Tag: groningen

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Putter, Noordhorn

Puttertjes (distelvinken) in de tuin

Logerkat Saar is een hele goede vogelspotter. Afgelopen vrijdag attendeerde de kat, terwijl ze plat tegen het raam gedrukt zat, mij op een puttertje (distelvink) in de achtertuin. Vandaag, Koningsdag, zag ik de putters weer. Nu met z’n tweeën en ze bleven lang om ons huis hangen; naast het huis, in de voortuin, en ook te zien vanuit de achtertuin terwijl ze in de bomen van onze achterburen zaten.

Eerder had ik ook al eens puttertjes op de foto kunnen krijgen maar zo mooi als dat het vandaag lukte, nota bene in onze eigen tuin, is me nooit eerder overkomen. Zo krijgt Koningsdag toch écht een feestelijk tintje ondanks dat we het verder allemaal sober vieren in Nederland.

Als ik een, voor mij, bijzondere waarneming doe van een vogel of ander dier(tje) dan meldt ik die overigens ook altijd op waarneming.nl. Mijn waarnemingen zijn via deze link te vinden (inclusief foto’s).

Bijna te mooi om waar te zijn, maar de foto’s bewijzen het 🙂 Het puttertje in het gras was vrijdag gefotografeerd, door het keukenraam heen en ’s morgens heel vroeg. Door het raam is de foto iets minder scherp dan gehoopt. De andere foto’s zijn vandaag, met koningsdag, gemaakt terwijl ik relatief dichtbij kon komen.

Reitdiepgebied: Kemphanen, Grutto’s en Tureluurs

Kemphanen in het Reitdiepgebied. Ik had ze, voorzover ik weet, nog nooit gezien.Vandaag kwam ik ze tegen, drie stuks maar liefst. En een aantal grutto’s, tureluurs, meerkoeten, massa’s zwanen en een exoot: een Emoe. Keurig achter een hek, dat wel.

De route ging vandaag eigenlijk zonder echt plan, uiteindelijk door het Reitdiep-gebied. Na het werk besloot ik een stukje te gaan fietsen en gaande de route koos ik voor ‘richting Adorp’. Daar was ik nog nooit op de fiets geweest en ben er ook niet gekomen uiteindelijk. Want, ik zag een afslag en het gebied zag er leuk en interessant uit. Dat bleek nog leuker dan ik dacht; eerst was ik bij Wierum even naar de Wierdebegraafplaats gereden. Niets bijzonders te zien, behalve de Emoe naast de begraafplaats. Terug richting Wierumerschouw, waar ik richting Adorp zou gaan maar dus toch koost voor iets anders: richting Garnwerd.

(Tureluur)

Rond de hoogte van Oostum fietsend op de Hekkumerweg trof ik een stukje natuurgebied aan, met ontzettend veel zwanen, kieviten, meerkoeten en ook dus de Kemphanen, Gruttos en Tureluurs. Toen ik de foto’s maakte van de Kemphanen wist ik niet wat ik fotografeerde en zoeken op internet (image search, vogelgids) leverde niets op. Totdat mij te binnen schoot dat waarneming.nl op basis van foto’s van waarnemingen herkenning kan doen. En daar kwam uit, met 100% zekerheid, “kemphaan”.

Wat ik extra leuk vond is dat bij de vogeltelling in 2019 (volgens rapportage hier te vinden) er helemaal geen kemphanen in dit gebied waren. Dus da’s best goed nieuws eigenlijk! Misschien waren ze op doortocht. Hoe het ook zij, voor mij een hartstikke leuke uitkomst van de speurtocht naar deze vogel.

Langs Hekkum en het Reitdiep verder gefietst naar Garnwerd. Het is er een prachtige omgeving.

De structuur van het landschap is grotendeels intact. Het Reitdiep werd gespaard voor ingrijpende ruilverkaveling, waardoor kronkelende wegen en waterlopen het beeld bepalen. De strijd van de mens tegen het water is af te lezen in het landschap met z’n talloze wierdedorpen, dijken, sluizen en kolken. Het Reitdiep is het oudste cultuurgebied van Nederland. In de vroege Middeleeuwen was het één van de welvarendste, en meest dichtbevolkte regio’s van West Europa. Groninger Landschap.

Best apart eigenlijk. Een van de meest dichtbevolkte regio’s van West Europa? Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Het is er nu nauwelijks ‘bevolkt’ te noemen. Afgezien van wat fietsers, wandelaars en her en der een boerderij of een paar huisjes.

Het was er wel dichtbevolkt met Zwanen!

Via Garnwerd ging ik terug richting Den Ham en weer naar huis via een (stuk van een) route die we recent ook hadden gefietst. De Beswerdpolder is op dit moment nog niet op zijn mooist, vind ik. Maar desondanks zeer de moeite waard lekker doorheen te fietsen. Op zo’n doordeweekse donderdag is het ook relatief rustig op de fietspaden al merk je wel dat vanwege de corona-crisis er kennelijk veel mensen zijn die meer tijd om handen hebben. En er dus op uit gaan.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

ROUTE
De route is terug te vinden via Strava. Woon je in (de stad) Groningen en zoek je eens een keer een leuke fietstocht, dan kan ik dit gebied zeker aanraden.

Kerk Fransum

De Lente in de Bol! Het Middag-Humsterland (Westerkwartier)

Bang voor honden ben ik niet. Ben er mee opgegroeid en weet hoe ik met honden om moet gaan. Maar soms fiets ik toch een stukje terug (zoals je op de kaart kunt zien) als een ‘boerderijhond’ al terwijl je nog op grote afstand bent behoorlijk agressief tekeer gaat en het hekje maar nauwelijks hoger is dan ‘m. Dan ga ik het er niet op wagen om door te fietsen… Ik was niet van plan mijn eerste fietstocht dit jaar te laten mislukken door een ongewenste confrontatie.

Want na drie maanden niet te hebben gefietst was ik blij dat het eindelijk weer geschikt weer was om eens lekker aan de zwerf te gaan door het gebied ‘middag-humsterland’.

Zonder echt doel besloot ik dus de bandjes weer op spanning te brengen en, nadat vanochtend éérst de rozen gesnoeid waren in de tuin, op pad te gaan met fiets en camera. Veel foto’s heb ik deze keer verhoudingsgewijs niet gemaakt maar wel lekker genoten van het mooie weer en de (bijna) 30 kilometer. Ondanks de e-bike viel de harde wind een béétje tegen mede natuurlijk omdat ik drie maand niet op de fiets gezeten had.

De rit ging in eerste instantie richting Aduard, waar ik afboog richting ‘het kerkje van Harkema’, Fransum, de Beswerd-polder, Feerwerd, Ezinge (via een fietspad tussen Feerwerd en Ezinge dat ik nog niet kende), Saaksum, Den Ham (langs de Piloersemaborg) en weer richting huis. De exacte route staat op Strava.

Beswerdpolder, Middag-Husmterland bij Zuidhorn

Opvallend hoe hoog het water stond in de Beswerdpolder en andere sloten, zoals je op deze foto (gemaakt met mijn Motorola Moto G7 smartphone overigens). Het land is overal ook erg nat. Ik heb zo het idee dat de droogte van de afgelopen zomer behoorlijk (over)gecompenseerd is. Maar wellicht denken de boeren er anders over. Het lijkt mij niet fijn voor een boer als het land zó nat is!

aalscholvers ezinge

Wie het ook niet erg vonden dat het water zo hoog stond waren de aalscholvers. Deze, en nog veel meer, zag ik bij Ezinge in het land. Ik had niet eerder zo’n grote groep (stuk of 15?) bij elkaar zien zitten en zeker niet in een weiland. Later, bij Saaksum, zag ik er ook nog verscheidene.

Bij Saaksum besloot ik even op de picknickplaats een korte break te houden voor wat fruit en drinken. Terwijl ik daar zat kwam de zon weer door de wolken. Want hoewel het over het algemeen een zonnige middag was, trok het langzaam wat dicht. Een mooi gezicht.

bellen voor een wonder

Reclame bij Aduard: bellen voor een wonder?

Onderwerg bij Aduard nog een opmerkelijke reclame. Bellen voor een wonder? Dat lijkt mij niet nodig. Kijk eens wat meer om je heen en geniet: we hebben een prachtige, wonderlijke, schepping!

Foto’s

Klik op een foto voor groot formaat.

Route

De route was zo’n 27 kilometer, zie de bijgaande kaart. Voor meer details kijk op mijn Strava-pagina.

Route Beswerd Polder Feerwerd Ezinge Saaksum