Tag: ganzen

Torenvalk

Torenvalkjes, Buizerds en Ganzen

Sinterklaas was vandaag in geen velden of wegen te bekennen, maar de Buizerds, Torenvalken én een flinke groep grauwe ganzen met een paar witte ganzen hadden geen last van de kou en lieten zich goed zien. 

Een koude, maar mooie, heldere zaterdagmiddag vandaag. Even een kort fietstochtje. In eerste instantie verwachtte ik niet veel vast te leggen maar direct buiten Noordhorn, bij Noorderburen, trof ik het goed. Een Torenvalk in de boom. Een foto kunnen maken waarvan ik normaliter alleen maar hoop ‘m ooit eens te kunnen maken maar niet verwacht dat het zal gebeuren!

Die foto (zie bovenaan) maakt zo’n koude fietstocht direct al de moeite waard, vind ik. Richting Niehove om via het Anne Pilat-fietspad naar Electra te gaan. Ik was vroeg vertrokken en wou bij Electra even kort pauzeren om het meegebrachte brood op te eten. Bij de picknickplaats daar trof ik een flinke groep grauwe ganzen aan.

Ze waren niet bepaald van plan weg te gaan. Ik kon van vrij dichtbij dus een paar leuke foto’s maken. Dat ze hier meer zitten blijkt wel, tot aan de weg lagen er overal uitwerpselen. Goed uitkijken waar je loopt dus.

Buizerd in de zon

Toen ik verder ging richting Ruigezand zag ik in het gras een buizerd zitten. Mooi, even een paar foto’s gemaakt. De accu van de camera was bijna leeg dus ik ging die omwisselen en wilde al bijna verder fietsen toen mij opeens opviel dat de Buizerd had besloten op een watertank te gaan zitten, mooi in de zon. Het leek mij trouwens een vrij jonge buizerd toe.

Aan het einde van de fietsrit kwam ik bij Noorderburen overigens nagenoeg oog-in-oog met een buizerd langs de kant van de weg. Die zat daar op nog geen twee meter afstand van mij terwijl ik langs fietste. Ik had de zon tegen dus viel het dier me amper op, pas op het laatste moment zag ik ‘m. Prachtig zo’n dier van zó dichtbij te kunnen zien. Maar zodra je stopt gaan ze er vandoor dus ik wist op voorhand al dat ik kansloos zou zijn als ik een foto wilde maken. Heel langzaam voorbij gefietst om ‘m goed te kunnen bekijken.

Torenvalk Balmahuizen

Bij Balmahuizen, bijna al weer thuis, kwam ik deze prachtige Torenvalk nog tegen. Ook relatief dichtbij. Helaas wel bewegings-onscherpte in de foto (mijn camera is hier niet heel geschikt voor) maar toch, of misschien juist wel daarom, een in mijn ogen mooie foto van een Torenvalk in actie.

Ik was via de Oude Dijk naar Balmahuizen gefietst, een onverharde weg die ik wel eens vaker neem. Het was vandaag erg rustig onderweg. Op een paar wandelaars en fietsers na eigenlijk helemaal niemand tegengekomen. En op zo’n onverharde weg in deze tijd van het jaar sowieso weinig kans dat je anderen tegenkomt.

Bij de afslag naar de Oude Dijk kwam ik weer een Torenvalk in de boom tegen. Iets verderop, vlak voor Balmahuizen nog een Buizerd. Helaas geen topfoto maar vond ‘m zelf te leuk om niet te plaatsen. Erg lastig licht daar maar toch maar genomen omdat het een shot is dat ik niet eerder heb kunnen maken (foto’s onder).

Alles bij elkaar zeker 7 à 8 Buizerds gezien en ook minstens net zo veel Torenvalken. De ‘rovers’ hebben het kennelijk goed in het Westerkwartier, wat natuurlijk voor de konijnen, muizen én weidevogels iets minder goed nieuws is.

Foto’s en route

De route is via Strava te vinden. Klik op één van de onderstaande foto’s voor groter formaat.

 

Zonsondergang Vogelkijkhut Jaap Deensgat Lauwersmeer

Vogelkijkhutten Lauwersmeergebied

Bij de vogelkijkhutten Jaap Deensgat en De Baak in het Lauwersmeergebied kom ik wel vaker. Maar zelden waren er zó weinig vogels te zien (binnen een goede afstand om er foto’s van te maken) als vandaag. Toch kun je desondanks genieten van zo’n middagje Lauwersmeer. Bij de vogelkijkhutten heb je tenminste geen ‘massatoerisme’ en de meeste mensen die je er tegenkomt zijn bezig met kijken, genieten en foto’s maken van wat ze zien.

Vogelkijkhut De Baak

In eerste instantie was ik naar ‘De Baak’ gegaan maar daar waren afgezien van wat Grauwe Ganzen en een verdwaalde zilverreiger weinig vogels te zien. Wel hoorde je een paar baardmannetjes (twee ervaren vogelaars vertelden mij dat het baardmannetjes waren die we hoorden) en zag je af en toe iets door het riet schieten. Maar foto’s maken ging niet lukken, ze lieten zich niet zien. Hoop ik toch altijd nog eens vast te leggen want het zijn bijzonder mooie beestjes.

Zilverreiger en Schotse Hooglander, Vogelkijkhut De Baak

De vogelaars, waar ik een leuk gesprekje mee had, kwamen speciaal vanuit Zwolle om een dag langs de vogelkijkhutten in het Lauwersmeer te trekken. Ook zij hadden tot nu toe weinig succes maar ze vonden het wel erg mooi bij ons in het Noorden – ze waren nog nooit eerder in het Lauwersmeergebied geweest.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Omdat bij De Baak niet zo veel te zien of beleven was dus maar snel door naar Jaap Deensgat.

Zwaan bij Jaap Deensgat

Maar ook hier was er, afgezien van wat zwanen en overvliegende ganzen, op vogelgebied weinig te zien. Dat mag voor mij de pret niet drukken want de natuur in het Lauwersmeer is mooi en ik kon er, naast dat ik weer even wat beweging kreeg (een kilometer of 5 lopen alles bij elkaar) toch een paar mooie plaatjes maken.

De trip ging per auto vandaag want langs twee vogelkijkhutten op de fiets, en even toeren door Friesland, werd me toch te gek qua afstand. Daarnaast, de auto -die we nog niet zo lang hebben- staat veel te veel stil omdat ik sinds maart nagenoeg alleen nog maar thuiswerk en voor mijn bedrijf geen klanten meer bezoek (en in principe ook niet meer ontvang).

Dus ook die moest even op de foto 🙂

Foto’s Lauwersmeergebied

Klik op een afbeelding voor groot formaat

 

 

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Buizerd bij Frytum, Noordhorn

Veel buizerds en een weiland vol wulpen!

Rondfietsen zonder voorbereiding, wat ik meestal doe, kan verrassend zijn. Soms maak je onbedoeld wat extra kilometers. Helemaal als je een beetje eigenwijs bent. Zo meende ik dat ik langs het spookbos bij Zoutkamp kon gaan en daar langs het reitdiep kon fietsen. Dat klopt. Maar dan wel maar een klein stukje. Dat stukje gaat naar Houwerzijl. Zoals het bordje bij de weg ook aangaf. En daar kwam ik net vandaan. Maar ik was van mening dat je via dat pad ook ergens anders kon komen. Dus zo fietste ik gisteravond twéé keer langs Houwerzijl en Zoutkamp. Maar het was zeker de moeite waard.

Met als gevolg natuurlijk dat er op de kaart een keurig extra rondje ontstaat. Bij Zoutkamp ben ik nog even in de haven geweest om rond te kijken en foto’s te maken van onder andere de sluis.

Het plan was om richting Electra te gaan maar ik besloot bij Electra door te fietsen richting Houwerzijl (foto boven) en Zoutkamp. Om vandaar via Lauwerzijl weer terug te gaan richting Noordhorn.

Veel buizerds en torenvalken gezien onderweg, echt enórm veel. Soms is het wel even oppassen met de buizerds. Ze zitten vaak in bomen langs de weg, net als torenvalkjes, en als je dan langsfietst laten ze zich ‘er uit vallen’ om weg te vliegen. Soms willen ze fietsers ook nog wel eens aanvallen, maar ik heb daar nog nooit last van gehad. In één geval liet een buizerd zich, vlák voor mijn neus, uit de boom ‘vallen’ en vloog voor mij aan over de weg. Je schrikt je een ongeluk! Maar vervolgens is het wel genieten dat je zo vlakbij mag zien hoe zo’n dier dat doet en hoe hij een stukje voor je uit vliegt.

Een voordeel van ’s avonds fietsen is dat je veel roofvogels ziet, er weinig andere fietsers zijn, maar omdat het schemerig begon te worden is het helaas ook wat lastiger om ze te fotograferen natuurlijk.

Ooievaars bij Frytum

Bij Frytum, een wierde vlak bij ons in de buurt die in 250 v.Chr. al bewoond werd, trof ik naast een mooie Buizerd ook maar liefst twaalf ooievaars aan. Daarnaast waren er ook nogal wat andere vogels bij ze aan het scharrelen in het weiland.

Ik was niet de enige met oog voor de ooievaars (foto boven), ook de meeuwen vonden het verschijnsel kennelijk interessant. Ik zie ze vaker samen optrekken, vooral op het land als de boeren bezig zijn gras te maaien.

Wulpen in het weiland bij Houwerzijl

Wulpen in weiland bij Houwerzijl

Waarneming, Wulp, HouwerzijlVlak voor Houwerzijl een verrassing. Ik had niet eerder een foto van een wulp, je ziet ze ook niet zo vaak, en even dacht ik dat er iets aan mijn ogen mankeerde!

Bij Houwerzijl trof ik in een weiland een hele grote groep aan; minstens twintig stuks. Ik heb een paar keer geprobeerd te tellen (voor waarneming.nl) maar ze waren erg beweeglijk, vlogen op, streken weer neer.

Geen geweldige foto, meer een ‘bewijsfoto’ voor waarneming.nl. Toen ik later op de site van de Vogelbescherming keek zag ik dat er niet eens zo gek veel waarnemingen waren van Wulpen op dit moment. Toch leuk dan, als je zo’n grote groep tegen het lijf loopt!

Volgens de site van de Vogelbescherming neemt het aantal broedparen van de Wulp in Nederland af maar het aantal doortrekkers juist toe. Ik ben geen kenner en weet niet of dit vogels zijn die klaar zijn met broeden of dat het doortrekkers zijn. Op zeker moment waren ze kennelijk klaar met het afschuimen van het weiland, naar voedsel, en gingen naar een stuk land iets verder weg -buiten bereik van mijn camera- en ben ik ook maar weer verder gegaan.

Haven en Sluis Zoutkamp

Bij Zoutkamp ging ik dus de mist in door een afslag te nemen richting Houwerzijl waarvan ik toch zeker meende te weten dat je dan langs het Reitdiep kon (blijven) fietsen.. met als gevolg dat ik een extra rondje Houwerzijl-Zoutkamp heb gemaakt. Het was dan ook al weer twee jaar geleden natuurlijk dat ik langs het ‘Spookbos’ gefietst was dus ik heb een béétje een excuus.

Vervolgens besloot ik bij de 2e poging dan maar door Zoutkamp heen te fietsen en kwam langs het Havenkantoor, daar dus even “door de dijk heen” om aan de kant van het Havenkantoor, Zoutkamperril, wat foto’s te maken van de sluis en de inmiddels behoorlijk laagstaande zon.

Aangezien de verlichting van mijn fiets het niet doet (batterij leeg…) tijd om “op de pedalen” te gaan en flink door te trappen richting huis. Maar, .. even buiten Zoutkamp toch nog een tijdje gestopt want: er kwamen enorme groepen ganzen over getrokken! Oók weer een prachtig gezicht.

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Nationale Molendag: Molens, Aalscholvers en een Grutto (foto en video)

Tijdens de Nationale Molendag kun je heel veel molens bezoeken. Van dichtbij de molens bekijken, maar ook binnen een kijkje nemen, een praatje maken met de molenaar. Demonstraties van de werkende molens zien en soms zijn er ook nog andere activiteiten. Het weer zat ontzettend mee, hoewel fris en een stevige wind, dus op de fiets om molens te kijken!

Op de route die ik genomen heb lagen vier molens, waarvan er drie open waren: Fortuna Noordhorn (niet binnen geweest, ben ik al vaker geweest), de Zwakkenburger Molen (niet open), de Westerhorner bij Grijpskerk en De Eendracht bij Sebaldeburen. De laatste twee ben ik binnen geweest en heb ik ook videobeelden gemaakt.

AALSCHOLVERS
Als startpunt had ik de Fortuna in Noordhorn genomen om vervolgens langs het van Starkenborghkanaal richting Grijpskerk te gaan – waarbij ik ook langs de Zwakkenburger kwam. Bij Grijpskerk wilde ik de Westerhorner Molen, een Poldermolen, bezoeken. Die heb ik al eerder eens van buiten op de foto gezet, maar nu de gelegenheid om er ook in te kijken dus dat wou ik graag doen.

Fietsend langs het van Starkenborghkanaal werd ik aangenaam verrast door Aalscholvers op de diverse lantaarnpalen. Ze bleven ook mooi zitten zodat ik de kans had ze van dichtbij op de foto te zetten. Nouja, relatief dichtbij want ze zaten natuurlijk wel ‘op veilige hoogte’. Ik vind het persoonlijk hele mooie vogels en op de een of andere manier boeien ze mij. Dus ik was hier erg mee ingenomen!

Terwijl ik de aalscholvers op de foto zette kwam er een racefietser van de andere kant aan. En opeens kwamen er een paar ganzen uit de wal. Die waren niet gediend van de racefietser’s aanwezigheid. En ook niet van die van mij zo bleek. Ik ben maar weer opgestapt en luid ‘sissend’ lieten ze horen dat mijn vertrek zéér gewenst was! Al (rustig) fietsend nam ik bovenstaande foto. Een echt lucky shot!

Even verderop een paar prachtige zwarthals zwanen. Die heb ik al eens eerder op de foto gezet maar ze blijven mooi en zeker met dit weer vond ik het de moeite waard nog een paar plaatjes te maken van ze.

DE WESTERHORNER

De Westerhornermolen of kortweg Westerhorner is een poldermolen tussen het dorp Grijpskerk en het gehucht Gaarkeuken. De molen bemaalde het gebied van het waterschap de Westerhornermolenpolder onder Grijpskerk. De molen werd in 1829 gebouwd en bleef tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf (lees verder op Wikipedia).

Ik heb de Westerhorner (ook) van binnen bekeken. Het is een (niet zo grote) poldermolen en omdat het eigenlijk te droog was draaide de molen wel maar werd er niet bemaalt. De molenaar zette heel even een paar minuten de bemaling aan, om te laten zien aan de bezoekers hoe het in zijn werk gaat.

GRUTTO

Ik zou al bijna weer op de fiets stappen toen ik in het weiland áchter de molen, langs het water, “iets” zag. Ik pakte de camera weer uit de tas en liep terug. Steunend met de camera op het hekje en met maximale zoom kon ik ‘m vastleggen: een grutto. De grutto stoorde zich niet aan de drukte bij de molen en had mij ook niet in de gaten. Zo had ik mooi de gelegenheid een paar foto’s van ‘m te maken! Altijd goed Grutto’s te zien want dat betekent dat de boer waarvan het land is op een grutto-vriendelijke manier te werk gaat.

DE EENDRACHT

Verder naar Sebaldeburen om “De Eendracht” te bezoeken. Eveneens een poldermolen. Van Wikipedia:

De molen werd in 1887 gebouwd nadat een voorganger uit 1801 was afgebrand. Tot 1970 bleef de molen beroepsmatig in gebruik als gemaal van de Sebaldebuurstermolenpolder.

Een hele mooie molen mag ik wel zeggen! Ik had ‘m nooit eerder gezien, hij ligt ook midden in de weilanden en vanaf Sebaldeburen kun je ‘m niet zomaar bezoeken omdat de route er heen over een privé weg gaat. Via een fietspad (dat ik pas zag toen ik er was..) kun je er wel komen. Zeer de moeite waard.

Verder gefietst, stukje terug, via Oldekerk/Niekerk – de ooievaars zijn er weer maar helaas was er maar één op het nest en die lag te broeden dus weinig te zien. Binnenkort nog maar eens een poging wagen. Richting huis maar weer! In totaliteit toch weer ruim 27 kilometer gefietst dus het was wel weer mooi geweest.

FOTO’S & VIDEO
(klik op de foto’s voor groot formaat)

VIDEO