Tag: sebaldeburen

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Aalscholver veren drogen

Tolberter Petten en Polder de Dijken

De Tolberter Petten en Polder de Dijken liggen vlak bij elkaar, in de buurt van Boerakker. Naast dat er veel vogels zoals TjifTjaf’s (eindelijk weer eens een mooie foto van!), Putters en diverse roofvogels zoals torenvalken en buizerds te zien zijn is het ook gewoon een heel mooi gebied.

TjifTjaf, Traansterweg

Ik ben er in het verleden natuurlijk al vaker geweest maar er zijn nog genoeg (fiets)paden en wegen waar ik nog geen kilometers gemaakt heb! Dus vandaag ging ik die kant (weer) op. Via Briltil, ’t Faan, langs Pasop en Traansterweg richting de Tolberter Petten – een gebied dat ontstaan is uit de werkverschaffing begin jaren ’30 van de vorige eeuw. Via de Dijkweg (waar ik wel vaker langs fiets) wilde ik richting de Polder de Dijken.

Het viel mij op dat rondom de Traansterweg en in de Tolberter Petten de TjifTjafs overigens ontzettend vaak te horen waren. Ze zijn vaak lastig te vinden want het is maar een klein vogeltje, ze springen van tak naar tak, en ze zijn ook nog eens niet heel opvallend. Blij dat het dus weer (eens) gelukt is. En dat ook nog terwijl ik de ‘verkeerde’ bril op had (computerbril in plaats van mijn ‘gewone’ varifocus)!

Helaas was de Dijkweg, of eigenlijk vooral het gebied er omheen, flink ‘onder constructie’. Ik neem aan dat dat ten goede zal komen van het landschap, maar je vraagt je wel af hoe ‘natuurlijk’ het nog is als dergelijk zwaar materieel wordt ingezet en alles omgegraven wordt.

Ik had altijd het idee dat het hier een oud landschap betrof. Kennelijk maakt men er aanpassingen in. Waarschijnlijk vast noodzakelijk of als herstelwerkzaamheden?

De Peugeot heeft er al heel wat kilometers (naar schatting ca. 10.000+) op zitten maar blijft uitstekend volhouden! Inmiddels heb ik deze fiets al meer dan zes jaar. Zekerheid over de km’s is er helaas niet: één fietsteller is, met 6.000 kilometer er op, letterlijk, in de sloot beland door een onhandige maneuvre. De nieuwe teller is “spontaan” (…) gereset in 2018 met zo’n 2.000 km’s er op. Vandaar dat ik toen ook Strava er naast ben gaan gebruiken.

POLDER DE DIJKEN
Bij de Polder de Dijken was gelukkig alles nog als vanouds, inclusief het zelf te bedienen fiets-/wandelpontje. Als je het water over bent kom je in een mooi gebied met smalle weggetjes en kun je allerlei kanten op gaan. Mijn keuze was richting Grootegast koersen om van daar uit richting de molen van Sebaldeburen te gaan.

In mei 2019 was ik daar met de Open Molendag via Sebaldeburen ook heengefietst. Maar ik had toen niet helemaal goed opgelet – indertijd stond er een groot spandoek bij de betreffende inrit. Nu niet natuurlijk, dus ik nam de verkeerde inrit en kwam bij een boerderijtje aan. Dat was niet de bedoeling, dus weer terug gefietst.

Ik vond via Google Maps de juiste afslag terug. Maar, wat mij kennelijk indertijd helemaal niet was opgevallen was dat deze weg een privéweg was. En vlak bij de molen was een hek dat dicht zat. Ik kon nog wel even een mooi plaatje van de molen maken maar moest daarna toch weer terug fietsen. Vlak bij het dorp landt dan opeens een buizerd bij je in de bomen! Een ‘geluk bij een ongeluk’, op nog geen 35 meter afstand van mij en het dier trok zich er totaal niets van aan dat ik foto’s begon te maken.

Vervolgens terug gefietst via Gaarkeuken naar Noordhorn. Ter hoogte van ‘Noordhorner Tolhek’ zag ik een aalscholver op een mast zitten en tot mijn grote verrassing maakte die net aanstalten zijn veren te gaan drogen. Daar had ik één keer eerder een foto van kunnen maken (met veel tegenlicht) bij het Lauwersmeer. En ik hoopte altijd nog eens een foto van te kunnen ‘scoren’ (foto bovenaan de pagina). Maar nooit verwacht dat het onder zulke optimale omstandigheden zou zijn; zonnetje in de rug (en mooi op de aalscholver) en meerdere ‘poses’ werden door mijn model aangenomen!

Even eerder was ik bij de Zwakkenburger Molen ook nog een Tureluur tegengekomen. Zo zie je ze nooit (de eerste keer dat ik een Tureluur op de foto kreeg was nog maar een paar dagen geleden) en zo zie je ze opeens twee keer in één week!

FOTO’S
(klik op de foto’s voor groot formaat)

ROUTE
De afgelegde route was ca. 38 kilometer (zie Strava of kaart hier onder).

Route Tolberter Petten Polder de Dijken Bakkerom

 

Nationale Molendag: Molens, Aalscholvers en een Grutto (foto en video)

Tijdens de Nationale Molendag kun je heel veel molens bezoeken. Van dichtbij de molens bekijken, maar ook binnen een kijkje nemen, een praatje maken met de molenaar. Demonstraties van de werkende molens zien en soms zijn er ook nog andere activiteiten. Het weer zat ontzettend mee, hoewel fris en een stevige wind, dus op de fiets om molens te kijken!

Op de route die ik genomen heb lagen vier molens, waarvan er drie open waren: Fortuna Noordhorn (niet binnen geweest, ben ik al vaker geweest), de Zwakkenburger Molen (niet open), de Westerhorner bij Grijpskerk en De Eendracht bij Sebaldeburen. De laatste twee ben ik binnen geweest en heb ik ook videobeelden gemaakt.

AALSCHOLVERS
Als startpunt had ik de Fortuna in Noordhorn genomen om vervolgens langs het van Starkenborghkanaal richting Grijpskerk te gaan – waarbij ik ook langs de Zwakkenburger kwam. Bij Grijpskerk wilde ik de Westerhorner Molen, een Poldermolen, bezoeken. Die heb ik al eerder eens van buiten op de foto gezet, maar nu de gelegenheid om er ook in te kijken dus dat wou ik graag doen.

Fietsend langs het van Starkenborghkanaal werd ik aangenaam verrast door Aalscholvers op de diverse lantaarnpalen. Ze bleven ook mooi zitten zodat ik de kans had ze van dichtbij op de foto te zetten. Nouja, relatief dichtbij want ze zaten natuurlijk wel ‘op veilige hoogte’. Ik vind het persoonlijk hele mooie vogels en op de een of andere manier boeien ze mij. Dus ik was hier erg mee ingenomen!

Terwijl ik de aalscholvers op de foto zette kwam er een racefietser van de andere kant aan. En opeens kwamen er een paar ganzen uit de wal. Die waren niet gediend van de racefietser’s aanwezigheid. En ook niet van die van mij zo bleek. Ik ben maar weer opgestapt en luid ‘sissend’ lieten ze horen dat mijn vertrek zéér gewenst was! Al (rustig) fietsend nam ik bovenstaande foto. Een echt lucky shot!

Even verderop een paar prachtige zwarthals zwanen. Die heb ik al eens eerder op de foto gezet maar ze blijven mooi en zeker met dit weer vond ik het de moeite waard nog een paar plaatjes te maken van ze.

DE WESTERHORNER

De Westerhornermolen of kortweg Westerhorner is een poldermolen tussen het dorp Grijpskerk en het gehucht Gaarkeuken. De molen bemaalde het gebied van het waterschap de Westerhornermolenpolder onder Grijpskerk. De molen werd in 1829 gebouwd en bleef tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf (lees verder op Wikipedia).

Ik heb de Westerhorner (ook) van binnen bekeken. Het is een (niet zo grote) poldermolen en omdat het eigenlijk te droog was draaide de molen wel maar werd er niet bemaalt. De molenaar zette heel even een paar minuten de bemaling aan, om te laten zien aan de bezoekers hoe het in zijn werk gaat.

GRUTTO

Ik zou al bijna weer op de fiets stappen toen ik in het weiland áchter de molen, langs het water, “iets” zag. Ik pakte de camera weer uit de tas en liep terug. Steunend met de camera op het hekje en met maximale zoom kon ik ‘m vastleggen: een grutto. De grutto stoorde zich niet aan de drukte bij de molen en had mij ook niet in de gaten. Zo had ik mooi de gelegenheid een paar foto’s van ‘m te maken! Altijd goed Grutto’s te zien want dat betekent dat de boer waarvan het land is op een grutto-vriendelijke manier te werk gaat.

DE EENDRACHT

Verder naar Sebaldeburen om “De Eendracht” te bezoeken. Eveneens een poldermolen. Van Wikipedia:

De molen werd in 1887 gebouwd nadat een voorganger uit 1801 was afgebrand. Tot 1970 bleef de molen beroepsmatig in gebruik als gemaal van de Sebaldebuurstermolenpolder.

Een hele mooie molen mag ik wel zeggen! Ik had ‘m nooit eerder gezien, hij ligt ook midden in de weilanden en vanaf Sebaldeburen kun je ‘m niet zomaar bezoeken omdat de route er heen over een privé weg gaat. Via een fietspad (dat ik pas zag toen ik er was..) kun je er wel komen. Zeer de moeite waard.

Verder gefietst, stukje terug, via Oldekerk/Niekerk – de ooievaars zijn er weer maar helaas was er maar één op het nest en die lag te broeden dus weinig te zien. Binnenkort nog maar eens een poging wagen. Richting huis maar weer! In totaliteit toch weer ruim 27 kilometer gefietst dus het was wel weer mooi geweest.

FOTO’S & VIDEO
(klik op de foto’s voor groot formaat)

VIDEO

Fietsen door verveningsgebied de Bakkerom

Het verveningsgebied de Bakkerom, bij Boerakker, ligt een beetje verstopt en is (denk ik) niet heel bekend. ik kwam er min-of-meer bij toeval terecht. Er was mij namelijk tijdens het woon- werkverkeer een bordje opgevallen dat duidde op een veerpont. En nieuwsgierig als ik ben (..) besloot ik daarom op de fiets daar eens poolshoogte te gaan nemen.


Bij het gehucht werd tot de jaren 1950 turf (baggel) gestoken, waardoor er petgaten ontstonden. De petgaten en hooilanden eromheen worden tegenwoordig onderhouden door Staatsbosbeheer, als onderdeel van het relatienotagebied Tolberter Petten. In het gebied, dat omgedoopt is tot natuurgebied ‘De Bakkerom’, komen plantensoorten als de echte koekoeksbloem, grote ratelaar, gele lis, gewone dotterbloem en diverse zeggesoorten voor. Ook nestelen er weidevogels als de grutto, tureluur, kievit en waterhoen. Ook de zwarte stern broedt er. – Wikipedia

De beschrijving op Wikipedia belooft wel wat. Helaas heb ik niet alles gezien wat er genoemd werd. De vogels, met name, hadden er vandaag niet zo’n zin in en de grote plas, waar het fietspad langs gaat, lag er verlaten bij. Je kunt niet alles hebben, en onderweg er heen had ik ook al vrij veel gezien. Het was een wat langere tocht (in totaal 37 kilometer afgelegd) dus heb ik het aantal stops om foto’s te maken ook beperkt. Richting het veerpontje kwam ik nog wel een groepje mooie paarden tegen – de bovenstaande haflinger was er één van.

Het veerpontje is ‘zelfbediening’. Er mogen maximaal 3 mensen op, dus ben je met een grotere groep dan is de oversteek niet in één keer te doen. Het was, dat zie je op de foto ook natuurlijk, overigens prachtig fietsweer ondanks de stevige wind (windkracht 3) die ik het eerste deel van de rit tegen had. En twee keer een kleine regenbui. Maar verder? Perfect!

NOTARISTUUN GROOTEGAST

Ik ging verder richting Grootegast (gewoon de bordjes met fietsknooppunten volgen). Daar nog even door de Notaristuun gefietst en foto’s gemaakt. En natuurlijk ook van het (oude) gemeentehuis er tegenover. Een van de weinige oude gemeentehuizen die nog in functie is in de regio. De meeste in deze stijl (Oldehove, Grijpskerk, Aduard enzovoorts) zijn niet meer in gebruik.

Vervolgens langs Sebaldeburen (foto kerkje hier boven). Een eenvoudig kerkje uit 1807. Maar dat maakt ‘m niet minder mooi uiteraard. Via Gaarkeuken, Hoendiep Noordzijde (van Starkenborghkanaal) en Mokkenburgweg weer naar Noordhorn.

Bij Noordhorn werd ik aangenaam verrast doordat de Putters (twee stuks, één zat te laag voor mij om op de foto te kunnen krijgen) er weer waren. Ik had ze eerder al eens gespot, laat in de avond, maar toen was de foto van slechte kwaliteit in verband met het tegenlicht. Nu had ik de zon in de rug én het diertje nam er de tijd voor om te poseren! Ik kon er een groot aantal leuke foto’s van maken (zie ook onder voor meer).

ROUTE

De route volgens Google Maps. De ‘omzwerving’ door de Notaristuun staat er niet bij uiteraard en ook een stukje fout rijden (verkeerde afslag). De eigenlijke route is zo’n 31 kilometer, ik heb er 37 afgelegd. Via deze link op Google Maps terug te vinden.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting