Categorie: Scheepvaart

Wij Vikingen Leeuwarden

Wij Vikingen en het Fries Verzet in Fries Museum (Leeuwarden)

Vikingen in Nederland, en in het bijzonder in Friesland, spreekt natuurlijk tot de verbeelding. Al op de lagere school hoorde je de verhalen van de woeste vikingen die moordend en plunderend de kust van Nederland teisterden. En als kind keken we naar Wickie De Viking op TV. De realitiet is toch wel een beetje anders dan de gekleurde geschiedenisverhalen laat staan een cartoonserie op TV.

Tijdens onze reis naar Noorwegen hadden we al een keer een bezoek gebracht aan het Vikingskipshuset in Oslo en daar krijg je een goed beeld van wat Noormannen waren (da’s toch net iets anders dan de ScandinaviĆ«rs die “op rooftocht” gingen zegt men). De rovers waren vooral de Deense Vikingen.

Wij Vikingen

In het Fries Museum is op dit moment, tot 15 maart 2020, een interessante tentoonstelling over de Vikingen. Zowel de rooftochten zoals de toen al wereldwijde handel komen aan bod, het opkomen, blinken en verzinken van de Vikingen worden getoond en toegelicht. Ook hoe de Friezen, met name, omgingen met ze.

Opmerkelijk dat een paar honderd jaar later men kennelijk dit allemaal niet meer wist. Toen Columbus “Amerika ontdekte” immers was hij zeker niet de eerste; de Vikingen hadden in Noord-Amerika al Nederzettingen.

De foto’s (hieronder) spreken voor zich denk ik. Een boeiende en mooie tentoonstelling die ik samen met mijn oudste dochter, Judith, bezocht. Terwijl de echtgenote ging winkelen in het centrum van Leeuwarden gingen wij naar de expositie. En, net als bij de expositie van de Zwarte Farao’s, bekeken we niet alleen de expositie over de Vikingen maar ook een aantal andere exposities in dit prachtige museum (zie verder).

Heel boeiend, net als we in Noorwegen ook al hadden gezien, was wat er te lezen was over de handelswaar en ook schatten die werden gevonden in Friesland. Munten, maar ook hakzilver, sierraden e.d. uit landen waar je het niet van zou verwachten. Er moet een behoorlijk levendige ‘wereldhandel’ zijn geweest, ook toen al! Niet te geloven dat ze met de schepen die ze hadden zelfs Amerika al bereikten. Er zullen er toen ook heel wat schipbreuk moeten hebben geleden, zo concludeerden we.

Grappig om te zien dat de Vikingen ook, ondanks hun brute moordpartijen, best wel ijdel waren. Aan de riem droegen ze bijvoorbeeld setjes met ‘gereedschapjes’ voor het verwijderen van oorsmeer en om de baard tip-top in orde te houden. En ook een goede kam om modieus opgeschoren haar en de baard in model te houden ontbrak niet. Een beetje hipster van nu kan er nog wat van leren šŸ™‚

Hindelooper Kamer

Een interessante, kleine, expositie ging over de geschiedenis van Friesland. Daar zou je, ons inziens, meer van kunnen maken maar er zaten een paar hele leuke elementen in. EĆ©n van de interessante onderdelen was de Hindelooper Kamer.

Fries Verzetsmuseum

Tot slot is er ook een andere, vaste, expositie van het Fries Verzetsmuseum. Heel interessant ook weer en er is veel te zien aan fotomateriaal en diverse belangwekkende stukken.

Zaailand

Het Museum is gelegen aan het ‘Zaailand’ waar ook het gerechtsgebouw is (tegenover het Museum). Parkeren is er letterlijk op een steenworp afstand mogelijk en men hanteert er redelijke parkeertarieven (we waren er slechts zes euro kwijt). Na het bezoek aan het Fries Museum gingen we, inmiddels weer met zijn drieĆ«n, even een broodje eten bij La Place dat ook aan het Zaailand is gevestigd.

Meer informatie over het Fries Museum op de website zie https://www.friesmuseum.nl/

De Lente in de Bol! Fotofietstocht door het Westerkwartier.

Het is Februari en prachtig, helder, lenteweer. De route is uitgestippeld en op de telefoon geplaatst. De ‘banden vol met wind‘ en op pad! Onderweg van alles gezien Ć©n natuurlijk gefotografeerd. En, niet ongebruikelijk, van de geplande route week ik toch weer wat af (al was het niet veel).

Een (lange) rit van ruim 46 kilometer door het Westerkwartier en een stukje Achtkarspelen. Van Noordhorn, via ’t Faan, Niekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Stroobos, Visvliet, de Westerhorn, Eibersburen, weer langs Gaarkeuken en via industrieterrein Mokkenburg weer naar huis. Onderweg kwam ik onder andere (zicht) blauwe reigers, zilverreigers, putters, aalscholvers, (foto) brandganzen, grauwe ganzen, scholeksters, zeemeeuwen, zwanen, eenden, molen visvliet, werf Barkmeijer en nog veel meer tegen.

De toch begon via Noordhorn richting ’t Faan, via Briltil (langs van Starkenborghkanaal). Vervolgens via ’t Hoge Voetpad richting Niekerk. Vanuit Niekerk richting Oosterzand om daar af te slaan naar Gaarkeuken. Het blijft een mooi plaatje, het witte huisje met de klapbrug bij Oosterzand (foto hier boven).

GAARKEUKEN

Bij Gaarkeuken waren de Scholeksters erg bereidwillig zich op de foto te laten zetten. MeestalĀ  zijn ze er snel vandoor als je er aan komt en stopt om een foto te maken, nu kreeg ik een heel veel mogelijkheden ze vast te leggen en ging ik er uiteindelijk ‘vandoor’ en bleven ze gewoon stoĆÆcijns op de aanmeerpalen zitten.

Net als de zeemeeuwen overigens. Die palen zijn trouwens te vies om aan te pakken, zoveel vogelstront zit er op šŸ™‚

Het was de bedoeling bij Gaarkeuken een fietspad te nemen langs het van Starkenborghkanaal richting Stroobos. Een deel van de route had ik wel eens met de auto gereden (en heel vroeger op de bromfiets). Er was volgens de kaart een stukje extra fietspad beschikbaar waardoor je gewoon door kan fietsen langs het water naar Stroobos. Misschien was het er al veel langer, maar ik wist het in elk geval niet.

Het fietspad is een schelpenpad. Met de wind vol tegen en op het schelpenpad fietsend zag ik dat de accu van de ‘fiets-met-hulpmotor’ van die omstandigheden nogal te lijden had. Dus besloot ik hier maar op oud-Hollandse mankracht te fietsen. Gaat wat langzamer natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken. Ik wilde de accu hier niet aan leeg rijden omdat ik een behoorlijk lange tocht in gedachten had (die uiteindelijk nog langer uitviel ook).

Het levert in elk geval een prachtig plaatje op. Voor de verandering eens gemaakt met mijn Olympus camera overigens. Die gaat altijd nog mee in de camera-tas alhoewel ik ‘m niet veel gebruik. Met name omdat mijn Canon Cybershot gewoon super veelzijdig is en meer opties biedt.

Ik kwam hier onder andere een paar zilverreigers en putters tegen. Helaas waren de eerste te ver weg (later ook nog gezien bij de vogelkijkhut maar ook te ver weg) en de putters waren mij te snel af en vertrokken richting boomtop toen ik aan kwam fietsen.

STROOBOS

Bij Stroobos lag de stille getuige (en naar ik begrepen heb Ć©Ć©n van de oorzaken) van het faillisement te wachten op afbouw. Ze zijn inmiddels weer doorgestart, gelukkig maar.

Via Stroobos kun je een landweggetje (Sarabos) nemen richting Visvliet. Er staat aan het begin een bord dat aangeeft dat het een doodlopende weg is, maar dat klopt niet. Met de fiets kun je er in elk geval gewoon langs. Als je de weg volgt, kom je langs de molen bij Visvliet!

VISVLIET

De Hilmahuistermolen of kortweg de Hilmahuister is een poldermolen ten zuiden van het dorp Visvliet in de provincie Groningen, vrijwel op de grens met Friesland. De molen werd in 1868 gebouwd en staat pal ten noorden van de spoorlijn Groningen-Leeuwarden en ten zuiden van de Lauwers. De molen deed nog tot voor enkele jaren terug dienst als gemaal, nadat de dieselmotor uit de molen is gehaald kan de molen alleen nog op vrijwillige basis de Hilmahuisterpolder bemalen (Wikipedia).

Je gaat met de fiets door een tunneltje, onder het spoor door, en direct uit de tunnel vandan heb ik deze foto gemaakt. Details van de molen zijn hier te vinden.

WESTERHORN

Bij Visvliet nog even langs de begraafplaats gegaan. De planning was richting Eibersburen terug te fietsen en vandaar via de Westerhorn – maar ik kwam dus terecht op de route langs de Friese Straatweg richting Grijpskerk. Die weg een stuk gevolgd tot de afslag Westerhorn en via de Westerhorn richting Eibersburen.

Ter hoogte van het Visvlieterdiep even een tussenstop gemaakt. Er is daar een kijkwand gemaakt en het diep is zodanig aangepast dat men hoopt dat de Otters er zich zullen vestigen en/of het als doorgangsroute gaan gebruiken. Bij de kijkwand is ook een picknickplaats. Die combinatie begrijp ik dan niet helemaal, zeker niet omdat mensen met de auto(!) daar heen rijden. – wat natuurlijk nooit de bedoeling is overigens, het lijkt mij nogal storend voor de vogels en eventuele otters. Maar ze (vissers) doen het wel zag ik.

VOGELHUT GAARKEUKEN

Richting Gaarkeuken gegaan en van ver zag ik al dat het bij de volghut een drukte van belang was, qua vogels dan. Dus besloot ik daar ook even te gaan kijken. Er waren behoorlijk wat verschillende soorten eenden, grauwe ganzen en rotganzen.

Vooral de rotganzen waren druk bezig met heen en weer vliegen! Lastig om vast te leggen op zo’n afstand maar ik heb toch maar een paar pogingen gewaagd. Voor deze vogelkijkhut heb je eigenlijk Ć©cht een andere camera/lens nodig maar zolang ze niet te veel bewegen lukt het nog wel.

Het brutale zwarte katje heb ik er niet aangetroffen vandaag. In deze vogelhut ben ik overigens nog nooit andere vogelkijkers tegengekomen. En dat terwijl er best veel te zien is, ook nu dus.

Even verderop, net voorbij Gaarkeuken, trof ik deze buizerd aan. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken en het viel mij op dat hij maar Ć©Ć©n poot leek te hebben. Toch knap dat zo’n dier daarmee gewoon verder kan kennelijk!

Verder gegaan via de Mokkenburgweg, door het tunneltje onder het spoor door, over het industrieterrein en weer naar huis. Alles bij elkaar een route van (volgens de fietsteller) ruim 46 kilometer. Dit wijkt zoals gewoonlijk een beetje af van Google Maps (zie route hier) omdat ik natuurlijk af en toe wat heen en weer fiets voor een mooie plek voor een foto. En ach, het is geen exacte wetenschap natuurlijk zo’n fietstellertje.

Alles bij elkaar een fantastische “lentedag” in Februari!

Voor de volledigheid nog even de route.

MEER FOTO’S
De foto’s zijn op willekeurige volgorde, klik op een afbeelding voor groter formaat.

Zeehondenkijkwand Termunten (Foto- en Video-verslag)

Zeehondenkijkwand Punt van Reide bij Termunten in Groningen geeft je de gelegenheid dicht bij zeehonden (en hun jongen!) te komen zonder ze te verstoren. Een “unieke gelegenheid om de zeehonden en hun pups in hun natuurlijke omgeving te spotten zonder ze te verstoren! Een unieke locatie in Nederland die je zelf kunt bezoeken” (Groninger Landschap).

Niet is minder waar, zo kunnen we (mijn neefje Xander en ik) achteraf wel vaststellen. Het is altijd een gok natuurlijk of de dieren er wel zijn. Maar we troffen het flink! Het kleine strandje lag vol met (jonge) zeehonden.

Ze zagen er in mijn optiek goed en flink doorvoed uit. Het gaat dan ook goed met de zeehonden volgens de onderzoeken. Het aantal zeehonden is flink gegroeid.

De kijkwand op de dijk bij Termunten

Het was er niet overdreven druk en we hadden alle gelegenheid om foto’s te maken en ik heb, en Xander ook, naast foto’s ook nog wat videobeelden geschoten (zie onder).

Je treft er niet alleen zeehonden aan overigens, in het gebied tussen het bezoekerscentrum en de kijkwand vind je naast koeien en schapen ook Nijlganzen, Rietzangers en deze (bovenstaande) Zwarte Ruiter. De Zwarte Ruiter is de enige nagenoeg zwarte steltloper. Hij trekt alweer in de tweede helft van juni uit zijn broedgebied naar het zuidwesten. De Dollard is een belangrijke pleisterplaats. We hebben dus echt geluk gehad dat we deze vogel hebben gezien! Ondanks dat de foto niet super is qua scherpte plaats ik ‘m dus omdat het een (voor mij) unieke vogelwaarneming is!

DELFZIJL
Na het bezoek aan de Zeehondenkijkwand bij Termunten gingen we richting Delfzijl. We wilden er even naar de haven en daar even koffie en ijs halen. In Delfzijl was bijzonder weinig activiteit te bespeuren. We parkeerden in het nagenoeg lege en uitgestorven centrum vlak bij een mooie molen.

Er was daar een expositie in de molen en we hoopten dat we ook even op de omloop konden. Helaas kon dat niet. De molen zelf is van binnen leeg gehaald. Er zitten nu expositieruimtes in. Er waren schilderijen van kunstenaars uit het Russische Kazan te bewonderen. Met de uiterst vriendelijke dame die bij de deur ons ontving een praatje gemaakt.

We waren de eerste bezoekers vandaag, ze moest voor ons de verlichting in de bovenverdieping zelfs aan doen. Ze was ook vol interesse in ons bezoekje aan de zeehonden bij Termunten en heeft (op het toestel) wat foto’s bekeken. Erg leuk en voor wie van schilderkunst houdt: ga kijken. De Entree was gratis en het centrum van Delfzijl ligt ook nog eens vlak bij het station! Klik hier voor meer informatie.

Daarna gingen we richting haven van Delfzijl. Er liggen veel prachtige jachten, maar ook ‘werkboten’ en andere schepen. Bij het hotel aan de haven een koffie en ijs gehaald. Vervolgens ging de rit weer terug naar huis!

VIDEO ZEEHONDENKIJKWAND TERMUNTEN
Voor wie liever via Youtube kijkt, klik hier.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting

Scheepvaart, Visserij, Tallships

Zeg je Nederland dan zeg je water .. Ć©n: varen. We zijn een (zee)varende natie en hebben op dat gebied een naam hoog te houden.

Bij het bladeren door mijn fotomappen op de computer kwam ik dan ook ongelofelijk veel foto’s tegen van schepen en aan de visserij en scheepvaart gerelateerde evenementen. Over de de loop der jaren heb ik heel wat schepen op de foto gezet. Ik heb een paar die ik erg mooi vind verzameld en plaats die hier.

Foto’s van ondermeer Lutje Delfsail (Zomerwelvaart, Groningen), Delfsail, Dag van de Garnaal in Haven Lauwersoog, Earnewoude, de Zoutkamperril en natuurlijk de sluis bij Gaarkeuken, waar ik vlakbij woon.

Met de zomer voor de deur verwacht ik weer de nodige foto’s te kunnen maken op dit gebied! Zo zijn in Harlingen bijvoorbeeld in Augustus 2018 weer de Tallship Races. Waar ik uiteraard al weer naar uit zie!