Tag: eenden

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (ze maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ‘t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ‘t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

De Lente in de Bol! Fotofietstocht door het Westerkwartier.

Het is Februari en prachtig, helder, lenteweer. De route is uitgestippeld en op de telefoon geplaatst. De ‘banden vol met wind‘ en op pad! Onderweg van alles gezien én natuurlijk gefotografeerd. En, niet ongebruikelijk, van de geplande route week ik toch weer wat af (al was het niet veel).

Een (lange) rit van ruim 46 kilometer door het Westerkwartier en een stukje Achtkarspelen. Van Noordhorn, via ‘t Faan, Niekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Stroobos, Visvliet, de Westerhorn, Eibersburen, weer langs Gaarkeuken en via industrieterrein Mokkenburg weer naar huis. Onderweg kwam ik onder andere (zicht) blauwe reigers, zilverreigers, putters, aalscholvers, (foto) brandganzen, grauwe ganzen, scholeksters, zeemeeuwen, zwanen, eenden, molen visvliet, werf Barkmeijer en nog veel meer tegen.

De toch begon via Noordhorn richting ‘t Faan, via Briltil (langs van Starkenborghkanaal). Vervolgens via ‘t Hoge Voetpad richting Niekerk. Vanuit Niekerk richting Oosterzand om daar af te slaan naar Gaarkeuken. Het blijft een mooi plaatje, het witte huisje met de klapbrug bij Oosterzand (foto hier boven).

GAARKEUKEN

Bij Gaarkeuken waren de Scholeksters erg bereidwillig zich op de foto te laten zetten. Meestal  zijn ze er snel vandoor als je er aan komt en stopt om een foto te maken, nu kreeg ik een heel veel mogelijkheden ze vast te leggen en ging ik er uiteindelijk ‘vandoor’ en bleven ze gewoon stoïcijns op de aanmeerpalen zitten.

Net als de zeemeeuwen overigens. Die palen zijn trouwens te vies om aan te pakken, zoveel vogelstront zit er op 🙂

Het was de bedoeling bij Gaarkeuken een fietspad te nemen langs het van Starkenborghkanaal richting Stroobos. Een deel van de route had ik wel eens met de auto gereden (en heel vroeger op de bromfiets). Er was volgens de kaart een stukje extra fietspad beschikbaar waardoor je gewoon door kan fietsen langs het water naar Stroobos. Misschien was het er al veel langer, maar ik wist het in elk geval niet.

Het fietspad is een schelpenpad. Met de wind vol tegen en op het schelpenpad fietsend zag ik dat de accu van de ‘fiets-met-hulpmotor’ van die omstandigheden nogal te lijden had. Dus besloot ik hier maar op oud-Hollandse mankracht te fietsen. Gaat wat langzamer natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde de accu hier niet aan leeg rijden omdat ik een behoorlijk lange tocht in gedachten had (die uiteindelijk nog langer uitviel ook).

Het levert in elk geval een prachtig plaatje op. Voor de verandering eens gemaakt met mijn Olympus camera overigens. Die gaat altijd nog mee in de camera-tas alhoewel ik ‘m niet veel gebruik. Met name omdat mijn Canon Cybershot gewoon super veelzijdig is en meer opties biedt.

Ik kwam hier onder andere een paar zilverreigers en putters tegen. Helaas waren de eerste te ver weg (later ook nog gezien bij de vogelkijkhut maar ook te ver weg) en de putters waren mij te snel af en vertrokken richting boomtop toen ik aan kwam fietsen.

STROOBOS

Bij Stroobos lag de stille getuige (en naar ik begrepen heb één van de oorzaken) van het faillisement te wachten op afbouw. Ze zijn inmiddels weer doorgestart, gelukkig maar.

Via Stroobos kun je een landweggetje (Sarabos) nemen richting Visvliet. Er staat aan het begin een bord dat aangeeft dat het een doodlopende weg is, maar dat klopt niet. Met de fiets kun je er in elk geval gewoon langs. Als je de weg volgt, kom je langs de molen bij Visvliet!

VISVLIET

De Hilmahuistermolen of kortweg de Hilmahuister is een poldermolen ten zuiden van het dorp Visvliet in de provincie Groningen, vrijwel op de grens met Friesland. De molen werd in 1868 gebouwd en staat pal ten noorden van de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en ten zuiden van de Lauwers. De molen deed nog tot voor enkele jaren terug dienst als gemaal, nadat de dieselmotor uit de molen is gehaald kan de molen alleen nog op vrijwillige basis de Hilmahuisterpolder bemalen (Wikipedia).

Je gaat met de fiets door een tunneltje, onder het spoor door, en direct uit de tunnel vandan heb ik deze foto gemaakt. Details van de molen zijn hier te vinden.

WESTERHORN

Bij Visvliet nog even langs de begraafplaats gegaan. De planning was richting Eibersburen terug te fietsen en vandaar via de Westerhorn – maar ik kwam dus terecht op de route langs de Friese Straatweg richting Grijpskerk. Die weg een stuk gevolgd tot de afslag Westerhorn en via de Westerhorn richting Eibersburen.

Ter hoogte van het Visvlieterdiep even een tussenstop gemaakt. Er is daar een kijkwand gemaakt en het diep is zodanig aangepast dat men hoopt dat de Otters er zich zullen vestigen en/of het als doorgangsroute gaan gebruiken. Bij de kijkwand is ook een picknickplaats. Die combinatie begrijp ik dan niet helemaal, zeker niet omdat mensen met de auto(!) daar heen rijden. – wat natuurlijk nooit de bedoeling is overigens, het lijkt mij nogal storend voor de vogels en eventuele otters. Maar ze (vissers) doen het wel zag ik.

VOGELHUT GAARKEUKEN

Richting Gaarkeuken gegaan en van ver zag ik al dat het bij de volghut een drukte van belang was, qua vogels dan. Dus besloot ik daar ook even te gaan kijken. Er waren behoorlijk wat verschillende soorten eenden, grauwe ganzen en rotganzen.

Vooral de rotganzen waren druk bezig met heen en weer vliegen! Lastig om vast te leggen op zo’n afstand maar ik heb toch maar een paar pogingen gewaagd. Voor deze vogelkijkhut heb je eigenlijk écht een andere camera/lens nodig maar zolang ze niet te veel bewegen lukt het nog wel.

Het brutale zwarte katje heb ik er niet aangetroffen vandaag. In deze vogelhut ben ik overigens nog nooit andere vogelkijkers tegengekomen. En dat terwijl er best veel te zien is, ook nu dus.

Even verderop, net voorbij Gaarkeuken, trof ik deze buizerd aan. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken en het viel mij op dat hij maar één poot leek te hebben. Toch knap dat zo’n dier daarmee gewoon verder kan kennelijk!

Verder gegaan via de Mokkenburgweg, door het tunneltje onder het spoor door, over het industrieterrein en weer naar huis. Alles bij elkaar een route van (volgens de fietsteller) ruim 46 kilometer. Dit wijkt zoals gewoonlijk een beetje af van Google Maps (zie route hier) omdat ik natuurlijk af en toe wat heen en weer fiets voor een mooie plek voor een foto. En ach, het is geen exacte wetenschap natuurlijk zo’n fietstellertje.

Alles bij elkaar een fantastische “lentedag” in Februari!

Voor de volledigheid nog even de route.

MEER FOTO’S
De foto’s zijn op willekeurige volgorde, klik op een afbeelding voor groter formaat.

Eenden, brandgans, koolmeesje, nachtfotografie in een Winterse sfeer

Het Sneeuwde! Instagram en Facebook liepen weer vol met leuke foto’s van besneeuwde landschappen, kinderen en allerlei andere foto’s. Ik besloot inderdaad ook foto’s te maken de afgelopen week, maar wel van wat specifieke situaties. En daarbij hielp het geluk mij een handje ook nog.

De bovenstaande foto is de meest bijzondere vind ik. Want het is een foto met een verhaal.

Het meisje hierboven zie ik meerdere malen per week bij de Albert Heijn, ze verkoopt een straatkrant. Afkomstig uit Roemenië. Eigenlijk geen “echte” dakloze dus. Maar wel 11 van de 12 maanden per jaar staat ze bij de Albert Heijn. Ver van huis. Enfin, ik was aan het foto’s maken bij de eenden en zeevogels toen ze kwam aanlopen. Ze had een zak brood gehaald bij de Albert Heijn en ging de vogels voeren! Opmerkelijk toch hoe de mensen die weinig hebben daar toch van uitdelen. Zelfs aan de hongerige vogels.

“Deux Chevaux in the Snow”

Daarnaast wat foto’s van de Drachtstervaart, Drachten en foto’s van Noordhorn in de sneeuw tijdens de nacht. Gewapend met statief en een plastic zak om de camera heen.

Ruigpootbuizerd scheurt een haas aan stukken

Je hebt van die dagen dat alles meezit: het weer, de lichtomstandigheden en dan ook nog eens een buizerd die in het land een haas op zijn gemak in stukken scheurt en zich er niets van aantrekt dat je er foto’s van maakt.

Zo’n dag was het vandaag dus. Een prachtige herfstdag met mooi helder weer. Een mooie dag voor een fietstocht en vandaag besloot ik een beetje in de buurt te blijven: via Niezijl, “door de weilanden” langs de Oude Riet, over de Oude Dijk richting Kommerzijl en daar weer afslaan richting Niehove om via Niehove en Frytum weer richting Noordhorn te gaan. In totaal een tochtje van zo’n zestien kilometer.

Vandaag onder andere buizerds, torenvalken, zilverreigers (4), reigers, gele kwikstaartjes, een putter, natuurlijk veel koeien, eenden, meerkoetjes, poezen en shetland ponies tegengekomen. Helaas niet alles op de foto. Vooral de zilverreigers blijven lastig te fotograferen. Want zodra ik ze zie, zien ze mij natuurlijk ook en zijn vertrokken.

(Wilde) Katten?
In de velden zag ik ook vandaag weer ontzettend vaak katten. Ik heb er twee op de foto gezet. Zodra ze je zien gaan ze vaak plat in het gras. Duidelijk schuw. Ze worden langzamerhand een serieus probleem voor de weidevogels. De diverse provinciale overheden willen ze dan ook (laten) afschieten.

Hoewel mooie dieren denk ik dat er weinig anders op zit. Ze horen hier niet en ze verstoren het natuurlijk evenwicht behoorlijk. Het kan natuurlijk dat het boerderij-katten zijn, maar zó veel? Dat lijkt mij vrij sterk. En je ziet ze ook overal door de weilanden struinen. Vanmiddag zag ik er zeker een stuk of tien.

Ruigpootbuizerd bij Kommerzijl

Bij Kommerzijl zag ik een ‘dijkdoorgang’ richting een boerderij. Nieuwsgierig als ik ben besloot ik (want: geen bordje ‘eigen weg’ of ‘doodlopende weg’ er even een kijkje te nemen. En trof daar in het geploegde land deze buizerd** aan die druk bezig was de restanten van een haas te verscheuren. Hij had mij echt wel in de gaten, keek af en toe naar mij, maar besloot dat eten belangrijker was. Ik kon redelijkl op mijn gemak (van gepaste afstand natuurlijk) een serie foto’s maken.

** via Facebook werd ik er op geattendeerd dat het hier een Ruigpootbuizerd betreft. Dat maakt het natuurlijk nóg leuker!

Ook later kwam ik nog weer buizerds tegen en een torenvalkje. Opmerkelijk, normaliter is de verhouding andersom en kom ik véél meer torenvalken tegen onderweg. Maar vandaag had ik dus, in mijn ogen, extreem geluk. Een dergelijk unieke foto heb ik niet eerder kunnen maken.

Kruising Tamme en Wilde Eend

Bij Niehove een groepje eenden en Meerkoeten in het water en aan de wal. De bovenstaande eend viel mij op. Na wat zoeken op Google naar in Nederland voorkomende eenden moet ik concluderen dat dit hoogstwaarschijnlijk een kruising tussen een Tamme Eend en Wilde Eend is(?).

Route

Voor de (fiets)liefhebbers nog even de route die ik gevolgd heb. In totaliteit zo’n 16 kilometer volgens Google Maps. Omdat ik natuurlijk af en toe even de gebaande paden liet voor wat ze waren stond de dagteller op 18 kilometer.

Meer foto’s
Klik op één van de onderstaande foto’s om groot formaat te bekijken

Herfst in NAM Park De Noorderriet

Een koude maar mooie, heldere, herfstdag vandaag. Een uur minder licht, dat wel. De wintertijd is de afgelopen nacht ingegaan, helaas. ‘s Avonds weer vroeg donker! Een flinke wandeling vanmiddag door het NAM Park, de Noorderriet, tussen Kommerzijl en Grijpskerk.

Er was behoorlijk wat leven te zien: gele kwikstaartjes, een zilverreiger, veel eenden, een buizerd, kraaien (allemaal niet op de foto), zeemeeuwen, meerkoeten, wilde eenden, krakeenden. Tot mijn verrassing. Want recent zag ik voor het eerst een krakeend, nu kwam ik ze “om de hoek” tegen!

De krakeend, links, samen met een meerkoet en een wilde eend

De “foto-oogst” is dus niet zo groot helaas. Vooral de zilverreiger was even balen. Ik was precies op het goede punt om er een paar mooie shots van te maken toen er mensen met een hond langs kwamen. Weg was de zilverreiger!

Het park is in deze tijd van het jaar beter te bezoeken dan in de zomer. Er zijn dan gewoon té veel insecten, vooral muggen. Tip voor wie er in de zomer rond loopt: draag een shirt met lange mouwen..

Inmiddels heb ik van alle siezoenen een verslagje van bezoekjes aan dit park gemaakt. Maar na twee uur rondwandelen was het wel genoeg geweest. Het zal vast niet m’n laatste bezoek zijn!