Tag: hond

Pop Up Foodfestival Workum (Friesland)

Vrolijke mensen, eten, muziek en mooi weer vlak bij de Friese kust in het mooie Workum. Alle ingredi√ęnten voor een mooi (klein) festival waren aanwezig. De (live) muziek werd verzorgd door Mirjam Tamara en Judith.

Als er iets is om op te klimmen, dan doe ik dat natuurlijk. Ook als het wat wiebelig is en de planken een beetje los liggen. ūüôā¬†

FOOD FESTIVAL
Een bescheiden maar gezellig festival bij Camping Sudersé in Workum. Met lekker eten, muziek, dansende mensen, mensen die genieten van de zomer, de zon en elkaars aanwezigheid en gezelligheid.

Er waren onder andere eet- en drinkbelevenissen van El Cafetin (heerlijke koffie!), Pizza met Pazzi en Yola Mexican Bakery.

Het leuke van zo’n gebeuren is dat je met volslagen onbekenden aan een picknicktafel zit, in gesprek raakt. Alle verschillen vallen weg. Wat maakt het uit uit welke buurt of sociale laag iemand komt, of welke achtergrond iemand heeft? Hier ben je allemaal gelijk. Zou het niet gewoon altijd zo moeten (kunnen) zijn?

MUZIEK!
Mirjam & Judith speelden een aantal sets met eigen nummers van Mirjam en daarnaast een aantal covers. Engelstalig, Nederlandstalig én Franstalig. Er is ook video-materiaal van geschoten, dat zal t.z.t. wel beschikbaar komen via bijvoorbeeld Youtube.

Tegen het einde van één van de laatste sets werden de kinderen steeds nieuwsgieriger naar de muzikantes en werden ze door Mirjam en Judith gevraagd mee te doen. Mirjam had de Djembé meegenomen dus dat was natuurlijk leuk, lekker trommelen!

De regen, en het onweer, bleven lang genoeg weg. Net in het laatste nummer van de laatste set moest er snel afgerond worden en vervolgens opruimen en weer naar huis.

De fraaie Piaggio Ape van El Cafetín

OVER DE FOTO’S
Ik was mee gegaan naar het festival als “sjouwer en geluidsman” voor Mirjam en Judith en met √©√©n van de organisatoren had ik afgesproken dat ik foto’s mocht maken. Niet in opdracht, wel met toestemming. Sta je op de foto en wil je een (groot) formaat, of wil je je foto hier liever toch verwijderd zien, neem dan even contact op. Vermeld duidelijk om welke foto het gaat. Er zijn nog meer foto’s* maar niet alles staat hier. Ik heb ze naar de organisatie gestuurd en ik neem aan dat zij het wel verder verspreiden. En zoals gemeld, je kunt ook even contact met mij opnemen.

___
*een aantal foto’s zijn priv√© (eigen familie) en niet gedeeld, sommige foto’s zijn simpelweg niet goed gelukt en/of in mijn ogen niet publicatie-geschikt.

Zuidelijk Westerkwartier: Nanninga’s Bos en het Bolmeer

Het Bolmeer en Nanninga’s Bos liggen hemelsbreed zo’n 300 √† 400 meter bij elkaar vandaan en zijn beide uniek te noemen in hun eigen soort. Het Bolmeer, waar ik het minst van verwachte, was in deze tijd van het jaar toch het mooiste (vind ik). Nanninga’s Bos iets minder spectaculair. Maar toch wel de moeite waard. Het was er vrij rustig en bij het meer kwam ik zelfs helemaal niemand tegen.

Het Bolmeer

Van de website van het Groninger Landschap, die zowel het Bolmeer als het Nanninga Bos in beheer hebben, neem ik het volgende over:

Het Bolmeer is een heel bijzonder meertje. Waarschijnlijk is het een pingoru√Įne die in het begin van de 19 eeuw bij een afgraving tevoorschijn is gekomen. De pingoru√Įnes in Nederland stammen uit de laatste ijstijd en zijn ontstaan op plaatsen waar veel water in de grond zat. Door het bevriezen van het grondwater ontstond er een ijsklomp die, naarmate de ijstijd duurde, steeds verder groeide en de grond omhoog drukte. Zo ontstond er een heuvel, een pingo. Toen het ijs smolt, stortte de heuvel in en bleef er een openstaande kraterrand achter, met binnenin een cirkelvormig meertje, een pingoru√Įne. De kraterrand van het Bolmeer is in de loop der eeuwen begroeid en bedekt met een laag veen. Begin 19 eeuw is een groot deel van dit veen afgegraven en is de plas tevoorschijn gekomen. Lees hier verder.

Hoewel niet met de camera vastgelegd (ze waren t√© beweeglijk en snel weer weg toen ik ze probeerde te fotograferen) waren er – naast de zwanen – ook Boomklevers. Vogels die ik eigenlijk nooit eerder in het wild had gezien. Bijzonder om te zien hoe ze langs de boomstammen op- en neer gaan! Toen ik besloot niet langer meer te wachten en wegliep keek ik om, .. en daar zaten ze weer! Heb ze maar met rust gelaten verder want ook met 60x Zoombereik lukt het me dan niet om dergelijke vogels van vrij grote afstand ‘uit de hand’ vast te leggen. Ook zag ik nog een aalscholver (van relatief grote afstand). Net toen ik mijn toestel op ’t statief had besloot hij uiteraard weg te vliegen. ūüôĀ Volgende keer beter.

Ik moet het dus doen met de plaatjes van het meer zelf en de (overigens prachtige) zwanen die er waren en zich helemaal niets van mij aantrokken.

Nanninga’s Bos

Nanninga’s Bos is ongeveer 27 hectare groot en ligt een kilometer ten zuiden van onze Coendersborg in Nuis. Het is in de 19e eeuw aangelegd door de familie Niemeijer, als onderdeel van hun buitenverblijf en later overgenomen door de Nanninga’s die het als houtproductiebos wilden gebruiken. Zij slaagden er niet in om het bos rendabel te maken en lieten de boel de boel.

Daarna heeft het Groninger Landschap het bos in beheer genomen en het wordt geleidelijk aan veranderd van een naaldbos (aangeplant) naar een bos met meer variatie. Ondanks het feit dat er uitdrukkelijk op meerdere plaatsen vermeld is dat honden aangelijnd moeten worden, laten de meeste hondenbezitters die ik tegenkwam de dieren gewoon loslopen. Jammer, want voor de wilde dieren en diertjes is dat niet zo fijn.

Dit hondje (onder), dat mij “dreigend” benaderde, toen ik van het meer naar het bos wandelde, liep overigens niet los in het bos maar hoorde bij een woning tussen het Bosmeer en het Nanninga Bos. Tja, als hondje moet je natuurlijk goed op het baasje (zie foto meisje met paard) passen! Toen ik ‘m voor de tweede keer tegenkwam, terwijl ik terug liep naar de auto, liet hij zich fotograferen.

Om het Nanninga Bos en het Bolmeer te bezoeken kun je de navigatie instellen op Bolmeer 4. Langs de weg is wat ruimte waar je de auto kwijt kunt. Het is er (gelukkig) nog niet zo toeristisch als bijvoorbeeld bij de bossen in Norg (om maar iets te noemen). Hoe het in het voorjaar en de zomer is, weet ik niet. Ik ga er dan zeker nog een keer naar terug denk ik!

Het Bolmeer is via een voetpad te bereiken (langs de berken lopen, zie foto onder)

BOLMEER

NANNINGA’S BOS

DE OMGEVING

Als je, vanuit onze woonplaats, er heen rijdt kom je ook nog langs Jonkersvaart. Ook heel erg de moeite waard om daar eens te stoppen. En natuurlijk Niebert en Nuis.

 

 

Dieren – Boris en Katara

Dierenfotografie blijft lastig. Het dier kiest er niet voor model te staan voor de foto maar met een beetje geluk kan je ze soms toch mooi op de foto krijgen. Persoonlijk heb ik meer met honden dan met katten, maar qua foto’s maken zijn katten een stuk minder ‘lastig’.¬†

Bijgaande een paar plaatjes van Katara en Boris. Respectievelijk kat en hond. En ze leven vreedzaam samen overigens. Klik op √©√©n van de foto’s voor groot formaat.

Boris is een Appenzeller sennenhond, Wikipedia meldt er over:
De Appenzeller sennenhond is afkomstig uit het Zwitserse kanton Appenzell. Hij is een nakomeling van de Tibetaanse mastiff die van Azi√ę afkomstig is. Ook Romeinse molosserhonden werden ingekruist. De oorsprong van dit middelgrote ras gaat terug naar de boerenhonden die in de Zwitserse Alpen en speciaal in het kanton Appenzell van oudsher gebruikt werden als veedrijvers en -hoeders en als waakhond (lees hier verder).¬†

Het ras van Katara weet ik niet, google image search geeft als resultaat (niet geheel tot mijn verassing), “cat” en “huiskat”.