Tag: Friesland

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (ze maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ‘t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ‘t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

Dieren in het Dierenpark Aqua Zoo Leeuwarden

Aqua Zoo Leeuwarden is een dierenpark geschikt voor het hele gezin, met nadruk op dieren die in of rond het water leven. Naast grote aantallen verschillende prachtige (water)vogels zoals Flamingo’s, Humboldt Pinguïns, Ooievaars, Reigers, Heilige Ibis, Pelikanen en Ganzen, Eenden zijn er ook Schildpadden, IJsberen, Kangaroos, Otters, Cavia’s, Uilen en nog véél meer dieren.

Humboldt Pinguïns

Voor een volledig overzicht van alle dieren bij de Aqua Zoo kun je het beste hier even doorklikken naar de website van Aqua Zoo zelf.

Met prachtig zomerweer in het vooruitzicht nog een laatste uitstapje om de vakantie af te ronden. Ik was nog nooit in Aqua Zoo geweest, de echtgenote ook niet, en aangezien we allebei wel van dierentuinen houden afgereisd naar Leeuwarden. Een absoluut succes.

De Aqua Zoo in Leeuwarden ademt een beetje de sfeer van de oude dierentuin in Emmen. Je kunt er dicht bij de (goed behuisde) dieren komen, er vaak zelfs tussendoor lopen (als de diersoort er voor geschikt is). Zoals bij de Pinguïns. Die overigens erg nieuwsgierig zijn. Sommige zijn bijna ‘handtam’ zelfs.

Europese Oehoe

De entree is zeer schappelijk. Als je (vroeg) via de website op datum reserveert betaal je voor een entree kaartje voor personenen boven de drie jaar slechts €12,50. Bij de entree krijg je een gratis plattegrond en als je die route volgt zie je alles wat het park te bieden heeft.

Het park ziet er erg goed onderhouden uit. Voor kinderen is er ook voldoende speelgelegenheid. Er is een restaurant (met redelijke prijzen en lekkere koffie!). Voldoende parkeergelegenheid. Maar bovenal zien de dieren er heel verzorgd uit.

Ik noemde Dierenpark Emmen al even. Tegenwoordig ‘Wildlands’. In 2016 waren we er geweest (klik hier voor verslagje). In Emmen ontbreken tegenwoordig veel dieren. En een veel gehoorde klacht is dat de dieren ‘zo ver weg zijn’. Nu ik in Aqua Zoo rondliep merkte ik wat ik vooral heb gemist, maar toen niet opmerkte: de sfeer.

De ‘oude tuin’ in Emmen had een hele prettige sfeer. Die is er niet meer. Die zelfde sfeer, vind ik, die je jaren geleden in Emmen ervaarde, ervaarde ik (weer) wel in Aqua Zoo! Naast het feit dat de Aqua Zoo wél Flamingo’s had, als ook krokodillen en nog meer diersoorten die je in Emmen niet zult aantreffen.


Zuid-Amerikaanse zeebeer

Alles bij elkaar genomen kan ik het iedereen aanraden de Aqua Zoo een keer te bezoeken! Het is betaalbaar, je kan er (nog) dicht bij de dieren komen, er hangt een fijne sfeer en zelfs met een relatief beperkte camera (bijvoorbeeld een smartphone) kun je er in slagen hele leuke foto’s te maken.

FOTO’S
Zoals gezegd, ik heb niet álle foto’s van álle dieren hier geplaatst. Er zijn er zoveel dat je wel moet selecteren (en niet alles was natuurlijk even goed gelukt). Klik op een foto voor groot formaat.

 

Grote Wielen – Rietzangers, Koolwitjes en lantaarntjes

Onderweg naar Leeuwarden, om “logeerkat” Saar met haar bazin (onze oudste dochter) op te halen even een tussenstop bij de Grote Wielen. Voor het laatst bezocht in de herfst van 2015 dus al weer even geleden.

In het voorjaar een prachtig gebied, maar –zie link– uiteraard ook in andere seizoenen. Jammer dat mensen hun honden er los laten rondrennen overigens. Het schrikt de dieren in het gebied regelmatig op. Enfin, dat terzijde. Tijdens het bezoekje aan de Grote Wielen had ik mijn statief meegenomen en daar was ik erg blij om want daardoor krijg je toch net dat beetje extra stabiliteit bij het gebruiken van de zoomlens.

RIETZANGER

Die zoomlens heb ik deze keer dankbaar gebruikt en éigenlijk vind ik het jammer dat het bereik van deze lens niet net nog iets verder lag. Want ik trof er Rietzangers aan.

De reitzangers maken flink kabaal en toen ik ze gelocaliseerd had bleken ze inderdaad niet echt héél schuw, eerst nam ik een paar foto’s net op het randje van het bereik van mijn camera. Daarna ging ik voorzichtig iets dichterbij en ook dat vonden ze (nog) prima. Maar kom je té dicht bij dan vertrekken ze. Om, zodra je zelf weer wegloopt, terug te keren en hun zangpartijen luidkeels voort te zetten.

Er zijn in het gebied ook de nodige zwanen en ganzen. Heel bijzondere foto’s heb ik er niet van kunnen maken maar voor de volledigheid staan ze hieronder wel.

LANTAARNTJE


Het lantaarntje is een juffer met een achterlijf dat van boven zwart en van onderen variabel van kleur is. Meest kenmerkend is het vaak blauw gekleurde achtste segment van het achterlijf (het ‘achterlicht’). Daaraan heeft de soort de naam te danken. Dit deel kan bij niet uitgekleurde exemplaren ook geelgroen, paars of roodachtig zijn. De soort kent behoorlijk wat variatie.
Het lantaarntje is een van de meest algemene libellen van Nederland. Het lantaarntje komt voor langs stromende wateren maar is het meest algemeen bij stilstaande wateren waar ook oevervegetatie aanwezig is. Is ook in tuinen met vijvers aan te treffen. Het lantaarntje vliegt van mei tot september. – Natuur- en Vogelwacht Alblasserwaard

Er zijn nog veel meer Libelle-soorten te zien in de Grote Wielen, maar dit vond ik de mooiste die ik tegenkwam vandaag. Nogmaals, een prachtig gebied waar, zeker nu, veel te zien is. Als je beschikt over een redelijke camera en/of gewoon eens lekker wilt genieten van een mooi ruig watergebied zeker aanbevolen. Volg de borden en rij het strandje voorbij tot je bij dit parkeerterreintje komt (Google Maps). Vlakbij is ook een bushalte (10 meter lopen). Dus ook bereikbaar met het openbaar vervoer!

KERK HARDEGARIJP

Tot slot nog een kerk op de foto.  De Hofkerk in Hurdegaryp (zoals de Friezen dat schrijven). Ik reed er langs onderweg en kon mij niet herinneren dat ik daar een (goede) foto van had. Helaas moest ik ‘m door de donkere lucht wat nabewerken maar dat geeft het dan ook wel weer een leuk effect. De kerk stamt uit 1711 en is nog in gebruik. Een verschil tussen Groningen en Friesland. Ik denk dat Groningen tegenwoordig vooral leegstaande en/of niet- of anderszins in gebruik zijnde kerken kent. In Friesland lijkt dat minder frequent het geval te zijn.

Vogelbroedgebied Marum, Kerk Niebert en Kunst in Wording

Prachtig zonlicht vandaag maar helaas de ‘goede’ camera niet bij mij. Niet getreurd, met een smartphone kan je tegenwoordig ook veel. Niet alles, dat is duidelijk. Toch even een paar ‘stops’ gemaakt onderweg naar huis.

Kunst in Wording

De eerste stop was een stukje “Kunst in Wording”. Een bekisting voor een nog te maken kunstwerk, zo te zien. Ben benieuwd wat het eindresultaat wordt en waar het komt te staan. Vast niet op de plaats waar het nu staat (rotonde bij de Lawei, Drachten). Even snel pas op de plaats en een snapshotje gemaakt.

Kunst in Wording, Drachten

Ik vermoed dat in de open gaten beton of een of ander kunststof zal worden gegoten. Ik laat mij verrassen en ga ‘t niet uitzoeken.

Vogelbroedgebied

Eén van de stops was een ‘oriëntatie-stop’. Al een tijd had ik vanaf de A7 iets gezien wat mijn aandacht trok en omdat ik mij afvroeg hoe je er kwam even goed opgelet wat ik op de navigatie zag qua (b)wegen. Gevonden, even wat stops langs het gebied gemaakt. Binnenkort maar eens met de Sony Cybershot en statief er langs!

Maar zo vond ik het ook al een mooi plaatje overigens!

Kerkje Niebert

Meer een toevalstreffer. Bij de afrit Boerakker (A7) ligt Niebert ook om de hoek. Ik zag de molen daar al een tijdje staan en dacht “ik rij er even heen”. Maar het kerk zag er veel mooier uit.. De molen stond niet mooi in het licht. Die komt later nog wel een keer aan de beurt.

In de late middeleeuwen werd een houten kerkje gebouwd in Niebert, dat in 1385 op last van de Cisterciënzer abt van het klooster van Aduard werd vervangen door de huidige kerk van Niebert. De op het oosten georiënteerde kerk staat op een verhoogd kerkhof. Een toren heeft de kerk nooit gehad. Net als de kerk van Nuis staat deze kerk in de noordelijke ontwikkelingskern, terwijl de pastorie en alle boerderijen langs ‘t Pad staan; de zuidelijke ontwikkelingskern. Na de reformatie aan het eind van de zestiende eeuw werd de kerk Nederlands Hervormd. (Wikipedia)

Kasteel Olt Stoutenburght, Blesdijke (De Blesse)

In 1990 begon Gregorius (Gerry) Halman met het bouwwerk naast zijn woning. Olt Stoutenburght heet zijn levenswerk dat maximaal 27 meter hoog mag worden. Het is vernoemd naar Toutenburgh, de middeleeuwse kasteelkazerne in het Land van Vollenhove rond 1500 waarvan enkel nog een kleine ruïne rest. Het kasteel wordt gebouwd van oude bouwmaterialen zoals bakstenen. Halman laat zich onder meer inspireren door de Romaanse bouwkunst.

De Stoutenburght of Olt Stoutenburght in Blesdijke (Friesland) is een fantasiekasteel. Het is op dit moment nog in aanbouw. Het was, zoals hij zelf vertelde, zijn droom een kasteel te maken en toen het kon is hij in 1990 daar mee begonnen. Gregorius Halman alias Gregorius van Stoutenburgh heeft daarbij handig gebruik gemaakt van de geografische ligging van zijn perceel – door de onderliggende kleilaag (uit de IJstijd) is een fundering niet nodig.

Bouwer en Kasteelheer Halman heeft voorheen in de kledingverhuur gezeten. In het kasteel vind je regelmatig mannequin poppen (paspoppen) terug. Soms in nogal obscure toestand maar ook wel met een zekere humoristische of zelfs wat wrange, tragi-komische, knipoog.

Het kasteel heeft meerdere verdiepingen inclusief een ondergronds keldergedeelte. ik bezocht het kasteel vandaag in het kader van een bedrijfsuitje. Het kasteel is, beperkt, beschikbaar voor feestjes (op beperkte schaal) en is ook een trouwlocatie (tekst gaat verder onder deze galerij).

Klik op een foto voor een vergroting

Het kasteel is met ontzettend oog voor detail gemaakt. Het is nagenoeg onvoorstelbaar dat iemand zonder bouwkundige achtergrond dit hele kasteel nagenoeg eigenhandig heeft gebouwd (en er nog steeds aan bouwt). Hier staat een regelrechte bezienswaardigheid voor de komende honderden jaren als je het mij vraagt!

Zorgboerderij

‘s Middags bevatte het bedrijfsprogramma een doe-middag met allerlei activiteiten op het erf van een zorgboerderij. De foto’s van de activiteiten zijn uiteraard alleen voor de collega’s bedoeld, maar na een speurtocht door het bos was het team waar ik in zat als eerste geëindigd en dus had ik wat tijd een paar dieren te fotograferen.

Aan alles is te zien dat de dieren op zorgboerderij uitstekende verzorging genieten. De vogels in de prachtige volière waren toen ik ze voorzichtig en rustig benaderde totaal niet bang en bleven rustig zitten. Met m’n Panasonic (flink inzoomen) kon ik door het gaas heen een paar leuke plaatjes van ze maken.

Meer informatie over het kasteel: Dorpsbelangen Blesdijke