Tag: Molens

Nederlandse Geschiedenis: Openlucht Museum Arnhem

Geschiedenis is saai, volgens veel mensen. Ik heb er iets mee. Vooral als het geschiedenis is die te maken heeft met je eigen wortels: je oorsprong. Hoe zijn we geworden tot wat we nu zijn, als volk, als mensen? Geschiedenis tastbaar maken door het zelf te zien en ervaren is wat het Openlucht Museum doet. En dat doen ze op een hele mooie, integere, manier.

Daarbij, en dat is vooral te prijzen vind ik, worden ook de meer pijnlijke punten uit onze ‘Hollandse Geschiedenis’ niet stil gehouden. Niet alleen “Hollands Glorie” wat de klok slaat.

Op ‘De Erven’, één van de eerste delen waar je rondloopt, kom je bijvoorbeeld de Molukse Barak tegen. Eén van de barakken waarin de Molukkers “tijdelijk” werden gehuisvest na de “Politionele Acties” een mooi woord voor een “(onderdeel van) een bloedige oorlog die Nederland tussen 1945 en 1949 voerde in Indonesië omdat het de zelfstandigheid van de voormalige kolonie niet wilde erkennen” (NPO Focus).

Een “turkenhotel” – Gastarbeiders gehuisvest in kleine onderkomens

Maar ook de slavernij (Suriname) komt voorbij. En de schandalige manier waarop de Turkse gastarbeiders werden gehuisvest. In zogenaamde “Turkenhotels  En als we denken dat dat nu voorbij is, .. denk: “Polenhotels”. Die zagen we (nog) niet bij het Openluchtmuseum. Maar over een paar decennia wellicht wel?

Plaggenhut

Al het moois dat Nederland biedt

Nederland biedt veel prachtige dingen natuurlijk, en dat komt ook uitgebreid aan de orde. Maar vooral: hoe het zo heeft kunnen ontstaan. Het is bijna benauwend af en toe om te zien in wat voor enorme armoede tot vlak voor onze tijd de mensen leefden en de kinderen opgroeiden.

Plaggenhutten waren te vinden in de armste gebieden van Nederland, vooral in Drenthe, Friesland en Overijssel en aangrenzende gebieden, zoals het Groningse Westerwolde, het Friese Het Bildt en de Friese Wouden. Ook in de Brabantse veengebieden kwamen plaggenhutten voor. Plaggenhutten werden bewoond door de allerarmste arbeiders, vaak met grote gezinnen. Een plaggenhut was een eenvoudig bouwwerk, meestal gedeeltelijk uitgegraven en zonder zijmuren zodat het dak op grondhoogte begon. Het dak was bekleed met plaggen die uit het omliggende land werden gehaald (Wikipedia).

Tegenover de weelderige boerderij(en), waaronder een uit Beerta (foto boven), staan de plaggenhutten. Uit dezelfde tijd! De rijkdom en weelde van de één, ging over de rug van de ander (de arbeiders). Niet voor niets natuurlijk dat het Socialisme vooral onder de arme bevolking, ook in het Noorden, aansloeg.

Ook in Amsterdam, en andere grote steden, was veel armoede. De Westerstraat is, vlak bij de Entree van het park, gedeeltelijk, nagebouwd/verplaatst naar het Openluchtmuseum. Inclusief een typische kroeg uit de Jordaan.Ook boederijen waar je tegenwoordig niet meer je dieren zou huisvesten: mens en dier woonden er onder één dak. Inclusief natuurlijk alle parasieten (vliegen e.a.).

Al het moois dat Nederland biedt heeft een oorsprong; en helaas een niet altijd even mooie oorsprong. Genoeg daarover vooralsnog. Eén van de leukste dingen op het park: de TRAM! Er rijden prachtig gerestaureerde trams rond. En met name Rotterdam is daarmee vertegenwoordigd (RET).

Video Tram RET (Rotterdam)

De video is een kleine samenvatting van wat tramritjes. Ideaal om je te verplaatsen over het terrein. Vooral voor hen die wat slechter ter been zijn een uitkomst. En er rijden ook trams geschikt voor invalide mensen.

De tramremise is het bekijken meer dan waard. Er is ook een Van Gend en Loos overslag. Met natuurlijk een paar prachtige oude auto’s. De tramremise biedt ook gelegenheid even ónder een tram te kijken.

Platteland

Het platteland komt natuurlijk (ook) ruim aan bod. Akkerbouw, Veeteelt, hoe de mensen op het platteland leefden als dagloners en arbeiders.

Eén van de, voor mij, meest interessante onderdelen was de fabriek Freia.

Zuivelfabriek Freia was de eerste zuivelfabriek in de Nederlandse provincie Friesland. Hij werd gesticht in 1879. In 1878 werd met de bouw van de fabriek in Veenwouden begonnen en in september 1879 volgde de opening van Freia. Het was een fabriek die gebruik maakte van stoomaandrijving. Na enkele jaren met verlies te hebben gedraaid werd de fabriek in 1882 eigendom van Hero Brouwer uit Joure. In 1890 werd de fabriek verkocht aan Gentius Wybrandi, die in 1905 kwam te overlijden. De nieuwe eigenaar werd Klaas Anema. In 1918 werd de fabriek aangesloten op het elektriciteitsnet. In 1919 had het bedrijf meer dan vijftig werknemers in dienst en was daarmee één van de grootste zuivelfabrieken in Friesland. De familie Anema bleef tot 1969 eigenaar van het bedrijf. Het zuivelbedrijf in Winschoten dat de fabriek overnam beëindigde de productie na een korte periode echter al in 1970. Het bedrijfsarchief is in bewaring bij Tresoar. (Wikipedia)

Opmerkelijk detail dat ik zag in de fabriek, bovenaan een trap, een geschilderde kreet: “Kinderarbeid, niet in mijn tijd!”. Mooi, een sociaal bewogen bedrijf! Ze waren hun tijd ver vooruit, maar helaas kreeg kennelijk de wet van de remmende voorsprong vat op ze en werden ze dus gesloten in 1970.

Via het Lint, waar de “Indische Tuin” is -foto boven- gingen we verder naar het Landgoed.

En nog veel meer…

Er was natuurlijk nog véél meer te zien. Zie hiervoor de onderstaande foto’s (klik op een foto voor een vergroting). Maar voor wie er nog nooit is geweest: een absolute aanrader! Ook als je niet dol op geschiedenis bent is het gewoon enorm de moeite waard.

Nationale Molendag: Molens, Aalscholvers en een Grutto (foto en video)

Tijdens de Nationale Molendag kun je heel veel molens bezoeken. Van dichtbij de molens bekijken, maar ook binnen een kijkje nemen, een praatje maken met de molenaar. Demonstraties van de werkende molens zien en soms zijn er ook nog andere activiteiten. Het weer zat ontzettend mee, hoewel fris en een stevige wind, dus op de fiets om molens te kijken!

Op de route die ik genomen heb lagen vier molens, waarvan er drie open waren: Fortuna Noordhorn (niet binnen geweest, ben ik al vaker geweest), de Zwakkenburger Molen (niet open), de Westerhorner bij Grijpskerk en De Eendracht bij Sebaldeburen. De laatste twee ben ik binnen geweest en heb ik ook videobeelden gemaakt.

AALSCHOLVERS
Als startpunt had ik de Fortuna in Noordhorn genomen om vervolgens langs het van Starkenborghkanaal richting Grijpskerk te gaan – waarbij ik ook langs de Zwakkenburger kwam. Bij Grijpskerk wilde ik de Westerhorner Molen, een Poldermolen, bezoeken. Die heb ik al eerder eens van buiten op de foto gezet, maar nu de gelegenheid om er ook in te kijken dus dat wou ik graag doen.

Fietsend langs het van Starkenborghkanaal werd ik aangenaam verrast door Aalscholvers op de diverse lantaarnpalen. Ze bleven ook mooi zitten zodat ik de kans had ze van dichtbij op de foto te zetten. Nouja, relatief dichtbij want ze zaten natuurlijk wel ‘op veilige hoogte’. Ik vind het persoonlijk hele mooie vogels en op de een of andere manier boeien ze mij. Dus ik was hier erg mee ingenomen!

Terwijl ik de aalscholvers op de foto zette kwam er een racefietser van de andere kant aan. En opeens kwamen er een paar ganzen uit de wal. Die waren niet gediend van de racefietser’s aanwezigheid. En ook niet van die van mij zo bleek. Ik ben maar weer opgestapt en luid ‘sissend’ lieten ze horen dat mijn vertrek zéér gewenst was! Al (rustig) fietsend nam ik bovenstaande foto. Een echt lucky shot!

Even verderop een paar prachtige zwarthals zwanen. Die heb ik al eens eerder op de foto gezet maar ze blijven mooi en zeker met dit weer vond ik het de moeite waard nog een paar plaatjes te maken van ze.

DE WESTERHORNER

De Westerhornermolen of kortweg Westerhorner is een poldermolen tussen het dorp Grijpskerk en het gehucht Gaarkeuken. De molen bemaalde het gebied van het waterschap de Westerhornermolenpolder onder Grijpskerk. De molen werd in 1829 gebouwd en bleef tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf (lees verder op Wikipedia).

Ik heb de Westerhorner (ook) van binnen bekeken. Het is een (niet zo grote) poldermolen en omdat het eigenlijk te droog was draaide de molen wel maar werd er niet bemaalt. De molenaar zette heel even een paar minuten de bemaling aan, om te laten zien aan de bezoekers hoe het in zijn werk gaat.

GRUTTO

Ik zou al bijna weer op de fiets stappen toen ik in het weiland áchter de molen, langs het water, “iets” zag. Ik pakte de camera weer uit de tas en liep terug. Steunend met de camera op het hekje en met maximale zoom kon ik ‘m vastleggen: een grutto. De grutto stoorde zich niet aan de drukte bij de molen en had mij ook niet in de gaten. Zo had ik mooi de gelegenheid een paar foto’s van ‘m te maken! Altijd goed Grutto’s te zien want dat betekent dat de boer waarvan het land is op een grutto-vriendelijke manier te werk gaat.

DE EENDRACHT

Verder naar Sebaldeburen om “De Eendracht” te bezoeken. Eveneens een poldermolen. Van Wikipedia:

De molen werd in 1887 gebouwd nadat een voorganger uit 1801 was afgebrand. Tot 1970 bleef de molen beroepsmatig in gebruik als gemaal van de Sebaldebuurstermolenpolder.

Een hele mooie molen mag ik wel zeggen! Ik had ‘m nooit eerder gezien, hij ligt ook midden in de weilanden en vanaf Sebaldeburen kun je ‘m niet zomaar bezoeken omdat de route er heen over een privé weg gaat. Via een fietspad (dat ik pas zag toen ik er was..) kun je er wel komen. Zeer de moeite waard.

Verder gefietst, stukje terug, via Oldekerk/Niekerk – de ooievaars zijn er weer maar helaas was er maar één op het nest en die lag te broeden dus weinig te zien. Binnenkort nog maar eens een poging wagen. Richting huis maar weer! In totaliteit toch weer ruim 27 kilometer gefietst dus het was wel weer mooi geweest.

FOTO’S & VIDEO
(klik op de foto’s voor groot formaat)

VIDEO

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ‘s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

Fietsen door de Tachtigjarige Oorlog – De Schansenroute

De Tachtigjarige Oorlog heeft, ook in het Westerkwarier, zijn sporen nagelaten. In ons dorp, Noordhorn, bijvoorbeeld werd indertijd nog een flinke veldslag uitgevochten tussen de Spanjaarden onder leiding van Verdugo en de Nederlanders onder leiding van de Engelsman John Norrits (of, beter: Sir John Norreys).

De slag, die plaatsvond op 30 september 1581, werd in 2015 nagespeeld in Noordhorn op nagenoeg dezelfde plaats als in 1581. Ik had de eer samen met een paar anderen het fotoverslag te mogen maken (zie hier voor alle foto’s) en heb er ook een video van gemaakt.

In de geschiedenisboekjes is er niet veel over deze, toch wel grote, slag te vinden. En de reden is: “wij hebben verloren”. Verdugo verpletterde de Staatsen bij deze slag, en daar worden we liever niet aan herinnerd. Op de website van Schansenkrijg hebben ze veel informatie over de Slag bij Noordhorn en het beleg van Niezijl verzameld.

FIETSEN LANGS DE SCHANSEN
Toch is er nog wel het een en ander dat herinnert aan deze slag en de aanwezigheid van de Spanjaarden en de Staatsen in de regio. Niet alleen kun je op de Schansenkrijg-site informatie vinden, er zijn ook een paar fietsroutes langs de ‘schansen’. Ik besloot één van deze route’s te rijden vandaag. Het is een route langs de (voormalige) schansen en een aantal mooie molens.

Slag Bij Noordhorn

De officiële route is van Noordhorn, Niezijl, Grijpskerk, Kommerzijl, Munnekezijl, Zoutkamp, Houwerzijl, Zuurdijk, Niehove en weer naar Noordhorn terug. Na Zuurdijk bevat de route echter weinig historische punten meer en ben ik van de route afgeweken. Kommerzijl heb ik overgeslagen (min-of-meer per ongeluk).

NIEZIJL

De route start in Noordhorn, maar daar heb ik uiteraard al heel veel foto’s van.. dus ben ik rechtstreeks naar Niezijl gefietst. Daar herinnert de straatnaam “Bomsterschans” aan het feit dat hier (foto boven) een belangrijke schans was voor de Staatsen. De schans werd in 1597 geslecht en het dorp weer opgebouwd.

Een duif zat te suffen op een hek aan de Bomsterschans. Toen ik een foto maakte was hij, door de klikgeluiden van het toestel, meteen alert!

GRIJPSKERK

Molen De Kievit in Grijpskerk is een zeer beeldbepalende molen als je langs het dorp gaat. De molen is oorspronkelijk in 1899 gebouwd en is nog steeds, door vrijwilligers beheerd, in gebruik als graanmolen. Vanwege de landschappelijke waarde van de molen zijn er zelfs speciaal bomen gekapt die ‘in het zicht’ stonden.

Vervolgens gaat de officiële route langs Kommerzijl. Daar was een schans, “De Opslach”, gebouwd in 1572 als bescherming van de zoutwinning, tegen de watergeuzen. In 1598 is de schans afgebroken. Resten van de schans zijn bij de molen gevonden. Doordat ik in mijn hoofd had dat ik naar Munnekezijl moest ging ik de verkeerde weg langs. Nu de vergissing was gemaakt had ik geen zin meer om terug te fietsen.

MUNNEKEZIJL

De Schans, Munnekezijl

Op de grens van Friesland en Groningen aan de Lauwers, dus een belangrijke strategische plaats. Hier was dan ook een schans, gebouwd in 1580.

Uiteraard nog even langs molen Rust Roest, die ik eerder ook al eens op de foto had gezet. Maar het weer was vandaag zo prachtig dat ik er nog maar een van heb gemaakt.

ZOUTKAMP
Vervolgens over de dijk gefietst richting Zoutkamp. Recent nog geweest, maar toen zat -op een verder hele mooie dag- nét het weer niet mee toen ik in Zoutkamp arriveerde. Nú wel!

De Batterij – Zoutkamp

Strategisch was Zoutkamp voor de Stad Groningen (die Spaansgezind waren, in tegenstelling tot de Ommelanden die “Staatsgezind” waren en de Unie van Utrecht hadden ondertekend!) erg belangrijk. In 1589 veroverde Graaf Willem Lodewijk de plaats na een vijf dagen durende slag. De Batterij (foto boven) staat op de plaats waar de schans was.

Het was druk in Zoutkamp vandaag. Veel scheepvaart en toeristen op de terassen. Met mijn halve liter water bij mij en wat fruit laat ik de terassen echter liever links liggen. De rit duurt zo al lang genoeg 🙂

ZUURDIJK
Volgende stop op de officiële route was Zuurdijk. Toen ik laatst hier in de regio was wilde ik daar al heen maar koos toen uiteindelijk voor Houwerzijl omdat er een leuk fietspad was van Zoutkamp naar Houwerzijl.

Hoewel in de route niet genoemd, is er in Zuurdijk een heel mooi kerkje!

De kerk dateert mogelijk uit de eerste helft van de 13e eeuw. Door zijn hoge ligging bleef de kerk behouden bij de Sint-Luciavloed in 1287, toen de Zuiderdijk doorbrak. In de noordmuur zijn sinds de restauratie in 2011 restanten uit deze periode te zien. [..] In de 17e eeuw werden 3 gotische ramen in de zuidmuur gemetseld om zo meer licht in de kerk te krijgen. Dit hangt samen met de reformatie; voortaan moesten kerkgangers ook de Bijbel en psalmen kunnen meelezen. In de 19e eeuw werden om nog meer licht te verkrijgen in de oostmuur nog twee vensters in dezelfde gotische stijl geplaatst, waarbij gebruikgemaakt werd van sloopmateriaal, zoals dakpannen. Lees verder op Wikipedia.

Ik vind dit, samen met het kerkje in Niehove, tot nu toe één van de mooiste kerkjes uit de regio die ik ken, met name het interieur dus. Het interieur is erg bijzonder en het ademt gewoon een geweldige sfeer (meer foto’s hier onder).

Nagenoeg tegenover het kerkje staat Molen “De Zwaluw”. De molen is gebouwd in 1858 en gerestaureerd in 1974 en sinds 2012 in eigendom van “Het Groninger Landschap”. Lees hier alle details over deze molen.

Na Zuurdijk gaat de officiële route vervolgens langs nog wat plaatsen waar met name de Horeca “op de kaart staat”, en geen schansen of molens meer. Dus besloot ik een afwijkende route te nemen verder. Van Zuurdijk ging ik naar Warfhuizen, Luchtwachttoren 701, Roodehaan, Saaksum, Oldehove en zo weer naar Noordhorn. De kaart van Google Maps klopt niet helemaal helaas, maar het gaat om het idee.

WARFHUIZEN


Ik kan mij niet herinneren ooit echt in Warfhuizen te zijn geweest. Ben er wel eens met de auto doorheen gereden maar echt rondkijken heb ik er nooit gedaan. Toen ik er doorheen fietste zag ik een mooi kerkje en de deuren stonden open.

Eénmaal binnen zag ik tot mijn verassing dat het, dacht ik, een Rooms Katholieke Kerk was. Die tref je niet veel aan in het Noorden, laat staan dat ik ‘m hier had verwacht. Maar sterker nog, het blijkt een Kluizenarij te zijn met kapel. De “Kluizenarij Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin” is gevestigd in de voormalige Hervormde Kerk. Ik ben er niet lang gebleven want hoewel er veel te zien was waren er ook mensen die stilte hielden e.d. Daarnaast merkte ik dat de kluizenaar (die ik voor priester aanzag) mijn “toeristische aanwezigheid” ook niet zo leuk vond.

LUCHTWACHTTOREN 701
De Luchtwachttoren bij Warfhuizen is een overblijfsel uit de “Koude Oorlog”. Eén van de weinige overigens en min of meer bij toeval.

De Luchtwachttoren werd in 1953 gebouwd voor het Korps Luchtwachtdienst (KLD). De KLD wilde eigenlijk een toren bouwen boven op het Brabantse zaadteelt- en bietveredelingsbedrijf Goyarts en Zn aan de Merneweg 46-48 in Wehe-den Hoorn, maar de eigenaar wilde niet hieraan meewerken. Daarop werd de luchtwachttoren aan de Baron Van Asbeckweg gebouwd.
De toren heeft een totale hoogte 15,44m. en is gebouwd van prefab betonnen raatbouwelementen. Boven op de toren is het uitkijkplatform, dat bestaat uit een open ruimte van 3 bij 3 meter met een 1,5 meter hoge borstwering. De toren is gebruikt tot 1968, het jaar waarin het Korps Luchtwachtdienst ook in de noordelijkste regio’s definitief is opgeheven (bron).

Het Korps Luchtwachtdienst (KLD) was een Nederlandse organisatie belast was met de observatie en melding van in het nationale luchtruim binnengedrongen vijandelijke vliegtuigen, met name uit de Sovjet-Unie. De dienst was onderdeel van het Commando Luchtverdediging van de Koninklijke Luchtmacht.

Het KLD bemande tussen 1950 en 1968, tijdens de Koude Oorlog, een semi-geheim netwerk van luchtwachttorens en andere uitkijkposten met vrijwillige waarnemers. Doel was het met zicht (kijkers) en gehoor signaleren, melden en volgen van vliegtuigen die beneden het toenmalig radarbereik vlogen, dat was een hoogte van minder dan 1500 meter. Naast vliegtuigobservaties en eventuele verdachte scheepsbewegingen meldden de vrijwilligers bijzonderheden over de lokale situatie en het weer (bron).

ROODEHAAN
Terug richting Warfhuizen en vervolgens richting Roodehaan. Een gehucht met een (grote) camping en veel waterrecreatie.

Het gehucht is vernoemd naar herberg ‘De Roode Haan’, die hier vroeger aan het Winschoterdiep stond. Ik was er wat plaatjes aan het maken van de brug en de korenvelden toen mij opviel dat een groep mussen steeds de velden in ging, daar zich tegoed deden aan wat graan, en weer de bomen in vlogen. Daar moest natuurlijk een plaatje van gemaakt worden!

Mussen in het koren bij Roodehaan

Het was inmiddels al behoorlijk laat geworden dus “op de pedalen” en naar huis. Via Oldehove (geen foto’s) terug naar Noordhorn.

SCHANSENKRIJG FIETSROUTES EN MEER INFORMATIE
De fietsroutes van de Schansenkrijg zijn onder andere hier te downloaden.
https://fietsen.groningen.nl/gratis-fietsroutes/schansenkrijg-fietsroute-2

Ze zijn ook af te halen bij Molen Fortuna in Noordhorn (wanneer geopend). Zie de website van Fortuna voor meer informatie: http://www.molenfortuna.nl/

De video die ik indertijd, samen met één van mijn dochters, heb gemaakt is hier te bekijken.

ROUTE
De officiële route is ca. 35 kilometer. Ik heb, door af te wijken van de route, vandaag 46 kilometer afgelegd.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting