Categorie: Dorp en Stad

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Hoendiep bij Oostwold

Zeearend bij Oostwold (Leek, Groningen)

Een Zeearend gespot bij Oostwold, Leek (Groningen). Het gebeurt je niet elke dag dat je een Zeearend tegenkomt. Laat staan op de foto kunt krijgen. Bij toeval kwam ik er één tegen. En ik had óók nog eens mijn camera bij mij!

Afgelopen nacht was tot nu toe de koudste dit jaar en dat zorgde voor een echt winters sfeertje. Omdat ik even naar Groningen moest besloot ik de camera mee te nemen en terugreis ‘de toeristische route’ te nemen. Via Hoogkerk, Enumatil – langs het Hoendiep. Al jarenlang wist ik dat er bij Leegkerk een mooi kerkje moest staan waar ik nog geen foto van had. Dus ook daar even langs gereden. Want doordat de bomen nu kaal zijn en het mooie licht vandaag zou het toch moeten kunnen daar een fatsoenlijk plaatje van te schieten.

De eerste stop was overigens bij de voormalige Strokarton-fabriek van Hoogkerk. Beetje lastig met zoveel tegenlicht maar anderzijds gaf dat wel een leuk sfeerplaatje (zie foto hieronder).

Kerk van Leegkerk

De Kerk van Leegkerk is een middeleeuws kerkgebouw aan de Leegeweg 38 in het dorp Leegkerk in de Nederlandse gemeente Groningen. Het is een van oorsprong 13e-eeuwse kerk, die in de 16e eeuw werd herbouwd nadat de Saksische burggraaf Hugo van Leisnig de kerk had verwoest omdat de bevolking van Leegkerk de opgelegde brandschatting weigerde te betalen. (Wikipedia)

Zo deden ze dat kennelijk in die tijd. Niet betalen is: je kerk platbranden. De kerk heeft ook een eigen website, waar je er meer over kunt lezen. Ik ben van plan in de zomer er nog een keer heen te gaan, om ook binnen eens een kijkje te nemen.

Zeearend bij Oostwold

Bij de brug richting Oostwold maakte ik een stop om daar een foto te maken van het Hoendiep (vanaf de brug). In de verte zag ik een vogel aankomen met trage slag. In eerste instantie dacht ik dat het mogelijk een reiger was en was in dubio of het een foto waard zou zijn. Maar toen hij dichterbij kwam zag ik dat het absoluut geen reiger was en bracht snel de camera in stelling!

Zeearend Oostwold, Leek, Groningen

De zeearend is een imposante, zeer grote roofvogel (‘vliegende deur’) van waterrijke gebieden. Leeft van vis, watervogels en ook van aas, vooral als er ijs ligt. Lange tijd een zeldzame wintergast, maar tegenwoordig zelfs broedvogel in Nederland in toenemende aantal (2018: 14 paar). Trage, diepe vleugelslag, maar schroeft vaak in voorjaar, zomer en herfst op thermiek. (Vogelbescherming)

Hoewel geen perfecte foto wel uniek natuurlijk – want hoe vaak kom je nou zomaar een Zeearend tegen? Ik had één keer eerder een in het vizier in de Kollumerwaard maar die was toen te ver weg. Dit lukte net ‘vanuit de hand’. Ben er dan ook zéér content mee.

Uiteraard de Zeearend even gemeld bij Waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming doe (als ik het bijzonder genoeg vind).

Meer foto’s

Meer foto’s van deze koude januaridag. Klik op één van onderstaande foto’s voor vergroting(en)

Groningen in Lockdown

Groningen in een vindingrijke Lockdown

Nederland is in lockdown. Geen intelligente lockdown deze keer maar een ‘harde’. Vindingrijk als veel Nederlandse ondernemers zijn gaan ze toch proberen open te zijn. Coffee To Go, Snack To Go, Geurtjes- en Juwelen To Go.. (afhaal). Alles schijnt op dit moment ‘to go’ te kunnen zijn. En dan hebben we het nog niet over de pogingen die Action, Hema en Wibra ondernamen om open te zijn. Of de Etos, Kruidvat en andere winkels die open mogen en waar mensen met tassen vol nou niet bepaald essentiële waren naar buiten lopen.. want ja: die kun je nog steeds gewoon kopen zag ik vandaag.

Niet dat ik in de winkels ben geweest. Ik hield het bij op straat lopen, observeren en wat foto’s maken. Voor het eerst sinds lange tijd was ik weer eens naar ‘de stad’. Er vanuit gaande dat nagenoeg alles gesloten zou zijn en de gemiddelde funshopper de binnenstad wel zou gaan mijden.

Het was inderdaad stiller op straat. Soms zelfs heel erg stil. De meeste winkels hebben de hekken voor de ramen dicht. Maar een aantal zaken is nog gewoon open. Of je kunt er vooraf bestelde zaken ophalen. En daar komen dan toch mensen op af. Ik vermoed voornamelijk stadjers, want de parkeergarage was leeg. Ik begrijp ze ook wel. Als je de hele dagen binnen moet zitten komen de muren op je af immers? Dus tja, dat je dan even naar buiten wil voor wat frisse lucht of om een bestelling af te halen is niet zo vreemd.

Foto’s maken in een uitgestorven stad

Omdat ik er vanuit ging dat er ‘niemand’ in de stad zou zijn leek mij dit een mooie gelegenheid eens even wat foto’s te maken. Al was het maar om de lockdown te ‘documenteren’.

Een verlaten Vismarkt met vrij zicht op de Korenbeurs en de Der Aa-kerk

Het heeft een vervreemdende sfeer. De anders zo overvolle straten zijn leeg. De kerstverlichting is wel aan. Veel winkels zijn mooi versierd, hebben de etalages vol met spullen die nu onverkoopbaar zijn geworden. Langzaam wordt het donkerder en ga ik terug naar de parkeergarage Westerhaven. De McDonalds staat te shinen in een bak licht maar zelfs daar is het binnen akelig rustig.

Maar voor ik bij ‘de Mac’ kom loop ik via de Brugstraat richting de A en maak nog wat foto’s van de schepen. Geen Winterwelvaart dit jaar maar een aantal schepen dat er ligt heeft toch de verlichting aan.

Ik had uit voorzorg mijn statief meegenomen en eigenlijk alles geaakt met behulp van statief.Om te voorkomen dat er bewegingsonscherpte in de foto’s kwam. Want het was vrij grauw en donker weer. Dat paste dan ook wel weer goed bij de sfeer van deze lockdown…

Kerstboom met 2600 lampjes

Terug in Noordhorn rij ik nog even om langs de molen en de Meidoornstraat. Dorpsgenoot Bakker heeft een jaar lang gewerkt aan een bijzondere kerstboom en daar wilde ik wat foto’s van maken. Foto’s er van maken viel niet mee, maar een filmpje lukte wel goed. Hij heeft er de Regionale TV (RTV Noord) mee gehaald. Het filmpje heb ik gedeeld op Facebok.

Foto’s Groningen in Lockdown

Klik op een foto voor groot formaat.

De Grootste Kerstbal ter wereld: DOT Groningen

De Grootste Kerstbal ter wereld: DOT Groningen

De Grootste Kerstbal ter Wereld is al een tijdje te zien in Groningen. De DOT in Groningen is weer getransformeerd tot kerstbal. En daarmee een populair onderwerp voor fotografen uiteraard. Hoewel het niet voor het eerst is, en ik er eerder ook al langs ben geweest om foto’s te maken, ben ik er samen met neef Xander vandaag (weer) langs gegaan.

De DOT was eerst een bioscoop waar je 3D films kon kijken. Sinds een paar jaar is het nu een ‘gastrobar’. DOT richt zich op een jong en hip publiek maar het Infoversum (de “bioscoop”) is ook intact gebleven.

Wij hebben vanuit alle mogelijke invalshoeken foto’s gemaakt; uiteraard met de camera op statief. Onder andere vanaf de Oosterhamrikkade (Google Maps), zodat je de DOT mooi ziet spiegelen in het water van het Oosterhamrikkanaal. Natuurlijk véél meer foto’s gemaakt dan je bijgaand ziet, maar ergens moet je toch een selectie maken..

De DOT was in 2017 nog rood, foto boven, nu is gekozen voor een andere kleur. Dat maakt het ook leuk om, ondanks dat je eerder al bent geweest, gewoon nóg een keer te gaan natuurlijk.

Het was niet héél helder vanavond, ondanks dat buienradar dat de hele dag had beloofd, maar helder genoeg om foto’s te maken en gelukkig stond er ook weinig wind waardoor het water de DOT mooi weerspiegelde. Wel was het ijskoud! Zo koud zelfs dat op den duur mijn vingers zo stijf van de kou waren de het nagenoeg onmogelijk werd de camera nog fatsoenlijk te kunnen bedienen.

Foto’s Grootste Kerstbal ter Wereld

Onderstaand de foto’s. Klik een foto voor een groter formaat.

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.