Categorie: Dorp en Stad

Ennemaborg Midwolda

Ennemaborg Midwolda. Open Monumentendag 2021

De Ennemaborg Midwolda is een fraaie Groninger Borg in eigendom van het Groninger Landschap. De borg stamt uit de veertiende eeuw en is in de achttiende eeuw ingrijpend verbouwd. Achter de borg is een vijver waarin waterlelies bloeien. Het voorste gedeelte van het landgoed is een park en er achter ligt het natuurbos waarin onder andere konikpaarden vrij rondlopen en mede zorgen voor het natuurbeheer.

De borg is verhuurd aan kunstenares Maya Wildevuur. Zij heeft in de benedenverdieping en kelderruimtes haar galerie. Een ongelofelijke kleurenexplosie maar wel prachtig bij elkaar passend. Het geeft de ruimtes een hele aparte maar mooie sfeer. En ook prachtig natuurlijk om foto’s te maken in zo’n kleurrijke omgeving.

Open Monumentendag

In het kader van Open Monumentendag bezocht ik met één van de dochters de Ennemaborg in Midwolda. We genoten van de prachtige borg en het koetshuis, waar we aan het eind van ons bezoek nog even langs gingen voor koffie en fris.

 

Natuurlijk hebben we ook door het bos gewandeld en we kwamen, zoals gehoopt, de Konikpaarden ook tegen. We konden goed foto’s maken van de Konikpaarden. Er wordt geadviseerd om minimaal 25 meter afstand te houden, want het zijn natuurlijk wel wilde dieren, maar met mijn ‘superzoom’ is afstand houden en tóch “dichtbij komen” geen enkel probleem uiteraard.

De Ennemaborg

Het is niet heel duidelijk wanneer de borg precies is gesticht en de borg is in de loop der jaren regelmatig van vorm veranderd. Wat ons eigenlijk wel aansprak is dat de binnenzijde nu eens niet een reconstructie geeft van vroeger tijden maar dat de galerie van Maya Wildevuur er gehuisvest was. Het geeft een hele andere, bewoonde en creatieve, sfeer. Om het zo maar eens te zeggen: “het is weer eens wat anders!”.

Formeel gezien is het eigenlijk geen borg maar een buitenplaats, omdat adellijke voorrechten ontbraken. De landadel kon zich in Oldambt niet ontwikkelen doordat de stad Groningen dit gebied al vroeg in handen kreeg. In de 19e eeuw werd het een veenborg. Achter de borg ligt een bos van 2,5 kilometer lang en 300 meter breed, dat net als de borg eigendom is van stichting Het Groninger Landschap. De Ennemaborg is begonnen als een omgracht steenhuis, dat mogelijk tegen het eind van 13e eeuw of in de 14e eeuw werd gebouwd (Wikipedia)

Bij de borg is ook een ‘hertenkampje’ met damherten, kippen, geiten, ganzen en helmparelhoenders. Uiteraard hebben we de dieren daar ook even bewonderd en wat foto’s gemaakt. Naast foto’s van de borg, de dieren, het bos en de kunst heb ik ook nog wat foto’s gemaakt van de dochter (een kleine ‘fotoshoot’) en .. had zij wat foto’s van mij in aktie gemaakt.

Kerk Midwolda

Na het bezoek aan de borg en koetshuis hebben we in de omgeving nog even rondgekeken. De kerk van Midwolda en het oude gemeentehuis van de voormalige gemeente hebben we bekeken.

De huidige kerk verving de middeleeuwse Kruiskerk van Midwolda die volgens de overlevering het grootste kerkgebouw in de provincie Groningen was. Omdat het dorp zich verplaatst had naar een zuidelijker gelegen zandrug om zich beter te beschermen tegen overstromingen van de Dollard, was de kruiskerk geïsoleerd komen te liggen. Bovendien was het gebouw steeds bouwvalliger geworden en een van de torens was al ingestort. De nieuwe kerk kwam dichter bij de dorpskern te staan. Eerst werd in 1708 een nieuwe kerktoren opgetrokken en in 1738 kwam het kerkgebouw gereed. (Wikipedia)

Foto’s en Video Ennemaborg Midwolda

Een aantal van onderstaande foto’s zijn van dochter Lisa (klik op een foto voor groot formaat). Onder de foto’s is er ook nog een korte  video-impressie te vinden (TikTok).

Video (TikTok)

@lisajbrinkman

Links en meer informatie over Midwolda

Midwolda
https://nl.wikipedia.org/wiki/Midwolda

Ennemaborg
https://www.groningerlandschap.nl/erfgoed/borgen/ennemaborg/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ennemaborg

Maya Wildevuur
https://www.mayawildevuur.eu/

Kerk Midwolda
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kerk_van_Midwolda

 

Graanoogst - Boeren bij Electra

Augustus, de Oogstmaand!

Het is augustus, de boeren zijn aan het oogsten geslagen. Graan, gras, allerlei ander gewas moet weer binnengehaald worden. De oogst gaat voor een aantal gewassen waarschijnlijk flink tegenvallen. Aardappelziekte heeft z’n sporen nagelaten, het weer zat behoorlijk tegen (veel te nat). Toch wordt er weer hard gewerkt door de boeren. De oogst binnenhalen!

Gisteren een vrij willekeurige fietstocht gemaakt (route, Strava). Mij een beetje laten leiden door hoe de wind stond als in: eerst een flink stuk tegenwind en zijwind. Om daarna met de wind in de rug naar huis te kunnen fietsen. Dat is aardig gelukt.

Een jonge meeuw scheert over de stoppels

Onderweg veel buizerds gezien die profiteren van de oogstende boeren, vooral bij de stukken waar graan geoogst werd. Helaas niet gelukt er een mooie foto van te krijgen. Ze vlogen dan wel laag maar ofwel te ver weg ofwel de zon tegen. Jammer, maar het is niet anders.

Ook de meeuwen profiteren goed van de oogstende boeren, er zaten er heel wat op de stoppels!

De Haven van Zoutkamp met de kleurrijke gebouwen en schepen

Bij Zoutkamp besloot ik de camera toch maar even uit de tas te halen en even een tussenstopje te maken. Tot dat moment had ik bijna geen foto’s gemaakt onderweg omdat er “niets” te zien was. Dat wil zeggen, niet iets waarvoor ik wilde stoppen.

Aan het water is goed te zien dat het pittig waaide (volgens de “weer-app” op mijn telefoon 24km/u). Desondanks prachtig fietsweer, vooral vanwege de perfecte temperatuur en lekker zonnetje!

Tussen Zoutkamp en Houwerzijl zag ik nog een fietspad richting Leens. Ik zat nog in dubio of ik daar nog langs zou fietsen maar een blik op de Strava app leerde mij dat ik toch, inclusief nog te fietsen kilometers, al weer aardig richting de veertig kilometer ging dus dat werd ‘m even niet. Misschien een volgende keer. Het pad maakt deel uit van de ‘Ronde van Nederland’, een fietsroute door heel Nederland heen.

Foto’s

Klik op een afbeelding voor groot formaat

De rit ging onder andere via een omweg door- en langs Oldehove, Electra, Lauwerzijl (waar ik voor de afwisseling door het dorpje heen fietste in plaats van er omheen), Zoutkamp (via het Spookbos) richting Houwerzijl om vanaf dat punt weer terug te fietsen langs Electra, Niehove en Heereburen.

Ree (Lutjegast - Westerzand)

Ree bij Westerzand, het Westerkwartier

Reeën in het Westerkwartier van Groningen zijn er wel, je ziet ze alleen niet zo vaak. Een paar jaar geleden kwam ik er aan het eind van de middag nog een paar tegen bij Kommerzijl. Deze week kwam ik er nogal onverwacht een tegen.

Ik herinner mij goed dat ik als kind ze ‘s avonds ook wel eens zag in de schemering. Wij woonden letterlijk ‘aan het weiland’ en je zag ze dan wel eens voorbij komen. En herten en reeën komen steeds meer voor. Ze hebben het hier goed, geen natuurlijke vijanden. De enige ‘vijand’ is de mens. Steeds vaker lees je berichten dat de ‘wildbeheerders’ vinden dat er veel te veel zijn en dat ze er hoognodig een paar honderd(!) moeten afschieten. Als excuus wordt altijd aangevoerd “de verkeersveiligheid”. Zoals bijvoorbeeld in Friesland.

“Reeën horen bij de beschermde diersoorten, dus het afschieten van reeën is geen jagen, benadrukt Wisselink. Het is wildstandbeheer, waarvoor speciale toestemming van de provincie is vereist.” (Trouw).

Maar die toestemming wordt als je het mij vraagt wel érg makkelijk gegeven. Want “aanrijdingen met reeën” als excuus aanvoeren is in mijn ogen geen wildstandbeheer. Als dat wel een goede reden is, vraag ik mij af hoe dat straks zal gaan als er (nog meer) wolven in Nederland gaan komen. Wordt dat dan ook als excuus aangevoerd om de wolven af te schieten?

Ik ben geen deskundige op dit gebied. Maar vraag mij echt af of het wel nodig is dat we zoveel herten en reeën afschieten. Het riekt toch vaak naar plezierjacht en economisch voordeel boven de natuur.

Oke, van de zeepkist af..

Ree bij Westerzand

Afgelopen dinsdag was het weer prachtig fietsweer en besloot ik ‘s avonds nog even een mooi rondje te gaan maken. Totaal op de bonnefooi besloot ik te gaan fietsen. Eerst richting Gaarkeuken, vervolgens richting Sebaldeburen en ik overwoog halverwege af te slaan richting Oosterzand en Niekerk.

Onderweg was ik, omdat ik regelmatig stop om foto’s te maken, al twee keer ingehaald door een stel op een ‘duo-fiets’ en omdat ik hen niet voor de 3e keer weer wilde inhalen besloot ik, toen zij afsloegen richting Oosterzand, af te slaan richting Westerzand. Terwijl ik daar rondfietste zag ik opeens iets bewegen langs de rand van het weiland. Een Ree! Voorzichtig gestopt om het dier niet op te schrikken en half verscholen achter de bomen kreeg ik een paar goede kansen op een mooie foto.

Putters en Rietgors

Vervolgens afgeslagen om via het Molenpad te gaan richting Grootegast. Daar waren echt flinke aantallen Putters en Rietgorsjes te zien! Helaas slechts één foto van een rietgors en ook nog een slechte foto. Ik plaats ‘m toch even (voor de vogelliefhebbers), het is namelijk een vrouwtje (die kun je op afstand makkelijk voor mussen aanzien) en ik heb er zeker vijf stuks gezien!

Er waren helaas meer fietsers en ze gingen er vandoor toen die langskwamen. Dus geen gelegenheid een echt goede foto te krijgen.

Via Sebaldeburen richting Oldekerk, langs de klokkenstoel waar ik vier jaar geleden voor het laatst langs was gekomen. Richting Niekerk en dan een beetje er omheen gefietst via een weg (“Oude Wijk”) die ik niet eerder gefietst had. Mooi stil en landelijk!

Vervolgens weer richting Zuidhorn, Noordhorn. Onderweg daarheen nog een loslopende geit, een mooi plaatje van wat koeien bij een oude tractor en een Ooievaar tegengekomen. En tot slot kreeg ik nog een mooie zonsondergang te zien!

De gevolgde route is hieronder en via Strava terug te vinden.

Klein Maarslag - Historische Begraafplaats

Historische Begraafplaats Klein Maarslag

Klein Maarslag was vroeger een plaats in Groningen. Alles wat nu nog resteert is een boerderij en één woning. En de begraafplaats. Het bordje dat ik onderweg tegenkwam stond alleen op “Hist. Begraafplaats” en er was een betonweg. In de verte een boerderij. Meer is niet nodig om mij nieuwsgierig te maken en de aanwijzing op dat bordje te volgen!

Ik was op weg richting Mensingeweer. De afslag richting Mensingeweer had ik gezien in Roodehaan. En ik dacht daar nog nooit te zijn geweest op de fiets. Maar gaande de route herkende ik (te) veel. Behalve dan de afslag richting Klein Maarslag, die was mij voorheen niet opgevallen.

Schouwerzijl

Voor ik daar was kwam ik nog door Schouwerzijl. De herstelwerkzaamheden bij de kade en de brug daar zijn afgerond en het een en ander ziet er weer prachtig uit.

Vanwege de werkzaamheden daar, die voorzover ik mij herinner wel een paar jaar hebben geduurd, was het wel even geleden dat ik er een foto van gemaakt heb. Het resultaat mag er in elk geval zijn!

Klein Maarslag is waarschijnlijk rond de jaartelling of nog wat later als wierde opgeworpen vanuit de veel grotere wierde Groot Maarslag. De wierde lag op een strategische plek aan de benedenloop van de Hunze. Deze strategische plek verdween na de Sint-Marcellusvloed van 1361 of 1362 [..] De naam wordt verklaard uit de Oudfriese woorden ‘mar’ (“waterloop”) en ‘slagt’ of ‘slachte’ (“oeverversterking” of “dijk”). Klein Maarslag is in het verleden een volwaardig dorp geweest. Het enige dat resteert van het vroegere dorp is het oude kerkhof. Dit grafveld was wellicht al voor de kerstening in gebruik en lag er blijkens opgravingen in elk geval al voordat er een kerk werd gesticht. Op 26 maart 1584 werd het dorp Maarslag en haar kerk door Staatse troepen uit Friesland in brand gestoken uit wraak voor een strooptocht door troepen van Francisco Verdugo. De wierde van Klein Maarslag werd in de 19e of 20e eeuw voor het grootste deel afgegraven. Het resterende deel steekt tot ongeveer 1,8 meter uit boven de omgeving. (Wikipedia).

Op de grond zijn de contouren van de kerk weergegeven (zie foto boven). Er zijn nog een aantal graven maar de meeste zerken kun je niet meer lezen. Ik vond het bijzonder leuk er eens te gaan kijken ook al is er niet veel meer te zien – het is wel een historisch punt met toch ook wel een groot belang vroeger.

Na Klein Maarslag weer richting Mensingeweer maar kwam weer een afslag tegen, vlak voor Mensingeweer. Volgens Google Maps ging die richting Maarhuizen (wat uiteindelijk niet zo bleek te zijn) en zo kwam ik langs het Winsumerdiep, Winsum en daar besloot ik richting Schilligeham te gaan. Met de navigatie aan, op de telefoon, lukte dat. Anders had ik de afslag, in Winsum, zeker gemist.

Maar voor ik dat bereikte (er heen fietsen leek me niet zo boeiend want het bestaat uit slechts drie boerderijen) sloeg ik af richting Garnwerd. Voor de verandering via Klein Garnwerd. Vanuit deze hoek heb je bovenstaande zicht op Garnwerd.

Aangezien ik vond dat ik wel weer genoeg kilometers in de benen had, richting huis gegaan. Onderweg weinig vogels gezien die ik goed op de foto kon krijgen, helaas. Uitgezonderd een Torenvalk, Wel veel koeien en paarden onderweg. Oók de moeite waar natuurlijk.

Voorbij Garnwerd wordt het landschap door Tennet gemolesteerd met nieuwe hoogspanningsmasten. Ter compensatie hebben ze er een betonnen picknickbank neergezet. Hoe je dat ‘oog voor de natuur’ kunt noemen ontgaat mij. Maar dit soort bedrijven kennende smijten ze met geld om hun landschapsschade af te kopen dus uiteindelijk zal de natuur er wel van profiteren.

Alles bij elkaar een mooie route van zo’n 40 kilometer.

Foto’s Begraafplaats Klein Maarslag

Klik op een foto voor vergroting.

Bruggen bij Dorkwerd (Groningen)

Op fietse noar Grunn

Als je naar Groningen fietst, als Groninger zijnde, moet je dat natuurlijk wel op z’n Gronings doen. Oftewel: “Op fiets(e) noar Grunn”. Want in Zuudhörn (Zuidhorn) kon ik niet terecht voor een product dat ik nodig had en online bestellen duurde te lang. Dan mijn geluk maar beproeven in Winkelcentrum Paddepoel.

De slogan is “Koop elders niet wat Zuidhorn U biedt”.. maar helaas was wat ik zocht (weer) eens niet te koop in Zuidhorn (op vrijdagavond). Dan maar even ‘naar de stad’ en met het mooie weer, afgelopen zaterdag, via een fijne toeristische route.

Omdat ik wel van een omweg hou als het op fietsen aankomt even wat voor mij volslagen onbekende fietspaden en wegen ingeslagen. Uiteindelijk kwam ik via Selwerd ‘de stad binnen’.Terug via Hoogkerk, waar ik eindelijk een goede foto van het Gereformeerde Kerkje kon maken (zon stond precies goed), Den Horn en Zuidhorn. Foto’s voornamelijk gemaakt met mijn smartphone overigens.

Ik was verbaasd over wat ik zo vlak langs de rand van Groningen tegenkwam aan prachtig fietsgebied! Kan het zeker aanraden, mocht je eens in de buurt zijn, hier rond te kijken. Want ik woon al mijn hele leven in Groningen en wist niet van het bestaan van dit mooie stukje Groningen!

Voor vertrek trof ik overigens nog een groot aanal (negen stuks) “Kleine Vossen” aan in de tuin. Die moesten natuurlijk ook op de foto. De route die ik gevolgd heb is ook op Strava te vinden. Zo wordt “even winkelen” toch een heel mooi uitje!