Tag: Niezijl

Ruigpootbuizerd scheurt een haas aan stukken

Je hebt van die dagen dat alles meezit: het weer, de lichtomstandigheden en dan ook nog eens een buizerd die in het land een haas op zijn gemak in stukken scheurt en zich er niets van aantrekt dat je er foto’s van maakt.

Zo’n dag was het vandaag dus. Een prachtige herfstdag met mooi helder weer. Een mooie dag voor een fietstocht en vandaag besloot ik een beetje in de buurt te blijven: via Niezijl, “door de weilanden” langs de Oude Riet, over de Oude Dijk richting Kommerzijl en daar weer afslaan richting Niehove om via Niehove en Frytum weer richting Noordhorn te gaan. In totaal een tochtje van zo’n zestien kilometer.

Vandaag onder andere buizerds, torenvalken, zilverreigers (4), reigers, gele kwikstaartjes, een putter, natuurlijk veel koeien, eenden, meerkoetjes, poezen en shetland ponies tegengekomen. Helaas niet alles op de foto. Vooral de zilverreigers blijven lastig te fotograferen. Want zodra ik ze zie, zien ze mij natuurlijk ook en zijn vertrokken.

(Wilde) Katten?
In de velden zag ik ook vandaag weer ontzettend vaak katten. Ik heb er twee op de foto gezet. Zodra ze je zien gaan ze vaak plat in het gras. Duidelijk schuw. Ze worden langzamerhand een serieus probleem voor de weidevogels. De diverse provinciale overheden willen ze dan ook (laten) afschieten.

Hoewel mooie dieren denk ik dat er weinig anders op zit. Ze horen hier niet en ze verstoren het natuurlijk evenwicht behoorlijk. Het kan natuurlijk dat het boerderij-katten zijn, maar zó veel? Dat lijkt mij vrij sterk. En je ziet ze ook overal door de weilanden struinen. Vanmiddag zag ik er zeker een stuk of tien.

Ruigpootbuizerd bij Kommerzijl

Bij Kommerzijl zag ik een ‘dijkdoorgang’ richting een boerderij. Nieuwsgierig als ik ben besloot ik (want: geen bordje ‘eigen weg’ of ‘doodlopende weg’ er even een kijkje te nemen. En trof daar in het geploegde land deze buizerd** aan die druk bezig was de restanten van een haas te verscheuren. Hij had mij echt wel in de gaten, keek af en toe naar mij, maar besloot dat eten belangrijker was. Ik kon redelijkl op mijn gemak (van gepaste afstand natuurlijk) een serie foto’s maken.

** via Facebook werd ik er op geattendeerd dat het hier een Ruigpootbuizerd betreft. Dat maakt het natuurlijk nóg leuker!

Ook later kwam ik nog weer buizerds tegen en een torenvalkje. Opmerkelijk, normaliter is de verhouding andersom en kom ik véél meer torenvalken tegen onderweg. Maar vandaag had ik dus, in mijn ogen, extreem geluk. Een dergelijk unieke foto heb ik niet eerder kunnen maken.

Kruising Tamme en Wilde Eend

Bij Niehove een groepje eenden en Meerkoeten in het water en aan de wal. De bovenstaande eend viel mij op. Na wat zoeken op Google naar in Nederland voorkomende eenden moet ik concluderen dat dit hoogstwaarschijnlijk een kruising tussen een Tamme Eend en Wilde Eend is(?).

Route

Voor de (fiets)liefhebbers nog even de route die ik gevolgd heb. In totaliteit zo’n 16 kilometer volgens Google Maps. Omdat ik natuurlijk af en toe even de gebaande paden liet voor wat ze waren stond de dagteller op 18 kilometer.

Meer foto’s
Klik op één van de onderstaande foto’s om groot formaat te bekijken

Zomeravond in het Westerkwartier

Een mooie zomerse avond in het Westerkwartier. Na de verkoelende regenbuitjes van vandaag was het enorm aangenaam weer. Dus: jasje aan, camera’s mee en op de fiets! Zonder plan, gewoon fietsen en wat foto’s maken.

Vanaf Noordhorn, waar ik nog even snel een foto maakte van een tractor in het weiland, ging ik richting het van Starkenborghkanaal, via Mokkenburg (onder de spoorlijn door, via het fietspad). Daar langs de Zwakkenburger Molen. Prachtig, zo in het avondlicht.

Van daar fietste ik door richting Gaarkeuken en Eibersburen. Ik hoopte bij de Vogelhut net voorbij Gaarkeuken wellicht nog wat plaatjes van de vogels te kunnen maken. Maar daar was dit kleine zwarte poesje niet van gediend. Luid miauwend kwam ze aangezet. En “bestormde” mij als ik foto’s wilde maken, drukte haar neus tegen de lens, en als ik haar (of hem?) wilde aaien ging ze er vandoor. Om vervolgens weer aan te komen paraderen. Maar zelf op de foto gaan? Ook dáár was ze niet echt van gediend. Toch gelukt uiteraard. Het was wel amusant, dat wel. Ik schat het diertje op hoogstens een week of 8 à 10.

Vaart richting de Westerhorn, vanaf de weg langs het Van Starkenborghkanaal

Uiteindelijk toch nog wat vogels op de foto kunnen zetten; een Meerkoet, Grauwe Ganzen en een jonge Meerkoet. Verder richting Eibersburen en daar afgeslagen de Westerhornerweg op. Het is zeker tien à vijftien jaar geleden dat ik daar was geweest. En het is er een stuk mooier op geworden.

Vervolgens langs Grijpskerk de Lageweg volgen. Het was de bedoeling richting Niezijl te gaan maar ik kwam een bordje tegen “NAM Kommerzijl” en heb dat gevolgd om zo door het NAM Park “De Noorderriet” te fietsen. Daar kreeg ik nog een mooie zonsondergang te zien!

Vanaf Kommerzijl ‘in één streep door’ via Niezijl naar huis. Want het was inmiddels aardig donker en de kilometers begonnen aardig te tellen.

ROUTE
Totaal afgelegde route was volgens de fietscomputer ruim 28 kilometer.

FOTO’S
Klik op een foto voor een vergroting/slide show.

De Kollumerwaard, Lauwersmeergebied

Vandaag een flinke “fotofietstocht” gemaakt naar de Kollumerwaard in het Lauwersmeergebied. Een, achteraf gezien, licht overmoedig voornemen om op de fiets daar heen te gaan. Maar, aan de andere kant, het was een mooie fietsttocht!

Even buiten Noordhorn – veelbelovend weer!

De route ging van mijn woonplaats, Noordhorn, naar Niezijl, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, Dokkemer Nieuwe Zijlen, Kollumeroord, Kollumerwaard, richting Zoutkamp, Lauwerzijl, door Ruigezand, weer langs Kommerzijl richting Niehove, Noorderburen om tot slot na dik 50 kilometer weer te arriveren in Noordhorn.

In Niezijl, Kommerzijl, (langs) Pieterzijl en Munnekezijl weinig foto’s gemaakt. Immers, daar kom ik vaker. En ik wilde toch binnen een redelijk tijdsbestek de Kollumerwaard bereiken. Ook bij Warfstermolen slechts weinig gemaakt. Tussen Warfstermolen en Kollumerpomp viel mij op dat de boeren op sommige plaatsen al aan het oogsten zijn geslagen. Het droge weer heeft kennelijk ook zijn voordelen! Het graan lijkt overal behoorlijk oogstrijp te zijn.

KOLLUMERPOMP

Bij Kollumerpomp viel mij op dat het molentje er wel heel mooi bij stond. Dus ben ik de De Westermolen eens van dichterbij gaan bekijken. Er is daar een (nieuw) fietspad langs het water waardoor je er een mooi zicht op hebt.

In mijn kinder- en tienerjaren kwam ik vaak in Kollumerpomp en nooit was mij opgevallen, of heb ik zelfs maar geweten, dat er op die plaats een molen stond. De reden wordt duidelijk als de molendatabase er op nageslagen wordt: er was tot 1984 een boomgaard die de (niet in al te beste staat verkerende) molen aan het zicht onttrok. Na restauratie en kap van de bomen is de molen weer goed te zien.

Bij de molen trof ik ook deze zwanenfamilie. Ze waren niet gesteld op mijn aanwezigheid dus nam ik maar wat snel na het nemen van deze foto wat extra afstand.

Voorbij Kollumerpomp kun je, over de dijk heen, een afslag nemen richting de Kollumerwaard. Maar die afslag is niet aangegeven en ik heb ‘m gemist. Dus langs Dokkumer Nieuwe Zijlen gefietst. Dat is een kleine omweg. De eerste van nog een paar die ik heb genomen vandaag…

De Kollumerwaard kun je op twee manieren bereiken, ik koos er voor door Kollumeroord heen te fietsen. Een (bescheiden) natuurgebied. Net toen ik dat stukje natuurgebied uit fietste viel mijn oog op een reiger die zich heel slim had verscholen in het riet. De meeste fietsers gingen er gewoon aan voorbij. Een mooi gezicht zo en de reiger stoorde zich niet aan me.

KOLLUMERWAARD

De Kollumerwaard was voorheen een oefenterrein van Defensie. Het is nu een mooi natuurgebied in beheer bij Staatsbosbeheer. Ik nam na een kleine pauze de Wandelroute Vogelpad. Maar de Schotse Hooglanders waren het daar niet helemaal mee eens en versperden mij iets té veel de weg c.q. ik wilde ze niet te veel verstoren. Dus op gepaste afstand een serie foto’s gemaakt (later ook nog van een 2e groep). De paarden zaten áchter de kudde hooglanders dus daar kon ik geen goede foto’s van maken.

VOGELKIJKHUT ‘DE BAAK’

Na hier wat te hebben rondgelopen en foto’s te hebben gemaakt ging ik naar een ander deel van de Kollumerwaard, waar een vogelkijkhut is. Vanuit de Vogelkijkhut prachtig uitzicht alle kanten op: een stuk water waar vandaag in elk geval vier Grote Zilverreigers waren te zien (ik las op waarneming.nl dat er zeven zijn gezien vandaag in het gebied).

Helaas komt mijn camera eigenlijk net te kort om er echt indrukwekkende plaatjes van te maken, maar ik ben er toch redelijk tevreden mee.

De andere kant op kijkend, zag ik zwanen, met jongen, meerkoeten en eenden. De dieren hebben in dit gebied alle rust. Er was verder helemaal niemand in de wijde omtrek te bekennen. Toen ik later terug liep naar mijn fiets kwam er een ouder echtpaar aan om vogels te kijken.

Ook kon je vanuit de (mooie) kijkhut weer goed kijken naar een grote groep hooglanders. Richting fiets trof ik nog een Rietgors(?) aan. Een ‘vraagteken’ want door het tegenlicht kan ik ‘m niet zo goed identificeren. Het zou ook een rietzanger kunnen zijn maar ik denk het niet.

Uiteraard ook redelijk wat vlinders gezien maar minder dan ik had gehoopt. Het gebied is denk ik toch niet aantrekkelijk genoeg voor vlinders. Want, ik heb al een paar keer gelezen dat er meer vlinders dan ooit zijn de laatste tijd. Inclusief hele bijzondere. Dat is te danken aan het warme weer. In dit gebied trof ik er in elk geval niet zo veel aan.

Terug lopend naar de fiets nog weer een mooie reiger gezien, die, eveneens, niet erg schuw was. En waardoor ook van deze reiger een paar mooie foto’s gemaakt konden worden.

Weer op de fiets richting Zoutkamp. Ik volgde een fietspad waarvan werd aangegeven “richting Zoutkamp”. Het komt op ongeveer 3 kilometer afstand van Zoutkamp uit. Terwijl ik dit fietspad volgde zag ik in de lucht iets zweven.. “In de remmen!”. Het was een Zeearend!! Helaas geen geweldige foto, maar desondanks ben ik er wel bllij mee. Want hoe vaak zie je nu een Zeearend in Nederland?! Ik had geluk, ik kon twee foto’s schieten en toen was hij buiten bereik.

DROOGTE

Niet alleen de dieren hebben last van de droogte en de warmte. Onderweg richting Zoutkamp kwam ik deze ‘constructie’ tegen. Een boer die creatief water richting zijn land transporteert, zonder daarbij het verkeer ál te veel te hinderen.

ROUTE
De rest van de rit niet zoveel foto’s meer gemaakt. De route onderstaand (Google Maps) wijkt een klein beetje af van wat ik gefietst heb omdat Google Maps niet alle fietspaden kent. Alles bij elkaar ruim 50 kilometer afgelegd vandaag.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting.

Fietsen door de Tachtigjarige Oorlog – De Schansenroute

De Tachtigjarige Oorlog heeft, ook in het Westerkwarier, zijn sporen nagelaten. In ons dorp, Noordhorn, bijvoorbeeld werd indertijd nog een flinke veldslag uitgevochten tussen de Spanjaarden onder leiding van Verdugo en de Nederlanders onder leiding van de Engelsman John Norrits (of, beter: Sir John Norreys).

De slag, die plaatsvond op 30 september 1581, werd in 2015 nagespeeld in Noordhorn op nagenoeg dezelfde plaats als in 1581. Ik had de eer samen met een paar anderen het fotoverslag te mogen maken (zie hier voor alle foto’s) en heb er ook een video van gemaakt.

In de geschiedenisboekjes is er niet veel over deze, toch wel grote, slag te vinden. En de reden is: “wij hebben verloren”. Verdugo verpletterde de Staatsen bij deze slag, en daar worden we liever niet aan herinnerd. Op de website van Schansenkrijg hebben ze veel informatie over de Slag bij Noordhorn en het beleg van Niezijl verzameld.

FIETSEN LANGS DE SCHANSEN
Toch is er nog wel het een en ander dat herinnert aan deze slag en de aanwezigheid van de Spanjaarden en de Staatsen in de regio. Niet alleen kun je op de Schansenkrijg-site informatie vinden, er zijn ook een paar fietsroutes langs de ‘schansen’. Ik besloot één van deze route’s te rijden vandaag. Het is een route langs de (voormalige) schansen en een aantal mooie molens.

Slag Bij Noordhorn

De officiële route is van Noordhorn, Niezijl, Grijpskerk, Kommerzijl, Munnekezijl, Zoutkamp, Houwerzijl, Zuurdijk, Niehove en weer naar Noordhorn terug. Na Zuurdijk bevat de route echter weinig historische punten meer en ben ik van de route afgeweken. Kommerzijl heb ik overgeslagen (min-of-meer per ongeluk).

NIEZIJL

De route start in Noordhorn, maar daar heb ik uiteraard al heel veel foto’s van.. dus ben ik rechtstreeks naar Niezijl gefietst. Daar herinnert de straatnaam “Bomsterschans” aan het feit dat hier (foto boven) een belangrijke schans was voor de Staatsen. De schans werd in 1597 geslecht en het dorp weer opgebouwd.

Een duif zat te suffen op een hek aan de Bomsterschans. Toen ik een foto maakte was hij, door de klikgeluiden van het toestel, meteen alert!

GRIJPSKERK

Molen De Kievit in Grijpskerk is een zeer beeldbepalende molen als je langs het dorp gaat. De molen is oorspronkelijk in 1899 gebouwd en is nog steeds, door vrijwilligers beheerd, in gebruik als graanmolen. Vanwege de landschappelijke waarde van de molen zijn er zelfs speciaal bomen gekapt die ‘in het zicht’ stonden.

Vervolgens gaat de officiële route langs Kommerzijl. Daar was een schans, “De Opslach”, gebouwd in 1572 als bescherming van de zoutwinning, tegen de watergeuzen. In 1598 is de schans afgebroken. Resten van de schans zijn bij de molen gevonden. Doordat ik in mijn hoofd had dat ik naar Munnekezijl moest ging ik de verkeerde weg langs. Nu de vergissing was gemaakt had ik geen zin meer om terug te fietsen.

MUNNEKEZIJL

De Schans, Munnekezijl

Op de grens van Friesland en Groningen aan de Lauwers, dus een belangrijke strategische plaats. Hier was dan ook een schans, gebouwd in 1580.

Uiteraard nog even langs molen Rust Roest, die ik eerder ook al eens op de foto had gezet. Maar het weer was vandaag zo prachtig dat ik er nog maar een van heb gemaakt.

ZOUTKAMP
Vervolgens over de dijk gefietst richting Zoutkamp. Recent nog geweest, maar toen zat -op een verder hele mooie dag- nét het weer niet mee toen ik in Zoutkamp arriveerde. Nú wel!

De Batterij – Zoutkamp

Strategisch was Zoutkamp voor de Stad Groningen (die Spaansgezind waren, in tegenstelling tot de Ommelanden die “Staatsgezind” waren en de Unie van Utrecht hadden ondertekend!) erg belangrijk. In 1589 veroverde Graaf Willem Lodewijk de plaats na een vijf dagen durende slag. De Batterij (foto boven) staat op de plaats waar de schans was.

Het was druk in Zoutkamp vandaag. Veel scheepvaart en toeristen op de terassen. Met mijn halve liter water bij mij en wat fruit laat ik de terassen echter liever links liggen. De rit duurt zo al lang genoeg 🙂

ZUURDIJK
Volgende stop op de officiële route was Zuurdijk. Toen ik laatst hier in de regio was wilde ik daar al heen maar koos toen uiteindelijk voor Houwerzijl omdat er een leuk fietspad was van Zoutkamp naar Houwerzijl.

Hoewel in de route niet genoemd, is er in Zuurdijk een heel mooi kerkje!

De kerk dateert mogelijk uit de eerste helft van de 13e eeuw. Door zijn hoge ligging bleef de kerk behouden bij de Sint-Luciavloed in 1287, toen de Zuiderdijk doorbrak. In de noordmuur zijn sinds de restauratie in 2011 restanten uit deze periode te zien. [..] In de 17e eeuw werden 3 gotische ramen in de zuidmuur gemetseld om zo meer licht in de kerk te krijgen. Dit hangt samen met de reformatie; voortaan moesten kerkgangers ook de Bijbel en psalmen kunnen meelezen. In de 19e eeuw werden om nog meer licht te verkrijgen in de oostmuur nog twee vensters in dezelfde gotische stijl geplaatst, waarbij gebruikgemaakt werd van sloopmateriaal, zoals dakpannen. Lees verder op Wikipedia.

Ik vind dit, samen met het kerkje in Niehove, tot nu toe één van de mooiste kerkjes uit de regio die ik ken, met name het interieur dus. Het interieur is erg bijzonder en het ademt gewoon een geweldige sfeer (meer foto’s hier onder).

Nagenoeg tegenover het kerkje staat Molen “De Zwaluw”. De molen is gebouwd in 1858 en gerestaureerd in 1974 en sinds 2012 in eigendom van “Het Groninger Landschap”. Lees hier alle details over deze molen.

Na Zuurdijk gaat de officiële route vervolgens langs nog wat plaatsen waar met name de Horeca “op de kaart staat”, en geen schansen of molens meer. Dus besloot ik een afwijkende route te nemen verder. Van Zuurdijk ging ik naar Warfhuizen, Luchtwachttoren 701, Roodehaan, Saaksum, Oldehove en zo weer naar Noordhorn. De kaart van Google Maps klopt niet helemaal helaas, maar het gaat om het idee.

WARFHUIZEN


Ik kan mij niet herinneren ooit echt in Warfhuizen te zijn geweest. Ben er wel eens met de auto doorheen gereden maar echt rondkijken heb ik er nooit gedaan. Toen ik er doorheen fietste zag ik een mooi kerkje en de deuren stonden open.

Eénmaal binnen zag ik tot mijn verassing dat het, dacht ik, een Rooms Katholieke Kerk was. Die tref je niet veel aan in het Noorden, laat staan dat ik ‘m hier had verwacht. Maar sterker nog, het blijkt een Kluizenarij te zijn met kapel. De “Kluizenarij Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin” is gevestigd in de voormalige Hervormde Kerk. Ik ben er niet lang gebleven want hoewel er veel te zien was waren er ook mensen die stilte hielden e.d. Daarnaast merkte ik dat de kluizenaar (die ik voor priester aanzag) mijn “toeristische aanwezigheid” ook niet zo leuk vond.

LUCHTWACHTTOREN 701
De Luchtwachttoren bij Warfhuizen is een overblijfsel uit de “Koude Oorlog”. Eén van de weinige overigens en min of meer bij toeval.

De Luchtwachttoren werd in 1953 gebouwd voor het Korps Luchtwachtdienst (KLD). De KLD wilde eigenlijk een toren bouwen boven op het Brabantse zaadteelt- en bietveredelingsbedrijf Goyarts en Zn aan de Merneweg 46-48 in Wehe-den Hoorn, maar de eigenaar wilde niet hieraan meewerken. Daarop werd de luchtwachttoren aan de Baron Van Asbeckweg gebouwd.
De toren heeft een totale hoogte 15,44m. en is gebouwd van prefab betonnen raatbouwelementen. Boven op de toren is het uitkijkplatform, dat bestaat uit een open ruimte van 3 bij 3 meter met een 1,5 meter hoge borstwering. De toren is gebruikt tot 1968, het jaar waarin het Korps Luchtwachtdienst ook in de noordelijkste regio’s definitief is opgeheven (bron).

Het Korps Luchtwachtdienst (KLD) was een Nederlandse organisatie belast was met de observatie en melding van in het nationale luchtruim binnengedrongen vijandelijke vliegtuigen, met name uit de Sovjet-Unie. De dienst was onderdeel van het Commando Luchtverdediging van de Koninklijke Luchtmacht.

Het KLD bemande tussen 1950 en 1968, tijdens de Koude Oorlog, een semi-geheim netwerk van luchtwachttorens en andere uitkijkposten met vrijwillige waarnemers. Doel was het met zicht (kijkers) en gehoor signaleren, melden en volgen van vliegtuigen die beneden het toenmalig radarbereik vlogen, dat was een hoogte van minder dan 1500 meter. Naast vliegtuigobservaties en eventuele verdachte scheepsbewegingen meldden de vrijwilligers bijzonderheden over de lokale situatie en het weer (bron).

ROODEHAAN
Terug richting Warfhuizen en vervolgens richting Roodehaan. Een gehucht met een (grote) camping en veel waterrecreatie.

Het gehucht is vernoemd naar herberg ‘De Roode Haan’, die hier vroeger aan het Winschoterdiep stond. Ik was er wat plaatjes aan het maken van de brug en de korenvelden toen mij opviel dat een groep mussen steeds de velden in ging, daar zich tegoed deden aan wat graan, en weer de bomen in vlogen. Daar moest natuurlijk een plaatje van gemaakt worden!

Mussen in het koren bij Roodehaan

Het was inmiddels al behoorlijk laat geworden dus “op de pedalen” en naar huis. Via Oldehove (geen foto’s) terug naar Noordhorn.

SCHANSENKRIJG FIETSROUTES EN MEER INFORMATIE
De fietsroutes van de Schansenkrijg zijn onder andere hier te downloaden.
https://fietsen.groningen.nl/gratis-fietsroutes/schansenkrijg-fietsroute-2

Ze zijn ook af te halen bij Molen Fortuna in Noordhorn (wanneer geopend). Zie de website van Fortuna voor meer informatie: http://www.molenfortuna.nl/

De video die ik indertijd, samen met één van mijn dochters, heb gemaakt is hier te bekijken.

ROUTE
De officiële route is ca. 35 kilometer. Ik heb, door af te wijken van de route, vandaag 46 kilometer afgelegd.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting

Fotofietstocht 1e Pinksterdag door het Westerkwartier

Het plan van gisteren was een iets andere route, en deze heb ik vandaag (met extra kilometers!) alsnog gereden. Een route door het mooie Westerkwartier: Noordhorn, Zuidhorn, Briltil, ‘t Faan, Pasop, Oldekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Balmahuizen en weer terug naar Noordhorn. Een totale afstand van ruim 30 kilometer.

Grauwe Gans met kuikens

Tijdens de tocht onder andere waargenomen (geen foto’s): een specht (Oosterzand), kievitten (overal en nergens!), merels, mussen, koolmeesjes en spreeuwen. Andere waargenomen, en gefotografeerde, vogels (onder andere) zijn een waterhoentje met kuikens, ganzen met kuikens, korhoenders, een paar mooie siereendjes én, als kers op de taart: een gele kwikstaart! Daarnaast was er natuurlijk weer het nodige vee in de weilanden en het landschap is in deze tijd van het jaar erg mooi.

Onderweg bedacht ik mij, al fietsend: “Je hoeft niet veel geld te hebben om rijk te zijn”. Genieten van wat er allemaal te zien en beleven valt op zo’n middag is pure rijkdom!

FUTEN EN MEERKOETEN


Bij Briltil zag ik toevallig twee nestjes, naast elkaar, van meerkoeten en futen. Ze zijn wel buren maar erg gesteld zijn ze niet op elkaar – toen één van de futen te dicht bij het nest van de meerkoeten in de buurt kwam begonnen ze letterlijk “stampij” te maken door wild in het water te trappen en met hun vleugels te slaan. Helaas had ik op dat moment net de camera opgeborgen maar heb, samen met een buurtbewoner, wel genoten van het schouwspel!

GANZEN “SHOW OFF”

Iets eerder zag ik twee witte ganzen. Ik had ze gisteravond op ongeveer dezelfde plek ook aangetroffen. Het leek wel alsof ze elkaar de loef wilden afsteken onder het motto “ik heb mooiere vleugels dan jou”.

Later op de route kwam ik nog meer ganzen tegen mét kuikens. Bovenstaande foto is overigens gemaakt met mijn Olympus DSRL (E-410). Die gebruik ik niet zo veel meer, maar vandaag had ik ‘m wel meegenomen.Het is al een “oudje”, kwam in 2007 op de markt, maar werkt nog steeds prima! De lens die ik er op had (40-150mm) is qua ‘zoom’ wat beperkt maar de foto’s die je er mee kunt maken, mits binnen bereik, vind ik toch echt mooi. Bovenstaande foto is met een systeemcamera zoals de Sony Cybershot toch een stuk lastiger (beweging vleugels).

WATERHOEN VERSTOPT ZICH

Gisteravond zag ik een waterhoen en plots was zij verdwenen. Ik kon ‘m nergens meer terug vinden. Vandaag zag ik, en kon ik vastleggen, hoe ze dat doen. Wat mij opviel is dat moeders toen ze mij (kennelijk) zag er vandoor ging en zich verstopte. De kuikentjes liet ze gewoon achter! Later, aan het einde van de rit, zag ik hetzelfde gedrag bij een ander waterhoentje. Maar dat was vanuit een hoek die ik niet kon vastleggen.

Het waterhoentje gaat bijna volledig onder water, tussen het riet, om zich te verstoppen. Ik besloot het beestje niet bang te maken (alhoewel ik op flinke afstand was, aan de overkant van het water) en verborg mij een beetje achter wat struiken en een boom.

Een paar jolige pubers die voorbij fietsen begonnen al te roepen “hé, wildplasser! Dat mag niet!” totdat ze zagen dat ik naar de camera in m’n hand wees en naar de overkant gebaarde .. “Sorry meneer!” werd er nog geroepen en ze waren weer weg.

Het waterhoentje zag mij niet meer en besloot dat het tijd werd weer naar haar kuikens te gaan. En ik kon haar, samen met één van de jonkies, weer vastleggen.

GELE KWIKSTAART

Al bijna aan het einde van mijn fietstocht een onverwachte kers op de taart: een gele kwikstaart! Bij een eerdere fietstocht had ik er ook al een paar gezien (vlakbij Electra) en werden ze helaas “verjaagd” door een meneer die plotseling bij mij kwam staan en (onder andere) commentaar begon te leveren op mijn apparatuur.

De gele kwikstaart zat op een hek, ik fietste er amper 3 meter bij langs. Ik remde even verderop, greep m’n camera en hoopte dat hij bleef zitten. Maar een bak tegenlicht maakte het bijna onmogelijk een foto te maken en het kwikstaartje vloog weg. Om vervolgens een meter of 15 à 20 vóór mij, aan de andere kant van de weg, neer te strijken op het land. Licht mee, afstand mee, scherpstellen en afdrukken! Vier shots gemaakt, waarvan twee goed/goed genoeg. Ik was er superblij mee! Tóch gelukt zo’n vogeltje, die je toch niet elke dag ziet, vast te leggen!

ROUTE

Tot slot, de route. Google Maps kent een paar fietspaadjes niet die ik heb genomen, ze lopen ongeveer gelijk aan de wegen op de kaart. Een bijzonderheid in de route, voor mij althans, was het stukje bij Niezijl naar Niehove/Balmahuizen. Het eerste stukje is een (slechte) betonweg, daarna krijg je een redelijk goed fietspad.

Volledigheidshalve heb ik dat laatste stukje hier op Google Maps uitgezet. Erg leuk stukje fietsroute, als je het in een route kunt opnemen, zeker een keer doen. Let wel op in Niezijl, je fietst het zó voorbij. Op de Oude Dijk kun je op een zeker moment afslaan richting Balmahuizen of Niehove. Ik koos voor Balmahuizen want inmiddels was het bijna tijd om te gaan eten.

In totaliteit heb ik ruim drie uur over de route gedaan, inclusief regelmatig de kaart checken op de telefoon (want: deze keer ging ik met een geplande route op pad!) en, zoals wel duidelijk zal zijn, uitgebreide fotostops.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.
Foto’s genomen met Sony Cybershot en Olympus E-410 (Evolt).