Tag: groningen

De Onlanden – Roodborsttapuit, Kleine Karekiet en Vlinders

De Onlanden tussen Peize en Groningen is een populair gebied bij onder andere wandelaars en fietsers maar natuurlijk ook fotografen. Ik wilde met eigen ogen daar graag gaan zien of het inderdaad zo mooi is als dat ik op veel foto’s had gezien.

Het (natuur)gebied bestaat nog niet eens zo lang, van Wikipedia:

De plannen voor De Onlanden zijn een uitvloeisel van de wateroverlast die een groot deel van Nederland in 1998 trof en die leidde tot acute bedreiging van enkele stadwijken van de stad Groningen. In 2001 presenteerde de zogenaamde stuurgroep Water 2000+ een plan om grote gebieden in Groningen en Noord-Drenthe (ongeveer 3.000 hectare in de kop van Drenthe) aan te wijzen als waterbergingsgebied. Dit leidde tot de plannen zoals deze in de herinrichting Peize gestalte kregen. In het plan werden vele dijken aangelegd en daarnaast waterwegen, bruggen, autowegen en fietspaden aangepast.

OP DE SCOOTER
Omdat dit weekend de auto was uitgeleend aan één van de dochters, haar scooter bij ons in de schuur stond én omdat ik het net iets té ver vond om te fietsen (zeker na de rit van gisteren) ben ik op de scooter er heen gereden.

Eigenlijk is dat van één kant wel jammer want onderweg zag ik natuurlijk ook veel wat ik graag op de foto had willen zetten maar om nu steeds te stoppen voor elke reiger, zwaan of putter die ik onderweg zie,.. tja, dan bereik je de Onlanden natuurlijk nooit! 🙂

Maar anderzijds is er niks zo leuk als scooter rijden (vind ik). In mijn jeugd was ik al behoorlijk verslingerd aan toeren met mijn bromfiets en de huidige scooters zijn perfecte dingetjes om lekker te rijden; wendbaar, snel en je kan op plaatsen komen waar je met de auto niet kunt komen…

Terugreis ben ik door het gebied rondom het Leekstermeer gereden dat verbonden is aan de Onlanden. Heenreis had ik voor een meer ‘zekere’ route gekozen, via Hoogkerk richting Peizermade. Zo kwam ik terugreis ook nog weer eens door Roderwolde, waar ik de Woldzigt Molen en de kerk (weer) op de foto heb gezet.

DE ONLANDEN
Regelmatig zie ik prachtige foto’s voorbij komen van het gebied en soms van de natuur (dieren) die er leven. Helaas ook vaak foto’s waar de nabewerking van af spat waardoor je geen realistisch beeld krijgt. Ik ben niet tegen nabewerken, begrijp me goed, maar je kan ook overdrijven,…

Het was een beetje lastig te vinden (op de scooter geen navigatie, dus af en toe stoppen om op google maps te kijken) maar uiteindelijk reed ik de Onlanden in vanaf de Zanddijk (Peizerwold) en na wat rondrijden kreeg ik de uitkijktoren in het vizier. Dus dat als ‘stip op de horizon’ vastgehouden en heen gereden.

Lopend vanaf de (fiets)parkeerplaats naar de uitkijktoren werd ik al getrakteerd op een aantal prachtige vogels en vlinders. De meeste mensen stappen stevig door richting de toren, ik heb over het zandpad héén en terug vele malen langer gedaan dan het beklimmen van de toren zelf. Want er is veel, héél veel, te zien.

Zoals deze (naar ik meen) Waterpieper. Wel vreemd dat ik ‘m aantrof, en even verderop nog een. Want volgens de vogelbescherming leven ze in de zomer boven de boomgrens (dus véél noordelijker, ergens boven in Noorwegen e.d.).

[update] Inmiddels weet ik dat bovenstaande foto een vrouwtjes Roodborsttapuit is (één van de beheerders van Waarneming.nl liet mij dit weten, waarvoor dank!).

Ook veel vlinders daar, waaronder dit Bruine Zandoogje. Een vlinder die op de rode lijst staat maar op dit moment ‘niet bedreigd’ is volgens de Vlinderstichting. Ik heb er zeker een tiental gezien daar.

Vanuit de uitkijktoren kijk je, met helder weer, behoorlijk ver. Natuurlijk is de Stad (Groningen) ook prominent zichtbaar. Sowieso is er veel bebouwing zichtbaar, waar je ook heen kijkt. Inclusief stroommasten e.d. maar goed, het was van oorsprong dan ook geen natuurgebied.

ROODBORSTTAPUIT

Teruglopend naar de scooter zag ik op de parkeerplek opeens een vogeltje landen op een container die daar stond, die ik nog nooit eerder had gezien: een roodborsttapuit. Snel een paar foto’s gemaakt. Terwijl ik nog even stond te kijken naar de vlinders en wat kleine karekieten (zie ook de foto’s) zag ik dat het vogeltje besloot richting de bosjes “vlak voor mijn neus” te vliegen. Daar bleef het zeker een minuut of 3 à 4 lekker zitten. Rondkijkend, roepend. Ondertussen bewoog ik zo weinig mogelijk uiteraard en maakte een serie foto’s waar ik echt ongelofelijk blij mee ben (zie boven voor één er van).

Na nog wat foto’s te hebben gemaakt besloot ik, zoals gemeld via onder andere Roderwolde, terug te rijden naar huis. Wat rest zijn de foto’s en de vraag: zijn de Onlanden nu écht zo mooi? Ja. Het is er zeker mooi en ik trof er vogels en vlinders aan die je anders niet snel ziet. Anderzijds lijkt het qua beheer (vegetatie e.d.) op veel andere gebieden in Nederland maar toch heb ik er dus ook weer dieren (vogels, vlinders) aangetroffen die ik elders niet eerder heb gezien (hoewel ze vast ook voorkomen in de Kollumerwaard e.d.). Als je hoge verwachtingen hebt van het gebied door de ‘gepimpte’ foto’s, dan moet ik je helaas teleurstellen. Zo ziet Nederland er simpelweg niet uit.

FOTO’S
(Klik op een foto voor groot formaat)

 

 

 

Menkemaborg, Uithuizen

Groningen kent een aantal schitterende ‘borgen’ (Kastelen), waaronder de Fraeylemaborg in Slochteren, Borg Verhildersum en natuurlijk de Menkemaborg in Uithuizen.

DAG VAN HET KASTEEL
Een prachtig pinksterweekend was het, in tegenstelling tot de eerdere verwachtingen. De organisatoren van de (landelijke) Dag van het Kasteel, elk jaar op de 2e pinksterdag, zullen vast héél tevreden zijn geweest! Ook de Menkemaborg doet mee aan de dag van het kasteel. Daarom vandaag een bezoek gebracht aan de Menkemaborg. De Borg en tuinen zagen er prachtig uit, we hebben er van genoten.

Er valt heel veel over de borg te vertellen maar daarvoor kun je natuurlijk het beste de website van de Menkemaborg even raadplegen.

VLINDERS IN DE TUIN

Voor we vertrokken, en ik even bezig was met de navigatie instellen, zag ik op en rond de oprit allemaal Atalana vlinders (ook wel Admiraalvlinder genoemd). Snel nog even een paar foto’s gemaakt! Ook vloog er nog een ander insect tussen waarvan ik de herkomst niet zo snel kon achterhalen maar het was een mooi gezicht hoe het met z’n lange tong de nectar uit de bloemen haalde.

MENKEMABORG
Vervolgens via de ‘meest snelle route’ naar Uithuizen. Terugweg hebben we een toeristische route genomen, onder andere langs Schouwerzijl en wat (andere) mooie dorpjes en plekjes.

Het was druk op de Menkemaborg, maar voor ons als bezoekers net niet té druk. Voor het personeel van het restaurant was het wel enorm afzien – de mensen liepen af en aan; tafeltjes waren nog niet vrij of er zaten al weer mensen. Desondanks bleven ze vriendelijk en gastvrij.

Onderstaand de foto’s, ik heb ze indiverse categorieën ingedeeld. Klik op een foto voor groot formaat.

REENACTING
Net als op veel andere locaties waren hier ook reenactors actief. Ze waren in het theehuis, in het huis zelf, op het plein aan het dansen. Erg leuk. En natuurlijk wilden heel veel mensen met ze op de foto. Zelf zal ik dat niet (zo snel) doen. Leuker vind ik het om ze gewoon op de foto te zetten als ze bezig zijn (zie ook verder).

INTERIEUR
Het interieur van de borg is zoals het was in de 18e eeuw, het geeft een beeld van het leven van de Groningse jonkers uit die tijd.

TUINEN
De tuin van de Menkemaborg bestaat uit verschillende delen; mooie (sier)tuin, kruiden-/groente-tuin en er is een fruitboomgaard.

EXTERIEUR
Natuurlijk is de borg zelf ook een absoluut plaatje. De historie van de borg, de verschillende verbouwingen. Je ziet het terug in het gebouw en alles er om heen. Wat ik ook weer leuk vond natuurlijk is de dieren die je aantreft. Bijzonder is ook uiteraard de reigerkolonie die in de bomen zit.

Meer informatie over openingstijden, entree, e.d. op de website van de Menkemaborg.
Zie: http://www.menkemaborg.nl/

 

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (ze maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ‘t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ‘t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

De Bloedmaan of ‘Wolfmaan’ – Volledige maansverduistering

Wie vanochtend na een uur of half 7 opstond heeft het (grotendeels) gemist: de “Superbloedmaan”, “Wolfmaan” oftewel: een volledige maansverduistering. Maar wel een spectaculaire. Het beloofde helder weer te worden, de avond tevoren was het ook al een prachtige heldere volle maan. Dus de wekker gezet op 05:00 om op tijd het verschijnsel vast te kunnen leggen.

Afgezien van een enkele krantenbezorger en hele vroege forens, was er nog niemand op de straten van Noordhorn te bekennen. Ik kan het de inwoners van ons dorp ook totaal niet kwalijk nemen dat ze lekker in hun warme bed bleven want het was koud: -6C. Maar ze hebben wel wat gemist! In onze eigen straat had ik te veel last van het licht van de lantaarnpalen en kreeg ik de foto’s niet mooi scherp.

Dus besloot ik ter hoogte van de begraafplaats aan de Noorderweg een poging te wagen maar ook daar kreeg ik de foto’s niet zoals ik wilde hebben. Dus verder gewandeld over de Noorderweg richting Oldehove om net iets buiten het dorp in de volslagen duisternis mijn foto’s te maken.

De foto’s zijn gemaakt met mijn Sony Cybershot – en ondanks het feit dat dit echt een hele goede camera is, in mijn beleving, had ook deze het er best wel moeilijk mee. Aangezien het aardedonker was waar ik dus uiteindelijk mijn foto’s nam ik ze op één van de beschikbare voorgeprogrammeerde instellingen: “Vuurwerk” was na enig experimenteren een werkbare.

De camera had het er dus wel lastig mee maar op statief en met de zelfontspanner (zodat ik geen verstoring veroorzaakte) lukte het uiteindelijk toch. Ook nog eens tijdens het hoogtepunt van de verduistering, tussen 06:00 – 06:15. Whats App begon af te gaan net terwijl ik zo’n beetje klaar was: neef Xander (die had ik kunnen zien aankomen uiteraard) was ook aan het foto’s maken. En we waren natuurlijk niet de enige in het land.

In het Noorden had je goed zicht, dat bewijzen de foto’s op de site van Het Dagblad van het Noorden en Instagram wel. Waarbij mij wel opvalt dat er op met name Instagram veel “getructe” foto’s verschenen. Dat vind ik dan persoonlijk wel weer wat minder. De waarheid is mooi genoeg!

EERDERE BLOEDMAAN
Eerder al was ik, in januari vorig jaar voor de “Blue Moon” en in juli voor de vorige ‘bloedmaan‘ (in Park Lauwersmeer) er op uit getrokken. Maar de serie van vanochtend zijn toch, naar mijn mening, de mooiste geworden. Al was de ‘shoot’ in Lauwersmeer natuurlijk ook gewoon een hele leuke happening!

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting

Winterwelvaart Groningen 2018

Winterwelvaart in Groningen is een jaarlijks terugkerend festijn met prachtig verlichte schepen die via verschillende havenplaatsen richting Groningen varen. In de Hoge der A en Lage der A (twee kanalen) liggen ze dan drie dagen aangemeerd. Naast de schepen zijn er allerlei marktkramen waar je leuke dingen kunt kopen of wat lekkers kunt halen.

Volle Maan, Noordhorn

Twee jaar geleden ging ik ook heen (zie hier het verslag). Maar het was niet erg mooi of helder weer en dat zie je in de foto’s terug. Ik verheugde me dus op een herkansing maar de weersvoorspelling was wederom niet goed.

Vanavond, vlak voor het eten, attendeerde De Vrouw mij er op dat er een prachtige volle maan stond. En warempel, het was mooi helder weer! Als je de maan zó op de foto kunt krijgen moet het met de schepen ook wel lukken dacht ik. Dus een app’je gestuurd naar neef Xander of hij zin had om mee te gaan en een uurtje later zaten we in de auto op weg naar Groningen. Zijn foto’s zijn op zijn eigen site te vinden.

Eén van de mooiste schepen was, volgens een schipper die geïnterviewd werd op RTV Noord deze week, de “Jantje”. Toen ik die tegenkwam daar natuurlijk dan ook een plaatje van gemaakt!

MARKTKRAMEN
De markt mag géén kerstmarkt heten. En dat is het ook absoluut niet. Wel zijn er zoals gezegd veel stands. En de standhouders werkten erg mee met ons. We hadden niet voor niets het statief meegenomen, ze hielden spontaan dingen voor ons stil, zoals de draaiende “braadschotel” zodat we er een mooi plaat van konden maken.

Dit meisje vond het ook prima dat ik een foto maakte (want gewoontegetrouw vraag ik in dit soort situaties eventjes of het oké is als ik een foto maak). Prachtige stand!

MEER FOTO’S
Onderstaand de volledige serie foto’s. Ik heb nagenoeg geen nabewerking gedaan (behalve wat ‘rechtzetten’ en soms iets meer exposure of iets minder schaduw).