Categorie: Dorp en Stad

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Buizerd bij Frytum, Noordhorn

Veel buizerds en een weiland vol wulpen!

Rondfietsen zonder voorbereiding, wat ik meestal doe, kan verrassend zijn. Soms maak je onbedoeld wat extra kilometers. Helemaal als je een beetje eigenwijs bent. Zo meende ik dat ik langs het spookbos bij Zoutkamp kon gaan en daar langs het reitdiep kon fietsen. Dat klopt. Maar dan wel maar een klein stukje. Dat stukje gaat naar Houwerzijl. Zoals het bordje bij de weg ook aangaf. En daar kwam ik net vandaan. Maar ik was van mening dat je via dat pad ook ergens anders kon komen. Dus zo fietste ik gisteravond twéé keer langs Houwerzijl en Zoutkamp. Maar het was zeker de moeite waard.

Met als gevolg natuurlijk dat er op de kaart een keurig extra rondje ontstaat. Bij Zoutkamp ben ik nog even in de haven geweest om rond te kijken en foto’s te maken van onder andere de sluis.

Het plan was om richting Electra te gaan maar ik besloot bij Electra door te fietsen richting Houwerzijl (foto boven) en Zoutkamp. Om vandaar via Lauwerzijl weer terug te gaan richting Noordhorn.

Veel buizerds en torenvalken gezien onderweg, echt enórm veel. Soms is het wel even oppassen met de buizerds. Ze zitten vaak in bomen langs de weg, net als torenvalkjes, en als je dan langsfietst laten ze zich ‘er uit vallen’ om weg te vliegen. Soms willen ze fietsers ook nog wel eens aanvallen, maar ik heb daar nog nooit last van gehad. In één geval liet een buizerd zich, vlák voor mijn neus, uit de boom ‘vallen’ en vloog voor mij aan over de weg. Je schrikt je een ongeluk! Maar vervolgens is het wel genieten dat je zo vlakbij mag zien hoe zo’n dier dat doet en hoe hij een stukje voor je uit vliegt.

Een voordeel van ’s avonds fietsen is dat je veel roofvogels ziet, er weinig andere fietsers zijn, maar omdat het schemerig begon te worden is het helaas ook wat lastiger om ze te fotograferen natuurlijk.

Ooievaars bij Frytum

Bij Frytum, een wierde vlak bij ons in de buurt die in 250 v.Chr. al bewoond werd, trof ik naast een mooie Buizerd ook maar liefst twaalf ooievaars aan. Daarnaast waren er ook nogal wat andere vogels bij ze aan het scharrelen in het weiland.

Ik was niet de enige met oog voor de ooievaars (foto boven), ook de meeuwen vonden het verschijnsel kennelijk interessant. Ik zie ze vaker samen optrekken, vooral op het land als de boeren bezig zijn gras te maaien.

Wulpen in het weiland bij Houwerzijl

Wulpen in weiland bij Houwerzijl

Waarneming, Wulp, HouwerzijlVlak voor Houwerzijl een verrassing. Ik had niet eerder een foto van een wulp, je ziet ze ook niet zo vaak, en even dacht ik dat er iets aan mijn ogen mankeerde!

Bij Houwerzijl trof ik in een weiland een hele grote groep aan; minstens twintig stuks. Ik heb een paar keer geprobeerd te tellen (voor waarneming.nl) maar ze waren erg beweeglijk, vlogen op, streken weer neer.

Geen geweldige foto, meer een ‘bewijsfoto’ voor waarneming.nl. Toen ik later op de site van de Vogelbescherming keek zag ik dat er niet eens zo gek veel waarnemingen waren van Wulpen op dit moment. Toch leuk dan, als je zo’n grote groep tegen het lijf loopt!

Volgens de site van de Vogelbescherming neemt het aantal broedparen van de Wulp in Nederland af maar het aantal doortrekkers juist toe. Ik ben geen kenner en weet niet of dit vogels zijn die klaar zijn met broeden of dat het doortrekkers zijn. Op zeker moment waren ze kennelijk klaar met het afschuimen van het weiland, naar voedsel, en gingen naar een stuk land iets verder weg -buiten bereik van mijn camera- en ben ik ook maar weer verder gegaan.

Haven en Sluis Zoutkamp

Bij Zoutkamp ging ik dus de mist in door een afslag te nemen richting Houwerzijl waarvan ik toch zeker meende te weten dat je dan langs het Reitdiep kon (blijven) fietsen.. met als gevolg dat ik een extra rondje Houwerzijl-Zoutkamp heb gemaakt. Het was dan ook al weer twee jaar geleden natuurlijk dat ik langs het ‘Spookbos’ gefietst was dus ik heb een béétje een excuus.

Vervolgens besloot ik bij de 2e poging dan maar door Zoutkamp heen te fietsen en kwam langs het Havenkantoor, daar dus even “door de dijk heen” om aan de kant van het Havenkantoor, Zoutkamperril, wat foto’s te maken van de sluis en de inmiddels behoorlijk laagstaande zon.

Aangezien de verlichting van mijn fiets het niet doet (batterij leeg…) tijd om “op de pedalen” te gaan en flink door te trappen richting huis. Maar, .. even buiten Zoutkamp toch nog een tijdje gestopt want: er kwamen enorme groepen ganzen over getrokken! Oók weer een prachtig gezicht.

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Boerenzwaluwen voeren jongen

Hongerige Jonge Boerenzwaluwen en veel vlinders

Een mooie tocht richting het Groninger Hogeland vandaag, Adorp, Klein-Wetsinge, Groot-Wetsinge, Sauwerd om vervolgens weer door het Westerkwartier te trekken op de fiets. Onderweg van alles tegen gekomen. Naast veel vlinders zoals Kleine Vos, Groot Koolwitje en opeens heel veel dagpauwoogjes ook veel prachtige vogels.

Ik was van plan om naar het Reitdiepgebied te gaan en deze keer ook Adorp te bezoeken op de fiets. Eerder deed ik ook al eens een ritje die kant op. Ik sloeg nu eerder af, om via Oostum en Hekkum langs het Reitdiep te gaan en zo door Adorp te fietsen. Een plaats die overigens niet echt tot mijn verbeelding spreekt.

In het dorp heb je een molen die helaas betere tijden heeft gekend. De Korenmolen Aeolus, gebouwd in 1851, is al jaren in slechte staat en dat is echt doodzonde. Gelukkig is hij vorig jaar gekocht door de molenstichting en gaat hij gerestaureerd worden. Net als de molen in Klein-Wetsinge (waar ik ook foto’s van heb gemaakt vandaag). Het schijnt dat men met de vorige eigenaar een lange en moeizame onderhandeling heeft gehad over de aanschaf. Ik hoop dat ze er nog iets moois van kunnen maken.

Hongerige Boerenzwaluwen

Voor ik daar aankwam, ruim daarvoor zelfs, trof ik iets na het Aduarder voorwerk, bij Steentil, een aantal jonge boerenzwaluwen aan die op een hek zaten. Om beurten werden ze door de af en aan vliegende ouders voorzien van een hapje. De ene ouder maakte daarbij een iets handiger landing dan de ander (foto boven).

Met de camera in ‘burst’ modus en hopen dat het lukte om er een paar foto’s van te maken. Tot mijn grote genoegen is dat inderdaad gelukt! Iets beweging in het beeld, maar met het type camera dat ik heb is dat niet te voorkomen en ik vind het persoonlijk niet lelijk.

Ik was ze bijna voorbijgefietst, het was me op de een of andere manier niet opgevallen maar het gekwetter van de zwaluwen trok mijn aandacht. Want luidruchtig zijn ze zeker.

Vervolgens richting Oostum en Hekkum. Bij Hekkum ‘een stukje terug’ om zo wederom langs het Reitdiep richting Adorp te gaan. Bij het Reitdiep had ik de vorige keer naast Kemphanen, heel veel zwanen, grutto’s en tureluurs gezien maar deze keer leek het wel volledig uitgestorven! Terwijl ik even gestopt was om nog even goed rond te kijken en bijna weer wilde opstappen om verder te rijden zag ik toch opeens nog een paar (jonge) tureluurs.

Vanaf Adorp richting Klein-Wetsinge om daar even een plaatje te schieten van de voormalige kerk en de molen.

Bekend is dat er in 1628 in Klein-Wetsinge al een standerdmolen stond. Een achtkante bovenkruier met stelling verving deze molen in1828 maar deze ging op 16 april 1872 door brand verloren. Onmiddellijk liet de eigenaar Jan Oomkes de molen herbouwen en er kwam weer een achtkante stellingmolen. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de molen vernieuwd en verbeterd met zelfzwichting en stroomlijnneuzen op de wieken. (Bron: Molenstichting Winsum).

De molen is nu in bezit van de Molenstichting Winsum, die dus ook de molen in Adorp heeft verworven. De kerk schijnt ergens in de 11e of 12e eeuw al gesticht te zijn, er werd namelijk gebruik gemaakt van tufsteen voor de bouw, iets wat in die tijd gebruikelijk was. Ook de kerk in Zuidhorn is hier gedeeltelijk mee gebouwd.

Vervolgens richting Groot-Wetsinge (een plaatsje met slechts 45 inwoners overigens) om daar vervolgens, weer gedeeltelijk langs het Reitdiep, richting Garnwerd te gaan.

Met het uitzicht op de mooie molen, het bruggetje en het Reitdiep bij Garnwerd even op de dijk een korte pauze genomen (foto met mijn smartphone gemaakt). Ook deze molen is in beheer van de Winsumer Molenstichting overigens. Langs Krassum, over het Aduarderdiep heen, richting de Beswerdpolder.

Vlinders

In de Beswerdpolder, en langs het fietspad tussen Den Ham en Noordhorn, trof ik veel vlinders aan. Waaronder een paar prachtige Dagpauwoog-vlinders. Ik verbaasde mij er wat over, want tot op vandaag was ik ze nog niet echt tegen gekomen dit jaar. Wel veel Kleine Vosjes, Koolwitjes en Atalanta’s (ook nu weer).

Helaas kreeg ik de dagpauwoog niet echt mooi op de foto, niet mooi genoeg voor deze website in elk geval. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik thuis de oprit op kwam en daar twee stuks aantrof! Vol in de remmen dus en de camera er snel bij pakken: gelukt (zie boven)!

Kennelijk zijn er een flink aantal van deze vlinders onze kant opgewaaid (ze laten zich vooral meedrijven op de wind) de afgelopen dagen! Daarnaast kwam ik ook nog een behoolijk gehavend geaderd witje(?) tegen. De foto’s van het witje zijn niet geweldig, maar ik plaats ze toch maar.

In totaal een fietstochtje van bijna 37 kilometer. Met het mooie weer van vandaag géén straf!

Foto’s

Onderstaand de foto’s, klik op een foto voor een groter formaat.

Ooievaars Mokkenburg

Ooievaars tijdens zonsondergang bij Noordhorn

Een onverwachte verrassing tijdens een lekkere wandeling in de avonduren: naast een dwergkonijntje en meerkoetjes een grote groep ooievaars die druk overvlogen en ook neerstreken op de lantaarnpalen. Ze lieten zich goed fotograferen met op de achtergrond de, door de ondergaaande zon, oranje-roze gekleurde wolken.

Ik had op Facebook al van verschillende mensen foto’s voorbij zien komen van grote groepen ooievaars in de regio. Waar ze precies zaten wist ik niet, en ik nam ook aan dat het een incident was dat mensen ze tegen kwamen (inmiddels weet ik via Twitter dat dat niet zo is).

Gisteravond besloot ik, omdat het toch mooier weer was dan verwacht, “een stukje te wandelen”. Richting Mokkenburg, via de Mokkenburgerweg door het tunneltje onder de spoorlijn door en langs het van Starkenborghkanaal weer terug richting huis.

De meerkoeten die langs het industrieterrein een nestje hadden, en ik daar al eerder had gespot, hebben inmiddels kuikens. Nog vrij klein en moeder was behoorlijk beschermend. Toen ze mij, verscholen achter het riet, in de gaten kreeg ging ze snel naar het nest terug en verborg de jonge kuikens onder zich.

Het blijven aparte vogels, met hun rode bijna kale koppies als ze klein zijn. Het heeft iets aandoenlijks alhoewel veel mensen het ook wel eens ‘lelijk’ noemen…

Even voorbij het tunneltje stond ik opeens raar te kijken toen ik een klein, zwart, dwergkonijntje tegenkwam. Die zitten over het algemeen toch echt wel in een hokje. Een ontsnapt exemplaar? Het was nog een relatief jong dwergje en erg bang was het beestje niet. Hoewel ik redelijk afstand hield was ik toch duidelijk zichtbaar maar het konijntje ging er niet vandoor. Waardoor ik de gelegenheid had er een paar foto’s van te maken.

Ook bij het van Starkenborghkanaal trof ik kuikens aan, deze keer van de futen (foto’s hieronder). De ouders dobberden relaxed met hun jongen in het kanaal en ook hier kon ik dus op mijn gemak foto’s van maken.

Ooievaars bij Mokkenburg

Na nog wat foto’s van onder meer een zweefvlieg en wat vegetatie te hebben gemaakt dacht ik dat het wel mooi was geweest en ging richting huis. Vlak bij de nieuwe spoorbrug vlogen er een paar ooievaars af en aan over het kanaal heen en weer, richting het industrieterrein en weer terug richting Zuidhorn. Ik was al blij toen ik er in slaagde een paar van de overvliegende ooievaars vast te leggen. Maar toen ik verder liep richting Koopmans Transport zag ik tot mijn grote verrassing dat daar maar liefst zeven ooievaars op de lantaarnpalen zaten.

Ik denk dat Koopmans er wat minder blij mee is gezien de vervuiling op de lantaarnpalen en, waarschijnlijk, ook op hun vrachtauto’s en de transporteren goederen.  Maar het leverde mij wel mooie plaatjes op 🙂

Meer foto’s

Klik op de afbeeldingen hieronder voor vergrotingen.

 

Wandelroute

Wandelroute Mokkenburg Noordhorn

Voor wie deze route ook eens wil lopen en ‘m niet kent hierbij de google maps-route. Aangezien ik de camera mee had, en de ooievaars de nodige aandacht hebben gekregen, deed ik er natuurlijk véél langer over om het te lopen!

 

Goslar Kaiserpfalz

Glück Auf! Vakantie in De Harz, Duitsland

Goslar, Wildemann, Clausthal-Zellerfeld, Wernigerode, Quedlinburg, Kastelen, Kerken, de ‘Altstadt’ van deze plaatsen en natuurlijk de Kaiserspfalz in Goslar. Bezienswaardigheden van duizend jaar oud, fraaie vakwerkhuizen en oude binnensteden, prachtige natuur, betaalbare recreatie en vriendelijke mensen. Op maar net iets meer dan vier uur rijden vanuit Groningen (Nederland).

De Harz, Duitsland, is een prachtig gebied met veel historie en prachtige natuur. Zeker als je, zoals ons, voor het hoogseizoen uit kunt gaan is het een perfect vakantiegebied. We bezochten voornamelijk steden, kastelen en kerken tijdens onze trip naar de Harz.

Het gaat te ver om onze (overigens korte) vakantie tot in detail te beschrijven en dat is ook niet de bedoeling op een foto-blog. Daarnaast zijn er hele goede websites met alle informatie die je nodig hebt zoals de Harzgids (https://www.harzgids.nl/) en de site van het Harzer Tourismusverband op https://nl.harzinfo.de/. In de tekst heb ik diverse links (gemarkeerde tekst) toegevoegd naar meer informatie. Aan het eind van dit artikel heb ik, naast de foto’s, nog een video toegevoegd met wat beelden gemaakt met de dashcam en Sony Cybershot (uitzicht op Wildemann).

Wildemann

Wij verbleven in appartementencomplexHaus Mena” in Wildemann. Onder andere te boeken via Natuuurhuisje.nl en booking.com of kijk voor meer informatie op de site van Haus Mena zelf: haus-mena.business.site. Het verblijf hier was erg prettig!

Haus Mena, Wildemann

Appartementen Haus Mena
Haus Mena is van een Nederlandse eigenaar, dat was een kleine verrassing voor ons en erg prettig natuurlijk. Ook al kunnen we best een paar woorden Duits spreken, het gaat toch net even wat soepeler in het Nederlands. Het is een voormalig hotelletje en er zijn een aantal appartementen in gerealiseerd.

Het appartement dat wij hadden geboekt was van alle gemakken voorzien zoals televisie, koelkast, mooie badkamer mét bad, gratis WiFi en voor ons ruim genoeg. De prijs is zéér acceptabel. De prijs/kwaliteit en voorzieningenniveau is prima! Ook had het een ruim balkon met meubilair zodat je ook buiten kunt eten of lekker zonnen bijvoorbeeld. De eigenaar/beheerder is erg vriendelijk en het contact verliep erg soepel – van harte aanbevolen dus!

Vervallen gebouwen
Wildemann zelf is her en der wat aan een opknapbeurt toe. Sommige panden lijken leeg te staan en zijn soms zwaar verwaarloosd. Wat ik persoonlijk erg jammer vind maar ook in andere dorpen en steden in de omgeving zagen we dit. Andere panden zien er echter weer prachtig uit of er wordt hard aan gewerkt ze weer op te knappen.

Het viel ons bij ons bezoek aan Clausthal-Zellerfeld, zie verder, ook op bij een blik in de etalage van een makelaar: veel “renovatie-woningen” en panden te koop. Voor de spreekwoordelijke habbekrats. Huizen en appartementen voor nog geen €50.000, kom daar maar eens om in Nederland. Het stukje grond waar een huis op staat is hier vaak al minstens het dubbele.

Wandelen in de Harz
Vanuit het straatje waar Haus Mena stond had je, als je een stukje omhoog loopt, niet alleen een prachtig uitzicht over het plaatsje maar zijn er ook twee wandelroutes die uitkomen in het gedeelte ‘in het dal’. Ik heb ze alle twee even gewandeld. En één tip: als er een bordje staat “steil”, réken er dan maar op dat het écht steil is. Er zijn nog veel meer wandelpaden en routes uiteraard; het is één van de zaken waar de Harz bekend van is: wandelen. Ook zagen we af en toe fietsers, net als in bijvoorbeeld de Ardennen en in Tjechië, gewoon op de 70- en 80km wegen! In onze ogen levensgevaarlijk.

Het is zaak goede kleding en schoenen te hebben als je aan de wandel wilt. Zelf had ik daar rekening mee gehouden door voor we op vakantie gingen een paar goede, en niet eens heel dure, wandelschoenen te kopen (Mountain Peak, Scapino).

Kerkje Wildemann
Het dorp heeft een prachtig kerkje, we zijn er via één van de wandelpaden heen gegaan. Het is voor mensen die géén goede conditie hebben niet aan te raden dit lopend te doen. 

Het kerkje is met de toren “tegen de helling geplakt” en dat is natuurlijk een bijzonder gezicht. Het schijnt van binnen heel mooi te zijn maar was niet open voor bezoek op het moment dat wij er waren. Het kerkje dat er nu staat is in 1914 gebouwd, de voorgaande is door brand verwoest en de eerste kerk werd wegens “bouwvalligheid” afgebroken. Het kerkje is beeldbepalend voor het dorpje (zie de foto’s).

Foto’s Wildemann
(klik op foto’s voor groot formaat)

Clausthal-Zellerfeld

Clausthal-Zellerfeld is feitelijk een samengevoegde plaats. Het is de enige Univeristeitsstad in de Harz en heeft een mooie historische binnenstad.

Voor ons was één van de hoogtepunten de Marktkerk van de Heilige Geest en de Sint Salvatoriskerk. Helaas, beide “wegens corona”  en restauratiewerk niet toegankelijk. Maar van buiten vonden wij ze al meer dan de moeite waard, daarnaast is er een mooi centrum en hebben we er even gewinkeld.

Voor mij een mooi moment mijn oude trouwe, maar tot de draad versleten, Adidas-‘cap’ te vervangen. Een petje dat ik indertijd overigens ook in Duitsland had gekocht toen we in Frankfurt Am Main waren. Aanrader voor textiel en aanverwante goederen: NKD. Twee petjes gekocht voor een prijs waar je in Nederland niet eens één kunt kopen.. Later, in Quedlinburg, bij NKD nog twee nieuwe T-shirts gehaald.

Website voor meer informatie: https://www.oberharz.de/orte/clausthal-zellerfeld

Foto’s Clausthal-Zellerfeld

Wernigerode

We waren in eerste instantie van plan een rit te maken over de beroemde smalspoorbaan, met de stoomtrein, vanuit Wernigerode. De dienstregeling was vrij beperkt, wellicht mede in verband met corona. Terwijl we de alternatieven wat bekeken zagen we de ticketprijs. Het was één prijs/tarief, ongeacht of je nu de volledige rit maakte of niet en dat tarief was niet misselijk voor een treinreisje: een retourtje kost €47,– per persoon! Bijna honderd euro betalen om met een stoomtrein een ritje te maken ging ons te ver en we zagen er van af onder het motto: “Voor dat geld kunnen we wel leukere dingen verzinnen!”.

(Slot Wernigerode vanuit de AltStadt gezien)

Slot Wernigerode

Wernigerode heeft echter veel méér te bieden, zoals het prachtige Slot Wernigerode en een prachtige historische oude stad (Altstadt). Die hebben we dan ook bezocht. Daarnaast zijn er nog een wildpark en tuinen (een “lusthof”) in de buurt maar wij besloten die niet te gaan bezoeken want “in de buurt” is relatief; het is volgens de bebording 30 minuten lopen. Nu is dat niet zo’n probleem maar je moet óók weer terug (helling op..). Met het warme weer en plan om ook nog in de binnenstad te gaan kijken besloten we daar dus vanaf te zien.

In het slot was fotograferen niet toegestaan maar dat heeft waarschijnlijk vooral met de flitser(s) te maken; in het Kaiserspfalz in Goslar werd namelijk nadrukkelijk flitslicht verboden (zie verder voor foto’s). Aangezien ik best veel mensen foto’s zag maken heb ik met de smarphone op “HDR”-stand foto’s gemaakt. 

Altstadt Wernigerode

Als je vanaf de parkeerplaats (let op: betaald parkeren, bijzonder laag tarief van slechts €2,50 voor de hele dag) het ‘treintje’ richting het slot neemt kun je na het bezoek daar weer opstappen en uitstappen in de Altstadt. Tijdens het ritje er heen krijg je onderweg wat uitleg en kom je langs een paar bezienswaardigheden.

Het oude raadhuis van Wernigerode is absoluut de moeite waard. Ontstaan in 1420. Een prachtig middeleeuws gebouw. Rondom het raadhuis prachtige vakwerk-gebouwen. Alles bij elkaar een plaatje!

Website voor meer informatie: https://www.wernigerode-tourismus.com/

Foto’s Wernigerode

Quedlinburg

Als je in de Harz komt, móet je, ons inziens, deze stad gewoonweg bezoeken. Dat deze historische stad nog steeds bestaat mag een wonder heten. Na twee wereldoorlogen én de communistische periode.

Het communisme had weinig op met de oude historische stad. Als ze het geld er voor hadden gehad was de Altstadt zelfs afgebroken.. maar ze lieten het dus gelukkig staan allemaal, vanwege geldgebrek. Er zijn daarom nog veel prachtige kerken, een heel mooi slot met slotkerk en een hele mooie Altstadt. Inmiddels is het Unesco werelderfgoed en wordt in de stad nog steeds hard gewerkt aan herstel.

Door de herstelwerkzaamheden was het slot en de Slotkerk dus ook maar beperkt te bezoeken, nog afgezien van de corona-perikelen. Er staan overal steigers omheen en het was zoeken naar een hoek om een foto zónder steigers in beeld te kunnen maken. De tuinen en het uitzicht zijn echter erg mooi en het is de (kleine) klim naar boven dus zeker waard.

Absolute aanrader in Quedlinburg is het marktplein met daar het oude Raadhuis. Ook daar een fraaie kerk (Marktkerk) die vrij toegankelijk is en ook goed bewaard en gerestaureerd is. De St. Nikolai-kerk is beeldbepalend vanuit veel hoeken van de stad. De kerk zelf zijn we niet in geweest, ook daar was men druk bezig met werkzaamheden.

Het loont om je van te voren altijd goed te informeren of iets wel- of niet geopend is. Voor ons maakte het niet zo veel uit; we waren al lang blij dat we in deze tijd überhaupt naar Duitsland konden én al deze historische plekken en gebouwen konden zien!

Het parkeren in Quedlinburg is niet goedkoop, € 12,00 voor een paar uur, maar anderzijds sta je nagenoeg náást het slot voor dat geld. En in andere plaatsen, zoals Wernigerode, is parkeren weer niet duur maar ben je aan het treintje naar het slot weer €6,–/p.p. kwijt. Per saldo kost het nu eenmaal geld om dit soort plaatsen te bezoeken.

Goslar: Het Keizerlijke Paleis

Een absoluut hoogtepunt als je in de Harz bent: het Keizerlijk Paleis, de Kaiserpfalz, in Goslar.

Het is het grootste en best bewaarde wereldlijke gebouw uit de 11e eeuw in Duitsland. De keizerpalts is onderdeel van de historische binnenstad van Goslar die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is opgenomen (Wikipedia).

Oorspronkelijk gebouwd in de periode 1040-1050. De zaal heeft prachtige schilderingen (op de wanden), de overigens van veel later datum zijn. De kapel was helaas niet toegankelijk toen wij er waren.

Naast de Kaiserpfalz was tot 1806 de Stiftskerk (Dom). Die is afgebroken en er resteert nog een klein stukje, de entree.

Ook deze konden we niet bezoeken maar de voorste wand bevat veel glas. De smartphone er “tegen aan leggen” en een foto maken is dan natuurlijk wel een optie en zo heb ik er toch nog een plaatje van kunnen maken.

Ook erg mooi is de Altstadt, de oude binnenstad, met veel historische vakwerk-huizen en prachtige kerken waarbij de Marktkerk beeldbepalend is en vanuit veel hoeken goed is te zien, waaronder vanuit de Kaiserpfalz.

Het Raadhuis was helaas wegens renovatie niet toegankelijk. Bij het plein waar het Raadhuis staat vind je ook het Gildehuis Kaiserworth (foto boven). Ook is er nog een Looierijmolen (met museum), een paar prachtige schoolgebouwen etc.

Flora en Fauna in de Harz

Natuurlijk heb ik ook geprobeerd wat vogels, vlinders en andere dieren vast te leggen maar ik was er niet echt op uit. De Harz heeft namelijk een flora en fauna die interessant is, maar tijdens onze trip was dat niet echt de focus. Afgezien van wat vlinders en vogels heb ik weinig vastgelegd.

We zagen verder onder andere een paar keer een Rode Wouw en een Slechtvalk. De Rode Wouw is een behoorlijk grote roofvogel en indrukwekkend om te zien. Helaas zagen we ze vanuit de auto en was een foto nemen op dat moment geen optie.

Daarnaast ook regelmatig overstekende Eekhoorntjes, ook vlakbij ons appartement in Wildemann zagen we ze af en toe de weg over rennen! En tijdens mijn laatste ochtendwandeling hoorde ik er twéé in de boom ravotten, één bleef zitten toen ik op het geluid af kwam. Ik had één kans en het is gelukt. Bijzonder blij met dit plaatje!

Natuurlijk verder ook veel vogels e.d. die we ook in Nederland kennen zoals Witte Kwikstaartjes (die verzot waren op het met betonpannen gedekte dak van de overburen), héél veel huiszwaluwen, Mussen, Mezen, Merels en een paar Vlaamse Gaaien. Ook met enige regelmaat een zwarte roodstaart, vrij lastig om vast te leggen maar uiteindelijk gelukt!

Ook heb ik nog een paar mooie vlinders aangetroffen; naast Kleine Vossen redelijk wat Keizersmantel-vlinders, een berkenspanner (foto boven) en tijdens het wandelen kom je daarnaast ook allerlei andere vlindertjes tegen waarvan ik helaas geen foto’s heb laat staan de namen weet!

Corona in Duitsland

In Duitsland is het probleem op het moment dat wij er waren nog lang niet zo goed onder controle als in Nederland. In winkels ben je, net als in het openbaar vervoer en in de toeristentreintjes zoals in Wernigerode alsmede in kastelen e.d. verplicht ‘Mundschutz’ (mondkapjes) te dragen. Maar verder gaat men er nogal losjes mee om (op straat bijvoorbeeld). Wellicht zelfs iets té losjes. Zo zaten de terrasjes her en der bomvol en werd er ook vaak niet, zo zagen we, schoongemaakt als mensen een tafel verlieten. Wel werden bij bijvoorbeeld bezienswaardigheden je gegevens genoteerd. Maar dat is, ingeval van een uitbraak, “het paard achter de wagen”.

Attracties gesloten

Door corona waren diverse attracties en bezienswaardigheden gesloten of beperkt toegankelijk. Zo konden wij bijvoorbeeld de voormalige zilvermijnen niet bezoeken, wat ik persoonlijk wel erg jammer vond. Hou hier dus rekening mee als je op korte termijn er heen wilt. Daarnaast wordt er soms ook gerenoveerd en is een gebouw om die reden niet toegankelijk.

VIDEO DASHCAM DUITSLAND

Van de trip heb ik, tot slot, nog wat dashcam-beelden gemonteerd, voor wie Duitsland (en Nederland) “vanuit de auto” wil bekijken.

Samengevat: een fantastische vakantie, we kunnen het iedereen aanraden!