Tag: zwanen

Kleine Karekiet, de Onlanden Groningen

De Onlanden: Blauwborst, Rietgors, Rootborsttapuit en Kleine Karekiet

De Onlanden bij Groningen is een natuurgebied vlak bij de stad Groningen met een mooie verscheidenheid aan bijzondere vogels, grote grazers en een uitkijktoren. Vorig jaar was ik er in juni geweest, op de scooter. Vandaag per fiets er heen gegaan. En het was absoluut een geslaagde fietstocht. Naast dat ik voor het eerst een blauwborst op de foto kon zetten zag ik er ook veel kleine karekieten, meerdere rietgorzen, rootborsttapuiten en natuurlijk ook ganzen en futen.

Aangezien ik af en toe de video-bewerking doe voor de online kerkdiensten van Baptistengemeente De Cirkel in Groningen en de schijven waarop de video-data wordt weggeschreven nog even terug moest brengen besloot ik het nuttige en het aangename te verenigen: een fietstocht via Groningen en vanuit de stad richting de Onlanden. De vorige keer was ik via de kant van Peize gekomen en de invalshoek die ik vandaag koos bleek een gouden greep qua tijdstip en stand van de zon.

Onderweg ook nog een paar plaatjes gemaakt “in de stad”, zie de gallerij hieronder. Gisteravond was ik overigens ook nog op pad geweest; even langs NAM Park “de Noorderriet” (zie foto’s onderaan). Maar aangezien er een tijd was afgesproken waarop ik bij de kerk de spullen zou afleveren kon ik niet te lang stoppen onderweg natuurlijk.

Blauwborst, de Onlanden

De eerste vogel die ik tegenkwam was gelijk al een die ik niet zo vaak tref: een rietgors. Om, nog geen 200 meter verder, een Blauwborst te treffen! Die had ik nooit eerder voor de camera gehad en de omstandigheden waren ook nog eens optimaal!

Terwijl ik foto’s maakte van de rietgors kwam er een jongetje van een jaar of 11 à 12 kijken wat ik gespot had. Hij bevestigde mijn vermoeden dat het een rietgors was, na met zijn verrekijker en vogelgids te controleren of mijn waarneming klopte. Hij wist mij ook te vertellen dat hij vlakbij ook drie geoorde futen had gezien. Die heb ik zelf niet waargenomen, die had ik helaas gemist.

Het verklaarde voor mij waarom ik even daarvoor een aantal mensen met camera’s met enorme lenzen, op statief, had zien kijken naar de kokmeeuwen (waar ik wel een foto van heb), wat mij enigzins verbaasde. De site van de vogelbescherming vertelde mij waarom: de geoorde fuut broedt vaak in het gezelschap van kokmeeuwen,… en ik maar denken dat een foto van een kokmeeuw die wat water drinkt leuk is, mis ik het meest ‘belangrijke’ 🙂 maar ik ben dan natuurlijk ook geen echte ‘vogelspotter, dat blijkt maar weer!

Via de Onlanden ben ik vervolgens richting het Leekstermeer gegaan. In de Onlanden had ik al een roodborsttapuit gezien maar kon ‘m niet echt goed op de foto krijgen. In de buurt van het Leekstermeer trof ik het: drie keer een roodborsttapuit, één keer en vrouwtje, twéé keer een mannetje, en alle drie keer kon ik er goed foto’s van maken!

De Onlanden en het gebied rond het Leekstermeer lopen nagenoeg in elkaar over. Via het Leekstermeer, waar het toch behoorlijk druk was en de ‘anderhalve-meter’ richtlijn door sommigen met voeten getreden werd helaas, ging ik richting Lettelbert en Enumatil om door ’t Faan weer terug te fietsen.

Door de regelmatige stops, om foto’s te maken, toch vierenhalf uur onderweg geweest, met, volgens Strava, ca. drie uur ‘beweegtijd’. Da’s dan ook wel weer heel nuttig natuurlijk!

De Onlanden, Groningen

Klik op een foto voor de vergroting. De route is hier te vinden. In totaal bijna 54 kilometer.

NAM Park De Noorderriet

Het NAM Park, De Noorderriet, bij Grijpskerk in de vroege avond. Helaas niet zo veel te zien deze keer maar wel veel te horen. De vogels gaan er flink te keer. Maar helaas is het er (wederom) vergeven van de muggen en dat maakt een bezoekje in de avond minder fijn. Desondanks ruim anderhalf uur rond gewandeld. Voor vertrek trof ik nog een merel aan (in de boomtop bij de buren) en een mij onbekende kat in onze tuin.

Reitdiepgebied: Kemphanen, Grutto’s en Tureluurs

Kemphanen in het Reitdiepgebied. Ik had ze, voorzover ik weet, nog nooit gezien.Vandaag kwam ik ze tegen, drie stuks maar liefst. En een aantal grutto’s, tureluurs, meerkoeten, massa’s zwanen en een exoot: een Emoe. Keurig achter een hek, dat wel.

De route ging vandaag eigenlijk zonder echt plan, uiteindelijk door het Reitdiep-gebied. Na het werk besloot ik een stukje te gaan fietsen en gaande de route koos ik voor ‘richting Adorp’. Daar was ik nog nooit op de fiets geweest en ben er ook niet gekomen uiteindelijk. Want, ik zag een afslag en het gebied zag er leuk en interessant uit. Dat bleek nog leuker dan ik dacht; eerst was ik bij Wierum even naar de Wierdebegraafplaats gereden. Niets bijzonders te zien, behalve de Emoe naast de begraafplaats. Terug richting Wierumerschouw, waar ik richting Adorp zou gaan maar dus toch koost voor iets anders: richting Garnwerd.

(Tureluur)

Rond de hoogte van Oostum fietsend op de Hekkumerweg trof ik een stukje natuurgebied aan, met ontzettend veel zwanen, kieviten, meerkoeten en ook dus de Kemphanen, Gruttos en Tureluurs. Toen ik de foto’s maakte van de Kemphanen wist ik niet wat ik fotografeerde en zoeken op internet (image search, vogelgids) leverde niets op. Totdat mij te binnen schoot dat waarneming.nl op basis van foto’s van waarnemingen herkenning kan doen. En daar kwam uit, met 100% zekerheid, “kemphaan”.

Wat ik extra leuk vond is dat bij de vogeltelling in 2019 (volgens rapportage hier te vinden) er helemaal geen kemphanen in dit gebied waren. Dus da’s best goed nieuws eigenlijk! Misschien waren ze op doortocht. Hoe het ook zij, voor mij een hartstikke leuke uitkomst van de speurtocht naar deze vogel.

Langs Hekkum en het Reitdiep verder gefietst naar Garnwerd. Het is er een prachtige omgeving.

De structuur van het landschap is grotendeels intact. Het Reitdiep werd gespaard voor ingrijpende ruilverkaveling, waardoor kronkelende wegen en waterlopen het beeld bepalen. De strijd van de mens tegen het water is af te lezen in het landschap met z’n talloze wierdedorpen, dijken, sluizen en kolken. Het Reitdiep is het oudste cultuurgebied van Nederland. In de vroege Middeleeuwen was het één van de welvarendste, en meest dichtbevolkte regio’s van West Europa. Groninger Landschap.

Best apart eigenlijk. Een van de meest dichtbevolkte regio’s van West Europa? Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Het is er nu nauwelijks ‘bevolkt’ te noemen. Afgezien van wat fietsers, wandelaars en her en der een boerderij of een paar huisjes.

Het was er wel dichtbevolkt met Zwanen!

Via Garnwerd ging ik terug richting Den Ham en weer naar huis via een (stuk van een) route die we recent ook hadden gefietst. De Beswerdpolder is op dit moment nog niet op zijn mooist, vind ik. Maar desondanks zeer de moeite waard lekker doorheen te fietsen. Op zo’n doordeweekse donderdag is het ook relatief rustig op de fietspaden al merk je wel dat vanwege de corona-crisis er kennelijk veel mensen zijn die meer tijd om handen hebben. En er dus op uit gaan.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

ROUTE
De route is terug te vinden via Strava. Woon je in (de stad) Groningen en zoek je eens een keer een leuke fietstocht, dan kan ik dit gebied zeker aanraden.

Beswerdpolder – Rietzanger, Kieviten, Boerenzwaluwen

Rietzangers, Kieviten, Boerenzwaluwen, Boeren aan het oogsten, Zwanen met inmiddels flink grote kuikens, Schapen, Paarden, Koeien, Reigers.. de Beswerdpolder heeft het allemaal. Het was weer tijd om te ‘Fotofietsen’ gisteren!

Na gisteren zeer vroeg te zijn opgestaand en een mooie serie foto’s gemaakt te hebben van de opkomende zon besloot ik vervolgens de fiets te pakken om een mooie lange fietstocht te maken. Helaas was de Strava-app gecrasht(!) onderweg en had ik dus geen route die automatisch opgeslagen is. Die heb ik met Google Maps gereconstrueerd.

De Beswerdpolder

Een tocht die niet bepaald gepland was. Gewoon de fiets pakken en “kijken waar we langs gaan”. Ik begon richting de Beswerdpolder, een prachtig mooi gebiedje waar ik wel vaker kom, en ging vervolgens richting Garnwerd om uiteindelijk terecht te komen bij Schouwerzijl.

In de Beswerdpolder werd ik getrakteerd op een paar prachtige boerenzwaluwen en in het riet zag ik nog een rietzanger (foto boven) zitten. Die trok zich van mij weinig aan en bleef lekker zitten. Dus alle gelegenheid om ‘m op de foto te zetten. In eerste instantie dacht ik dat het een karekiet was, maar na wat zoeken op Google bleek mij toch dat het om een rietzanger moest gaan. ‘k Ben nu eenmaal geen vogelaar hè, dus tja, .. “Google is your friend” in dit soort situaties.

Oogstijd

De boeren zijn weer druk met oogsten, inzaaien en het land klaar maken voor de winter. Overal zag je de tractoren op het land. Ik vind dat een mooi gezicht en mag er ook graag af en toe een plaatje van maken.

Vervolgens langs Rodehaan, Saaksum, ‘onder Oldehove door’ en weer naar Noordhorn. Waar ik weer tractoren tegen kwam, maar wel van een paar decennia geleden! Het model waar ik zelf in mijn tienerjaren ook wel op gereden heb en tóen waren ze al oud, .. dat zegt genoeg denk ik.

Fietsroute

Fietsroute Schouwerzijl

De route is zoals gezegd ‘gereconstrueerd’ en besloeg ca. 35 km.
Klik hier voor de route op Google Maps.

Foto’s Beswerdpolder en Schouwerzijl

Klik op één van de foto’s voor groot formaat.

Gaarkeuken en Nieuwklap – langs het water

Twee fietstochten langs het water: één ritje richting Gaarkeuken en een ritje via Aduard richting Nieuwklap en vervolgens richting Den Horn, langs het Aduarderdiep.

Als er één ding is waar ik altijd weinig trek in heb is dat ‘om een boodschap’ ergens heen fietsen. Niets aan. Aangezien ik gisteren vroeg op was en naar Zuidhorn moest (en vervolgens terugreis even langs mijn ouders om wat te regelen) besloot ik een ritje te maken via Mokkenburg, Gaarkeuken en dan terug over Zuidhorn. Uiteindelijk toch weer een ‘rondje’ van ruim 16 kilometer, voornamelijk langs het van Starkenborghkanaal.

Een niet zo heel bijzondere route, maar wel lekker voor de beweging en er was genoeg te zien. De dierenwereld was ook al weer vroeg wakker en de zon en het heldere weer waren perfect voor foto’s maken (zie onder).

Bij mijn ouders nog een aantal foto’s gemaakt van de koolmezen in hun tuin. Er komen daar allerlei vogels: mussen, koolmezen, lijsters, roodborstjes en zelfs spechten. Ook zien ze daar om het huis met regelmaat Heggenmussen – een veel voorkomende soort maar je ziet ze eigenlijk nooit.

Vink (vrouwtje) bij Nieuwbrug

Het tweede ritje maakte ik vandaag. Qua weer had ik mij iets vergist: het was kouder dan ik had gedacht en het waaide behoorlijk. Eigenlijk was dit een ritje waar ik van te voren niet zo over nagedacht had, meer een beetje onder het motto “ik zie wel even waar ik langs ga”. Waarbij ik er bewust voor koos eerst maar eens een flink stuk tégen de wind in te fietsen.

Ik ging richting Oldehove en sloeg af om via de Jensemaweg naar Den Ham te rijden. Deze weg was ik nooit eerder langs gefietst – altijd leuk om zo dicht bij huis nog eens “iets nieuws te ontdekken”. Mooi rustig landweggetje en zo had ik een eerste, flink, stuk met stevige tegen- en zijwind gehad.

Via Den Ham richting Aduard om daar langs het Aduarderdiep richting Nieuwklap te gaan. Bij Aduard is de oude brug afgesloten maar de nieuwe bij het Aduarder Voorwerk is dichtbij… die lijkt trouwens als twee druppels water op de nieuwe brug bij Zuidhorn. Ik heb van de bouw/plaatsing van die brug indertijd nog een uitgebreid verslag gemaakt, klik hier.

NIEUWBRUG
Via Nieuwklap wederom langs het Aduarderdiep om uit te komen bij Nieuwbrug. Eigenlijk zat ik wat te kijken naar de woonboten daar toen ik plotseling een groep ‘bijzondere vogels’ (dat wil zeggen met name vanwege het aantal) waarnam: vinken en koolmezen. Tegenover één van de woonboten waren allemaal nestkastjes en voervoorzieningen gemaakt.

Ik stopte en maakte een paar foto’s toen de bewoonster van de woonboot een gesprekje met mij begon. Zij bleek die kastjes en voervoorzieningen te hebben gemaakt voor de vogels. Ze vertelde mij dat er regelmatig ook bijzondere vogels komen zoals de Bonte Specht en allerlei andere soorten. Een prachtig gezicht al die vogels! En ook voor het eerst (zie boven) dat ik een vrouwelijk Vinkje op de foto kon zetten.

Verder richting Den Horn om vervolgens naar Zuidhorn door te gaan richting huis. Op die route kwam ik nog een groot aantal knobbelzwanen tegen (zie foto’s hier onder).

Toch ook weer een route van ruim 26 kilometer waarmee het totaal dit weekend toch nog op ruim 42 kilometer is gekomen.

Foto’s Van Starkenborghkanaal

Foto’s Aduarderdiep

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (zeg maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ’t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ’t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat