Tag: Hert

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Jonge Zilvermeeuwen, Meerkoeten en .. spinnen

Een nieuwe hittegolf is op komst, dus voor het zover is nog snel even een lekker zomeravondrondje. Via vooral ‘landweggetjes’ en fietspaden door de weilanden richting Electra waarbij ik zowel héén als terugreis beide keren vlak langs Niehove kwam.

Jonge meerkoet, vlak bij Niehove

REE IN HET VELD

Naast buizerds, veel reigers en zelfs een ree (helaas allemaal niet op de foto want ofwel te snel weer uit het zicht dan wel inmiddels te donker) een paar hele mooie jonge Zilvermeeuwen (of mogelijk mantelmeeuwen, ik zie de verschillen niet), veel meerkoeten, een paar dikbilkoeien én .. een spin. Die toevallig in beeld kwam toen ik de camera richtte op de meerkoeten. Aan de waterkant kom je nogal eens een spin tegen natuurlijk en dus nu toch ook maar eens een foto.

De Ree kwam plotseling in mijn gezichtsveld langs rennen door de aardappelvelden bij Kommerzijl. Véél te snel natuurlijk want op het moment dat ik mijn camera uit de tas had was het dier al buiten bereik van mijn lens.. maar het was een pracht gezicht. Het was al weer even geleden dat ik een ree in het wild tegen kwam,de laatste keer was toen we in Tsjechië op vakantie waren.

De schapen (foto boven) waren van een andere aard. Die kwamen juist naar mij toe rennen. Om op een kennelijk veilige afstand ‘vol in de ankers’ te gaan om nieuwsgierig naar mij te gaan staan kijken.

Naast de schapen, die mij al vermaakten, was er nog deze dikbil.. die een nogal koddige pose aangenomen had. Bij Electra hoorde ik toen ik even stil stond op de dijk wat motorgeronk boven mij. Twee ULV’s kwamen overvliegen. Ook een leuk gezicht. Veel snelheid zit er niet in, maar ik kan mij zo voorstellen dat het erg leuk is om een keer te doen!

ROUTE

Een mooie route langs voor mij bekende wegen en paden. Kan ‘m aanraden, ca. 22,5 kilometer dus voor iedereen te doen lijkt mij.

Zonneweide Oostergast in Zuidhorn

De Zonneweide in de wijk Oostergast, Zuidhorn, is een hele leuke weide met dieren als alpaca’s, geiten, schapen, herten, diverse kippen, vogels en een konijnenheuvel. De monsterachtig grote Vlaamse en Duitse Reuzen zijn er helaas niet meer. Maar de andere dieren zijn zeer de moeite waard. De weide is open in de weekenden, in de zomer, voor bezoekers. De Stichting De Zijlen zorgt, onder leiding van een activiteitenbegeleider, voor de verzorging van de dieren.

Vandaag een ‘klein’ fietsommetje samen met mijn vrouw, via ’t Stort, Den Horn, Enumatil, Zuiderweg naar Zuidhorn en daar uiteindelijk langs ‘de Zonneweide’ om even de dieren te bekijken. Helaas lijkt Strava onder een dDos aanval of iets dergelijks te liggen (ze melden zelf dat ze overbelast zijn) want ik kan de route niet uploaden. Maar die verschijnt t.z.t. hier wel. In totaal een rondje van bijna 18 kilometer en met dit mooie weer heel goed te doen.

Even voorbij ’t Stort, richting Den Horn, kwamen we de eerste ooievaars al weer tegen. Het wordt bijna gewoon! Ook later ooievaars, langs de Zuiderweg. En natuurlijk koeien. Dus die moesten ook maar weer eens op de foto vooral omdat ze er kennelijk zin in hadden en vlak voor mij kwamen staan.

DE ZONNEWEIDE

Het eindstation was de Zonneweide. Zoals gezegd te vinden in de Oostergast (Google Maps) en leuk voor jong én oud. En alles er tussen in, zoals wij, natuurlijk.

We wisten niet dat je bij de Zonneweide ook binnen kon kijken maar dat kan dus. Meer informatie hierover op de website. Mooie dieren, goed verzorgd. Beetje loom waren de meesten wel en helaas was de paauw niet van zins zijn veren even te showen. Dit was niet de eerste keer dat ik er langs kwam en ik wil er zeker nog wel eens langs want de Alpaca’s en de paauw moeten natuurlijk ook nog een keer goed op de foto.

FOTO’s

Klik op een foto voor groot formaat