Tag: architectuur

Leiden – Nineveh, Bruggen, Burcht – koud maar mooi!

De Nineveh-expositie van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden was voor ons aanleiding het afgelopen weekend de prachtige, oude, stad Leiden te bezoeken. Niet alleen de Nineveh-expositie werd bezocht, ook -ondanks de kou- hebben we veel rondgewandeld in de stad om allerlei prachtige oude panden, grachten en bruggen te bekijken. De Hortus werd ook bezocht en uiteraard ook de Burcht met prachtig uitzicht op de Hooglandse Kerk.

De Sleutelstad, zoals de bijnaam van de stad, verwijzend naar het stadswapen, luidt, heeft de oudste universiteit van Nederland. Daarnaast is de stad bekend om de rijke geschiedenis en de oude binnenstad, met grachten, monumentale bouwwerken en hofjes.

Kerken en oude gebouwen vind je in overvloed in Leiden. Ook nu is het nog steeds een behoorlijk religieuze stad (40% van de bevolking rekent zich tot een geloofsovertuiging).

Ik was een beetje in dubio of ik dit artikel op deze site zou plaatsen of op m’n gewone blog. Dit omdat het dan wel een ‘reisverslag’ is, maar ook omdat het eigenlijke doel een museumbezoek was. Uiteindelijk toch maar op deze site, omdat er zoveel foto’s van de stad zelf zijn gemaakt dat het hier hoort.

CENTRUM VAN LEIDEN

We zaten in een hotel vlak aan/in het centrum van Leiden, het “Best Western City Hotel“. Een prima hotel dat wij in absoluut kunnen aanraden. Goede prijs/prestatie verhouding, uitermate vriendelijk en service gericht personeel en prima kamers.

Vanuit het hotel ben je in 2 minuten in het centrum (straat uitlopen en je staat in de winkelstraatjes). Het centrum van Leiden is erg ‘compact’. Alles is te voet goed te bereiken zoals onder andere het Rijksmuseum van Oudheden, de Hortus, de Burcht, enz.

NINEVEH EXPOSITIE

De reis was door ons ondernomen omdat ik graag naar de Nineveh-expositie wilde in het Rijksmuseum van Oudheden. Helaas viel die expositie mij tegen. Uit mijn review op Facebook:

Vanwege de Nineveh tentoonstelling een weekendje Leiden gepland. Helaas viel de tentoonstelling rondom Nineveh mij persoonlijk erg tegen. De aankondigingen (trailers o.a.) deden anders vermoeden. Het leek allemaal nogal wat grootser dan in de werkelijkheid. Gelukkig waren er ook nog andere interessante tentoonstellingen over de oudheid waardoor ik niet helemaal het gevoel had voor niets speciaal hiervoor naar Leiden te zijn gereisd. De prachtige stad zelf, de Hortus en andere bezienswaardigheden compenseerden het e.e.a. ruimschoots waardoor we toch een heel fijn weekend hadden. De expositie was echt niet wat de hype er omheen beloofde. 

Zoals gezegd was er gelukkig veel meer te zien bij de expositie. Ik ben erg geïnteresseerd in de geschiedenis en dat er dus ook exposities over de Grieken, Romeinen, Egypte én Nederland waren maakte gelukkig veel goed.

HORTUS BOTANICUS

Toen ik vanuit de Nineveh expositie de stad verder inliep kwam ik min of meer toevallig langs de Hortus Botanicus van Leiden. De Hortus van Leiden is de oudste nog bestaande Botanische Tuin van Nederland. Ondanks het koude weer en dat het nog zo vroeg in het seizoen was, was er toch al wel het een en ander te zien. Vooral in de kassen maar ook buiten. Ik zou er nog graag een keer in de zomer heen gaan als alles buiten (meer) in bloei staat.

CENTRUM LEIDEN – BURCHT, KERKEN, HISTORISCHE GEBOUWEN

De volgende dag zijn we de kou trotserend, maar gelukkig scheen de zon wel lekker, de stad gaan ‘door zwerven’. Prachtige plekjes gezien, schitterende gebouwen, mooie bruggetjes, de steeg waar Rembrandt is geboren en getogen, fraaie kerken. En dat alles op een paar vierkante kilometer.

Er is ontzettend veel over te vertellen maar ik kan je maar één ding aanraden: ga er zelf een keer heen. Het is zéér de moeite waard deze stad eens te bezoeken. Het was voor ons de eerste keer(!) dat we de stad bezochten maar als ‘t aan mij ligt niet de laatste keer.

FOTO GALERIJ

Klik op de afbeelding(en) voor groot formaat

 

Drachten, Friesland

Sinds kort werk ik in Drachten. En in de middagpauze’s maak ik dan mijn onvermijdelijke rondjes waarbij de compactcamera vaak in de jaszak zit. Een kleine (eerste) impressie van wat er zoal in Drachten is te zien.

Sowieso zijn er een aantal opmerkelijke, nieuwe, gebouwen. Bijvoorbeeld de Theater De Lawei maar ook de Graancirkel (hierboven) is het noemen waard. Een nieuw gebouw aan het Raadhuisplein in oude stijl. Voor zover ik heb kunnen nagaan geïnspireerd door het oude gemeentehuis van Smallingerland.

Ook heel opvallend is de Doopsgezinde Kerk. Zoals gewoonlijk niet in de vorm van een kerk alhoewel wel herkenbaar als zodanig. Ben er een tijdje terug nog naar binnen gelopen toen er een boekenmarkt was maar dat was qua foto niet erg interessant.

Ook interessant is natuurlijk de Vaart midden in het centrum. De bedoeling was dat het toerisme zou bevorderen/aantrekken. Of men daar in is geslaagd betwijfel ik, ik zie er tot nu toe weinig boten of toeristen op het water. Wel langs de kant op de terrasjes maar echt bruisend is het niet. Wel mooi. Absoluut.

De Lawei ligt aan het Kiryat Onoplein waar ook een grote Albert Heijn is. Daar loop ik regelmatig even heen om een boodschapje te doen en dan kom ik ook langs het water wat behoort bij De Welle. Daar zitten vaak grote groepen eenden én .. nijlganzen.

De nijlgans leeft voornamelijk op het land, hoewel hij goed kan zwemmen. In het broedseizoen verdedigt hij een territorium, soms zelfs agressief, maar ook onderling zijn ze weinig verdraagzaam. Die agressiviteit is trouwens het handelsmerk van deze ganzen. Ze passen brute kracht toe om het nest van een andere vogel in te pikken – waarvan vooral grauwe ganzen, maar ook roofvogels, kraaien, eenden en dergelijke, slachtoffer zijn – en om de kleintjes van andere eendachtigen te verdrinken“.
(Wikipedia).

Niet het meest gezellige dier dus maar wel mooi om te zien. En hoewel ze een beetje schuw zijn was er één toch heel nieuwsgierig en kwam vlak bij mij om te kijken wat ik aan ‘t doen was met m’n camera. Dus die ging natuurlijk direct op de foto.

Jachthaven Oosterhaven, Groningen

De Jachthaven Oosterhaven is een mooi plekje vlak bij het centrum van Groningen. Midden in de stad een haven met een prachtig uitzicht op de stad en de Sint-Jozefkathedraal (voluit: de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef of kortweg “Sint-Jozefkerk”). Het is de kathedrale kerk van het bisdom Groningen-Leeuwarden. De kerk is in gebruik genomen in 1887.

St. Jozefkerk, Groningen. Zicht vanaf een aanlegsteiger

Het ontwerp van de toren is op twee punten bijzonder: De zeskantige vorm en het gebruik van gietijzer als materiaal voor de 76 meter hoge torenspits. Vanuit alle kijkrichtingen zijn er twee wijzerplaten te zien (wat bij een vierkante toren ook kan), en vaak zelfs drie (wat bij vierkante torens onmogelijk is). Het zien van drie klokken tegelijk werd door sommige schertsenderwijs gerelateerd aan de effecten van alcohol. Dankzij deze eigenaardigheid heeft de toren de bijnaam ‘dronkemanstoren’ gekregen (Wikiwand).

Zo vroeg op de ochtend ben ik in elk geval zéker niet dronken (voorzover ik dat al ooit ben want: ik drink niet) en ik zag er dan ook geen drie.

Die toren was het niet om begonnen. Ik kom hier namelijk vaak langs rijden of eigenlijk “overeen” rijden en zag dan beneden altijd die mooie haven en huizen op de kade. Vandaag was ik vroeg in de stad en in de gelegenheid even wat tijd uit te trekken voor een wandelingetje in de Jachthaven Oosterhaven.

Confronterend

Na de foto’s te hebben gemaakt reed ik in het verlengde van de haven verder langs het water. Dan kom je op een zeker moment uit bij een gebied dat nogal vervallen is, en daar lagen verschillende schepen aangemeerd die kennelijk dienst doen als “asielboten” of “vluchtelingenhotel”.

Ik wou er eerst foto’s van maken maar omdat ik niet zeker wist of dat wel gewaardeerd werd door de mensen die er aanwezig waren (en mogelijk zou ik hen daarmee in gevaar brengen?) heb ik dat toch niet gedaan. Confronterend wel. Als je vanuit de luxe wereld van de jachthaven, waar alleen “mensen met geld” een bootje hebben liggen daar terecht komt. De jachten moeten hier ook elke keer langs bij het in- en uitvaren van de haven. Ik vraag mij af hoe je dat ervaart, als je zelf in zo’n weelderige situatie bent en dan elke keer langs de (uitgeprocedeerde) asielzoekers vaart…?

Terug naar de haven. Zo ‘s morgens voor negen uur is het er nog lekker rustig in de haven. De eerste bootjes varen al uit, veel mensen zitten nog aan hun ontbijtje of slapen nog. De zon stond al flink te branden dus perfect om wat mooie plaatjes te maken.

De foto’s zijn gemaakt met mijn Panasonic Lumix en nauwelijks nabewerkt.

Huys Legro – Paterswolde

Het Huys Legro in Paterswolde is het voormalige gemeentehuis. Paterswole behoort nu tot de gemeente Tynaarlo. Net als Eelde overigens, ondanks het feit dat het door de mijns inziens onjuiste naamgeving van het vliegveld Eelde (Groningen Airport Eelde, en dat voor een plaats die in Drenthe ligt!) ten onrechte vaak als deel van Groningen wordt gezien. 

Eigenlijk was het helemaal niet mijn bedoeling dit, overigens prachtige, pand op de foto te zetten. Ik was op zoek naar iets anders in Eelde – Paterswolde maar kon het niet vinden (dat volgt later nog wel eens denk ik). Enfin, ik reed langs dit pand en herkende het van de foto die een oud-collega en fotograaf had gemaakt. Die had het recent op Facebook gezet. En ik dacht, ik wil niet na-apen maar tóch m’n eigen foto’s er van hebben. Dus even gestopt en met de camera er omheen gelopen.

 

Huys Legro is het voormalige gemeentehuis in Paterswolde. Een oud pand, gebouwd in 1938-1939.  Het is gebouwd in een “interbellum stijl” architectuur (1900-1945). In 1980 werd het pand nog verbouwd. Op de website voor de Rijksmonumenten staat te lezen:

Gemeentehuis, waardevolle interieuronderdelen en bijbehorende tuinaanleg zijn van cultuurhistorisch, architectuurhistorisch, typologisch, stedebouwkundig belang alsook van belang vanwege gaafheid.

Des te opmerkelijker dat het pand zo verwaarloosd is. De tuin is flink verwilderd, er is duidelijk onderhoud nodig aan de buitenkant. Hoe het er momenteel van binnen uit ziet weet ik uiteraard niet. Ondanks, of misschien wel dankzij, de slechte staat is het wel een heel mooi foto-object.

Spelen met lijnen: trappenhuizen

Een niet zo boeiende foto, op ‘t eerste gezicht. Gewoon een ‘snapshot’ met m’n smartphone genomen. De roltrap in de parkeergarage onder de Albert Heijn en Action, in Zuidhorn. Maar als je goed kijkt zie je allemaal lijnen. En dat is wat de architect, denk ik, graag wilde. Evenwijdige lijnen. Mooi synchroon.

 

Niet zo’n spannende foto verder, losjes uit de hand genomen. Maar vaak vinden mensen dit type foto’s toch vaak heel leuk. Vanwege de lijnen. En belangrijk is dat je ook zorgt dat in de foto, of in de latere bewerking door bijsnijden, de lijnen goed lopen. Alles mooi evenwijdig en gecentreerd.

Nu ik toch bezig ben met trappenhuizen, de onderstaande kom ik regelmatig doorheen. Wie bedacht heeft dat er door toepassing van gekleurd glas er een groene gloed in dit trappenhuis hangt weet ik niet. Maar onprettig vind ik het wel als ik er loop. En ik denk dat heel veel mensen dit trappenhuis op de een of andere manier — ondanks een bepaalde schoonheid — onprettig vinden. Want ik zie ‘s ochtends mensen bijna zonder uitzondering via de “auto uitgang” de parkeergarage (onder het voormalige bodenterrein) verlaten. Ondanks dat het oplopen van zo’n steile autohelling zwaarder is dan een trap oplopen. Ze hebben er kennelijk iets tegen.

 

In de zomerperiode kan ik het ook zeker afraden hier langs te gaan, vooral als de zon fel schijnt. Het is er verschrikkelijk benauwend warm en de zon “poeiert” door het glas. Het is, zoals je op de foto ziet, in het voorjaar al een enorm fel licht waar je in op kijkt. Maar in de zomerperiode, zo heb ik vorig jaar ervaren, is het gewoonweg afzien. Geen idee hoe warm het er wel niet wordt, maar zeker té warm. Dat staat vast.

Toch vind ik het mooi bedacht. Ondanks de nadelen.

Eigenlijk wel jammer. Er wordt door architecten goed nagedacht over hoe een (saai) fenomeen als een trappenhuis er uit moet zien. En gedachteloos, of al puffend en mopperend, lopen de mensen de trappen op. Of duwen de volle boodschappenkar op de roltrap. Op de manier waarop het vormgegeven is let niemand eigenlijk denk ik. Over het algemeen zijn we druk om ons te haasten naar werk, auto of afgeleid door de mobiele telefoon. Dus, daarom vandaag maar eens een keer aandacht voor deze twee trappenhuizen waar ik vaak doorheen kom. Want, ik neem toch liever de trap dan de ‘autohelling’. Al was het alleen al vanwege het gevaar dat je loopt op een auto-uitgang in een parkeergarage.