Tag: zwanen

Gaarkeuken en Nieuwklap – langs het water

Twee fietstochten langs het water: één ritje richting Gaarkeuken en een ritje via Aduard richting Nieuwklap en vervolgens richting Den Horn, langs het Aduarderdiep.

Als er één ding is waar ik altijd weinig trek in heb is dat ‘om een boodschap’ ergens heen fietsen. Niets aan. Aangezien ik gisteren vroeg op was en naar Zuidhorn moest (en vervolgens terugreis even langs mijn ouders om wat te regelen) besloot ik een ritje te maken via Mokkenburg, Gaarkeuken en dan terug over Zuidhorn. Uiteindelijk toch weer een ‘rondje’ van ruim 16 kilometer, voornamelijk langs het van Starkenborghkanaal.

Een niet zo heel bijzondere route, maar wel lekker voor de beweging en er was genoeg te zien. De dierenwereld was ook al weer vroeg wakker en de zon en het heldere weer waren perfect voor foto’s maken (zie onder).

Bij mijn ouders nog een aantal foto’s gemaakt van de koolmezen in hun tuin. Er komen daar allerlei vogels: mussen, koolmezen, lijsters, roodborstjes en zelfs spechten. Ook zien ze daar om het huis met regelmaat Heggenmussen – een veel voorkomende soort maar je ziet ze eigenlijk nooit.

Vink (vrouwtje) bij Nieuwbrug

Het tweede ritje maakte ik vandaag. Qua weer had ik mij iets vergist: het was kouder dan ik had gedacht en het waaide behoorlijk. Eigenlijk was dit een ritje waar ik van te voren niet zo over nagedacht had, meer een beetje onder het motto “ik zie wel even waar ik langs ga”. Waarbij ik er bewust voor koos eerst maar eens een flink stuk tégen de wind in te fietsen.

Ik ging richting Oldehove en sloeg af om via de Jensemaweg naar Den Ham te rijden. Deze weg was ik nooit eerder langs gefietst – altijd leuk om zo dicht bij huis nog eens “iets nieuws te ontdekken”. Mooi rustig landweggetje en zo had ik een eerste, flink, stuk met stevige tegen- en zijwind gehad.

Via Den Ham richting Aduard om daar langs het Aduarderdiep richting Nieuwklap te gaan. Bij Aduard is de oude brug afgesloten maar de nieuwe bij het Aduarder Voorwerk is dichtbij… die lijkt trouwens als twee druppels water op de nieuwe brug bij Zuidhorn. Ik heb van de bouw/plaatsing van die brug indertijd nog een uitgebreid verslag gemaakt, klik hier.

NIEUWBRUG
Via Nieuwklap wederom langs het Aduarderdiep om uit te komen bij Nieuwbrug. Eigenlijk zat ik wat te kijken naar de woonboten daar toen ik plotseling een groep ‘bijzondere vogels’ (dat wil zeggen met name vanwege het aantal) waarnam: vinken en koolmezen. Tegenover één van de woonboten waren allemaal nestkastjes en voervoorzieningen gemaakt.

Ik stopte en maakte een paar foto’s toen de bewoonster van de woonboot een gesprekje met mij begon. Zij bleek die kastjes en voervoorzieningen te hebben gemaakt voor de vogels. Ze vertelde mij dat er regelmatig ook bijzondere vogels komen zoals de Bonte Specht en allerlei andere soorten. Een prachtig gezicht al die vogels! En ook voor het eerst (zie boven) dat ik een vrouwelijk Vinkje op de foto kon zetten.

Verder richting Den Horn om vervolgens naar Zuidhorn door te gaan richting huis. Op die route kwam ik nog een groot aantal knobbelzwanen tegen (zie foto’s hier onder).

Toch ook weer een route van ruim 26 kilometer waarmee het totaal dit weekend toch nog op ruim 42 kilometer is gekomen.

Foto’s Van Starkenborghkanaal

Foto’s Aduarderdiep

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (ze maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ‘t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ‘t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

De Lente in de Bol! Fotofietstocht door het Westerkwartier.

Het is Februari en prachtig, helder, lenteweer. De route is uitgestippeld en op de telefoon geplaatst. De ‘banden vol met wind‘ en op pad! Onderweg van alles gezien én natuurlijk gefotografeerd. En, niet ongebruikelijk, van de geplande route week ik toch weer wat af (al was het niet veel).

Een (lange) rit van ruim 46 kilometer door het Westerkwartier en een stukje Achtkarspelen. Van Noordhorn, via ‘t Faan, Niekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Stroobos, Visvliet, de Westerhorn, Eibersburen, weer langs Gaarkeuken en via industrieterrein Mokkenburg weer naar huis. Onderweg kwam ik onder andere (zicht) blauwe reigers, zilverreigers, putters, aalscholvers, (foto) brandganzen, grauwe ganzen, scholeksters, zeemeeuwen, zwanen, eenden, molen visvliet, werf Barkmeijer en nog veel meer tegen.

De toch begon via Noordhorn richting ‘t Faan, via Briltil (langs van Starkenborghkanaal). Vervolgens via ‘t Hoge Voetpad richting Niekerk. Vanuit Niekerk richting Oosterzand om daar af te slaan naar Gaarkeuken. Het blijft een mooi plaatje, het witte huisje met de klapbrug bij Oosterzand (foto hier boven).

GAARKEUKEN

Bij Gaarkeuken waren de Scholeksters erg bereidwillig zich op de foto te laten zetten. Meestal  zijn ze er snel vandoor als je er aan komt en stopt om een foto te maken, nu kreeg ik een heel veel mogelijkheden ze vast te leggen en ging ik er uiteindelijk ‘vandoor’ en bleven ze gewoon stoïcijns op de aanmeerpalen zitten.

Net als de zeemeeuwen overigens. Die palen zijn trouwens te vies om aan te pakken, zoveel vogelstront zit er op 🙂

Het was de bedoeling bij Gaarkeuken een fietspad te nemen langs het van Starkenborghkanaal richting Stroobos. Een deel van de route had ik wel eens met de auto gereden (en heel vroeger op de bromfiets). Er was volgens de kaart een stukje extra fietspad beschikbaar waardoor je gewoon door kan fietsen langs het water naar Stroobos. Misschien was het er al veel langer, maar ik wist het in elk geval niet.

Het fietspad is een schelpenpad. Met de wind vol tegen en op het schelpenpad fietsend zag ik dat de accu van de ‘fiets-met-hulpmotor’ van die omstandigheden nogal te lijden had. Dus besloot ik hier maar op oud-Hollandse mankracht te fietsen. Gaat wat langzamer natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde de accu hier niet aan leeg rijden omdat ik een behoorlijk lange tocht in gedachten had (die uiteindelijk nog langer uitviel ook).

Het levert in elk geval een prachtig plaatje op. Voor de verandering eens gemaakt met mijn Olympus camera overigens. Die gaat altijd nog mee in de camera-tas alhoewel ik ‘m niet veel gebruik. Met name omdat mijn Canon Cybershot gewoon super veelzijdig is en meer opties biedt.

Ik kwam hier onder andere een paar zilverreigers en putters tegen. Helaas waren de eerste te ver weg (later ook nog gezien bij de vogelkijkhut maar ook te ver weg) en de putters waren mij te snel af en vertrokken richting boomtop toen ik aan kwam fietsen.

STROOBOS

Bij Stroobos lag de stille getuige (en naar ik begrepen heb één van de oorzaken) van het faillisement te wachten op afbouw. Ze zijn inmiddels weer doorgestart, gelukkig maar.

Via Stroobos kun je een landweggetje (Sarabos) nemen richting Visvliet. Er staat aan het begin een bord dat aangeeft dat het een doodlopende weg is, maar dat klopt niet. Met de fiets kun je er in elk geval gewoon langs. Als je de weg volgt, kom je langs de molen bij Visvliet!

VISVLIET

De Hilmahuistermolen of kortweg de Hilmahuister is een poldermolen ten zuiden van het dorp Visvliet in de provincie Groningen, vrijwel op de grens met Friesland. De molen werd in 1868 gebouwd en staat pal ten noorden van de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en ten zuiden van de Lauwers. De molen deed nog tot voor enkele jaren terug dienst als gemaal, nadat de dieselmotor uit de molen is gehaald kan de molen alleen nog op vrijwillige basis de Hilmahuisterpolder bemalen (Wikipedia).

Je gaat met de fiets door een tunneltje, onder het spoor door, en direct uit de tunnel vandan heb ik deze foto gemaakt. Details van de molen zijn hier te vinden.

WESTERHORN

Bij Visvliet nog even langs de begraafplaats gegaan. De planning was richting Eibersburen terug te fietsen en vandaar via de Westerhorn – maar ik kwam dus terecht op de route langs de Friese Straatweg richting Grijpskerk. Die weg een stuk gevolgd tot de afslag Westerhorn en via de Westerhorn richting Eibersburen.

Ter hoogte van het Visvlieterdiep even een tussenstop gemaakt. Er is daar een kijkwand gemaakt en het diep is zodanig aangepast dat men hoopt dat de Otters er zich zullen vestigen en/of het als doorgangsroute gaan gebruiken. Bij de kijkwand is ook een picknickplaats. Die combinatie begrijp ik dan niet helemaal, zeker niet omdat mensen met de auto(!) daar heen rijden. – wat natuurlijk nooit de bedoeling is overigens, het lijkt mij nogal storend voor de vogels en eventuele otters. Maar ze (vissers) doen het wel zag ik.

VOGELHUT GAARKEUKEN

Richting Gaarkeuken gegaan en van ver zag ik al dat het bij de volghut een drukte van belang was, qua vogels dan. Dus besloot ik daar ook even te gaan kijken. Er waren behoorlijk wat verschillende soorten eenden, grauwe ganzen en rotganzen.

Vooral de rotganzen waren druk bezig met heen en weer vliegen! Lastig om vast te leggen op zo’n afstand maar ik heb toch maar een paar pogingen gewaagd. Voor deze vogelkijkhut heb je eigenlijk écht een andere camera/lens nodig maar zolang ze niet te veel bewegen lukt het nog wel.

Het brutale zwarte katje heb ik er niet aangetroffen vandaag. In deze vogelhut ben ik overigens nog nooit andere vogelkijkers tegengekomen. En dat terwijl er best veel te zien is, ook nu dus.

Even verderop, net voorbij Gaarkeuken, trof ik deze buizerd aan. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken en het viel mij op dat hij maar één poot leek te hebben. Toch knap dat zo’n dier daarmee gewoon verder kan kennelijk!

Verder gegaan via de Mokkenburgweg, door het tunneltje onder het spoor door, over het industrieterrein en weer naar huis. Alles bij elkaar een route van (volgens de fietsteller) ruim 46 kilometer. Dit wijkt zoals gewoonlijk een beetje af van Google Maps (zie route hier) omdat ik natuurlijk af en toe wat heen en weer fiets voor een mooie plek voor een foto. En ach, het is geen exacte wetenschap natuurlijk zo’n fietstellertje.

Alles bij elkaar een fantastische “lentedag” in Februari!

Voor de volledigheid nog even de route.

MEER FOTO’S
De foto’s zijn op willekeurige volgorde, klik op een afbeelding voor groter formaat.

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ‘s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

De Kollumerwaard, Lauwersmeergebied

Vandaag een flinke “fotofietstocht” gemaakt naar de Kollumerwaard in het Lauwersmeergebied. Een, achteraf gezien, licht overmoedig voornemen om op de fiets daar heen te gaan. Maar, aan de andere kant, het was een mooie fietsttocht!

Even buiten Noordhorn – veelbelovend weer!

De route ging van mijn woonplaats, Noordhorn, naar Niezijl, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, Dokkemer Nieuwe Zijlen, Kollumeroord, Kollumerwaard, richting Zoutkamp, Lauwerzijl, door Ruigezand, weer langs Kommerzijl richting Niehove, Noorderburen om tot slot na dik 50 kilometer weer te arriveren in Noordhorn.

In Niezijl, Kommerzijl, (langs) Pieterzijl en Munnekezijl weinig foto’s gemaakt. Immers, daar kom ik vaker. En ik wilde toch binnen een redelijk tijdsbestek de Kollumerwaard bereiken. Ook bij Warfstermolen slechts weinig gemaakt. Tussen Warfstermolen en Kollumerpomp viel mij op dat de boeren op sommige plaatsen al aan het oogsten zijn geslagen. Het droge weer heeft kennelijk ook zijn voordelen! Het graan lijkt overal behoorlijk oogstrijp te zijn.

KOLLUMERPOMP

Bij Kollumerpomp viel mij op dat het molentje er wel heel mooi bij stond. Dus ben ik de De Westermolen eens van dichterbij gaan bekijken. Er is daar een (nieuw) fietspad langs het water waardoor je er een mooi zicht op hebt.

In mijn kinder- en tienerjaren kwam ik vaak in Kollumerpomp en nooit was mij opgevallen, of heb ik zelfs maar geweten, dat er op die plaats een molen stond. De reden wordt duidelijk als de molendatabase er op nageslagen wordt: er was tot 1984 een boomgaard die de (niet in al te beste staat verkerende) molen aan het zicht onttrok. Na restauratie en kap van de bomen is de molen weer goed te zien.

Bij de molen trof ik ook deze zwanenfamilie. Ze waren niet gesteld op mijn aanwezigheid dus nam ik maar wat snel na het nemen van deze foto wat extra afstand.

Voorbij Kollumerpomp kun je, over de dijk heen, een afslag nemen richting de Kollumerwaard. Maar die afslag is niet aangegeven en ik heb ‘m gemist. Dus langs Dokkumer Nieuwe Zijlen gefietst. Dat is een kleine omweg. De eerste van nog een paar die ik heb genomen vandaag…

De Kollumerwaard kun je op twee manieren bereiken, ik koos er voor door Kollumeroord heen te fietsen. Een (bescheiden) natuurgebied. Net toen ik dat stukje natuurgebied uit fietste viel mijn oog op een reiger die zich heel slim had verscholen in het riet. De meeste fietsers gingen er gewoon aan voorbij. Een mooi gezicht zo en de reiger stoorde zich niet aan me.

KOLLUMERWAARD

De Kollumerwaard was voorheen een oefenterrein van Defensie. Het is nu een mooi natuurgebied in beheer bij Staatsbosbeheer. Ik nam na een kleine pauze de Wandelroute Vogelpad. Maar de Schotse Hooglanders waren het daar niet helemaal mee eens en versperden mij iets té veel de weg c.q. ik wilde ze niet te veel verstoren. Dus op gepaste afstand een serie foto’s gemaakt (later ook nog van een 2e groep). De paarden zaten áchter de kudde hooglanders dus daar kon ik geen goede foto’s van maken.

VOGELKIJKHUT ‘DE BAAK’

Na hier wat te hebben rondgelopen en foto’s te hebben gemaakt ging ik naar een ander deel van de Kollumerwaard, waar een vogelkijkhut is. Vanuit de Vogelkijkhut prachtig uitzicht alle kanten op: een stuk water waar vandaag in elk geval vier Grote Zilverreigers waren te zien (ik las op waarneming.nl dat er zeven zijn gezien vandaag in het gebied).

Helaas komt mijn camera eigenlijk net te kort om er echt indrukwekkende plaatjes van te maken, maar ik ben er toch redelijk tevreden mee.

De andere kant op kijkend, zag ik zwanen, met jongen, meerkoeten en eenden. De dieren hebben in dit gebied alle rust. Er was verder helemaal niemand in de wijde omtrek te bekennen. Toen ik later terug liep naar mijn fiets kwam er een ouder echtpaar aan om vogels te kijken.

Ook kon je vanuit de (mooie) kijkhut weer goed kijken naar een grote groep hooglanders. Richting fiets trof ik nog een Rietgors(?) aan. Een ‘vraagteken’ want door het tegenlicht kan ik ‘m niet zo goed identificeren. Het zou ook een rietzanger kunnen zijn maar ik denk het niet.

Uiteraard ook redelijk wat vlinders gezien maar minder dan ik had gehoopt. Het gebied is denk ik toch niet aantrekkelijk genoeg voor vlinders. Want, ik heb al een paar keer gelezen dat er meer vlinders dan ooit zijn de laatste tijd. Inclusief hele bijzondere. Dat is te danken aan het warme weer. In dit gebied trof ik er in elk geval niet zo veel aan.

Terug lopend naar de fiets nog weer een mooie reiger gezien, die, eveneens, niet erg schuw was. En waardoor ook van deze reiger een paar mooie foto’s gemaakt konden worden.

Weer op de fiets richting Zoutkamp. Ik volgde een fietspad waarvan werd aangegeven “richting Zoutkamp”. Het komt op ongeveer 3 kilometer afstand van Zoutkamp uit. Terwijl ik dit fietspad volgde zag ik in de lucht iets zweven.. “In de remmen!”. Het was een Zeearend!! Helaas geen geweldige foto, maar desondanks ben ik er wel bllij mee. Want hoe vaak zie je nu een Zeearend in Nederland?! Ik had geluk, ik kon twee foto’s schieten en toen was hij buiten bereik.

DROOGTE

Niet alleen de dieren hebben last van de droogte en de warmte. Onderweg richting Zoutkamp kwam ik deze ‘constructie’ tegen. Een boer die creatief water richting zijn land transporteert, zonder daarbij het verkeer ál te veel te hinderen.

ROUTE
De rest van de rit niet zoveel foto’s meer gemaakt. De route onderstaand (Google Maps) wijkt een klein beetje af van wat ik gefietst heb omdat Google Maps niet alle fietspaden kent. Alles bij elkaar ruim 50 kilometer afgelegd vandaag.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting.