Tag: ooievaars

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Ooievaars bij Oldekerk

De Ooievaars bij Oldekerk zitten weer op het nest! En ook in het NAM Park een bijzonder stel waargenomen: aalscholvers.

Verplicht thuiswerken sinds afgelopen vrijdag want: coronacrisis! De vogels in onze tuin trekken zich daar echter helemaal niets van aan, en zo maakte ik vrijdag (en vandaag) nog een paar leuke plaatjes van de mussen die zich eindelijk massaal in de voortuin laten zien. En als je op de fiets gaat kom je op het Groninger platteland nauwelijks mensen tegen, is er ruimschoots afstand, dus ook geen risico op corona besmetting. Dus ook dat, mede door het prachtige weer, stond op de agenda (vandaag).

Voor de vogels in de voortuin heb ik even een extra voederplekje gemaakt. De mussen kwamen namelijk nauwelijks voorbij in de achtertuin, waar ik de laatste tijd ongelofelijk veel foto’s heb gemaakt van koolmezen, pimpelmezen en zelfs een zwarte mees.

Corona-crisis? Waar heb je het over?

De fietstocht ging vandaag weer een beetje ‘met de wind mee’. In elk geval had ik het plan om het NAM-park “De Noorderriet” weer eens te bezoeken. Waar ik natuurlijk al veel vaker ben geweest, maar het blijft een leuke plek. Elke keer kom je er wel andere vogels tegen en ik las dat er zelfs iemand recent ijsvogels had gespot. Helaas heb ik die niet gezien.

Spreeuw (“Sprutter”) in de voortuin

SPRUTTERS

In de tuin zien we naast Merels, mussen, roodborstjes en mezen ook regelmatig spreeuwen. Mijn Oma kon ze vroeger niet bepaald waarderen. Als ze de musjes voerde en er kwamen spreeuwen in de buurt joeg ze die weg “Daar heb je die rottige sprutters weer! Weg! Weg!”. Jarenlang heb ik gedacht dat de naam voor spreeuwen dus “sprutters” was, maar.. dat bleek een Gronings woord te zijn. Nog steeds noem ik ze dus vaak ‘sprutters’ en moet er vaak echt over nadenken hoe ze eigenlijk in het Nederlands heten!

Enfin, de spreeuwen lieten zich vanmorgen, voor ik op de fiets stapte, nog even zien dus die heb ik ook mooi kunnen vastleggen.

NAM PARK

In het NAM Park “De Noorderriet” trof ik naast de eigenlijk altijd aanwezige eenden en meerkoeten ook een paar prachtige aalscholvers aan. Eigenlijk best wel bijzonder; vroeger zag je ze hier niet veel in de regio, nu struikel je er bijna over lijkt het wel. Het is een trend die ik nog maar sinds een paar jaar waarneem. Volgens de vogelbescherming komen ze veel voor. Mogelijk dat ze eerst in onze regio veel minder voorkwamen?

Dit was een koppeltje. Het is immers weer bijna broedseizoen? Ben benieuwd of ze in het NAM Park gaan broeden of elders.

OOIEVAARS OLDEKERK

De Ooievaars in Oldekerk waren ook weer op het nest! Nadat ik vanaf Grijpskerk via wat omwegen daar langs kwam was ik blij te zien dat ze allebei (weer) op het nest zaten. Dit is, als ik mij niet vergis, het derde jaar op rij dat ze (gaan) broeden in Oldekerk. Vorig jaar heb ik ze niet echt mooi kunnen vastleggen, nu echter wel!

Een paar bijzondere ‘moves’ ..

Ze waren best wel actief en het licht was ook nog eens precies goed. Mooier kon het niet vandaag!

FOTO’S

Klik op een foto voor een vergroting

ROUTE

In totaal een ritje van iets meer dan 26 kilometer (strava), met perfecte omstandigheden voor zowel fietsen áls fotograferen en ook nog eens een lekker actieve dierenwereld. Wat wil je nog meer?

Surhuzemer Mieden: Ooievaars, Reigers en Landschap

De Surhuzemer Mieden, of Surhuizemer Mieden, is een buurtschap in de buurt van Surhuizum, Friesland. Via Westerzand, de Bombay (Lutjegast) en de Doezumermieden ben ik er heen gefietst. Een mooie tocht en vanwege de hittegolf ’s morgens al vroeg opgestaan om deze tocht, die ik al een tijdje in de planning had, te maken.

Via Mokkenburg, van Starkenborghkanaal, Gaarkeuken en dan richting Lutjegast (Westerzand). Even voor Lutjegast afgeslagen om over het Molenpad langs de molen De Eendracht bij Sebaldeburen te fietsen. Daar was ik met de Nationale Molendag al langs geweest, maar dan vanaf een andere kant.

Nu ging de tocht ook via een andere route verder – richting de Bombay en Doezumertocht die een logisch vervolg vormen op de Casper Roblesdijk (op de foto het pad rechts). Het zal de vaste lezers niet verbazen dat de planning iets anders was qua route (..) maar uiteindelijk was de afgelegde afstand zelfs iets meer én het waren veel leukere paadjes dan de oorspronkelijke planning!

Ooievaars, Reigers

Bij de molen trof ik een prachtig Ooievaars-stel aan (zie ook de video). Gelukkig zaten ze in een gunstige hoek voor mij qua zon. En even verderop een stel reigers (zie foto’s onder).

Het blijft mij verbazen hoeveel ooievaars je tegenwoordig kunt aantreffen, zeker in onze regio was dat in mijn ‘jonge jaren’ wel anders! Fascinerende, prachtige, vogels. Net als Reigers overigens maar het lijkt wel of de ooievaars veel meer gewend zijn aan mensen of simpelweg minder bang aangelegd?

Doezumertocht

Mijn ‘einddoel’ vandaag was de Surhuzemermieden en hoewel dat een mooi gebied is, vond ik de Doezumermieden (Doezumertocht) eigenlijk mooier en interessanter. Langs de kant van de weg trof ik nog een paar mooie geiten. Ze waren nagenoeg handtam en (vooral voor een broodkorst) gewillig bereid te poseren voor mij.

Video

Zoals gezegd een (korte) video met wat beelden van onderweg. In het Engels ingesproken tijdens de rit overigens, in verband met het feit dat ik de video’s eigenlijk maak voor vrienden in Amerika. Maar als de beelden er toch zijn, dan kan ik ze natuurlijk hier ook wel even delen 🙂

Rotzooi maken en afvaldumping

Via Gekersklooster en Eibersburen ging ik richting de Westerhorn om zo uiteindelijk langs Grijpskerk weer terug te gaan naar ‘ons dorp’, Noordhorn. In de Westerhorn helaas een klassiek gevalletje afval dumpen en vernielzucht.

Erg jammer, dit is zo niet nodig! Het is slecht voor ons milieu om je televisie hier te dumpen en het besmeuren van het bord is ook enorm irritant voor mensen die wél prijs stellen op zo’n informatiebord.. Ook lag er nog flink wat plastic rommel en stenentroep (hinderlijk voor mensen). Even verderop trof ik nog restanten van een gevalletje ‘fikkie stoken’ aan. Náást de (houten!) vogelkijkwand! In deze tijd van droogte echt absoluut onverantwoord gedrag, voor je het weet staat zo’n natuurgebied in de brand. Dat is een ramp voor de dieren maar óók voor alle mensen die daar wonen!

Een behoorlijk stukje gebrek aan opvoeding helaas, ..

Route

De route (klik hier voor Strava) was in totaal ruim 40 kilometer en dat was met deze weersomstandigheden écht wel genoeg. Nu maar lekker uitpuffen voor de ventilator en nagenieten.

Foto’s

Onderstaand de foto’s van vanmorgen. Klik op een afbeelding voor groot formaat.

 

Rondje Leekstermeer (ANWB Bikepointer)

Wat geef je iemand die alles al heeft? Lastig, maar mijn zwager en schoonzusje wisten het wel. Voor mijn 50e verjaardag hadden ze mij recent een ‘bikepointer’ en een ANWB Fietsgids cadeau gedaan. Vandaag heb ik ‘m voor het eerst gebruikt. Meteen maar een flinke fietstocht uitgezet via de ANWB Fietsknooppuntenplanner. Die knooppunten overschreven op een kaartje, kaartje in de ‘pointer’, op het stuur bevestigen en gáán.

Een super cadeautje voor de echte fietsliefhebber natuurlijk. De gids heeft allemaal routes maar je kan dus ook via internet je eigen routes plannen. Stel een paar punten in op de kaart waar je langs wilt en de planner doet de rest. Vervolgens volg je gewoon de aanwijzingen (knooppuntnummers). Het ging tijdens de route een paar keer niet helemaal zoals gepland omdat er op diverse plaatsen werkzaamheden waren en op één plek het bordje simpelweg ontbrak. Maar gelukkig ken ik de buurt een beetje, dus dat scheelt. Uiteindelijk heb ik ongeveer de geplande route gevolgd.

De route ging van/via Noordhorn, Zuidhorn, Enumatil, Oostwold, Leekstermeer, Leek, Leeksterhout, Pasop, Zuidhorn en weer aankomst in Noordhorn na ca. 40 kilometer fietsen. Helaas geen Strava-logging deze keer. Want, ter hoogte van het Leekstermeer zag ik dat de accu van de telefoon behoorlijk leeg was. Ik schakelde ‘accubesparing’ in, niet beseffend dat daarmee de Strava-app niet meer volgt wat je doet (want: geen GPS).

A7 ter hoogte van Oostwold (viaduct, Hoofdstraat)

Het Leekstermeer zelf zie je niet op deze fietsroute. Wel het mooie gebied dat er omheen ligt. Dat begint al bij Enumatil (foto bovenaan) waar je richting de A7 fietst. Dat is voor de echte natuurliefhebber misschien wat minder leuk: een deel van de route gaat vlak langs de autosnelweg, bij Oostwold er over heen en vervolgens weer een stuk er langs. Wat ik dan vanuit het oogpunt van foto’s maken weer helemaal niet erg vind. Want normaliter kom je nooit zo dicht bij de autosnelweg.

LEEKSTERMEER
Het gebied rondom het Leekstermeer is populair bij allerlei vogels. Met name veel ganzen, meeuwen, sternen, futen, eenden en meerkoeten gezien. Maar ook een ooievaarsnest met een paar prachtige ooievaars er op!

Ondanks dat ik een e-bike heb was het een redelijk pittige tocht. Het waaide behoorlijk hard en voor wie denkt dat je daar met een e-bike geen last van hebt: jazeker wel. Ik fiets namelijk altijd in de láágste “ondersteuning”-stand en moet daarom zelf ook wel degelijk goed meetrappen. Als ik ‘m in de 2e of 3e stand zou zetten zou ik inderdaad nagenoeg niets hoeven te doen, maar… dan is je accu na 20 kilometer zéker uitgeput. En dat is niet de bedoeling natuurlijk. Zo haal ik maximaal voordeel: ik heb een hogere snelheid, meer actieradius, en toch ook de nodige beweging.

Terug naar het gebied: er zijn dus veel vogels waar te nemen en grote delen zijn ingericht als broedgebied. Je mag er dus fietsen maar ook grote delen mag je niet komen. Het is voor de vogels een waar paradijs dus!

Bij Leek richting Pasop gegaan. Er waren daar ter hoogte van Leek wel wat hindernissen in de vorm van wegwerkzaamheden e.d. waardoor ik de route niet helemaal kon volgen (en ook op de maps klopt het niet helemaal). Bij Pasop trof ik niet alleen ganzen, schapen en lammetjes maar ook een buizerd verstopt in de boom. Ik wist op voorhand dat het geen geweldige foto zou worden maar vond het op zich toch de moeite waar ‘m te maken en te plaatsen.

De knooppuntenplanner heeft zijn nut dus goed bewezen – het is een ideaal hulpmiddel om een route uit te zetten en te volgen (door de meestal goede bebording). Kan het zeker aanraden!

ROUTE GOOGLE MAPS


Voor de volledigheid nog even de route (zonder omwegen wegens werkzaamheden) volgens Google Maps (omdat zoals gezegd de Strava-app was gestop). Totale afstand was ruim 40 kilometer.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

Ooievaarsnest Landgoed Mensinge Roden

Vandaag een (kort) bezoekje gebracht aan Landgoed Mensinge of beter Havezate Mensinge. Een prachtig oud landgoed vlak bij Roden dat zeer goed bewaard is gebleven.  

Eigenlijk was het doel het Mensingerbos, maar daar was weinig leven te bespeuren – afgezien van de relatief grote hoeveelheid (loslopende) honden. Want dat mag daar. Vandaar nog even langs Landgoed Mensinge.

In het bos heb ik bijzonder weinig foto’s gemaakt, maar op het Landgoed Mensinge trof ik het erg. Want: een ooievaarsnest op de schoorsteen van het hoofdgebouw.

HAVEZATE
Een havezate (of havezathe of havesate) is een versterkt huis (burcht), hofstede, hof of hoeve. Oorspronkelijk was het een benaming voor een grote boerderij met land. In de 17e eeuw was de havezate een riddermatig goed. Het bezit hiervan was een voorwaarde voor lidmaatschap van een ridderschap. Havezaten kwamen voor in het graafschap Zutphen (in de 13e eeuw circa 40), in Overijssel (circa 122) en Drenthe (circa 18). – Wikipedia.

Havezate Mensinge is in die zin erg bijzonder omdat het tot 1985 particulier bewoond was en de laatste decennia nagenoeg ongewijzigd is gebleven. Daarom geeft de inrichting een goed idee hoe men vroeger woonde. Helaas was ik te laat om binnen te kijken, dus dat gaan we later nog een keer doen. Meer over de geschiedenis is hier te lezen.

OOIEVAARS

Dat dieren zich niet laten vertellen hoe ze zich moeten gedragen blijkt maar weer eens bij de ooievaars op de schoorsteen van Mensinge! Even verderop staat namelijk een keurig kant en klaar “ooievaarsnest”, maar deze is vacant. De ooievaars prefereren de schoorsteen!

Een plek waar ze natuurlijk wel veel bekijks trekken maar dat schijnt ze niet echt veel te kunnen deren. Ik was niet de enige die foto’s maakte – veel mensen liepen langs en schoten snel even een plaatje (met de smartphone). Maar ik was wel blij dat ik de Sony Cybershot met “superzoom” bij mij had uiteraard!

KERK RODEN

Na het bezoek nog even langs de Catharinakerk gereden, vlak bij het Landgoed Mensinge, bij het centrum van Roden. De Catharinakerk wordt voor het eerst genoemd in 1139 en gaat dus al aardig richting de respectabele leeftijd van 900 jaar. De kerk heeft een herenbank uit de 18e eeuw met het wapen van de landschapssecretaris Coenraad Wolter Ellents en zijn echtgenote Gesina Oldenhuis, de bewoners van de naastgelegen havezate Mensinge.

FOTO’S
Klik op een foto voor groot formaat