Tag: ganzen

Nationale Molendag: Molens, Aalscholvers en een Grutto (foto en video)

Tijdens de Nationale Molendag kun je heel veel molens bezoeken. Van dichtbij de molens bekijken, maar ook binnen een kijkje nemen, een praatje maken met de molenaar. Demonstraties van de werkende molens zien en soms zijn er ook nog andere activiteiten. Het weer zat ontzettend mee, hoewel fris en een stevige wind, dus op de fiets om molens te kijken!

Op de route die ik genomen heb lagen vier molens, waarvan er drie open waren: Fortuna Noordhorn (niet binnen geweest, ben ik al vaker geweest), de Zwakkenburger Molen (niet open), de Westerhorner bij Grijpskerk en De Eendracht bij Sebaldeburen. De laatste twee ben ik binnen geweest en heb ik ook videobeelden gemaakt.

AALSCHOLVERS
Als startpunt had ik de Fortuna in Noordhorn genomen om vervolgens langs het van Starkenborghkanaal richting Grijpskerk te gaan – waarbij ik ook langs de Zwakkenburger kwam. Bij Grijpskerk wilde ik de Westerhorner Molen, een Poldermolen, bezoeken. Die heb ik al eerder eens van buiten op de foto gezet, maar nu de gelegenheid om er ook in te kijken dus dat wou ik graag doen.

Fietsend langs het van Starkenborghkanaal werd ik aangenaam verrast door Aalscholvers op de diverse lantaarnpalen. Ze bleven ook mooi zitten zodat ik de kans had ze van dichtbij op de foto te zetten. Nouja, relatief dichtbij want ze zaten natuurlijk wel ‘op veilige hoogte’. Ik vind het persoonlijk hele mooie vogels en op de een of andere manier boeien ze mij. Dus ik was hier erg mee ingenomen!

Terwijl ik de aalscholvers op de foto zette kwam er een racefietser van de andere kant aan. En opeens kwamen er een paar ganzen uit de wal. Die waren niet gediend van de racefietser’s aanwezigheid. En ook niet van die van mij zo bleek. Ik ben maar weer opgestapt en luid ‘sissend’ lieten ze horen dat mijn vertrek zéér gewenst was! Al (rustig) fietsend nam ik bovenstaande foto. Een echt lucky shot!

Even verderop een paar prachtige zwarthals zwanen. Die heb ik al eens eerder op de foto gezet maar ze blijven mooi en zeker met dit weer vond ik het de moeite waard nog een paar plaatjes te maken van ze.

DE WESTERHORNER

De Westerhornermolen of kortweg Westerhorner is een poldermolen tussen het dorp Grijpskerk en het gehucht Gaarkeuken. De molen bemaalde het gebied van het waterschap de Westerhornermolenpolder onder Grijpskerk. De molen werd in 1829 gebouwd en bleef tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf (lees verder op Wikipedia).

Ik heb de Westerhorner (ook) van binnen bekeken. Het is een (niet zo grote) poldermolen en omdat het eigenlijk te droog was draaide de molen wel maar werd er niet bemaalt. De molenaar zette heel even een paar minuten de bemaling aan, om te laten zien aan de bezoekers hoe het in zijn werk gaat.

GRUTTO

Ik zou al bijna weer op de fiets stappen toen ik in het weiland áchter de molen, langs het water, “iets” zag. Ik pakte de camera weer uit de tas en liep terug. Steunend met de camera op het hekje en met maximale zoom kon ik ‘m vastleggen: een grutto. De grutto stoorde zich niet aan de drukte bij de molen en had mij ook niet in de gaten. Zo had ik mooi de gelegenheid een paar foto’s van ‘m te maken! Altijd goed Grutto’s te zien want dat betekent dat de boer waarvan het land is op een grutto-vriendelijke manier te werk gaat.

DE EENDRACHT

Verder naar Sebaldeburen om “De Eendracht” te bezoeken. Eveneens een poldermolen. Van Wikipedia:

De molen werd in 1887 gebouwd nadat een voorganger uit 1801 was afgebrand. Tot 1970 bleef de molen beroepsmatig in gebruik als gemaal van de Sebaldebuurstermolenpolder.

Een hele mooie molen mag ik wel zeggen! Ik had ‘m nooit eerder gezien, hij ligt ook midden in de weilanden en vanaf Sebaldeburen kun je ‘m niet zomaar bezoeken omdat de route er heen over een privé weg gaat. Via een fietspad (dat ik pas zag toen ik er was..) kun je er wel komen. Zeer de moeite waard.

Verder gefietst, stukje terug, via Oldekerk/Niekerk – de ooievaars zijn er weer maar helaas was er maar één op het nest en die lag te broeden dus weinig te zien. Binnenkort nog maar eens een poging wagen. Richting huis maar weer! In totaliteit toch weer ruim 27 kilometer gefietst dus het was wel weer mooi geweest.

FOTO’S & VIDEO
(klik op de foto’s voor groot formaat)

VIDEO

Middag-Humsterland tijdens de Paasdagen

Het is (bijna) Pasen, we zijn vrij en het is prachtig weer dus: fietsen! Er was weinig tijd voor fotografie, laat staan fietsen, de laatste tijd want de afgelopen drie weken waren we druk met verhuizen. Daar zijn ook wel foto’s (snapshots met mobieltjes genomen) van, maar niet voor deze site.

Volstrekt op de bonnefooi een tochtje gemaakt vandaag. Eerst maar eens richting Den Ham, langs de Piloersemaborg. Tegenwind… Maar ik besloot verder te gaan, tegen de wind in koersen – koers richting Schouwerzijl (maar daar ben ik niet heen gefietst, ik heb het gehouden bij Aduarderzijl). De Strava app hield weer keurig bij waar ik langs gegaan ben. Want ik moet eerlijk zeggen soms wist ik het zelf maar amper. Zoveel mogelijk om de dorpen heen gereden en kleine fietspaadjes genomen.

Natuurlijk trof ik onderweg de usual suspects; eenden, schapen, koeien, ezeltjes, valken en een paar buizerds. Lang niet alles op de foto kunnen zetten natuurlijk. En anders wordt het ook wel erg veel van hetzelfde allemaal. Alhoewel het mij nooit zal vervelen om “voor de zoveelste keer” een eend, schaap of koe op de foto te zetten!

Ook weer redelijk wat gele kwikstaarten gezien, putters en een paar blauwe reigers. Maar wat ik bijzonder leuk vond was dat er vrij veel grutto’s te bekennen waren. Helaas niet op de foto, ze waren te goed verscholen en/of in de lucht dus geen gelegenheid ze op de foto te krijgen.

Koeien op de dijk bij Aduarderzijl

De vogels waren sowieso véél te druk in de weer vandaag. En ik had genoeg drukte gehad. Met de wind in de rug weer richting huis. Nog even was er de verleiding via Aduard te gaan om zo langs het van Starkenborghkanaal terug te fietsen maar het sjouwen en vele traplopen van de afgelopen drie week eisten z’n tol. Het was met zo’n 26 kilometer op de teller wel weer mooi geweest!

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ‘s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

Naar Heerlen (en terug)..

Even de stad Heerlen, Limburg, aangedaan dit weekend in verband met een zakelijk bezoek. Maar omdat in één dag op en neer rijden een potentieel té lange dag op zou leveren besloot ik er te overnachten en de volgende dag terug te rijden.

Ze hebben voor mensen als mij kennelijk een standbeeld opgericht 🙂

Ooit werkte ik voor een instelling, USZO, die nauw gelieerd was aan het ABP in Heerlen. Vanuit die functie kwam ik met regelmaat daar, maar de stad zelf zag ik weinig van indertijd. Het ABP gebouw en het hotel er vlak bij. En een eetcafé. Dat was het wel. Aangezien het in het hotel bloedheet was (geen airco!) en mijn kamer ook nog eens aan de ‘zonzijde’ lag, besloot ik centrum te verkennen. Camera mee en wat foto’s maken. Vervolgens even ergens (a.k.a. “de Mac”) wat eten.

Vlak bij het hotel was de prachtige Sint Pancratiuskerk. De kerk wordt gedateerd rond de 10e of 11e eeuw. Helemaal zeker is het niet. Je kunt er naar binnen lopen maar komt niet veel verder dan de hal. Daar staat een hekwerk en vanaf dat punt kun je een blik in de zaal werpen.

Vlak bij het hotel: het voormalige Savelbergklooster

Terug bij het hotel was de kamer nog steeds niet te harden qua temperatuur. De ventilator die er opgesteld was bij wijze van koeling hielp niets. Dus maar eens een flinke wandeling maken nadat ik het raam (de zon was inmiddels achter de gebouwen aan de overkant) had opengezet.

Na wat omzwerven door de stad kwam ik in een park terecht waar het leek alsof de herst inmiddels was begonnen (zie foto beneden). In het park ook een leuk deel met wat herten (die met dit warme weer ook niet erg actief meer waren), geiten, ganzen én.. Emu’s.

De dieren hun biologische klok stond scherp kennelijk want ze hingen allemaal een beetje in dezelfde hoek rond. Even later wist ik waarom. Een oudere man kwam met een grote zak groenvoer aan gewandeld. Voor mij een mooie gelegenheid de dieren allemaal even wat te portretteren.

Helaas is er veel verpaupering en leegstand. Zelfs leegstaande huizen gezien, die helemaal verpauperen. De nieuwbouw in het centrum lijkt ook wat lukraak gepland. De uitgebreide overdekte koopgoot (foto met roze flamingo’s) vernielt een authentiek centrum helemaal. Het hotel was, ondanks ontbreken van de airco, redelijk goed. Helaas wel veel herrie vanuit de straat en als je noodgedwongen met het raam open moet slapen is dat niet fijn…

MEER FOTO’S
Klik op een foto voor een vergroting

Oogsttijd, Torenvalken, Buizerds, Kerkje en Molen Feerwerd

Zomerse taferelen weer in het mooie Middag-Humsterland. Ongelofelijk veel torenvalken en twéé buizerds waarvan er ééntje was die een soort kat-en-muis spel met mij speelde. Telkens als ik ‘m weer zag en de camera te voorschijn haalde, was hij net te snel weg.

Maar niet altijd, .. verstopt in een hoogspanningsmast zat hij (of zij) mij weer te bekijken. Ik was nét snel genoeg met de camera. Geen fantastische foto. Even later zag ik ‘m weer neerdalen op een hek. Camera weer aan, .. wég buizerd.

In de weilanden eerder, vlak bij Den Ham, ook al een gezien. Ook hier geen beste foto. Ze zijn erg schuw en mijn camera is er niet geschikt voor. Maar goed, onder het motto “pics or it didn’t happen” plaats ik ze toch maar.

Vanavond dus een ritje door het Middag-Humsterland, zoals wel vaker, langs Den Ham, door de Beswerd polder, langs Ezinge, door Feerwerd (molen boven) en langs het Aduarderdiep via Steentil, Aduard en weer terug in Noordhorn.

Bij het Aduarderdiep was de agrarische bedrijvigheid groot.. een ontsnapte koe ontregelde het verkeer. Samen met een andere man gewacht tot de boer er was (die kennelijk door iemand anders gealarmeerd was, want ze waren er snel, al voor ik het nummer van de politie in mijn telefoon had gevonden) en verkeer tot vaart minderen manen.

Sommige mensen wilden tóch doorrijden namelijk terwijl de koe midden op de weg stond. Geen foto’s want we waren bezig. Op dat moment zijn er eventjes andere prioriteiten.  De koe had kennelijk verkoeling gezocht in de sloot (onder de modder) en was er aan de verkeerde kant uit gekomen. Toen de boer en boerin de koe bij het weiland hadden ben ik verder gefietst.

Even verderop een mooie oogstplaatje (boven). De zon er mooi op. Aan de overkant van het diep, maar met mijn camera is dat dan weer géén probleem uiteraard.

Een leuke route die ik grotendeels al vaker heb gereden maar het blijft de moeite waard, het Groninger landschap!

In totaal zo’n 22 kilometer.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s hieronder voor vergroting