Tag: waddenzee

Lauwerssluizen bij Zonsondergang

De Lauwerssluizen (tegenwoordig R.J. Cleveringsluizen) tijdens de ondergaande zon en de zonsondergang over het wad, vanaf de dijk. Een schitterend gezicht. Samen met dochter Lisa was ik er afgelopen zondagavond even op uit getrokken om dit eens vast te leggen.

De Lauwerssluizen bij de haven van Lauwersoog bij ondergaande zon.

Als tiener al vond ik dit een prachtig gebied en reed regelmatig op de zondagmiddag met m’n bromfiets er (door)heen. De sluizen zijn duidelijk aan onderhoud toe en dat staat ook gepland las ik. Maar dat lichte verval her en der heeft ook weet iets charmants.

Na het fotograferen bij de sluizen door gereisd “een stukje verderop” naar “Lioessens parking and viewpoint” om daar de ondergaande zon te fotograferen. Absoluut een succes met dit mooie weer en de heldere lucht!

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting. En, aangezien ook de dochter de camera hanteerde, nu ook eens een paar van mij zelf er bij.

Zeehondenkijkwand Termunten (Foto- en Video-verslag)

Zeehondenkijkwand Punt van Reide bij Termunten in Groningen geeft je de gelegenheid dicht bij zeehonden (en hun jongen!) te komen zonder ze te verstoren. Een “unieke gelegenheid om de zeehonden en hun pups in hun natuurlijke omgeving te spotten zonder ze te verstoren! Een unieke locatie in Nederland die je zelf kunt bezoeken” (Groninger Landschap).

Niet is minder waar, zo kunnen we (mijn neefje Xander en ik) achteraf wel vaststellen. Het is altijd een gok natuurlijk of de dieren er wel zijn. Maar we troffen het flink! Het kleine strandje lag vol met (jonge) zeehonden.

Ze zagen er in mijn optiek goed en flink doorvoed uit. Het gaat dan ook goed met de zeehonden volgens de onderzoeken. Het aantal zeehonden is flink gegroeid.

De kijkwand op de dijk bij Termunten

Het was er niet overdreven druk en we hadden alle gelegenheid om foto’s te maken en ik heb, en Xander ook, naast foto’s ook nog wat videobeelden geschoten (zie onder).

Je treft er niet alleen zeehonden aan overigens, in het gebied tussen het bezoekerscentrum en de kijkwand vind je naast koeien en schapen ook Nijlganzen, Rietzangers en deze (bovenstaande) Zwarte Ruiter. De Zwarte Ruiter is de enige nagenoeg zwarte steltloper. Hij trekt alweer in de tweede helft van juni uit zijn broedgebied naar het zuidwesten. De Dollard is een belangrijke pleisterplaats. We hebben dus echt geluk gehad dat we deze vogel hebben gezien! Ondanks dat de foto niet super is qua scherpte plaats ik ‘m dus omdat het een (voor mij) unieke vogelwaarneming is!

DELFZIJL
Na het bezoek aan de Zeehondenkijkwand bij Termunten gingen we richting Delfzijl. We wilden er even naar de haven en daar even koffie en ijs halen. In Delfzijl was bijzonder weinig activiteit te bespeuren. We parkeerden in het nagenoeg lege en uitgestorven centrum vlak bij een mooie molen.

Er was daar een expositie in de molen en we hoopten dat we ook even op de omloop konden. Helaas kon dat niet. De molen zelf is van binnen leeg gehaald. Er zitten nu expositieruimtes in. Er waren schilderijen van kunstenaars uit het Russische Kazan te bewonderen. Met de uiterst vriendelijke dame die bij de deur ons ontving een praatje gemaakt.

We waren de eerste bezoekers vandaag, ze moest voor ons de verlichting in de bovenverdieping zelfs aan doen. Ze was ook vol interesse in ons bezoekje aan de zeehonden bij Termunten en heeft (op het toestel) wat foto’s bekeken. Erg leuk en voor wie van schilderkunst houdt: ga kijken. De Entree was gratis en het centrum van Delfzijl ligt ook nog eens vlak bij het station! Klik hier voor meer informatie.

Daarna gingen we richting haven van Delfzijl. Er liggen veel prachtige jachten, maar ook ‘werkboten’ en andere schepen. Bij het hotel aan de haven een koffie en ijs gehaald. Vervolgens ging de rit weer terug naar huis!

VIDEO ZEEHONDENKIJKWAND TERMUNTEN
Voor wie liever via Youtube kijkt, klik hier.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting

Vogels in Nationaal Park Lauwersmeer (Jaap Deensgat)

Het broedseizoen is nog in volle gang en overal zie je inmiddels ook al jonge eenden, ganzen en andere vogelsoorten. Vandaag daarom naar de vogelhut gegaan bij het Jaap Deensgat, Nationaal Park Lauwersmeer. Onder andere gezien (niet op de foto): een stern en rietzangers. Daarnaast, wel op de foto: een aalscholver, boerenzaluwen, grauwe ganzen, rietgors, kievit, rotganzen en tot slot een jonge zwarte zwaan (terugreis, bij Grijpskerk).

De route die ik nam komt niet overeen met wat op de website voor de vogelkijkhutten staat. Ik heb een meer “toeristische route” over de Zoutkamperril genomen. Dan kom je rechtstreeks aangereden bij de vogelkijkhut.

BOERENZWALUW

Vanuit de hut heb je een mooi uitzicht, maar in de hut zelf was ook iets bijzonders te beleven: een paar boerenzwaluwen hadden besloten daar te nestelen. En ze trokken zich helemaal niets aan van het feit dat andere fotografen en vogelkijkers in de hut waren. Ze lieten zich zelfs gewoon fotograferen. Ik heb dat nog nooit meegemaakt dat dergelijke vogels zo niet schuw waren! Qua licht had mijn camera er wel wat moeite mee, maar ze zijn met enige nabewerking toch gelukt.

Er waren verder veel ganzen (grauwe ganzen met kuikens, rotganzen), zwanen, een reiger en een enkele kievit te zien. Even verderop trof ik nog een aalscholver. Helaas véél te veel tegenlicht maar de stereotiepe houding (drogen van de veren) vond ik mooi en dus heb ik de foto bewaard.

RIETGORS

Toen ik de vogelhut verliet werd ik getrakteerd op een flink stuk ‘gezang’ uit het riet. En ik zag daar een vogeltje dat ik niet kende (ik ben immers helemaal geen ‘vogelaar’).

Eerst nam ik van veilige afstand foto’s maar toen ik wat dichterbij kwam merkte ik dat ‘ie niet erg schuw was. Dus kon ik relatief dichtbij komen en bovenstaande foto maken.

De rietgors is vrij onopvallend, maar de mannetjes kunnen in het voorjaar gemakkelijk gezien worden in de toppen van struiken en in het riet. Een redelijk algemene soort van moerassen, natte ruigtes en jonge boomopslag. (Vogelbescherming)

Een ouder echtpaar dat aan kwam fietsen en tegen mij begon te praten maakte een einde aan de fotosessie. Gelukkig had ik ‘m inmiddels al wel vastgelegd. De zang van de rietgors is hier te horen.

Terugreis langs de dijk (waddenzee) gereden en Dokkumer Nieuwe Zijlen waar nog een paar huiszwaluwen druk in de weer waren. Bij het wad kreeg ik bovenstaande plaatje cadeau. Een stel dat door het slik van de droogvallende waddenzee wandelde. De voetsporen maken het beeld compleet. Tot slot in Grijpskerk nog even één van de jongen van de Zwarte Zwaan op de foto gezet.

Langs de Kust: Groningen en Friesland

Noordpolderzijl was het doel vandaag. Met de auto een ritje door de provincie maar uiteindelijk kwam ik via Friesland terug. Via Warffum en wat andere omwegen wilde ik naar Noordpolderzijl. En dan terug langs de kust, richting Zoutkamp via Pieterburen, Kleinehuisjes en Kloosterburen om daarvandaan weer richting huis te gaan. Westernieland ook nog even gestopt om de kerk daar op de foto te zetten.

Noordpolderzijl

Bij Zoutkamp was een verkeersopstopping(!), dus ging ik via de Zoutkamperril richting Lauwersoog (Haven), Morra, Metslawier, Dokkumer Nieuwe Zijlen, Warfstermolen, Pieterzijl en zo weer langs Grijpskerk naar Noordhorn.

NOORDPOLDERZIJL
[Wikipedia] Noordpolderzijl (Gronings: Polderziel) is een buurtschap in de gemeente Eemsmond, ten noorden van Usquert in de provincie Groningen. Noordpolderzijl heeft de kleinste zeehaven van Nederland en is gelegen aan de Waddenzee, ten zuiden van Rottumeroog. De naam van de buurtschap verwijst naar de zijl van de Noordpolder.

Er is best het een en ander te zien. En ik was niet de enige die dat vond, er was een prettige drukte bij het café aan de dijk en op de dijk zelf. De weidse vergezichten op de rit erheen zijn prachtig (vind ik). Als je bij Noordpolderzijl over de dijk heen gaat kom je op het wad. De meeste mensen blijven boven op de dijk. Ik ben het droge deel op gegaan om er foto’s te maken.

Er waren ontzettend veel rotganzen te zien.Ik kan me niet herinneren ze ooit eerder te hebben gezien, op de foto had ik ze in elk geval niet. Dus nu plenti gelegenheid!

De rotgans dankt zijn naam aan het geluid dat de vogels maken; met de vogels zelf is niets mis. Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. Niet in Nederland. In de winter komen rotganzen massaal onze kant uit, om in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta te overwinteren. Een ander deel van de rotganzen trekt door naar Zuid-Engeland. (Vogelbescherming)

Naast de kokmeeuwen, scholeksters en natuurlijk schapen op de dijk trof ik nog een vogeltje aan die ik nooit eerder had gezien. Onder het motto “ik zoek thuis wel op wat het is, éérst die foto maken” heb ik ‘m vast kunnen leggen. Maar ik kon niet echt achterhalen welke vogel het nu was. Gelukkig biedt Facebook dan uitkomst.

Via de groep van de Noordelijke Fotografen kreeg ik al snel antwoord op de vraag welke vogel dit was; er werd gewezen naar de veldleeuwerik maar die tekening kwam niet helemaal overeen denk ik. Mijn vermoeden is uiteindelijk dat het een graspieper is.

U ziet: ik ben géén vogelaar 🙂 maar ik ben toch blij dat ik dit diertje heb kunnen vastleggen al is het niet in de meest hoge kwaliteit. Tijd om verder te reizen!

DEN ANDEL – MOLEN “DE JONGE HENDRIK”

In Den Andel, een plaats waar ik in mijn kinderjaren wel eens kwam in verband met vrienden van de familie, staat een mooie molen “De Jonge Hendrik”. Dus “op de remmen” om de molen even vast te leggen. De molen is gebouwd in 1875. De koren- en pelmolen is tegenwoordig niet meer in gebruik.

KERK WESTERNIELAND
Een prachtig kerkgebouw is de kerk van Westernieland. Helaas was het hek op slot en kon ik er dus niet even (legaal) omheen lopen. Dus blijft het bij deze foto.

Van Wikipedia: De kerk van Westernieland is een romanogotische zaalkerk uit de dertiende eeuw. Oorspronkelijk stond de kerk midden in het dorp Westernieland, maar na de kerstvloed van 1717 werd het dorp, dat grotendeels ten onder was gegaan, een stuk ten oosten opnieuw opgebouwd. De kerk staat daarom nu aan de rand van het dorp.

KERK HORNHUIZEN
Vervolgens door langs Pieterburen, niet langs de zeehondencreche maar een stop bij de molen en de kerk (zie foto’s onder). De volgende stop, wederom voor een kerk, was de kerk van Hornhuizen. Daar stond de deur open en kon ik gewoon naar binnen lopen. Niet alleen van buiten mooi om te zien maar binnen ook nog wel enigzins interessant. Alhoewel er op wel érg veel dingen briefjes prijkten met “te koop”.

De toren van de kerk is 15e eeuws, de zaal er achter is 19e eeuws. Klik hier voor uitgebreide informatie. Je kunt “op eigen risico”, zo staat op een briefje, de toren beklimmen. Maar ik kon nergens de lichtschakelaar vinden en het was er aardedonker. Dus dat heb ik gelaten voor wat het is. De bedoeling was vanaf hier richting Zoutkamp te gaan maar zoals gemeld ging de route via Friesland terug waar ik nog een paar stops heb gemaakt in Morra en Metslawier voor, alweer, kerkgebouwen (zie onder).

Klik op de foto’s voor groot formaat

50 jaar getrouwd – de Friese Meren en Het Bildt

De Friese Meren – rondvaart met de m.p.s. Gandria van Rondvaardij Princenhof – en bezoek aan Het Bildt (Zwarte Haan). 

De schoonouders zijn binnenkort 50 jaar getrouwd en hadden ons in dat kader uitgenodigd (samen met veel andere familie) voor een leuk dagje uit. Ik was gevraagd de camera mee te nemen en heb bijgaande een kleine selectie gemaakt – de meeste foto’s zijn uiteraard gewoon privé.

mps Gandria - foto ©Lisa
De mps Gandria. De fotograaf maakt even kennis met de schipper – foto ©Lisa

De dag begon bij het Van der Valk Hotel in Drachten waar we aftrapten met koffie & taart. Daarna in de bus (Paulusma) richting Eernewoude of, zoals de Friezen zeggen, Earnewâld.

De weersverwachting volgens Weeronline en de app op de telefoon was niet best, maar het viel alleszins mee! De buien vielen vooral toen we in de bus zaten tussen de bestemmingen in. En terwijl in een plaats hemelsbreed nog geen 20 kilometer verder (Dokkum) de straten blank stonden hadden wij dus overwegend mooi weer!

Nationaal Park De Oude Venen

De vaartocht gaat door het Nationaal Park De Oude Venen, een natuurgebied mede ontstaan door afgraving van het veen.

Al in de 12e eeuw werd in de Friese venen turf gewonnen, maar pas in de 16e eeuw werd de turfwinning grootschalig aangepakt. [..] In het gebied rond Eernewoude heeft de vervening vooral in de 18e en 19e eeuw plaatsgevonden volgens de baggermethode. Er ontstonden ongeveer 1,5 meter diepe langgerekte trekgaten, ook wel petgaten (of “petten”) genoemd. Daartussen lagen smalle stroken niet afgegraven veenland, waarop het veen te drogen werd gelegd: de legakkers, ribben of striepen. Door de golfslag werden nogal wat legakkers weggeslagen, waardoor grotere meren werden gevormd. Het vergraven veengebied rondom Earnewâld leende zich niet voor inpoldering.[8] Toen het rond 1900 was afgelopen met de turfwinning kwam waarschijnlijk de huidige naam in gebruik: de verlaten of oude vervening, Oude Venen of Alde Feanen. Het moerassige “onland” werd het terrein van vissers, jagers en rietwerkers.Lees verder op Wikipedia.

Het gebied is erg populair bij dagjesmensen en toeristen en dat is uiteraard niet ten onrechte. Het is er prachtig en er is het nodige te zien!

Sint Jacobiparochie

De bustocht ging vervolgens richting Het Bildt, Sint Jacobiparochie. Onderweg nog wat mooie foto’s gemaakt vanuit de rijdende bus en de chauffeur wist tijdens het rijden veel te vertellen over wat we onderweg allemaal konden zien.

Eindpunt was Zwarte Haan, een buurtschap in Het Bildt. Zwarte Haan wel “het begin van de wereld” genoemd, omdat de Nieuwe Bildtdijk er begint. Voor sommigen voelt het echter meer als het ‘einde van de wereld’, omdat de bewoning daar ophoudt en de zee begint. Je kan er vanaf de dijk het eiland Terschelling zien liggen.

Tot slot gingen we richting Burgum om daar nog even heerlijk te eten en na te genieten.