Tag: witte kwikstaart

Goslar Kaiserpfalz

Glück Auf! Vakantie in De Harz, Duitsland

Goslar, Wildemann, Clausthal-Zellerfeld, Wernigerode, Quedlinburg, Kastelen, Kerken, de ‘Altstadt’ van deze plaatsen en natuurlijk de Kaiserspfalz in Goslar. Bezienswaardigheden van duizend jaar oud, fraaie vakwerkhuizen en oude binnensteden, prachtige natuur, betaalbare recreatie en vriendelijke mensen. Op maar net iets meer dan vier uur rijden vanuit Groningen (Nederland).

De Harz, Duitsland, is een prachtig gebied met veel historie en prachtige natuur. Zeker als je, zoals ons, voor het hoogseizoen uit kunt gaan is het een perfect vakantiegebied. We bezochten voornamelijk steden, kastelen en kerken tijdens onze trip naar de Harz.

Het gaat te ver om onze (overigens korte) vakantie tot in detail te beschrijven en dat is ook niet de bedoeling op een foto-blog. Daarnaast zijn er hele goede websites met alle informatie die je nodig hebt zoals de Harzgids (https://www.harzgids.nl/) en de site van het Harzer Tourismusverband op https://nl.harzinfo.de/. In de tekst heb ik diverse links (gemarkeerde tekst) toegevoegd naar meer informatie. Aan het eind van dit artikel heb ik, naast de foto’s, nog een video toegevoegd met wat beelden gemaakt met de dashcam en Sony Cybershot (uitzicht op Wildemann).

Wildemann

Wij verbleven in appartementencomplexHaus Mena” in Wildemann. Onder andere te boeken via Natuuurhuisje.nl en booking.com of kijk voor meer informatie op de site van Haus Mena zelf: haus-mena.business.site. Het verblijf hier was erg prettig!

Haus Mena, Wildemann

Appartementen Haus Mena
Haus Mena is van een Nederlandse eigenaar, dat was een kleine verrassing voor ons en erg prettig natuurlijk. Ook al kunnen we best een paar woorden Duits spreken, het gaat toch net even wat soepeler in het Nederlands. Het is een voormalig hotelletje en er zijn een aantal appartementen in gerealiseerd.

Het appartement dat wij hadden geboekt was van alle gemakken voorzien zoals televisie, koelkast, mooie badkamer mét bad, gratis WiFi en voor ons ruim genoeg. De prijs is zéér acceptabel. De prijs/kwaliteit en voorzieningenniveau is prima! Ook had het een ruim balkon met meubilair zodat je ook buiten kunt eten of lekker zonnen bijvoorbeeld. De eigenaar/beheerder is erg vriendelijk en het contact verliep erg soepel – van harte aanbevolen dus!

Vervallen gebouwen
Wildemann zelf is her en der wat aan een opknapbeurt toe. Sommige panden lijken leeg te staan en zijn soms zwaar verwaarloosd. Wat ik persoonlijk erg jammer vind maar ook in andere dorpen en steden in de omgeving zagen we dit. Andere panden zien er echter weer prachtig uit of er wordt hard aan gewerkt ze weer op te knappen.

Het viel ons bij ons bezoek aan Clausthal-Zellerfeld, zie verder, ook op bij een blik in de etalage van een makelaar: veel “renovatie-woningen” en panden te koop. Voor de spreekwoordelijke habbekrats. Huizen en appartementen voor nog geen €50.000, kom daar maar eens om in Nederland. Het stukje grond waar een huis op staat is hier vaak al minstens het dubbele.

Wandelen in de Harz
Vanuit het straatje waar Haus Mena stond had je, als je een stukje omhoog loopt, niet alleen een prachtig uitzicht over het plaatsje maar zijn er ook twee wandelroutes die uitkomen in het gedeelte ‘in het dal’. Ik heb ze alle twee even gewandeld. En één tip: als er een bordje staat “steil”, réken er dan maar op dat het écht steil is. Er zijn nog veel meer wandelpaden en routes uiteraard; het is één van de zaken waar de Harz bekend van is: wandelen. Ook zagen we af en toe fietsers, net als in bijvoorbeeld de Ardennen en in Tjechië, gewoon op de 70- en 80km wegen! In onze ogen levensgevaarlijk.

Het is zaak goede kleding en schoenen te hebben als je aan de wandel wilt. Zelf had ik daar rekening mee gehouden door voor we op vakantie gingen een paar goede, en niet eens heel dure, wandelschoenen te kopen (Mountain Peak, Scapino).

Kerkje Wildemann
Het dorp heeft een prachtig kerkje, we zijn er via één van de wandelpaden heen gegaan. Het is voor mensen die géén goede conditie hebben niet aan te raden dit lopend te doen. 

Het kerkje is met de toren “tegen de helling geplakt” en dat is natuurlijk een bijzonder gezicht. Het schijnt van binnen heel mooi te zijn maar was niet open voor bezoek op het moment dat wij er waren. Het kerkje dat er nu staat is in 1914 gebouwd, de voorgaande is door brand verwoest en de eerste kerk werd wegens “bouwvalligheid” afgebroken. Het kerkje is beeldbepalend voor het dorpje (zie de foto’s).

Foto’s Wildemann
(klik op foto’s voor groot formaat)

Clausthal-Zellerfeld

Clausthal-Zellerfeld is feitelijk een samengevoegde plaats. Het is de enige Univeristeitsstad in de Harz en heeft een mooie historische binnenstad.

Voor ons was één van de hoogtepunten de Marktkerk van de Heilige Geest en de Sint Salvatoriskerk. Helaas, beide “wegens corona”  en restauratiewerk niet toegankelijk. Maar van buiten vonden wij ze al meer dan de moeite waard, daarnaast is er een mooi centrum en hebben we er even gewinkeld.

Voor mij een mooi moment mijn oude trouwe, maar tot de draad versleten, Adidas-‘cap’ te vervangen. Een petje dat ik indertijd overigens ook in Duitsland had gekocht toen we in Frankfurt Am Main waren. Aanrader voor textiel en aanverwante goederen: NKD. Twee petjes gekocht voor een prijs waar je in Nederland niet eens één kunt kopen.. Later, in Quedlinburg, bij NKD nog twee nieuwe T-shirts gehaald.

Website voor meer informatie: https://www.oberharz.de/orte/clausthal-zellerfeld

Foto’s Clausthal-Zellerfeld

Wernigerode

We waren in eerste instantie van plan een rit te maken over de beroemde smalspoorbaan, met de stoomtrein, vanuit Wernigerode. De dienstregeling was vrij beperkt, wellicht mede in verband met corona. Terwijl we de alternatieven wat bekeken zagen we de ticketprijs. Het was één prijs/tarief, ongeacht of je nu de volledige rit maakte of niet en dat tarief was niet misselijk voor een treinreisje: een retourtje kost €47,– per persoon! Bijna honderd euro betalen om met een stoomtrein een ritje te maken ging ons te ver en we zagen er van af onder het motto: “Voor dat geld kunnen we wel leukere dingen verzinnen!”.

(Slot Wernigerode vanuit de AltStadt gezien)

Slot Wernigerode

Wernigerode heeft echter veel méér te bieden, zoals het prachtige Slot Wernigerode en een prachtige historische oude stad (Altstadt). Die hebben we dan ook bezocht. Daarnaast zijn er nog een wildpark en tuinen (een “lusthof”) in de buurt maar wij besloten die niet te gaan bezoeken want “in de buurt” is relatief; het is volgens de bebording 30 minuten lopen. Nu is dat niet zo’n probleem maar je moet óók weer terug (helling op..). Met het warme weer en plan om ook nog in de binnenstad te gaan kijken besloten we daar dus vanaf te zien.

In het slot was fotograferen niet toegestaan maar dat heeft waarschijnlijk vooral met de flitser(s) te maken; in het Kaiserspfalz in Goslar werd namelijk nadrukkelijk flitslicht verboden (zie verder voor foto’s). Aangezien ik best veel mensen foto’s zag maken heb ik met de smarphone op “HDR”-stand foto’s gemaakt. 

Altstadt Wernigerode

Als je vanaf de parkeerplaats (let op: betaald parkeren, bijzonder laag tarief van slechts €2,50 voor de hele dag) het ‘treintje’ richting het slot neemt kun je na het bezoek daar weer opstappen en uitstappen in de Altstadt. Tijdens het ritje er heen krijg je onderweg wat uitleg en kom je langs een paar bezienswaardigheden.

Het oude raadhuis van Wernigerode is absoluut de moeite waard. Ontstaan in 1420. Een prachtig middeleeuws gebouw. Rondom het raadhuis prachtige vakwerk-gebouwen. Alles bij elkaar een plaatje!

Website voor meer informatie: https://www.wernigerode-tourismus.com/

Foto’s Wernigerode

Quedlinburg

Als je in de Harz komt, móet je, ons inziens, deze stad gewoonweg bezoeken. Dat deze historische stad nog steeds bestaat mag een wonder heten. Na twee wereldoorlogen én de communistische periode.

Het communisme had weinig op met de oude historische stad. Als ze het geld er voor hadden gehad was de Altstadt zelfs afgebroken.. maar ze lieten het dus gelukkig staan allemaal, vanwege geldgebrek. Er zijn daarom nog veel prachtige kerken, een heel mooi slot met slotkerk en een hele mooie Altstadt. Inmiddels is het Unesco werelderfgoed en wordt in de stad nog steeds hard gewerkt aan herstel.

Door de herstelwerkzaamheden was het slot en de Slotkerk dus ook maar beperkt te bezoeken, nog afgezien van de corona-perikelen. Er staan overal steigers omheen en het was zoeken naar een hoek om een foto zónder steigers in beeld te kunnen maken. De tuinen en het uitzicht zijn echter erg mooi en het is de (kleine) klim naar boven dus zeker waard.

Absolute aanrader in Quedlinburg is het marktplein met daar het oude Raadhuis. Ook daar een fraaie kerk (Marktkerk) die vrij toegankelijk is en ook goed bewaard en gerestaureerd is. De St. Nikolai-kerk is beeldbepalend vanuit veel hoeken van de stad. De kerk zelf zijn we niet in geweest, ook daar was men druk bezig met werkzaamheden.

Het loont om je van te voren altijd goed te informeren of iets wel- of niet geopend is. Voor ons maakte het niet zo veel uit; we waren al lang blij dat we in deze tijd überhaupt naar Duitsland konden én al deze historische plekken en gebouwen konden zien!

Het parkeren in Quedlinburg is niet goedkoop, € 12,00 voor een paar uur, maar anderzijds sta je nagenoeg náást het slot voor dat geld. En in andere plaatsen, zoals Wernigerode, is parkeren weer niet duur maar ben je aan het treintje naar het slot weer €6,–/p.p. kwijt. Per saldo kost het nu eenmaal geld om dit soort plaatsen te bezoeken.

Goslar: Het Keizerlijke Paleis

Een absoluut hoogtepunt als je in de Harz bent: het Keizerlijk Paleis, de Kaiserpfalz, in Goslar.

Het is het grootste en best bewaarde wereldlijke gebouw uit de 11e eeuw in Duitsland. De keizerpalts is onderdeel van de historische binnenstad van Goslar die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is opgenomen (Wikipedia).

Oorspronkelijk gebouwd in de periode 1040-1050. De zaal heeft prachtige schilderingen (op de wanden), de overigens van veel later datum zijn. De kapel was helaas niet toegankelijk toen wij er waren.

Naast de Kaiserpfalz was tot 1806 de Stiftskerk (Dom). Die is afgebroken en er resteert nog een klein stukje, de entree.

Ook deze konden we niet bezoeken maar de voorste wand bevat veel glas. De smartphone er “tegen aan leggen” en een foto maken is dan natuurlijk wel een optie en zo heb ik er toch nog een plaatje van kunnen maken.

Ook erg mooi is de Altstadt, de oude binnenstad, met veel historische vakwerk-huizen en prachtige kerken waarbij de Marktkerk beeldbepalend is en vanuit veel hoeken goed is te zien, waaronder vanuit de Kaiserpfalz.

Het Raadhuis was helaas wegens renovatie niet toegankelijk. Bij het plein waar het Raadhuis staat vind je ook het Gildehuis Kaiserworth (foto boven). Ook is er nog een Looierijmolen (met museum), een paar prachtige schoolgebouwen etc.

Flora en Fauna in de Harz

Natuurlijk heb ik ook geprobeerd wat vogels, vlinders en andere dieren vast te leggen maar ik was er niet echt op uit. De Harz heeft namelijk een flora en fauna die interessant is, maar tijdens onze trip was dat niet echt de focus. Afgezien van wat vlinders en vogels heb ik weinig vastgelegd.

We zagen verder onder andere een paar keer een Rode Wouw en een Slechtvalk. De Rode Wouw is een behoorlijk grote roofvogel en indrukwekkend om te zien. Helaas zagen we ze vanuit de auto en was een foto nemen op dat moment geen optie.

Daarnaast ook regelmatig overstekende Eekhoorntjes, ook vlakbij ons appartement in Wildemann zagen we ze af en toe de weg over rennen! En tijdens mijn laatste ochtendwandeling hoorde ik er twéé in de boom ravotten, één bleef zitten toen ik op het geluid af kwam. Ik had één kans en het is gelukt. Bijzonder blij met dit plaatje!

Natuurlijk verder ook veel vogels e.d. die we ook in Nederland kennen zoals Witte Kwikstaartjes (die verzot waren op het met betonpannen gedekte dak van de overburen), héél veel huiszwaluwen, Mussen, Mezen, Merels en een paar Vlaamse Gaaien. Ook met enige regelmaat een zwarte roodstaart, vrij lastig om vast te leggen maar uiteindelijk gelukt!

Ook heb ik nog een paar mooie vlinders aangetroffen; naast Kleine Vossen redelijk wat Keizersmantel-vlinders, een berkenspanner (foto boven) en tijdens het wandelen kom je daarnaast ook allerlei andere vlindertjes tegen waarvan ik helaas geen foto’s heb laat staan de namen weet!

Corona in Duitsland

In Duitsland is het probleem op het moment dat wij er waren nog lang niet zo goed onder controle als in Nederland. In winkels ben je, net als in het openbaar vervoer en in de toeristentreintjes zoals in Wernigerode alsmede in kastelen e.d. verplicht ‘Mundschutz’ (mondkapjes) te dragen. Maar verder gaat men er nogal losjes mee om (op straat bijvoorbeeld). Wellicht zelfs iets té losjes. Zo zaten de terrasjes her en der bomvol en werd er ook vaak niet, zo zagen we, schoongemaakt als mensen een tafel verlieten. Wel werden bij bijvoorbeeld bezienswaardigheden je gegevens genoteerd. Maar dat is, ingeval van een uitbraak, “het paard achter de wagen”.

Attracties gesloten

Door corona waren diverse attracties en bezienswaardigheden gesloten of beperkt toegankelijk. Zo konden wij bijvoorbeeld de voormalige zilvermijnen niet bezoeken, wat ik persoonlijk wel erg jammer vond. Hou hier dus rekening mee als je op korte termijn er heen wilt. Daarnaast wordt er soms ook gerenoveerd en is een gebouw om die reden niet toegankelijk.

VIDEO DASHCAM DUITSLAND

Van de trip heb ik, tot slot, nog wat dashcam-beelden gemonteerd, voor wie Duitsland (en Nederland) “vanuit de auto” wil bekijken.

Samengevat: een fantastische vakantie, we kunnen het iedereen aanraden!

Grutto, Vlinders, Koeien, Paarden en Schapen

Fotofietsen via Noordhorn, Aduarder Voorwerk, Steentil, Oostum, Garnwerd, Reitdiep, Aduarderzijl, Ezinge, Beswerd, Fransum en Den Ham.

Erg donker weer, maar de “compositie” vond ik mooi genoeg om te bewaren!

Gefotografeerd: Grutto, Vlinders (Bruin Zandoogje,  Kleine Vos), Koeien, Paarden, de Kerk van Garnwerd,  Mussen, Reiger, Schapen en tot slot een Kwikstaartje.

Gezien: onder andere een stuk of tien putters (distelvink zeggen de Vlamingen), bidvalk (in vlucht en in een boom), kokmeeuw, zeemeeuwen, stern (twee stuks) en uiteraard heel veel boerenzwaluwen.

Een behoorlijk lijstje dieren vandaag dus, ondanks het feit dat het weer niet meezat qua fotografie. Het was de hele dag erg bewolkt en slechts af en toe brak de zon door. Maar om te fietsen eigenlijk ideaal. Alles bij elkaar tegen de 30 kilometer afgelegd. En toch ook foto’s gemaakt waar ik (om diverse redenen) tevreden mee ben.

Bij het Aduarder Voorwerk was het een komen en gaan van kokmeeuwen, zeemeeuwen, zwaluwen en twee sternen. Kennelijk was er veel te vinden in het water (of er vlak boven) want ze bleven maar komen. Helaas is mijn Sony Cybershot niet geschikt om van de prachtige duikvluchten foto’s te maken en had ik de 40-150mm lens van de Olympus niet bij mij (al betwijfel ik of dat voldoende was geweest qua bereik).

STEENTIL

Bij Steentil heb ik even een korte stop gemaakt. Ik wilde het bruggetje (daar komt de naam van) fotograferen maar die foto’s zijn niet geslaagd. Wel waren er een paar leuke, en nieuwsgierige, schapen die ik op de foto heb gezet. Terwijl ik terug liep naar de fiets zag ik dat er ook wat vlinders in de ruige begroeiing zaten.

Naast een paar Kleine Vossen trof ik deze Bruine Zandoog en Zweefvlieg aan. Eigenlijk zag ik de Zweefvlieg pas later, op de foto. In eerste instantie had ik ‘m niet eens in de gaten! Een mooie toevalstreffer dus!

REITDIEP

Langs het Reitdiep fietsend zag ik nog een reiger die zich redelijk gewillig liet fotograferen. Maar op zeker moment was het dier er wel klaar mee kennelijk en vloog weg, .. Wat dan wel weer een leuk plaatje oplevert. Lichte bewegingsonscherpte helaas, maar dat neem ik in zo’n geval dan maar voor lief.

Op zeker moment kun je dan via een houten bruggetje over het Reitdiep heen, richting Garnwerd.

GARNWERD

Garnwerd is natuurlijk een prachtige plek om wat foto’s te maken. Ik denk dat ik deze zomer daar vast nog wel een keer langs kom. Ben er al vaak geweest en gek genoeg verveelt het nooit.

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, exterieur

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, interieur

Bij de kerk van Garnwerd even een stop gemaakt – de deur was open. Niet voor de kerkgangers, die komen er al geruime tijd niet meer met regelmaat.

De Sint-Ludgerkerk in Garnwerd is oorspronkelijk een romanogotische kerk, die gebouwd werd in het begin van de 13e eeuw. Van de kerk is het koor het oudste deel. Dit deel van de kerk werd gebouwd in het begin van de 13e eeuw. Het schip dateert uit een latere periode en werd gebouwd op het einde van de 14e eeuw. De oude toren van de kerk stortte in 1738 grotendeels in. In 1751 werden de toren en de westmuur herbouwd. (Wikipedia)

De kerk is in beheer bij de Groninger Kerken en als geïnteresseerde kun je gewoon naar binnen lopen en (eventueel) foto’s maken en rondkijken. Ik was niet de enige die dat deed. Meerdere fietsers stapten af en keken rond in de fraaie kerk.

ADUARDERZIJL

Het “doel” van vandaag was Aduarderzijl. Ik kan mij niet herinneren daar ooit eerder te zijn geweest, op de fiets zeker niet.

De oude sluis

Bij Auduardersluis zijn twee sluizen te vinden. Van Wikipedia:

Het gehucht ontstond volgens de meest recente inzichten kort na 1285 toen monniken van het klooster van Aduard het Aduarderdiep lieten graven naar het Reitdiep en hier de gelijknamige zijl (spuisluis) aanlegden. Deze zijl diende onder andere voor de afwatering van gebieden nabij de stad Groningen op het Reitdiep, dat tot eind 19e eeuw in open verbinding met de zee stond. [..] Toen de oude zijl te klein werd, werd ter bevordering van de waterdoorvoer uit het achterland in 1867 naast de Aduarderzijl de Kokersluis (ook Nieuwe of Oostelijke Sluis) aangelegd, een dubbele uitwateringsluis, maar zonder stormdeuren.

Witte Kwikstaart, Aduardersluis

Er waren ook hier meerdere mensen die even een stop maakten bij de sluis. En zelfs een paar zwemmers. Een mede-fotografe was met een model (dochter?) aan het shooten. Er is, behalve de twee sluizen, niet zoveel te zien. Het is er gewoon een mooi gebied aan het water. Aanbevolen om eens langs te fietsen! Als het mooier weer is wil ik ook hier nog een keer naar toe fietsen. Ook hier natuurlijk de onvermijdelijke schapen en mussen én een witte kwikstaart die niet al te schuw was (foto boven).

Even de tijd genomen voor een “pitsstop” en terwijl ik mijn broodje en fles water wegwerkte kwam er een mus op een paal toekijken. In de hoop wat toegeworpen te krijgen? Jammer voor hem, ik had niet veel bij mij en wel behoorlijk trek!

Putter. Foto: Pixabay

De route ging vervolgens richting Ezinge. Direkt in Ezinge sloeg ik af richting Den Ham. Opeens zag ik een Putter. Toen ik stopte om er een foto van te maken vlogen uit de ruige begroeiing opeens zeker nog wel een stuk of 6 à 7 van deze prachtige vogels op. Helaas schrok de andere putter daar kennelijk ook van en vloog met de groep mee. Ik kan mij niet herinneren ooit eerder deze vogels in het wild te hebben gezien. Volgens de Vogelbescherming neemt het aantal putters sinds 1975 behoorlijk toe.

Op de waarnemingenkaart zie je ze in onze regio echter niet veel gespot. Des te verbazender dat ik ter hoogte van Fransum nóg een zag opvliegen uit de slootwal. Ze zijn duidelijk herkenbaar als ze (op)vliegen door de brede gele baan in de zwarte vleugels.

BIJNA THUIS: EEN PAAR GRUTTO’S

Bijna thuis, ter hoogte van Den Ham, zag ik plotseling een grutto. Wel erg ver weg, maar ik heb het er op gewaagd. Géén perfecte foto dus. Het bleef niet bij een. Er was er nog een.. en vervolgens kwam er later nog een derde aanvliegen.

In tegenstelling tot veel andere vogelsoorten die ik in mijn jeugd nooit zag, zag ik de Grutto vroeger regelmatig. Nu zie je ‘m steeds minder. En helaas is de oorzaak (de manier van) landbouw én natuurbeheer tegenwoordig. De populaitie neemt sinds 1990 met zo’n 5% per jaar af volgens de vogelbescherming.

ROUTE

In totaliteit ca. 30 kilometer afgelegd.  Niet helemaal correct weergegeven want Google Maps kent niet alle fietspaden lijkt het. Maar grofweg klopt het.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s voor vergroting/slideshow

Witte Kwikstaart, Zwarte Zwanen en Zonsondergang

Vandaag een kleine, impulsieve, “fotosafari” samen met neef(je) Xander gedaan. Ik wist een paar nesten van watervogels (zie eerder) en wilde weer even bij ze kijken. En Xander was ook geïnteresseerd hierin. Dus nam ik hem mee, zodat hij ook foto’s kon maken voor zijn (nieuwe) website die we gisteren samen online hebben gebracht. Die site kun je overigens hier vinden: https://www.brinkmanfotografie.nl.

Van Xander overigens nog wat dingen opgestoken de laatste tijd. Met name op het gebied van wat instellingen op mijn fototoestel heb ik het een en ander van ‘m geleerd. Zo zie je maar, je bent nooit te oud om (van je neefje) iets te leren! 🙂

De rit ging langs Oldekerk (daar zitten Ooievaars op het nest, foto boven), Oosterzand (een plek waar ik vaker even stop, maar nu kwamen we er voor de meerkoeten), Gaarkeuken (futen, paarden, kwikstaart) en Grijpskerk (zwarte zwaan met jongen).

Het Ooievaarsnest is nu nog niet zo heel spannend qua activiteit. De eieren zijn nog niet uitgekomen. Dus dat is nog even afwachten. Maar bovenstaande foto kon ik wel maken (iets eerder deze week). Vandaag liet de ooievaar zich nauwelijks zien.

Het nest van de futen wordt, door het groeiende riet, lastiger zichtbaar. Ik ben blij dat ik er eerder een aantal goede foto’s en een video van heb kunnen maken! Ben benieuwd wanneer de eieren uit gaan komen, het zal niet zo lang meer duren vermoed ik. Ik kom er dagelijks langs en hoop binnenkort foto’s van de jonge futen te kunnen maken!

Ook het nest van de meerkoet wordt lastiger zichtbaar. Ik weet er nog twee mooie echter, dus keuze genoeg. En ik moet zeggen, ik heb ook al best veel foto’s van deze vogels.

Vogels waar ik nog géén foto’s van had en ook nog niet zo vaak had gezien zijn de Witte Kwikstaart (wel eerder waargenomen maar een foto was nog nooit gelukt) en Zwarte Zwanen (kan mij niet herinneren die ooit eerder te hebben gezien en zeker nooit eerder foto’s van gemaakt).

Het kwikstaartje vertoonde zich vrij plotseling op de rand van de sluis bij Gaarkeuken terwijl we daar wat aan het rondkijken waren. En nam ook nog even een fraaie pose aan voor mij. Ik kon het beestje nét voldoende groot in beeld brengen (de zoom van de Sony Cybershot is super handig in dit soort gevallen!) en de camera gelukkig voldoende stil houden. Superzoom met macro gebruikt en daar was het diertje vol in beeld! Gelukkig bleef het lang genoeg op de rand zitten zodat ik goed kon scherpstellen.

Volgens de Vogelbescherming is de Witte Kwikstaart “een van de meest algemene broedvogels van Nederland” en vooral op het platteland te vinden.

De zwarte zwanen had ik al een paar keer gezien in het voorbijgaan. En omdat ze honkvast leken te zijn, kreeg ik het vermoeden dat ze óf zaten te broeden óf dat er inmiddels jongen waren. En ja, er waren jongen. Dus gepast afstand houden(!) van moeders want je zag aan alles dat ze ons liever zag gaan dan komen. Ik denk er over binnenkort nog eens deze zwanen te bezoeken, maar dan bij daglicht en met statief.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een foto voor een vergroting.