Tag: Klein Koolwitje

Blauwe Glazenmaker op een ragebol

Komkommertijd! Motvlinders en Moestuin

Het is komkommertijd! Letterlijk en figuurlijk. Want de komkommers in de moestuin beginnen behoorlijk vorm te krijgen én ik kan even niet fietsen. Want: de fiets is in reparatie én we hebben de afgelopen weken nagenoeg alle vrije tijd besteed aan een verbouwing.

De Komkommer in bloei

De fiets heeft naast de lekke band die vervangen moet worden ook wat meer onderhoud nodig. Er zijn de laatste jaren heel wat kilometers mee gemaakt en dus heb ik besloten ‘m meteen maar een onderhoudsbeurt te laten geven en nog wat andere kleine mankementen te laten verhelpen. Allemaal van die dingen die er bij bleven maar het stapelt zich op.

Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet toch af en toe de camera even pak. Of een snapshotje met de telefoon maak. En ook nu valt weer op hoe veel er eigenlijk te zien is in je eigen (leef)omgeving.

Het is al weer een tijd geleden dat we onze moestuintjes aanlegden en de eerste oogst is al gedaan. Sperziebonen, Erwten, Tomaten. De sla deed het voorbeeldig in eerste instantie maar uiteindelijk waren de slakken ons te snel af. En wat nog resteerde ging ‘schieten’ en is daarom opgevoerd aan de herten.

De camera ligt natuurlijk altijd wel binnen handbereik. En anders is er altijd nog de smarphone, waar je vaak hele redelijke foto’s mee kunt maken.

Vandaag kwam ik een Hagedoornvlinder tegen. Die had de muur van onze woning uitgezocht als plek om te gaan rondhangen.Ik kende het vlindertje niet. Maar het schijnt dat het een vrij veel voorkomende, algemene, soort is volgens de Vlinderstichting.

Eerder had ik een tweede ontmoeting met een prachtige Blauwe Glazenmaker (foto bovenaan), mag ook niet onvermeld blijven. Die had zichzelf een beetje in de nesten gewerkt onder onze lichtkoepel. Voorzichtig hield ik de ragebol vlak onder ‘m en gelukkig ging ‘ie er op zitten. Waarna ik vervolgens de ragebol voorzichtig neergezet heb. Snel de smartphone pakken en wat foto’s maken. Een paar minuten later vloog ‘ie ongedeerd weg.

Huismoeder en plakker

Wie heeft er verzonnen dat de bruinte motvlinder (hier boven) die ik laatst aantrof een ‘huismoeder’ heet? Een hele aparte naam voor een vlinder – maar zo heten ze wel.

De plakker die laatst tegen ons raam aan zat “geplakt” deed z’n naam wel eer aan. Ook een ‘algemeen voorkomende’ vlinder (motvlinder) maar in het Noordoosten van het land minder veel voorkomend volgens de vlinderstichting. Heel bijzonder de “oortjes” die ze hebben. En de “baard”!

Meer foto’s

Er was meer te beleven rondom het huis; Blinde Bijen, veel Koolwitjes, de Tomaatjes die lekker groeien en waarvan de eerste al geoogst zijn (klik op een foto voor groot formaat).

 

De Onlanden – Roodborsttapuit, Kleine Karekiet en Vlinders

De Onlanden tussen Peize en Groningen is een populair gebied bij onder andere wandelaars en fietsers maar natuurlijk ook fotografen. Ik wilde met eigen ogen daar graag gaan zien of het inderdaad zo mooi is als dat ik op veel foto’s had gezien.

Het (natuur)gebied bestaat nog niet eens zo lang, van Wikipedia:

De plannen voor De Onlanden zijn een uitvloeisel van de wateroverlast die een groot deel van Nederland in 1998 trof en die leidde tot acute bedreiging van enkele stadwijken van de stad Groningen. In 2001 presenteerde de zogenaamde stuurgroep Water 2000+ een plan om grote gebieden in Groningen en Noord-Drenthe (ongeveer 3.000 hectare in de kop van Drenthe) aan te wijzen als waterbergingsgebied. Dit leidde tot de plannen zoals deze in de herinrichting Peize gestalte kregen. In het plan werden vele dijken aangelegd en daarnaast waterwegen, bruggen, autowegen en fietspaden aangepast.

OP DE SCOOTER
Omdat dit weekend de auto was uitgeleend aan één van de dochters, haar scooter bij ons in de schuur stond én omdat ik het net iets té ver vond om te fietsen (zeker na de rit van gisteren) ben ik op de scooter er heen gereden.

Eigenlijk is dat van één kant wel jammer want onderweg zag ik natuurlijk ook veel wat ik graag op de foto had willen zetten maar om nu steeds te stoppen voor elke reiger, zwaan of putter die ik onderweg zie,.. tja, dan bereik je de Onlanden natuurlijk nooit! 🙂

Maar anderzijds is er niks zo leuk als scooter rijden (vind ik). In mijn jeugd was ik al behoorlijk verslingerd aan toeren met mijn bromfiets en de huidige scooters zijn perfecte dingetjes om lekker te rijden; wendbaar, snel en je kan op plaatsen komen waar je met de auto niet kunt komen…

Terugreis ben ik door het gebied rondom het Leekstermeer gereden dat verbonden is aan de Onlanden. Heenreis had ik voor een meer ‘zekere’ route gekozen, via Hoogkerk richting Peizermade. Zo kwam ik terugreis ook nog weer eens door Roderwolde, waar ik de Woldzigt Molen en de kerk (weer) op de foto heb gezet.

DE ONLANDEN
Regelmatig zie ik prachtige foto’s voorbij komen van het gebied en soms van de natuur (dieren) die er leven. Helaas ook vaak foto’s waar de nabewerking van af spat waardoor je geen realistisch beeld krijgt. Ik ben niet tegen nabewerken, begrijp me goed, maar je kan ook overdrijven,…

Het was een beetje lastig te vinden (op de scooter geen navigatie, dus af en toe stoppen om op google maps te kijken) maar uiteindelijk reed ik de Onlanden in vanaf de Zanddijk (Peizerwold) en na wat rondrijden kreeg ik de uitkijktoren in het vizier. Dus dat als ‘stip op de horizon’ vastgehouden en heen gereden.

Lopend vanaf de (fiets)parkeerplaats naar de uitkijktoren werd ik al getrakteerd op een aantal prachtige vogels en vlinders. De meeste mensen stappen stevig door richting de toren, ik heb over het zandpad héén en terug vele malen langer gedaan dan het beklimmen van de toren zelf. Want er is veel, héél veel, te zien.

Zoals deze (naar ik meen) Waterpieper. Wel vreemd dat ik ‘m aantrof, en even verderop nog een. Want volgens de vogelbescherming leven ze in de zomer boven de boomgrens (dus véél noordelijker, ergens boven in Noorwegen e.d.).

[update] Inmiddels weet ik dat bovenstaande foto een vrouwtjes Roodborsttapuit is (één van de beheerders van Waarneming.nl liet mij dit weten, waarvoor dank!).

Ook veel vlinders daar, waaronder dit Bruine Zandoogje. Een vlinder die op de rode lijst staat maar op dit moment ‘niet bedreigd’ is volgens de Vlinderstichting. Ik heb er zeker een tiental gezien daar.

Vanuit de uitkijktoren kijk je, met helder weer, behoorlijk ver. Natuurlijk is de Stad (Groningen) ook prominent zichtbaar. Sowieso is er veel bebouwing zichtbaar, waar je ook heen kijkt. Inclusief stroommasten e.d. maar goed, het was van oorsprong dan ook geen natuurgebied.

ROODBORSTTAPUIT

Teruglopend naar de scooter zag ik op de parkeerplek opeens een vogeltje landen op een container die daar stond, die ik nog nooit eerder had gezien: een roodborsttapuit. Snel een paar foto’s gemaakt. Terwijl ik nog even stond te kijken naar de vlinders en wat kleine karekieten (zie ook de foto’s) zag ik dat het vogeltje besloot richting de bosjes “vlak voor mijn neus” te vliegen. Daar bleef het zeker een minuut of 3 à 4 lekker zitten. Rondkijkend, roepend. Ondertussen bewoog ik zo weinig mogelijk uiteraard en maakte een serie foto’s waar ik echt ongelofelijk blij mee ben (zie boven voor één er van).

Na nog wat foto’s te hebben gemaakt besloot ik, zoals gemeld via onder andere Roderwolde, terug te rijden naar huis. Wat rest zijn de foto’s en de vraag: zijn de Onlanden nu écht zo mooi? Ja. Het is er zeker mooi en ik trof er vogels en vlinders aan die je anders niet snel ziet. Anderzijds lijkt het qua beheer (vegetatie e.d.) op veel andere gebieden in Nederland maar toch heb ik er dus ook weer dieren (vogels, vlinders) aangetroffen die ik elders niet eerder heb gezien (hoewel ze vast ook voorkomen in de Kollumerwaard e.d.). Als je hoge verwachtingen hebt van het gebied door de ‘gepimpte’ foto’s, dan moet ik je helaas teleurstellen. Zo ziet Nederland er simpelweg niet uit.

FOTO’S
(Klik op een foto voor groot formaat)