Tag: boeren

Fietsen langs het Reitdiep: Grutto’s!

Grutto’s zijn echte oer-Hollandse vogels. Helaas hebben ze het moeilijk en staan op de Rode Lijst. Waar het boerenbedrijf nog ruimte laat voor natuur, daar gedijt de grutto. Zo is hij de ambassadeur van agrarisch land waar productie en natuur in balans zijn, aldus de Vogelbescherming. Daarom ook is het zo fijn te zien dat in de regio waar ik woon Grutto’s toch met regelmaat te zien en te horen zijn! Ook vandaag weer, onder andere bij Hekkum en vlak bij Garnwerd.

De afgelopen tijd heb ik weinig tijd gehad om de blog bij te werken. Als ik tijd had om te fietsen deed ik dat liever dan hier stukjes tikken en onder het motto “dat doe ik later nog wel even” stapelt het zich snel op.

Bijgaande dan ook de foto’s en routes van vier recente fietstochten. De fietstocht van vandaag was samen met mijn vrouw. Doordat ik door al mijn gezwerf heel wat leuke plekjes heb ontdekt inmiddels hebben we op basis daarvan voor vandaag een route gekozen die ging richting Wierumerschouw en vandaar langs het Reitdiep (Hekkum, Garnwerd) om vervolgens via onder andere de Beswerdpolder weer terug naar huis te gaan.

Brug Wierumerschouw (video)

Wierumerschouw (Gronings: Wierumerschol) is een gehucht aan het Reitdiep in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De meeste huizen liggen aan de kant van Zuidhorn. Het Pieterpad loopt door Wierumerschouw. Wierum is een wierde iets ten zuiden van Wierumerschouw. Een schouw (in de volksmond scholle) is de gewestelijke naam voor een kleine (roei)boot, die ook werd gebruikt als overzet of voetveer. (Wikipedia)

Voor vrienden in de USA had ik een kort filmpje gemaakt van de brug bij Wierumerschouw (vandaar Engels commentaar). Een hele leuke plek ook voor kinderen om lekker wat te ontspannen, zoals je kunt zien in de video.

Foto’s Reitdiep

Zoals gezegd onderweg een aantal Grutto’s maar ook kieviten, jonge Tureluurs, Meerkoeten met kuikentjes, Zwanen met kuikens en natuurlijk ook het nodige vee. Tip: bij Wierumerschouw verkopen ze heerlijk yoghurtijs!

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Niehove

Een kort rondje langs onder andere Niehove. Bij thuiskomst was ik blij verrast in de brievenbus een pakketje te vinden met een nieuwe clip-on zonnebril. Mijn zonnebril op sterkte was niet meer van de juiste sterkte en aangezien ik nog niet helemaal aan een nieuwe bril toe ben, .. is dit de ideal “ouderwetse” maar oh zo praktische oplossing. Vroeger kocht ik ze bij de HEMA maar die heeft ze niet meer. Je koopt ze voor nog geen vijf euro op bol.com tegenwoordig.

Bijzonder in deze serie is mijn ontmoeting met een Kievit die ik van heel dichtbij kon fotograferen. En de eend met kuikens. Eigenlijk zocht ik iets anders in het riet (ik dacht een rietzanger te horen) toen ik ze opeens zag. Gelukkig passen ze net samen in beeld.

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Feerwerd

Een mooie route, langs een paar wegen die ik niet eerder gereden had. De boeren waren druk met het binnenhalen van het gras. Een mooie route waarbij ik volop kon profiteren van het ‘golden hour’, het uur voor zonsondergang. Dat geeft een bijzonder mooie gloed en licht in foto’s!

Route is hier te vinden.

Foto’s rondje Leegkerk

Een ‘variatie op een thema’ – deze route heb ik veel vaker gereden maar deze keer zag ik een weg die ik niet kende en tja, die móet dan “ontdekt” worden. Hele mooie omgeving, wie verwacht dat zo vlak onder de rook van een grote stad als Groningen? Het lijkt soms wel of de tijd op sommige plekken stil heeft gestaan.

Ook nu weer fijn kunnen profiteren van de avondzon. Naast een rietgors, die ik vlak bij het ‘Kerkje van Harkema’ tegenkwam ook een paar mooie plaatjes kunnen schieten van de hazen die zich tegoed deden aan de pas gemaaide akkers. Ze leken overigens totaal niet bang en kwamen op een zeker moment zelfs naar mij toe rennen (zie foto hieronder). Langzaam bewegen en geduldig wachten was kennelijk toch een goede methodiek om hun vertrouwen (een beetje) te winnen.

Route is hier te vinden.

 

 

 

De Kiekkaaste Nieuwe Statenzijl, Dollard, Groningen

Nieuwe Statenzijl aan de Dollard, Groningen

Als je in Groningen door een dorpje rijdt waar zonder uitzondering de verkiezingsborden langs de weg, de énige posters op de aanplakborden en achter de ramen van woningen ‘rood’ (Socialistische Partij) zijn, waar ben je dan? Juist. Beerta. Ik reed er vandaag doorheen op weg naar Nieuwe Statenzijl.

Nieuwe Statenzijl is een gehucht in de gemeente Oldambt in de provincie Groningen (Nederland). Het gehucht Nieuwe Statenzijl telt 6 huizen. Maar daar kennen we het tegenwoordig niet van. Nieuwe Statenzijl is vooral bekend vanwege ‘de Kiekkaaste’. Een mooie vogelkijkhut op een uniek punt.

Nieuwe Statenzijl Groningen

Deze bevindt zich een eind de kwelders in en biedt uitzicht over het kwelder-, slikken- en wadgebied van de Dollard. Het Marcelluspad ernaartoe bestaat grotendeels uit plankieren en kan bij zeer hoge waterstand onbegaanbaar zijn. En natuurlijk kennen we als Groningers het gehucht vanwege het feit dat Ede Staal er een tijd gewoond heeft en er ook een prachtig liedje over heeft gemaakt.

Verder is er natuurlijk een sluis (“zijl”) en zijn er wat aanlegsteigers waar op het moment dat ik aankwam twee bootjes lagen.

Instagram-generatie

Het was te koud, winderig en af en toe regenachtig om op de fiets te klimmen vandaag. En ik wilde hier altijd al een keer kijken. Er waren meer mensen op dat idee gekomen. Het was er relatief druk. Het was daarom ook best wel een gedoe, steeds elkaar moeten passeren over het smalle houten pad.

Jammer genoeg waren er geen vogels te zien vanuit de vogelkijkhut. De hut heeft een hoge toeristische waarde; de meeste mensen die ik tegenkwam waren zeker niet bezig met vogels fotograferen maar vooral met selfies en elkaar, met de smartphone, op de foto zetten. De “instagram-generatie” zeg maar. Dat zorgde er voor dat ik binnen vijf minuten weer terug ging.

Dollard

De Dollard is een estuarium (een verbrede, veelal trechtervormige monding van een rivier, waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat, en waar getijverschil waarneembaar is) en onderdeel van de Waddenzee. De Dollard ligt op het grensgebied van Nederland en Duitsland.

De Dollard, Nieuwe Statenzijl

De rivier de Eems mondt hier in uit en stroomt daarna via de Eemsmonding door naar de Noordzee. De Dollard is ongeveer 100 vierkante kilometer groot. De Duitse stad Emden ligt ten noorden ervan en de Nederlandse stad Delfzijl ligt een kleine negen kilometer ten westen van de Dollard. De Nederlandse kust van deze zeearm is dunbevolkt (Bron: Wikipedia)

Beerta, Nieuw-Beerta

Op de weg er heen kwam ik door Beerta en Nieuw-Beerta, zoals gezegd. Twee prachtige kerken trof ik er aan.

Kerk met vrijstaande toren in Beerta, GroningenKerk Beerta
De kerk van Beerta is bijzonder om te zien met zijn vrijstaande toren. Hetzelfde idee als de kerk in Ezinge.

De Barholomeuskerk van Beerta werd in de zestiende eeuw gebouwd door de Beersters, die vluchtten voor de oprukkende Dollard. Gevonden resten van grote steunberen getuigen van oorspronkelijk hoge gewelven, welke in 1783 tijdens een kerkdienst instortten. Voltooid in 1506 als een rechthoekige zaalkerk. Binnen is de kerk interessant met een renaissancepreekstoel, het orgel uit 1862 en de gebeeldhouwde grafstenen. De kerk was dankzij de hogere ligging, tijdens de Sint-Maartensvloed van 1668 toevluchtoord voor een klein aantal mensen. In 1783 blijkt de stenen overwelving op instorten te staan. Deze wordt vervangen door een houten tongewelf. Een vrijstaande toren completeert het geheel in 1806. (Website Kerk Beerta).

Een heel bijzondere kerk om te zien! Ik ben er even uitgebreid omheen gelopen om er diverse foto’s van te maken. Want tja, ik heb nou eenmaal iets met kerkgebouwen.

Nieuw-Beerta
Wat dat betreft trof ik het in Nieuw-Beerta ook goed. Een práchtig klein kerkje mooi vrij op zicht ook nog en de zon brak ook door. Dus dat gaf een heel mooi sfeerbeeld.

Kerk Nieuw-Beerta, Groningen

Ganzedijk

Terugreis besloot ik een iets andere route te nemen via Ganzedijk en Finsterwolde. Ooit woonden daar vrienden van mijn ouders dus in mijn kindertijd was ik er wel eens geweest maar kan mij er weinig meer van herinneren hoe het er toen uit zag.

Herenboeren in Groningen

Naast een mooie molen, zie de foto onder, trof ik in Ganzedijk ook een prachtige (voormalige?) boerderij aan. ik kon het niet laten er snel even een plaatje van te schieten!

Van de graanteelt werden vooral de boeren zelf rijk. En dat terwijl de matig betaalde arbeiders het loeizware werk deden. Niet zo gek dus dat steeds meer arbeiders vroegen om gelijkheid en graag luisterden naar sociaal-anarchisten als Domela Nieuwenhuis en Jan Poppes Hommes. In Beerta en Finsterwolde werd de Communistische Partij de grootste. In de jaren 80 van de vorige eeuw had Beerta zelfs als enige Nederlandse gemeente tot nu toe een communistische burgemeester. (Visit Groningen)

Uit mijn kindertijd herinner ik mij nog dat tijdens de verkiezingen je in deze regio ook alleen maar één soort verkiezingsposter zag, die van de CPN. Je moest het in die regio niet in je hoofd halen een VVD, CDA of PvdA-poster voor je raam te hangen!  Dat het nu dus wederom ‘rood’ kleurt, in deze regio, met SP-posters is niet verwonderlijk. Dit deel van Groningen is uitgesproken links. En met een gegronde reden. Maar toch, .. het zijn wel prachtige boerderijen die je daar kunt aantreffen!

Finsterwolde

De huidige Nederlands-Hervormde kerk van Finsterwolde is gezien de romanogotische bouwstijl waarschijnlijk aan het eind van de dertiende eeuw gebouwd. Finsterwolde is een veenontginningsnederzetting en is mogelijk al gesticht in de tiende of elfde eeuw.

Hervormde Kerk Finsterwolde (geen toren)

De kerk van Finsterwolde heeft eveneens een vrijstaande toren.

De Stefanuskerk van Finsterwolde is van oorsprong een katholieke romanogotische kruiskerk, vermoedelijk uit het einde van de 13e eeuw, die behoorde tot het bisdom Münster. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan de heilige Stefanus maar is sinds 1594 een Nederlands-hervormde kerk. (Wikipedia)

De toren is veel later gebouwd, in de periode 1820/1822, naar het voorbeeld van de neoklassieke toren van de kerk van San Giorgio in Venetië (zie ook Wikipedia). Ook hier heb ik ook even echt mijn tijd genomen om er wat foto’s te maken.

Wat ik opmerkelijk vind is, wat je vaak bij oude kerken ziet, dat men de oude, grote, ramen dichtgemetseld heeft en er veel kleinere in heeft gemaakt. Dat terwijl in de reformatie bij veel kerken er juist ramen werden toegevoegd of groter werden gemaakt om de kerkgangers meer licht te geven.

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting

Buizerd op een paal bij Aduarderdiep

De Belastingdienst kan wel even wachten!

Met een eigen bedrijf moet je elk kwartaal de BTW-aangifte doen. Dat stond voor vandaag in de planning, maar met het prachtige herfstweer, met heel mooi zonlicht en een matige wind, was de beslissing snel gemaakt: “De belastingdienst kan wel even wachten!”. Zeker aangezien zij vinden dat anderen ook kunnen wachten… Dus de fiets uit de schuur, de camera in de tas en op pad!

Gewoon even lekker op de bonnefooi fietsen vanmiddag. Langs het van Starkenborghkanaal richting Aduard, Steentil en daar afgeslagen om langs het Aduarderdiep te gaan en die te volgen tot aan, uiteindelijk, Aduarderzijl. Voor een deel een stuk wat ik wel vaker gefietst heb maar zover ik mij kan herinneren had ik het stuk tussen Schifpot en Aduarderzijl, een mooi fietspad, nog nooit eerder gefietst.

Maar voor ik daar aankwam was ik al een flink aantal keren gestopt om een paar foto’s te maken. Zoals vlak bij Noordhorn waar ik al direct een prachtige, traag rondcirkelende, Buizerd tegenkwam. En zo kon ik ‘m mooi op de foto krijgen. Later, langs het Aduarderderdiep, nog een keer een prachtige buizerd die aan de overkant van het water op een paal zat.

Vlak bij Aduard kom ik regelmatig langs een schuurtje die steeds verder scheef zakt. De vraag is niet óf hij omvalt, maar wannéér natuurlijk. Ik ben benieuwd.. 

Grote Zilverreiger

Toen ik bij het Aduarderdiep bezig was met foto’s te maken van de buizerd en terug liep naar de fiets zag ik aan de overkant een prachtige grote zilverreiger door het weiland lopen. Ik kon er meerdere foto’s van maken.

Maar terwijl ik bezig was foto’s te maken vond een op zéér hoge snelheid passerende automobilist het nodig als een gek op de claxon te gaan hangen. Wég zilverreiger… (en ik een doodschrik wegens dat bizarre gedrag). Een noodzaak was er totaal niet; ik stond niet op de weg maar op de dam en mijn fiets was daar ook netjes op geparkeerd.

Boeren druk aan het werk

De boeren waren flink druk vandaag. Overal werd gras gemaaid, geploegd, en waren ze met de hooipers en grasschudders in de weer. Voor heb geen vrije zaterdag vandaag. Het natte herfst- en winterseizoen is in aantocht en alles wat je dan nog kunt binnen halen aan gras is natuurlijk meegenomen.

Langs molen De Eolus en vlak langs Garnwerd waar het gras ook al lag te wachten om tot balen te worden verwerk, foto boven, richting Aduarderzijl. Meestal kom ik daar langs via een heel andere route en ik kwam nu dus niet bij de ‘zijl’ (Sluis) zelf uit maar aan de andere kant van het gehucht, langs de camping.

Onderweg nog een paar foto’s gemaakt van het landschap (zie de foto’s onderaan) maar toch voornamelijk stevig doorpeddelen want het werd al wat later en kouder.

Het is Herfst

Van daar uit via (wederom) een weg die ik voor zover ik weet nooit eerder gefietst heb richting Feerwerd, Ezinge en vervolgens naar huis. Thuis gekomen viel mij op de oprit een dapper paddenstoeltje op die had besloten om op onze oprit te gaan groeien. Ik vrees dat ‘m geen lang leven beschoren is want de auto moet er regelmatig langs. De camera op de grond gezet en er maar snel even een plaatje van gemaakt!

Het is herfst, dat is wel duidelijk. De bladeren vallen, de paddenstoelen zijn weer overal te vinden. De dagen worden korter. Ik hoop wel op nog een paar mooie dagen om toch minstens de 1.000 kilometer (op Strava) dit jaar vol te maken!

Foto’s en Route

Onderstaand meer foto’s, klik op een foto voor groot formaat. De route is te vinden via Strava.

Kraai op bordje richting Aduard

Zomer in September!

De zomer weet van geen wijken, na wat mindere perioden is het opeens weer (erg) warm. En nauwelijks wind. Aangezien ik met mijn uren makkelijk kan schuiven (want: eigen baas) besloot ik vanmiddag om drie uur er een punt achter te zetten en op de fiets te klimmen. Het doel van de fietstocht “eerst maar eens richting Kommerzijl, dan zie ik daarna wel verder”. 

Uiteindelijk werd het een fietstocht van ruim 47 kilometer. Langs onder andere Kommerzijl, Lauwerszijl, Houwerzijl, Warfhuizen, Garwerd, en door de Beswerd-polder weer richting Noordhorn. Niet zo veel foto’s gemaakt onderweg; er was veel te zien maar veel was lastig te fotograferen door de stand van de zon. Veel buizerds, torenvalken, reigers, meeuwen, kraaien. En ik zag nog een marter voorbij schieten bij Electra. Natuurlijk was ik nooit zo snel als de marter en dus geen foto.

De oogst moet binnengehaald worden

De boeren hebben het druk. In de landerijen ontzettend veel tractoren: ploegen, gras maaien, uien oogsten, aardappels rooien. Ik vind het mooi om te zien. De dierenwereld profiteert ook mee: de reigers, meeuwen, kraaien, buizerds en valken halen makkelijk buit binnen op deze manier.

 

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.