Tag: winter

Buizerd, Grote Zilverreiger, Aalscholver en een nieuw fietspad naar Aduard

Een prachtige heldere, koude, winterse middag én ik had gezien dat er een nieuw fietspad is langs het van Starkenborghkanaal tussen Zuidhorn en Aduard. Een kant van het kanaal dat je, vanaf Aduard, normaliter alleen kon fietsen tot aan de afslag Den Horn (Spanjaardsdijk) is nu doorgetrokken naar Zuidhorn. Daar moest natuurlijk langs gefietst worden en vandaag was het een uitstekende dag er voor.

Onderweg werd ik behoorlijk verrast, niet in de laatste plaats door een buizerd die mij toestond een uitgebreide ‘fotoshoot’ te doen maar ook door een aalscholver, een prachtige grote zilverreiger die ik vanaf de Anna Borematoren. goed kon vastleggen en een mooi uitzicht. Ik weet nu al dat ik hier vaker langs ga fietsen want het is een mooie ‘aanvliegroute’ richting onder andere Den Horn maar ook het Middag-Humsterland!

In de zomermaanden fiets(te) ik regelmatig ‘aan de andere kant van het kanaal’ en vroeg mij af of de aanleg van het fietspad de vogels (vanwege de te verwachten drukte) niet zou verjagen. Maar de vogels die er nu waren laten het zich allemaal welgevallen al die drukte (want: er waren veel wandelaars en fietsers op pad vandaag!). Of dat in de zomer ook zo blijft, ik hoop het maar ik ben bang dat sommige vogels, die hier in de zomer hun nesten hadden, wel eens kunnen vertrekken/niet terug komen. Dat zou vreselijk jammer zijn – wellicht dat de Gemeente Westerkwartier het pad zou moeten sluiten in het broedseizoen?

Via dit fietspad komt je dus uiteindelijk langs ‘t Stort – waar de uitkijktoren naast staat.

De toren heeft een ‘communicatiesysteem’ bestaande uit twee praattrechters: één helemaal boven in de toren en één op de begane grond. Via deze trechters kunnen mensen boven op de toren communiceren met mensen op de begane grond zonder stemverheffing (Welkom in Zuidhorn).

‘t Stort is een oud slibdepot (1931-1932) dat nu een natuurgebiedje is. Het schijnt dat er veel vogels broeden en dat er ook veel ander wild komt. Nu woon ik hier al mijn hele leven in deze regio en wist van het bestaan niet eens af – dat komt, uiteraard, omdat het vanaf Zuidhorn niet zo makkelijk te vinden was. En, als je zoekt op Google vind je het ook nauwelijks. Tenzij je al precies weet waar je op moet zoeken uiteraard.

Via Aduard richting Den Ham gefietst en vandaar langs de Piloersemaborg, Spanjaardsdijk Noord en het ‘betonpad’ weer richting huis (Noordhorn). Even voorbij de Piloersemaborg zat een prachtige buizerd op een paal. Omdat ik bang was ‘m te verjagen, op vrij grote afstand en met ongunstig licht de eerste foto’s gemaakt. Maar hij, of zij, ging er niet vandoor. Voorzichtig fietste ik wat verder en nam nog een paar foto’s. En de buizerd bleef gewoon zitten terwijl ‘ie mij toch duidelijk in ‘t snotje had.

Ik besloot nog iets verder te fietsen zodat ik de zon zo gunstig mogelijk had (ik moest daar uiteindelijk tóch langs dus hoe dan ook moest ik verder) maar ook nu bleef de buizerd, mij quasi-ongeïnteresseerd negerend, gewoon zitten. Met als resultaat toch een paar -vind ik- heel geslaagde plaatjes van deze buizerd.

Tot slot nog wat foto’s van gisteren toegevoegd, gemaakt bij een rondje wandelen door het dorp, onder andere langs het ‘hertenkamp’.

ROUTE
Een relatief korte route, ca. 12 km, deze keer. Gezien de temperatuur was het wel genoeg geweest dus heb ik het hier bij gelaten. Op de kaart staat de route langs de verkeerde kant van het kanaal want Google Maps kent het nieuwe fietspad nog niet.

MEER FOTO’S
Klik op de afbeeldingen voor groot formaat

 

 

Eenden, brandgans, koolmeesje, nachtfotografie in een Winterse sfeer

Het Sneeuwde! Instagram en Facebook liepen weer vol met leuke foto’s van besneeuwde landschappen, kinderen en allerlei andere foto’s. Ik besloot inderdaad ook foto’s te maken de afgelopen week, maar wel van wat specifieke situaties. En daarbij hielp het geluk mij een handje ook nog.

De bovenstaande foto is de meest bijzondere vind ik. Want het is een foto met een verhaal.

Het meisje hierboven zie ik meerdere malen per week bij de Albert Heijn, ze verkoopt een straatkrant. Afkomstig uit Roemenië. Eigenlijk geen “echte” dakloze dus. Maar wel 11 van de 12 maanden per jaar staat ze bij de Albert Heijn. Ver van huis. Enfin, ik was aan het foto’s maken bij de eenden en zeevogels toen ze kwam aanlopen. Ze had een zak brood gehaald bij de Albert Heijn en ging de vogels voeren! Opmerkelijk toch hoe de mensen die weinig hebben daar toch van uitdelen. Zelfs aan de hongerige vogels.

“Deux Chevaux in the Snow”

Daarnaast wat foto’s van de Drachtstervaart, Drachten en foto’s van Noordhorn in de sneeuw tijdens de nacht. Gewapend met statief en een plastic zak om de camera heen.

Winterwelvaart Groningen 2018

Winterwelvaart in Groningen is een jaarlijks terugkerend festijn met prachtig verlichte schepen die via verschillende havenplaatsen richting Groningen varen. In de Hoge der A en Lage der A (twee kanalen) liggen ze dan drie dagen aangemeerd. Naast de schepen zijn er allerlei marktkramen waar je leuke dingen kunt kopen of wat lekkers kunt halen.

Volle Maan, Noordhorn

Twee jaar geleden ging ik ook heen (zie hier het verslag). Maar het was niet erg mooi of helder weer en dat zie je in de foto’s terug. Ik verheugde me dus op een herkansing maar de weersvoorspelling was wederom niet goed.

Vanavond, vlak voor het eten, attendeerde De Vrouw mij er op dat er een prachtige volle maan stond. En warempel, het was mooi helder weer! Als je de maan zó op de foto kunt krijgen moet het met de schepen ook wel lukken dacht ik. Dus een app’je gestuurd naar neef Xander of hij zin had om mee te gaan en een uurtje later zaten we in de auto op weg naar Groningen. Zijn foto’s zijn op zijn eigen site te vinden.

Eén van de mooiste schepen was, volgens een schipper die geïnterviewd werd op RTV Noord deze week, de “Jantje”. Toen ik die tegenkwam daar natuurlijk dan ook een plaatje van gemaakt!

MARKTKRAMEN
De markt mag géén kerstmarkt heten. En dat is het ook absoluut niet. Wel zijn er zoals gezegd veel stands. En de standhouders werkten erg mee met ons. We hadden niet voor niets het statief meegenomen, ze hielden spontaan dingen voor ons stil, zoals de draaiende “braadschotel” zodat we er een mooi plaat van konden maken.

Dit meisje vond het ook prima dat ik een foto maakte (want gewoontegetrouw vraag ik in dit soort situaties eventjes of het oké is als ik een foto maak). Prachtige stand!

MEER FOTO’S
Onderstaand de volledige serie foto’s. Ik heb nagenoeg geen nabewerking gedaan (behalve wat ‘rechtzetten’ en soms iets meer exposure of iets minder schaduw).

Zuidelijk Westerkwartier: Nanninga’s Bos en het Bolmeer

Het Bolmeer en Nanninga’s Bos liggen hemelsbreed zo’n 300 à 400 meter bij elkaar vandaan en zijn beide uniek te noemen in hun eigen soort. Het Bolmeer, waar ik het minst van verwachte, was in deze tijd van het jaar toch het mooiste (vind ik). Nanninga’s Bos iets minder spectaculair. Maar toch wel de moeite waard. Het was er vrij rustig en bij het meer kwam ik zelfs helemaal niemand tegen.

Het Bolmeer

Van de website van het Groninger Landschap, die zowel het Bolmeer als het Nanninga Bos in beheer hebben, neem ik het volgende over:

Het Bolmeer is een heel bijzonder meertje. Waarschijnlijk is het een pingoruïne die in het begin van de 19 eeuw bij een afgraving tevoorschijn is gekomen. De pingoruïnes in Nederland stammen uit de laatste ijstijd en zijn ontstaan op plaatsen waar veel water in de grond zat. Door het bevriezen van het grondwater ontstond er een ijsklomp die, naarmate de ijstijd duurde, steeds verder groeide en de grond omhoog drukte. Zo ontstond er een heuvel, een pingo. Toen het ijs smolt, stortte de heuvel in en bleef er een openstaande kraterrand achter, met binnenin een cirkelvormig meertje, een pingoruïne. De kraterrand van het Bolmeer is in de loop der eeuwen begroeid en bedekt met een laag veen. Begin 19 eeuw is een groot deel van dit veen afgegraven en is de plas tevoorschijn gekomen. Lees hier verder.

Hoewel niet met de camera vastgelegd (ze waren té beweeglijk en snel weer weg toen ik ze probeerde te fotograferen) waren er – naast de zwanen – ook Boomklevers. Vogels die ik eigenlijk nooit eerder in het wild had gezien. Bijzonder om te zien hoe ze langs de boomstammen op- en neer gaan! Toen ik besloot niet langer meer te wachten en wegliep keek ik om, .. en daar zaten ze weer! Heb ze maar met rust gelaten verder want ook met 60x Zoombereik lukt het me dan niet om dergelijke vogels van vrij grote afstand ‘uit de hand’ vast te leggen. Ook zag ik nog een aalscholver (van relatief grote afstand). Net toen ik mijn toestel op ‘t statief had besloot hij uiteraard weg te vliegen. 🙁 Volgende keer beter.

Ik moet het dus doen met de plaatjes van het meer zelf en de (overigens prachtige) zwanen die er waren en zich helemaal niets van mij aantrokken.

Nanninga’s Bos

Nanninga’s Bos is ongeveer 27 hectare groot en ligt een kilometer ten zuiden van onze Coendersborg in Nuis. Het is in de 19e eeuw aangelegd door de familie Niemeijer, als onderdeel van hun buitenverblijf en later overgenomen door de Nanninga’s die het als houtproductiebos wilden gebruiken. Zij slaagden er niet in om het bos rendabel te maken en lieten de boel de boel.

Daarna heeft het Groninger Landschap het bos in beheer genomen en het wordt geleidelijk aan veranderd van een naaldbos (aangeplant) naar een bos met meer variatie. Ondanks het feit dat er uitdrukkelijk op meerdere plaatsen vermeld is dat honden aangelijnd moeten worden, laten de meeste hondenbezitters die ik tegenkwam de dieren gewoon loslopen. Jammer, want voor de wilde dieren en diertjes is dat niet zo fijn.

Dit hondje (onder), dat mij “dreigend” benaderde, toen ik van het meer naar het bos wandelde, liep overigens niet los in het bos maar hoorde bij een woning tussen het Bosmeer en het Nanninga Bos. Tja, als hondje moet je natuurlijk goed op het baasje (zie foto meisje met paard) passen! Toen ik ‘m voor de tweede keer tegenkwam, terwijl ik terug liep naar de auto, liet hij zich fotograferen.

Om het Nanninga Bos en het Bolmeer te bezoeken kun je de navigatie instellen op Bolmeer 4. Langs de weg is wat ruimte waar je de auto kwijt kunt. Het is er (gelukkig) nog niet zo toeristisch als bijvoorbeeld bij de bossen in Norg (om maar iets te noemen). Hoe het in het voorjaar en de zomer is, weet ik niet. Ik ga er dan zeker nog een keer naar terug denk ik!

Het Bolmeer is via een voetpad te bereiken (langs de berken lopen, zie foto onder)

BOLMEER

NANNINGA’S BOS

DE OMGEVING

Als je, vanuit onze woonplaats, er heen rijdt kom je ook nog langs Jonkersvaart. Ook heel erg de moeite waard om daar eens te stoppen. En natuurlijk Niebert en Nuis.

 

 

Winters fietstochtje door het Westerkwartier

Noordhorn, Niezijl, Grijpskerk, Gaarkeuken, even oprijden naar Westerzand, langs het van Starkenborghkanaal richting Zuidhorn en weer naar Noordhorn. Volgens Google Maps een tochtje van één uur en 5 minuten op de fiets. Maar als je de camera’s mee hebt, duurt zo’n tochtje natuurlijk veel langer. Bijna 2 uur na vertrek was ik weer thuis! 

Een heerlijk zonnetje. Al dagenlang had ik als ik terug kwam rijden van ‘t werk een aantal dingen gezien waar ik van dacht “als het vrijdag mooi weer is dan,..!”. En inderdaad, het was prima weer. Koud, dat wel. Maar tegen kou kun je je kleden (alhoewel de handschoenen niet erg warm waren) en daar bij komt dat je door te fietsen ook wel weer warm wordt.

Niet allemaal fotografische hoogstandjes. Maar wel leuke, vind ik, foto’s van de omgeving waar wij wonen. Het platteland van het Groningse Westerkwartier. Wil je de molentjes en de waterkant ook zien, zie bovenstaande route. Dan kom je ze vanzelf tegen!

Voor wie wel eens vaker op deze site kijkt zijn de meeste objecten geen onbekenden vermoed ik, maar tijdstip, licht en moment van het jaar geven het weer een eigen kleur (letterlijk en figuurlijk!).

(Klik op de foto’s voor grotere afbeeldingen)