Tag: Schepen

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Winterwelvaart 2019 en Forum Groningen

Sinds kort is in Groningen het nieuwe Forum open. Een markant gebouw waarin naast de Openbare Bibliotheek ook filmzalen en eet- en drinkgelegenheid gevestigd is.

Hoewel de opening nogal een spektakel beloofde zijn we daar toen niet heen geweest: véél te veel mensen bij elkaar ons inziens en we besloten daarom op een later moment een keer te gaan kijken. Dat hebben we gecombineerd met een bezoekje aan de Winterwelvaart – of eigenlijk andersom. In tegenstelling tot eerdere edities van Winterwelvaart, die ik ’s avonds bezocht, deze keer overdag gegaan. Hoewel aan het einde van de middag natuurlijk al vroeg de schemering begon want 21 december is immers “de kortste dag”?

Het Forum

De bouw van het Forum heeft acht(!) jaar geduurd en honderd miljoen euro gekost. Reken je de kosten voor de parkeergarage en de fietsenstalling mee, dan kom je op het astronomische bedrag van ca €150 miljoen.. Een totaal bezopen bedrag voor een dergelijk gebouw natuurlijk. Ja, het is mooi. Ja, het is markant. Maar anderzijds zul je nooit deze investering terug verdienen en in een tijd van voedselbanken, pensioenkortingen en andere moeilijke onderwerpen denk ik dat dit gemeenschapsgeld beter en verstandiger besteed had kunnen worden.

Want met die honderdvijftig miljoen is het niet bekeken natuurlijk. Er is ook nog zoiets als beheer en exploitatie de komende decennia. En de huurder die een groot deel van de vloeroppervlakte in gebruik heeft, de Bibliotheek, is ook een gesubsidieerde instelling. Maar, enfin. Het staat er en wij wilden het met eigen ogen zien. Sterker nog: we hebben plannen het als het mooier weer is nog een keer te bezoeken want: het uitzicht. Da’s ook de enige reden voor ons om er weer heen te gaan.

Het Forum heeft overigens een hele opvallende schuine wand “naar buiten” hellend. Een heel apart gezicht (zie de foto’s). Wat ons opviel is dat het dus zo’n geldverslindend project was, met zo’n opvallende architectuur en dat het dan vervolgens toch ergens enigzins ‘verstopt’ is.

In de Martinikerk was nog een koor kerstliederen aan het zingen. Na het bezoek aan het Forum daar ook nog even naar binnen gewandeld. Helaas waren ze net met hun laatste lied bezig toen wij binnen kwamen maar het klonk mooi en het is natuurlijk een prachtig gebouw.

Winterwelvaart 2019

Winterwelvaart is een evenement waar ik graag heen ga. Na twee keer ’s avonds te zijn gegaan waren we nu in de middag present en ook dan is het erg leuk. De avond heeft iets meer charme wellicht, nu konden we echter de boten wel beter zien.

 

We hadden geparkeerd in de parkeergarage aan de Ossenmarkt, zo konden we mooi ‘een rondje lopen’: eerst langs het Forum, vervolgens richting Winterwelvaart, via onder andere de mooie Zwanestraat. Daarna, langs het water (Lage der A en Hoge der A) en de Winterwelvaart, terug richting parkeerkeergarage. Waar we voor krap aan vier uurtjes parkeren €14,40 mochten aftikken…

Naast foto’s van de Winterwelvaart ook nog een paar andere plaatjes geschoten tijdens dit bezoekje aan Groningen want er was genoeg te zien “in de Stad”: de ijsbaan, onder andere, en de mooi verlichte winkelstraten.

Wederom heel erg leuk en het leek iets groter te zijn dan voorgaande edities. Veel stands ook met leuke producten en erg gezellig. De koffie en hete cacao van “Dikke Bertha” was uitstekend, het was totaal niet koud en ook nog eens redelijk helder weer.

Tot slot natuurlijk even een ‘selfie’ op de Visserbrug.

 

Winterwelvaart Groningen 2018

Winterwelvaart in Groningen is een jaarlijks terugkerend festijn met prachtig verlichte schepen die via verschillende havenplaatsen richting Groningen varen. In de Hoge der A en Lage der A (twee kanalen) liggen ze dan drie dagen aangemeerd. Naast de schepen zijn er allerlei marktkramen waar je leuke dingen kunt kopen of wat lekkers kunt halen.

Volle Maan, Noordhorn

Twee jaar geleden ging ik ook heen (zie hier het verslag). Maar het was niet erg mooi of helder weer en dat zie je in de foto’s terug. Ik verheugde me dus op een herkansing maar de weersvoorspelling was wederom niet goed.

Vanavond, vlak voor het eten, attendeerde De Vrouw mij er op dat er een prachtige volle maan stond. En warempel, het was mooi helder weer! Als je de maan zó op de foto kunt krijgen moet het met de schepen ook wel lukken dacht ik. Dus een app’je gestuurd naar neef Xander of hij zin had om mee te gaan en een uurtje later zaten we in de auto op weg naar Groningen. Zijn foto’s zijn op zijn eigen site te vinden.

Eén van de mooiste schepen was, volgens een schipper die geïnterviewd werd op RTV Noord deze week, de “Jantje”. Toen ik die tegenkwam daar natuurlijk dan ook een plaatje van gemaakt!

MARKTKRAMEN
De markt mag géén kerstmarkt heten. En dat is het ook absoluut niet. Wel zijn er zoals gezegd veel stands. En de standhouders werkten erg mee met ons. We hadden niet voor niets het statief meegenomen, ze hielden spontaan dingen voor ons stil, zoals de draaiende “braadschotel” zodat we er een mooi plaat van konden maken.

Dit meisje vond het ook prima dat ik een foto maakte (want gewoontegetrouw vraag ik in dit soort situaties eventjes of het oké is als ik een foto maak). Prachtige stand!

MEER FOTO’S
Onderstaand de volledige serie foto’s. Ik heb nagenoeg geen nabewerking gedaan (behalve wat ‘rechtzetten’ en soms iets meer exposure of iets minder schaduw).

Witte Kwikstaart, Zwarte Zwanen en Zonsondergang

Vandaag een kleine, impulsieve, “fotosafari” samen met neef(je) Xander gedaan. Ik wist een paar nesten van watervogels (zie eerder) en wilde weer even bij ze kijken. En Xander was ook geïnteresseerd hierin. Dus nam ik hem mee, zodat hij ook foto’s kon maken voor zijn (nieuwe) website die we gisteren samen online hebben gebracht. Die site kun je overigens hier vinden: https://www.brinkmanfotografie.nl.

Van Xander overigens nog wat dingen opgestoken de laatste tijd. Met name op het gebied van wat instellingen op mijn fototoestel heb ik het een en ander van ‘m geleerd. Zo zie je maar, je bent nooit te oud om (van je neefje) iets te leren! 🙂

De rit ging langs Oldekerk (daar zitten Ooievaars op het nest, foto boven), Oosterzand (een plek waar ik vaker even stop, maar nu kwamen we er voor de meerkoeten), Gaarkeuken (futen, paarden, kwikstaart) en Grijpskerk (zwarte zwaan met jongen).

Het Ooievaarsnest is nu nog niet zo heel spannend qua activiteit. De eieren zijn nog niet uitgekomen. Dus dat is nog even afwachten. Maar bovenstaande foto kon ik wel maken (iets eerder deze week). Vandaag liet de ooievaar zich nauwelijks zien.

Het nest van de futen wordt, door het groeiende riet, lastiger zichtbaar. Ik ben blij dat ik er eerder een aantal goede foto’s en een video van heb kunnen maken! Ben benieuwd wanneer de eieren uit gaan komen, het zal niet zo lang meer duren vermoed ik. Ik kom er dagelijks langs en hoop binnenkort foto’s van de jonge futen te kunnen maken!

Ook het nest van de meerkoet wordt lastiger zichtbaar. Ik weet er nog twee mooie echter, dus keuze genoeg. En ik moet zeggen, ik heb ook al best veel foto’s van deze vogels.

Vogels waar ik nog géén foto’s van had en ook nog niet zo vaak had gezien zijn de Witte Kwikstaart (wel eerder waargenomen maar een foto was nog nooit gelukt) en Zwarte Zwanen (kan mij niet herinneren die ooit eerder te hebben gezien en zeker nooit eerder foto’s van gemaakt).

Het kwikstaartje vertoonde zich vrij plotseling op de rand van de sluis bij Gaarkeuken terwijl we daar wat aan het rondkijken waren. En nam ook nog even een fraaie pose aan voor mij. Ik kon het beestje nét voldoende groot in beeld brengen (de zoom van de Sony Cybershot is super handig in dit soort gevallen!) en de camera gelukkig voldoende stil houden. Superzoom met macro gebruikt en daar was het diertje vol in beeld! Gelukkig bleef het lang genoeg op de rand zitten zodat ik goed kon scherpstellen.

Volgens de Vogelbescherming is de Witte Kwikstaart “een van de meest algemene broedvogels van Nederland” en vooral op het platteland te vinden.

De zwarte zwanen had ik al een paar keer gezien in het voorbijgaan. En omdat ze honkvast leken te zijn, kreeg ik het vermoeden dat ze óf zaten te broeden óf dat er inmiddels jongen waren. En ja, er waren jongen. Dus gepast afstand houden(!) van moeders want je zag aan alles dat ze ons liever zag gaan dan komen. Ik denk er over binnenkort nog eens deze zwanen te bezoeken, maar dan bij daglicht en met statief.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een foto voor een vergroting.

 

 

Jachthaven Oosterhaven, Groningen

De Jachthaven Oosterhaven is een mooi plekje vlak bij het centrum van Groningen. Midden in de stad een haven met een prachtig uitzicht op de stad en de Sint-Jozefkathedraal (voluit: de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef of kortweg “Sint-Jozefkerk”). Het is de kathedrale kerk van het bisdom Groningen-Leeuwarden. De kerk is in gebruik genomen in 1887.

St. Jozefkerk, Groningen. Zicht vanaf een aanlegsteiger

Het ontwerp van de toren is op twee punten bijzonder: De zeskantige vorm en het gebruik van gietijzer als materiaal voor de 76 meter hoge torenspits. Vanuit alle kijkrichtingen zijn er twee wijzerplaten te zien (wat bij een vierkante toren ook kan), en vaak zelfs drie (wat bij vierkante torens onmogelijk is). Het zien van drie klokken tegelijk werd door sommige schertsenderwijs gerelateerd aan de effecten van alcohol. Dankzij deze eigenaardigheid heeft de toren de bijnaam ‘dronkemanstoren’ gekregen (Wikiwand).

Zo vroeg op de ochtend ben ik in elk geval zéker niet dronken (voorzover ik dat al ooit ben want: ik drink niet) en ik zag er dan ook geen drie.

Die toren was het niet om begonnen. Ik kom hier namelijk vaak langs rijden of eigenlijk “overeen” rijden en zag dan beneden altijd die mooie haven en huizen op de kade. Vandaag was ik vroeg in de stad en in de gelegenheid even wat tijd uit te trekken voor een wandelingetje in de Jachthaven Oosterhaven.

Confronterend

Na de foto’s te hebben gemaakt reed ik in het verlengde van de haven verder langs het water. Dan kom je op een zeker moment uit bij een gebied dat nogal vervallen is, en daar lagen verschillende schepen aangemeerd die kennelijk dienst doen als “asielboten” of “vluchtelingenhotel”.

Ik wou er eerst foto’s van maken maar omdat ik niet zeker wist of dat wel gewaardeerd werd door de mensen die er aanwezig waren (en mogelijk zou ik hen daarmee in gevaar brengen?) heb ik dat toch niet gedaan. Confronterend wel. Als je vanuit de luxe wereld van de jachthaven, waar alleen “mensen met geld” een bootje hebben liggen daar terecht komt. De jachten moeten hier ook elke keer langs bij het in- en uitvaren van de haven. Ik vraag mij af hoe je dat ervaart, als je zelf in zo’n weelderige situatie bent en dan elke keer langs de (uitgeprocedeerde) asielzoekers vaart…?

Terug naar de haven. Zo ’s morgens voor negen uur is het er nog lekker rustig in de haven. De eerste bootjes varen al uit, veel mensen zitten nog aan hun ontbijtje of slapen nog. De zon stond al flink te branden dus perfect om wat mooie plaatjes te maken.

De foto’s zijn gemaakt met mijn Panasonic Lumix en nauwelijks nabewerkt.