Categorie: Landschap

Vogelkijkhut natuurgebied Kropswolderbuitenpolder

De Kropswolderbuitenpolder is een door Het Groninger Landschap naar ‘natte natuur’ omgevormde landbouwpolder waar naast een moerassig bosgebied (laarzen of dichte wandelschoenen aanbevolen!) een gebied is ontstaan waar weer zeldzame vogelsoorten, zoals de Steltkluut en de Geoorde Fuut broeden. Ook zijn de polders zo ingericht dat er in geval van nood veel water geborgen kan worden, zodat de inwoners van de stad Groningen droge voeten houden.

Er is een mooie, ruime, vogelkijkhut gemaakt (rolstoelvriendelijk). Vandaag heb ik, mede vanwege het heldere weer, daar een kijkje genomen. Iets wat ik denk ik in het broedseizoen dan nog maar een keer moet doen, want veel verschillende vogels waren er niet. Naast grauwe ganzen, eenden, reigers en een vinkje. Wel hoorde ik nog spechten maar gezien heb ik ze niet.

Ik had enige moeite de vogelkijkhut te vinden, maar Google Maps loodste mij er uiteindelijk naar toe. Vanuit de vogelkijkhut heb je zicht op de Groninger industrie. Ik denk dat dit er in het voorjaar en de zomer mooier uitziet maar ook dit uitzicht heeft wel weer zijn charme natuurlijk.

Het is een mooi gebied. Je kunt er flink wat kilometers wandelen en er zijn veel fietspaden. Vandaag voornamelijk bevolkt door ouderen op e-bikes, wielrenners en tieners op skeelers. Wel oppassen voor de paardendrollen als je er rondwandelt overigens. Want die liggen nogal veel op de (fiets)paden.

Het was er overigens niet overdreven druk. Het gebied is daarnaast groot genoeg om bezoekers te herbergen.

Zilverreiger en Aalscholvers

Zoals gezegd waren er niet zoveel verschillende vogels te zien maar desondanks kon ik er redelijk plaatjes van schieten. Vooral de zilverreiger liet zich goed fotograferen en samen met de aalscholvers is dat toch een mooi plaatje.

Molen De Hoop Kropswolde

Op de heenreis naar de vogelkijkhut had ik een mooie molen gepasseerd in Kropswolde en terugreis daar nog even een stop gemaakt. Wikipedia weet het volgende te melden over de molen:

De molen werd in 1923 gebouwd, nadat de vorige molen op deze plek was afgebrand. Voor de herbouw werd de afgebroken oliemolen De Hoop uit Vierverlaten bij Hoogkerk gebruikt. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de molen buiten bedrijf en raakte in ernstig verval. Eind jaren zeventig kwam de redding doordat de molenaarsfamilie Pot, die tevens eigenaar was van De Zwaluw in Nieuwe Pekela, de molen aankocht en geheel als maalvaardige productiemolen werd gerestaureerd. Sindsdien maalt de molen consumptiemeel (lees verder op Wikipedia).

De molen heeft een eigen website waar je meer informatie kunt vinden over de openingstijden en producten die men er maakt en verkoopt, kijk op https://molenmulderpot.com. Eigenlijk had ik vanuit het weiland een mooier plaatje kunnen maken en hoewel er geen hek voor zal en ik er zo in had kunnen lopen om dat te doen, ben ik daar dan toch weer niet brutaal genoeg voor. Het is en blijft immers de grond van iemand anders waar je je dan op begeeft.

Koolmezen en mussen in de tuin

Het ‘voederseizoen’ is ook weer begonnen dus ik heb weer het een en ander beschikbaar gesteld aan de tuinvogels. De koolmezen en de mussen kwamen er al snel weer op af. Dat wordt weer foto’s maken! In de tuin kregen we deze week zelfs nog bezoek van een Vlaamse Gaai. Helaas was ik op de werkkamer en had ik geen camera bij de hand. In een boom in de tuin van de buren, die wij goed kunnen zien, zag ik ook al een Kleine Bonte Specht. Dit belooft een mooi winterseizoen te worden qua vogels kijken als het zo doorgaat!

Foto’s kropswolderbuitenpolder

Klik op een van de foto’s voor groot formaat.

 

Zonsondergang Vogelkijkhut Jaap Deensgat Lauwersmeer

Vogelkijkhutten Lauwersmeergebied

Bij de vogelkijkhutten Jaap Deensgat en De Baak in het Lauwersmeergebied kom ik wel vaker. Maar zelden waren er z√≥ weinig vogels te zien (binnen een goede afstand om er foto’s van te maken) als vandaag. Toch kun je desondanks genieten van zo’n middagje Lauwersmeer. Bij de vogelkijkhutten heb je tenminste geen ‘massatoerisme’ en de meeste mensen die je er tegenkomt zijn bezig met kijken, genieten en foto’s maken van wat ze zien.

Vogelkijkhut De Baak

In eerste instantie was ik naar ‘De Baak’ gegaan maar daar waren afgezien van wat Grauwe Ganzen en een verdwaalde zilverreiger weinig vogels te zien. Wel hoorde je een paar baardmannetjes (twee ervaren vogelaars vertelden mij dat het baardmannetjes waren die we hoorden) en zag je af en toe iets door het riet schieten. Maar foto’s maken ging niet lukken, ze lieten zich niet zien. Hoop ik toch altijd nog eens vast te leggen want het zijn bijzonder mooie beestjes.

Zilverreiger en Schotse Hooglander, Vogelkijkhut De Baak

De vogelaars, waar ik een leuk gesprekje mee had, kwamen speciaal vanuit Zwolle om een dag langs de vogelkijkhutten in het Lauwersmeer te trekken. Ook zij hadden tot nu toe weinig succes maar ze vonden het wel erg mooi bij ons in het Noorden – ze waren nog nooit eerder in het Lauwersmeergebied geweest.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Omdat bij De Baak niet zo veel te zien of beleven was dus maar snel door naar Jaap Deensgat.

Zwaan bij Jaap Deensgat

Maar ook hier was er, afgezien van wat zwanen en overvliegende ganzen, op vogelgebied weinig te zien. Dat mag voor mij de pret niet drukken want de natuur in het Lauwersmeer is mooi en ik kon er, naast dat ik weer even wat beweging kreeg (een kilometer of 5 lopen alles bij elkaar) toch een paar mooie plaatjes maken.

De trip ging per auto vandaag want langs twee vogelkijkhutten op de fiets, en even toeren door Friesland, werd me toch te gek qua afstand. Daarnaast, de auto -die we nog niet zo lang hebben- staat veel te veel stil omdat ik sinds maart nagenoeg alleen nog maar thuiswerk en voor mijn bedrijf geen klanten meer bezoek (en in principe ook niet meer ontvang).

Dus ook die moest even op de foto ūüôā

Foto’s Lauwersmeergebied

Klik op een afbeelding voor groot formaat

 

 

Buizerd op een paal bij Aduarderdiep

De Belastingdienst kan wel even wachten!

Met een eigen bedrijf moet je elk kwartaal de BTW-aangifte doen. Dat stond voor vandaag in de planning, maar met het prachtige herfstweer, met heel mooi zonlicht en een matige wind, was de beslissing snel gemaakt: “De belastingdienst kan wel even wachten!”. Zeker aangezien zij vinden dat anderen ook kunnen wachten… Dus de fiets uit de schuur, de camera in de tas en op pad!

Gewoon even lekker op de bonnefooi fietsen vanmiddag. Langs het van Starkenborghkanaal richting Aduard, Steentil en daar afgeslagen om langs het Aduarderdiep te gaan en die te volgen tot aan, uiteindelijk, Aduarderzijl. Voor een deel een stuk wat ik wel vaker gefietst heb maar zover ik mij kan herinneren had ik het stuk tussen Schifpot en Aduarderzijl, een mooi fietspad, nog nooit eerder gefietst.

Maar voor ik daar aankwam was ik al een flink aantal keren gestopt om een paar foto’s te maken. Zoals vlak bij Noordhorn waar ik al direct een prachtige, traag rondcirkelende, Buizerd tegenkwam. En zo kon ik ‘m mooi op de foto krijgen. Later, langs het Aduarderderdiep, nog een keer een prachtige buizerd die aan de overkant van het water op een paal zat.

Vlak bij Aduard kom ik regelmatig langs een schuurtje die steeds verder scheef zakt. De vraag is niet óf hij omvalt, maar wannéér natuurlijk. Ik ben benieuwd.. 

Grote Zilverreiger

Toen ik bij het Aduarderdiep bezig was met foto’s te maken van de buizerd en terug liep naar de fiets zag ik aan de overkant een prachtige grote zilverreiger door het weiland lopen. Ik kon er meerdere foto’s van maken.

Maar terwijl ik bezig was foto’s te maken vond een op z√©√©r hoge snelheid passerende automobilist het nodig als een gek op de claxon te gaan hangen. W√©g zilverreiger… (en ik een doodschrik wegens dat bizarre gedrag). Een noodzaak was er totaal niet; ik stond niet op de weg maar op de dam en mijn fiets was daar ook netjes op geparkeerd.

Boeren druk aan het werk

De boeren waren flink druk vandaag. Overal werd gras gemaaid, geploegd, en waren ze met de hooipers en grasschudders in de weer. Voor heb geen vrije zaterdag vandaag. Het natte herfst- en winterseizoen is in aantocht en alles wat je dan nog kunt binnen halen aan gras is natuurlijk meegenomen.

Langs molen De Eolus en vlak langs Garnwerd waar het gras ook al lag te wachten om tot balen te worden verwerk, foto boven, richting Aduarderzijl.¬†Meestal kom ik daar langs via een heel andere route en ik kwam nu dus niet bij de ‘zijl’ (Sluis) zelf uit maar aan de andere kant van het gehucht, langs de camping.

Onderweg nog een paar foto’s gemaakt van het landschap (zie de foto’s onderaan) maar toch voornamelijk stevig doorpeddelen want het werd al wat later en kouder.

Het is Herfst

Van daar uit via (wederom) een weg die ik voor zover ik weet nooit eerder gefietst heb richting Feerwerd, Ezinge en vervolgens naar huis. Thuis gekomen viel mij op de oprit een dapper paddenstoeltje op die had besloten om op onze oprit te gaan groeien. Ik vrees dat ‘m geen lang leven beschoren is want de auto moet er regelmatig langs. De camera op de grond gezet en er maar snel even een plaatje van gemaakt!

Het is herfst, dat is wel duidelijk. De bladeren vallen, de paddenstoelen zijn weer overal te vinden. De dagen worden korter. Ik hoop wel op nog een paar mooie dagen om toch minstens de 1.000 kilometer (op Strava) dit jaar vol te maken!

Foto’s en Route

Onderstaand meer foto’s, klik op een foto voor groot formaat. De route is te vinden via Strava.

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 ge√Įntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. E√©n hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan √©cht g√©√©n dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts √©√©n foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos РGerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Reigers aan het Vissen

De reigers hadden het maar druk vandaag en deden goede vangsten langs de sloot bij Lagemeeden (tussen den Horn en de Poffert). In eerste instantie wou ik ze voorbij fietsen totdat ik ze nogal tekeer hoorde gaan en zag dat ze met elkaar op “op de vuist” waren gegaan. Want: er was er een die een wel √©rg grote vis had gevangen. Daar had de rest ook wel zin in.

Het was niet alleen goed visweer maar ook weer prima geschikt voor een fietstocht. Even eerder gestopt met werken (vanavond weer verder) dus en op de fiets gestapt. Een mooi tochtje gemaakt langs voornamelijk bekende wegen. Waar nogal wat werkzaamheden aan werden uitgevoerd en ik her en der wat moeizaam langs kon. Maar onderhoud is u eenmaal noodzakelijk. Uiteindelijk hebben we daar immers alleen maar voordeel van met zijn allen? Daar kwam bij dat het autoverkeer een groot deel van deze wegen op dit moment niet kan benutten dus lekker rustig op de weg!

Even daarvoor trog ik bij het Aduarderdiep nog een mooie Buizerd aan, vlak na de “Bauke Mollemabult” (de originele is er niet meer maar toch). Hij ging er dagelijks overheen maar sinds kort kan je er ook mooi onderdoor fietsen. Het is een populaire plek voor zwaluwen.

Het dier had mij totaal niet in de gaten waardoor ik op mijn gemak, van achter de bosschage langs het fietspad, een paar foto’s kon maken. Maar kennelijk hoorde hij het geluid van de camera toch, of zag iets wat zijn aandacht trok, en besloot te vertrekken. Wat ik ook mooi -hoewel iets onscherp want ik moest snel zijn, de camera kon maar amper op tijd scherpstellen- kon vastleggen.

De route ging via Aduard, Nieuwklap, Den Horn, Lagemeeden, De Poffert, Enumatil en Zuidhorn. Bij de Zuidwendinger molen, vlak bij De Poffert, natuurlijk even gestopt om er wat foto’s van te maken. De bovenstaande is met mijn Motorola Motor G7 gemaakt, een relatief eenvoudige smartphone maar hij maakt leuke foto’s!

Fietstellertje van de Hema
Volgens Strava heb ik inmiddels de 1.500 kilometer gepasseerd (sinds ik het met hen bijhoud). Daarvoor (en nog steeds) houd ik de totaalstand bij met een eenvoudig fietstellertje van de HEMA. Mijn 2e tellertje inmiddels want de eerste is in de sloot beland. Volgens de fietsteller die ik nu heb zit ik ruim boven de 2500 km’s, samen met de eerder geregistreerde stand van meer dan 6.000 kilometer begint de 10.000 kilometer toch al in ’t zicht te komen. De fiets heb ik inmiddels al ruim 6 jaar. Ben er nog steeds z√©√©r tevreden mee!

Foto’s

Verder onderweg niet zo gek veel foto’s gemaakt. Klik op √©√©n van de foto’s voor groot formaat.