Tag: schapen

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.

 

Torenvalk bij Garnwerd

Humsterland en Hogeland: Roodborsttapuit, Torenvalken, Gele Kwikstaart, Rietzangers

Putters, Gele Kwikstaartje, Roodborsttapuiten, een prachtige Witte Pauw, Kwikstaartjes, Torenvalken en een  Rietzanger. Hoe geslaagd kan een middagje fietsen met de fotocamera bij je wel niet zijn?

Met “ik ga even een stukje fietsen” vertrok ik zonder geplande route en de camera bij me. De bedoeling was een klein rondje te fietsen. Eerst maar eens richting Oldhove en dan bepalen hoe verder. Dat werd dus uiteindelijk een ritje van Oldehove langs de Wierde van Englum, Saaksum, Roodehaan, Schouwerzijl, Maarhuizen, Winsum, Alinghuizen, Garnwerd, Oostum, Auduardervoorwerk, Tolhek en weer terug naar Noordhorn. Alles bij elkaar bijna 39 kilometer.

Gele kwikstaart

Tot na Oldehove nog niet één keer gestopt voor een foto. Opeens hoorde ik nogal wat geluid uit een boom langs de kant van de weg, ter hoogte van de Wierde van Englum (voor de volledigheid ook maar even snel een plaatje gemaakt van het informatiebord daar).

Een prachtige gele kwikstaart, redelijk dicht bij mij en het beestje bleef nog mooi zitten ook terwijl ik voorzichtig de camera uit de tas haalde. Voor ik op de fiets ging had ik overigens ook al geluk, de puttertjes dienden zich weer aan in de tuin, we zien ze regelmatig rond het huis. Ik weet het nu zeker, het is een ‘setje’. Lastig te zien bij putters!

Later kwam ik nog weer een paar gele kwikstaarten tegen. Ik weet nog dat ik er voor ’t eerst een op de foto kreeg en dat ik daar toen vreselijk mee ingenomen was. Met name omdat een eerdere poging door een andere fietser was mislukt. Maar zo mooi als deze foto is mij niet eerder gelukt. Ben er dus wederom bijzonder blij mee.

Roodborsttapuit Schouwerzijl

Pas even voorbij Schouwerzijl stopte ik weer; fietsend op de dijk zag ik een vogeltje van paal naar paar gaan, op de draden springen, weer op de palen. Het beestje was druk bezig. Camera er bij en snel ‘schieten’: een roodborsttapuit. In het riet, vlakbij hem, een rietzangertje maar helaas onscherpe foto (later lukte dat alsnog wel, bij het Reitdiep, ter hoogte van Hekkum). De roodborsttapuit was duidelijk druk met het jagen op insecten. Heb er nog een foto van dat ‘ie een insectje in de snavel heeft, maar helaas niet scherp genoeg naar mijn smaak om hier te plaatsen.

Verder gefietst langs onder andere Maarhuizen. Hier was ik, voor zover ik mij kan herinneren, nooit eerder geweest. Prachtige omgeving daar zo langs het Mensingeweersterloopdiep. Van daar richting Winsum.

Het dorp Winsum ken ik eigenlijk niet zo goed. Ben er wel eens geweest in verband met zakenrelaties maar daar houdt het wel mee op. Nu besloot ik, omdat ik in de verte de molens zag, eens een beetje door het dorp zelf heen te fietsen. Voor wat ik er van gezien heb een mooie plaats.

Torenkerk Winsum
Torenkerk Winsum

Wat mij in het bijzonder aansprak was, naast de twee mooie molens, de bijzondere Torenkerk. Gebouwd in de 12e eeuw, er zijn nog elementen uit die tijd en mogelijk nog ouder, en voorzien van een buitentrap. Nogal uniek, ik heb het nooit eerder gezien bij een kerktoren en toen ik op Google zocht ook niet zo snel nog een kerk kunnen vinden die dat heeft.

Witte Kwikstaart

Vanuit Winsum richting Garnwerd. Rijdend richting Garnwerd zag ik een witte kwikstaart op een boerenerf. Ideale omstandigheid voor een foto: op een betonnen muurtje met kuil (onder zwart landbouwplastic) achter ‘m. Zonnetje uit de goeie hoek. Perfecte contrast dus voor een mooie foto. Heb er stuk of vijf van kunnen schieten en ben toen verder gefietst.

Ik zat nog maar net weer op het zadel toen ik aangenaam verrast werd door een torenvalk die vlak naast het fietspad aan het jagen was. Het licht was niet helemaal perfect, maar dit wou ik niet aan mij voorbij laten gaan! Doordat ‘ie in de lucht hangt te ‘bidden’ zie je wat bewegingsonscherpte in de vleugels, maar dat heeft ook wel weer zijn charme. Tenslotte heb ik natuurlijk geen professionele spiegelreflex bij mij maar een ‘gewone’ superzoom-camera (Sony Cybershot DSC-H350). De foto staat bovenaan dit artikeltje (en in de collectie hieronder).

Langs het Reitdiep richting Oostum. Langs de andere kant van het Reitdiep als waar ik recent langs was gefietst, toen ik Oostum op afstand zag liggen. Nu er ‘doorheen’ (nouja, het is zó klein dat je voor je het weet het voorbij bent!) en de kerk nog even op de foto gezet. Tijd om weer richting huis te gaan!

FOTO’S
Klik op een foto voor een vergroting.

ROUTE
Zie onderstaand kaartje voor de route of kijk op Strava.

 

Goede Vrijdag: Buizerds, Zilverreigers en kerken

Prachtig fietsweer op Goede Vrijdag! Tijd dus voor een tochtje langs Heereburen, Kommerzijl, Lauwerzijl, Zoutkamp, Ulrum, Leens, Borg Verhildersum, Hunsingokanaal, het Stort, Douwen, Zuurdijk, Ewer, Electra en tot slot Niehove. Zoals je kunt zien niet voor niets uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland vorig jaar.

Zicht op Niehove, Groningen

Het leek wel de “nationale Buizerddag” vandaag. Ik heb nog nooit zoveel Buizerds gezien op één dag. En ook de Zilverreigers die ik eerder tegenkwam waren er weer. Zeker een vijftien stuks. Kennelijk vinden ze het wel fijn in de weilanden rondom Noordhorn! De foto’s van de Buizerds en Zilverreigers zijn niet super qua kwaliteit, toch plaats ik er een paar van.

Buizerds bij Kommerzijl

Bij Kommerzijl waren er drie buizerds zo druk met elkaar bezig dat ik de gelegenheid kreeg er een paar foto’s van te maken. Helaas lastig want ze waren zeer aktief maar het was wel een prachtig gezicht.

Onderweg kwam ik echt van alles tegen van Torenvalken, Buizerds, Kwikstaarten, Gele Kwikstaarten, Zilverreigers, Kuifeenden, Aalscholvers, Blauwe Reigers (bij Noordhorn, bij de terugreis een tiental in een weiland), Wilde eenden, Scholeksters, Kieviten, Grutto’s, Zilvermeeuwen en Zeemeeuwen tot aan natuurlijk koeien, schapen en paarden. Je kunt niet alles op de foto zetten en sommige foto’s zijn helaas echt te slecht geworden vanwege het licht of onscherp.

Haven Zoutkamp

Doel van de fietstocht vandaag was “ergens richting Zoutkamp” te gaan. Dat is gelukt en ik ben verder gegaan richting Ulrum en Leens. Ulrum is natuurlijk bekend vanwege “de afscheiding”: het ontstaan van de Gereformeerde Kerken doordat men zich ging afscheiden van de Nederlands Hervormde Kerk. Daarin speelde de predikant uit Ulrum, Ds. de Cock, een belangrijke rol. Tegenwoordig vormen de Hervormde Kerk en Gereformeerde Kerken weer één kerkgenootschap, de PKN. Ds. de Cock zou zich “in zijn graf omdraaien” als hij het zou horen vrees ik.

Gereformeerde Kerk, Ulrum (1901).

De afscheiding heeft er ook toe geleid dat plaatsen als Ulrum en Leens, en natuurlijk heel veel andere plaatsen in Nederland, nogal wat kerken tellen. Want de verschillende stromingen wilden allemaal eigen gebouwen hebben om samen te komen. Nu ze weer één zijn staan veel kerken leeg.

Omdat ik in Leens de afslag had gemist richting Zuurdijk (..) besloot ik “een volgende afslag” te nemen en kwam langs Borg Verhildersum. Gesloten op dit moment vanwege de corona-perikelen, maar het hek stond open.

Doordat er verder bijna niemand was, kon ik mooi een paar foto’s maken! Een uitgebreide serie over de Borg Verhildersum en wat daar zoal te zien is kun je hier vinden.

Blauwe Reiger bij Niehove (met een gevangen kikker in de snavel)

Via een mooi, rustig, fietspad vervolgens richting Zuurdijk, Electra (waar ik een prachtige aalscholver spotte) en Niehove, waar ik een reiger aantrof die bezig was kikkers te vangen, weer richting huis. In totaal bijna 45 kilometer volgens Strava.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

 

 

Palmpasen – Grutto’s, Buizerd en de kerk van Dorkwerd

Een prachtige, zonnige dag. Dertig kilometer fietsen langs onder andere Dorkwerd, Nieuwklap, en De Poffert. Onderweg een buizerd, grutto’s, kerk dorkwerd, meerkoet, paarden en schapen vastgelegd. 

Het is palmpasen vandaag, voor veel mensen een feestelijke dag. Voor mij was het ook een beetje feestelijk want het was én prachtig weer én ik had tijd om te gaan fietsen. De planning qua route ben ik, zoals zo vaak, van afgeweken. Want ik zag weer eens wat afslagen waar ik niet eerder of lang geleden was langsgekomen. Maar Dorkwerd stond wel op de planning. En daar ben ik dan ook langs gekomen. En ook de Zuidwendinger Molen (wederom) op de foto gezet.

Dat was niet alleen vanwege het kerkje (boven) een feestelijk momentje (want ik kon ‘m prachtig op de foto krijgen). Maar bovenal omdat ik vlak buiten Dorkwerd drie prachtige grutto’s relatief dichtbij voor de lens kreeg. Eén vloog net weg maar de andere twee bleven nog even scharrelen in het weiland.

Mooi om ze toch af en toe tegen te komen, want de vogel is op de Rode Lijst gezet omdat ze steeds minder voorkomen. Gelukkig zie ik ze af en toe toch, al is het lastig ze op de foto te krijgen. Dit was dus (voor mij) echt een uniek moment.

(Wikipedia) De grutto (Limosa limosa) is een weidevogel uit de familie strandlopers en snippen (Scolopacidae) van de orde steltloperachtigen (Charadriiformes). De grutto was in de 20ste eeuw een algemene weidevogel, maar gaat sinds de eeuwwisseling door habitatverlies snel achteruit. In 2015 werd de vogel gekozen als nationale vogelsoort van Nederland.

FOTO’s
Klik op een foto voor vergroting.

Een mooie route, in totaal ruim 30 kilometer. Ook via Strava te vinden.