Tag: lauwersmeer

Zonsondergang Vogelkijkhut Jaap Deensgat Lauwersmeer

Vogelkijkhutten Lauwersmeergebied

Bij de vogelkijkhutten Jaap Deensgat en De Baak in het Lauwersmeergebied kom ik wel vaker. Maar zelden waren er zó weinig vogels te zien (binnen een goede afstand om er foto’s van te maken) als vandaag. Toch kun je desondanks genieten van zo’n middagje Lauwersmeer. Bij de vogelkijkhutten heb je tenminste geen ‘massatoerisme’ en de meeste mensen die je er tegenkomt zijn bezig met kijken, genieten en foto’s maken van wat ze zien.

Vogelkijkhut De Baak

In eerste instantie was ik naar ‘De Baak’ gegaan maar daar waren afgezien van wat Grauwe Ganzen en een verdwaalde zilverreiger weinig vogels te zien. Wel hoorde je een paar baardmannetjes (twee ervaren vogelaars vertelden mij dat het baardmannetjes waren die we hoorden) en zag je af en toe iets door het riet schieten. Maar foto’s maken ging niet lukken, ze lieten zich niet zien. Hoop ik toch altijd nog eens vast te leggen want het zijn bijzonder mooie beestjes.

Zilverreiger en Schotse Hooglander, Vogelkijkhut De Baak

De vogelaars, waar ik een leuk gesprekje mee had, kwamen speciaal vanuit Zwolle om een dag langs de vogelkijkhutten in het Lauwersmeer te trekken. Ook zij hadden tot nu toe weinig succes maar ze vonden het wel erg mooi bij ons in het Noorden – ze waren nog nooit eerder in het Lauwersmeergebied geweest.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Omdat bij De Baak niet zo veel te zien of beleven was dus maar snel door naar Jaap Deensgat.

Zwaan bij Jaap Deensgat

Maar ook hier was er, afgezien van wat zwanen en overvliegende ganzen, op vogelgebied weinig te zien. Dat mag voor mij de pret niet drukken want de natuur in het Lauwersmeer is mooi en ik kon er, naast dat ik weer even wat beweging kreeg (een kilometer of 5 lopen alles bij elkaar) toch een paar mooie plaatjes maken.

De trip ging per auto vandaag want langs twee vogelkijkhutten op de fiets, en even toeren door Friesland, werd me toch te gek qua afstand. Daarnaast, de auto -die we nog niet zo lang hebben- staat veel te veel stil omdat ik sinds maart nagenoeg alleen nog maar thuiswerk en voor mijn bedrijf geen klanten meer bezoek (en in principe ook niet meer ontvang).

Dus ook die moest even op de foto 🙂

Foto’s Lauwersmeergebied

Klik op een afbeelding voor groot formaat

 

 

Lepelaars Lauwersmeer Jaap Deensgat

Lepelaars, Kneu, Kemphanen en Boerenzwaluwen

Lepelaars, Rietgorzen, Kemphanen, heel veel boerenzwaluwen mét jongen, een Kneu, Grauwe Ganzen, Lijsters, wilde Eenden en natuurlijk Schotse Hooglanders in het Lauwersmeergebied, rondom de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Bij de vogelkijkhut Jaap Deensgat kom ik wel vaker. Maar nog nooit was een bezoekje voor mij persoonlijk zo’n succes als vandaag. Hoewel het weer niet zo geweldig was om er op uit te gaan, en fietsen door de harde wind en af en toe een bui voor mij sowieso geen optie was, wilde ik toch “even naar buiten”. Met de camera en even frisse neus. Dus richting de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Het viel mij bij aankomst op dat ondanks het niet zo geweldige weer er redelijk veel mensen in het Lauwersmeergebied waren en ook bij de toegang van de vogelkijkhut stonden wat auto’s geparkeerd. Ik vermoed dat het te maken heeft met regelmatige waarnemingen van de Casarca eenden. Ze waren voor mij te ver weg om ze goed te kunnen zien, laat staan ze op de foto te zetten of ze te tellen. Wat kennelijk andere bezoekers wel hebben gedaan. Op waarneming.nl zag ik dat rond het tijdstip dat ik er was anderen 26 à 27 van deze eenden geteld hebben.

Lepelaars

 

Aangezien ik van afstand zag dat er al een aantal mensen in de hut waren c.q. er heen liepen en ik sowieso ook even in de omgeving wilde rondkijken (even de benen strekken) liep ik eerst de hut voorbij en dat was –zo bleek– “een gouden greep”.

Want ik trof naast een aantal rietgorzen (later toen ik terug naar de auto liep nog een paar) ook vijf Lepelaars aan! In eerste instantie, vanaf een afstand, dacht ik “zwanen of ganzen”? Maar toen ik dichterbij was werd ik wel heel enthousiast! Ik wist wel dat ze voorkwamen in het gebied maar had ze er nog nooit gezien. En ook nog ‘binnen bereik’ voor mijn camera.

Kemphaan

Daarnaast trof ik vlak daarvoor al twee kemphanen aan. Wat natuurlijk ook prachtig is want die zie je ook niet zo veel, ik althans niet. Voor mij was de tocht eigenlijk al helemaal geslaagd met deze drie prachtige vogelsoorten waarvan ik er één, de lepelaars, nog nooit eerder tegengekomen was in het wild.

Boerenzwaluwen

Het was mij bij een eerder bezoek ook al overkomen dat ik boerenzwaluwen in de vogelkijkhut tegenkwam. Maar, nu zaten ze ook allemaal op de toegangsweg. Met name jonge zwaluwen die door de ouders af en aan gevoerd werden (helaas is mijn camera niet geschikt om dat soort bliksembezoekjes van de ouders vast te leggen dat wil zeggen ik was steeds nét te laat).

De jonge zwaluwtjes waren niet bepaald schuw te noemen. Ze lieten de mensen die op weg waren naar de vogelhut op slechts een paar meter afstand passeren. Kwam je dichterbij dan vlogen ze even weg om vervolgens weer terug te komen. Ik heb er dus een leuke serie foto’s, van slechts een paar meter afstand, van kunnen maken.

In de Vogelkijkhut zitten, net zoals bij een eerder bezoek, dus wederom weer nesten van Boerenzwaluwen. Als je er heen gaat, laat ze rustig hun gang gaan en hou een beetje afstand van ze. De meeste “vogelaars” lijken weinig interesse in ze te hebben en lopen de zwaluwen voorbij. Wat in mijn ogen jammmer is, want ze zijn héél “fotogeniek”!

Kneu, Jonge Kievit

In de fotohut aangekomen kreeg ik ook nog een paar leuke vogels te zien: een Kneu en een jonge kievit.

Helaas geen fotografisch hoogstandje, maar ik was al lang blij dat ik ‘m heb kunnen vastleggen: de kneu staat op de “rode lijst” volgens de vogelbescherming. Er waren er meerdere maar ze zijn niet erg “honkvast”. Dus toen ik er een scherp kreeg meteen afgedrukt. Onder het motto “een matige foto is beter dan géén foto”.

Daarnaast scharrelde er een jonge kievit rond. Ook dáár had ik nog geen foto van.

Na het bezoek aan de Vogelkijkhut ben ik verder gereden richting de haven van Lauwersoog. Onderweg trof ik nog een paar Schotse Hooglanders aan, dus een korte stop waard natuurlijk.

Foto’s

Een geslaagd bezoek dus aan de Vogelkijkhut met veel foto’s van vogels die ik nooit eerder tegen ben gekomen. Zo zie je maar dat het weer voor de dierenwereld kennelijk heel wat minder uitmaakt dan voor de mens want ze waren erg actief en lieten zich goed zien! Wat betekent dat ik ook weer een paar kon plaatsen op mijn account bij waarneming.nl natuurlijk.

Klik op een foto voor grote(re) weergave.

 

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (zeg maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ’t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ’t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

Lauwerssluizen bij Zonsondergang

De Lauwerssluizen (tegenwoordig R.J. Cleveringsluizen) tijdens de ondergaande zon en de zonsondergang over het wad, vanaf de dijk. Een schitterend gezicht. Samen met dochter Lisa was ik er afgelopen zondagavond even op uit getrokken om dit eens vast te leggen.

De Lauwerssluizen bij de haven van Lauwersoog bij ondergaande zon.

Als tiener al vond ik dit een prachtig gebied en reed regelmatig op de zondagmiddag met m’n bromfiets er (door)heen. De sluizen zijn duidelijk aan onderhoud toe en dat staat ook gepland las ik. Maar dat lichte verval her en der heeft ook weet iets charmants.

Na het fotograferen bij de sluizen door gereisd “een stukje verderop” naar “Lioessens parking and viewpoint” om daar de ondergaande zon te fotograferen. Absoluut een succes met dit mooie weer en de heldere lucht!

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting. En, aangezien ook de dochter de camera hanteerde, nu ook eens een paar van mij zelf er bij.

Maansverduistering Lauwersmeer (bloedmaan)

In de avond van 27 juli 2018 was de ‘bloedmaan’ weer te bewonderen. Ruimschoots op tijd en met het vooruitzicht op een heldere avond, ben ik naar het Nationaal Park Lauwersmeer gegaan om het vast te leggen. Dat viel helaas niet mee, want er was toch meer bewolking dan ik had gehoopt.

Maar, desondanks een paar redelijke foto’s kunnen maken. En omdat ik mooi vroeg was nog een paar ‘bonus plaatjes’ van de zonsondergang en de sfeer vastgelegd aan het water.

We waren niet de enige die in het Nationaal Park Lauwersmeer foto’s wilden maken. Grappig genoeg stonden heel veel mensen verkeerd opgesteld met de camera’s. Ook gingen heel veel kijkers al rond half 11 ’s avonds weer weg terwijl de ‘bloedmaan’ op zijn mooist was tussen ca. elf uur en kwart over 11. Rond half 12 vertrokken wij (ik was alleen gegaan, maar er haakte later familie aan 🙂 )

Na de verduistering was er ’s nachts rond half 2 nog een enorm heldere volle maan te bewonderen, zelfs zo helder dat ik het “zonnevlekken”-effect kreeg in foto’s.