Tag: reflectie

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Zonsopkomst op een mistige Zaterdagochtend

Zonsopkomst is voor fotoliefhebbers natuurlijk altijd leuk. Doe daar een flinke portie ochtendnevel bij én foto’s maken langs de waterkant en wat je krijgt is een serie, in mijn ogen, hele leuke foto’s!

Zaterdagmorgen vroeg opgestaan omdat één van de dochters afreisde naar Italië. Ik moest haar (op) weg brengen dus zat ik al zéér vroeg in de auto. Omdat ik hoopte op wat mooie plaatjes zodra de zon opkwam de camera meegenomen. Bij Stroobos, Gaarkeuken en tussen Gaarkeuken en Zuidhorn slaagde ik er in bijgaande foto’s te maken.

Ik was niet de enige die vroeg opgestaan was. Bij Gaarkeuken waren de eerste vissers al weer actief. Hoewel ik van een afstandje om toestemming vroeg, hoorden ze me niet (goed), dus maar brutaal geweest en afgedrukt. Ze zijn immers niet herkenbaar en het was -in mijn ogen- een prachtig plaatje.

De foto’s zijn uit de hand geschoten met mijn Sony Cybershot.

Foto’s Zonsopkomst

Klik op een afbeelding voor groot formaat.

Suikerfabriek Groningen en Hoogkerk in de Avonduren

De oude suikerfabriek in Groningen is een dankbaar onderwerp voor fotografen. Gisteren moest ik even wat afleveren in Groningen en terugreis ging ik langs de oude suikerfabriek in Groningen. Maar ook langs de “nieuwe” suikerfabriek in Hoogkerk, vlak bij Groningen.

Voor de aardigheid ook een foto (boven) gemaakt met mijn smartphone. In zo’n situatie zie je pas goed het verschil tussen een ‘echte’ camera en een smartphone. Die trekt dit niet echt, alhoewel het natuurlijk voor een sfeerplaatje voor Instragram of Facebook (net) wel voldoende is.

Een paar jaar geleden al weer ben ik overigens in de oude suikerfabriek geweest tijdens een manifestatie  van Noorderlicht (klik hier). En we zijn er ook een keer geweest om foto’s te maken voor dochter Mirjam’s 2e EP (zie hierboven). Uiteraard met daglicht en een béétje “illegaal” want we hadden helemaal geen toestemming gevraagd (naar mij later bleek hoorde je namelijk te vragen of je daar shoots mocht doen?).

Klik op één van onderstaande foto’s voor groot formaat

Bloedhete zondagmiddag in het Hogeland

Vrouw’s advies om toch vooral ’s avonds te gaan fietsen in plaats van in de middag sloeg ik in de wind; immers: dat zou wel meevallen. Zeker met een beetje wind, op de fiets, petje op tegen de zon.. wie döt mie wat?

Temperatuur Zondagmiddag 25 augustus 2019

Met een maximum van 31 graden en nauwelijks wind was het achteraf toch beter geweest het advies van de echtgenote op te volgen.

Het doel was echter een lange tocht te maken en dat kan ’s avonds minder goed omdat het al weer vroeger donker wordt. Dan kan je geen foto’s meer maken immers. Gaandeweg besloot ik de geplande tocht iets in te korten (toch wel..) en reed vervolgens verkeerd waardoor de route helemaal anders werd dan gepland.

Route Groninger Hogeland
Route Groninger Hogeland – Strava

Maar ondanks de temperatuur, materiaalpech (zadel) en de afwijkende route was het een mooie tocht van ruim 35 kilometer door het Groninger Hogeland. Niet veel foto’s. Want ook de dierenwereld was verstandig en liet zich weinig zien en de dieren die je wel zag waren weinig actief.

Zonnebloemen

Voorbij het gehucht 2e Nijhoezen zag ik een afslag, een fietspad, dat mij nooit eerder opgevallen was; het “Wehesterzandpad”, richting Warfhuizen en Wehe-den Hoorn.

Altijd in voor een nieuwe route ben ik daar langs gefietst (wat er overigens toe leidde dat ik nog verder van de eerder geplande route afraakte).

Langs het pad, en ook langs veel andere weilanden, viel me in die regio op dat veel boeren een strook langs het land hebben waar ze bloemen inzaaien kennelijk. Waaronder heel veel zonnebloemen. Mooi gezicht. En, naar ik aanneem, bedoeld voor de insecten en vogels. Compliment aan de boeren daar!

Verder de route, toen ik eenmaal Wehe-den Hoorn had bereikt, maar langs wat bekendere wegen vervolgd want het was inderdaad waar wat De Vrouw had gezegd; het was gewoon té warm op de fiets. Waar overigens heel veel wielrenners geen last van leken te hebben. Af en toe leek het wel alsof het peloton van de Tour de France langs kwam, zó veel wielrenners kwam ik tegen!

Foto’s Hogeland

(klik op foto voor groot formaat)

Kerst – Dickens en Sneeuw

We gaan weer richting Kerst. En hoewel de weersvoorspellers zeggen dat het geen witte kerst gaat worden, was het vandaag een witte wereld om ons heen. Dus natuurlijk wel even met de camera naar buiten. Gisteravond, tijdens “Munnekezijl in Dickenssfeer” was er geen sneeuw, maar desondanks een leuk evenement waar ik ook even wat plaatjes gemaakt heb. Wel lastig, ’s avonds en met “bewegende doelen”.

Dickensfestijnen zijn populair. En het heeft zeker iets qua sfeer. Ik hoop dat het toch wel beperkt blijf en niet alle dorpen en steden dit na gaan doen. In elk geval hadden ze het in Munnekezijl wel heel leuk gedaan. Het hele dorp leek er wel een paar eeuwen terug in de tijd!

NOORDHORN IN DE SNEEUW

Als het sneeuwt moet je daar natuurlijk plaatjes van maken — zoals gezegd er dus op uit met de camera. Even een wandeling door het dorp, langs het ‘hertenkampje’. De brandgans vond mij wat vervelend kennelijk want hij, of zij, liet luidkeels de afkeuring blijken. Toch gelukt er een paar plaatjes van te maken, net als de eenden die het duidelijk wat koud hadden. De meeste zaten op de weg en in het gras. Toch waren er een paar die het water opzochten. Wat een mooi plaatje opleverde.