorkwamen?

Dit was een koppeltje. Het is immers weer bijna broedseizoen? Ben benieuwd of ze in het NAM Park gaan broeden of elders.

OOIEVAARS OLDEKERK

De Ooievaars in Oldekerk waren ook weer op het nest! Nadat ik vanaf Grijpskerk via wat omwegen daar langs kwam was ik blij te zien dat ze allebei (weer) op het nest zaten. Dit is, als ik mij niet vergis, het derde jaar op rij dat ze (gaan) broeden in Oldekerk. Vorig jaar heb ik ze niet echt mooi kunnen vastleggen, nu echter wel!

Een paar bijzondere ‘moves’ ..

Ze waren best wel actief en het licht was ook nog eens precies goed. Mooier kon het niet vandaag!

FOTO’S

Klik op een foto voor een vergroting

ROUTE

In totaal een ritje van iets meer dan 26 kilometer (strava), met perfecte omstandigheden voor zowel fietsen áls fotograferen en ook nog eens een lekker actieve dierenwereld. Wat wil je nog meer?