Tag: Spreeuwen

Ooievaars bij Oldekerk

De Ooievaars bij Oldekerk zitten weer op het nest! En ook in het NAM Park een bijzonder stel waargenomen: aalscholvers.

Verplicht thuiswerken sinds afgelopen vrijdag want: coronacrisis! De vogels in onze tuin trekken zich daar echter helemaal niets van aan, en zo maakte ik vrijdag (en vandaag) nog een paar leuke plaatjes van de mussen die zich eindelijk massaal in de voortuin laten zien. En als je op de fiets gaat kom je op het Groninger platteland nauwelijks mensen tegen, is er ruimschoots afstand, dus ook geen risico op corona besmetting. Dus ook dat, mede door het prachtige weer, stond op de agenda (vandaag).

Voor de vogels in de voortuin heb ik even een extra voederplekje gemaakt. De mussen kwamen namelijk nauwelijks voorbij in de achtertuin, waar ik de laatste tijd ongelofelijk veel foto’s heb gemaakt van koolmezen, pimpelmezen en zelfs een zwarte mees.

Corona-crisis? Waar heb je het over?

De fietstocht ging vandaag weer een beetje ‘met de wind mee’. In elk geval had ik het plan om het NAM-park “De Noorderriet” weer eens te bezoeken. Waar ik natuurlijk al veel vaker ben geweest, maar het blijft een leuke plek. Elke keer kom je er wel andere vogels tegen en ik las dat er zelfs iemand recent ijsvogels had gespot. Helaas heb ik die niet gezien.

Spreeuw (“Sprutter”) in de voortuin

SPRUTTERS

In de tuin zien we naast Merels, mussen, roodborstjes en mezen ook regelmatig spreeuwen. Mijn Oma kon ze vroeger niet bepaald waarderen. Als ze de musjes voerde en er kwamen spreeuwen in de buurt joeg ze die weg “Daar heb je die rottige sprutters weer! Weg! Weg!”. Jarenlang heb ik gedacht dat de naam voor spreeuwen dus “sprutters” was, maar.. dat bleek een Gronings woord te zijn. Nog steeds noem ik ze dus vaak ‘sprutters’ en moet er vaak echt over nadenken hoe ze eigenlijk in het Nederlands heten!

Enfin, de spreeuwen lieten zich vanmorgen, voor ik op de fiets stapte, nog even zien dus die heb ik ook mooi kunnen vastleggen.

NAM PARK

In het NAM Park “De Noorderriet” trof ik naast de eigenlijk altijd aanwezige eenden en meerkoeten ook een paar prachtige aalscholvers aan. Eigenlijk best wel bijzonder; vroeger zag je ze hier niet veel in de regio, nu struikel je er bijna over lijkt het wel. Het is een trend die ik nog maar sinds een paar jaar waarneem. Volgens de vogelbescherming komen ze veel voor. Mogelijk dat ze eerst in onze regio veel minder voorkwamen?

Dit was een koppeltje. Het is immers weer bijna broedseizoen? Ben benieuwd of ze in het NAM Park gaan broeden of elders.

OOIEVAARS OLDEKERK

De Ooievaars in Oldekerk waren ook weer op het nest! Nadat ik vanaf Grijpskerk via wat omwegen daar langs kwam was ik blij te zien dat ze allebei (weer) op het nest zaten. Dit is, als ik mij niet vergis, het derde jaar op rij dat ze (gaan) broeden in Oldekerk. Vorig jaar heb ik ze niet echt mooi kunnen vastleggen, nu echter wel!

Een paar bijzondere ‘moves’ ..

Ze waren best wel actief en het licht was ook nog eens precies goed. Mooier kon het niet vandaag!

FOTO’S

Klik op een foto voor een vergroting

ROUTE

In totaal een ritje van iets meer dan 26 kilometer (strava), met perfecte omstandigheden voor zowel fietsen áls fotograferen en ook nog eens een lekker actieve dierenwereld. Wat wil je nog meer?

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (ze maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ‘t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ‘t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

‘t Faan, Zuidhorn – Buizerd, Haas, Landschap

Zaterdagavond, de zon brak eindelijk door de wolken en het werd toch nog een mooie, frisse, zomeravond. Dus, snel de fiets gepakt voor een klein rondje door ‘t Faan, bij Zuidhorn. Een mooie rit, met waarnemingen van diverse vogels (helaas niet alles op de foto) zoals een Buizerd, Rietzanger, Koolmeesjes, Ganzen, Fuut, Spreeuwen en boerenzwaluwen. Ook nog een prachtige vogel die ik niet kon thuisbrengen maar die door een gruwelijk hard langsrazende auto dusdanig schrok dat ik ‘m helaas niet meer op de foto kon krijgen.

De bedoeling was -zoals zo vaak- een iets andere route dan die ik uiteindelijk heb gefietst. Want ik zag een afslag naar Camping Maarsdijk. Die afslag had ik wel vaker gezien in het voorbijgaan (met de auto), maar nu zag ik dat er een bordje “fietspad” bij stond. Ik dacht altijd dat het een doodlopende weg was, maar niet voor fietsers dus. Daarom die afslag genomen. En die route ga ik, in iets gewijzigde vorm, binnenkort zeker nóg een keer fietsen!

De totale route was ca. 15 kilometer. In verband met de”fotostops” deed ik er uiteraard weer veel langer over dan de tijd die er voor staat.

LANDSCHAP
De route begon bij Noordhorn. En ik moest even een paar shots maken van ons (mooie) dorp.

Dit dijkje heb ik al veel vaker op de foto gezet. Maar het blijft een mooi punt. Vanaf/over deze dijk kwamen indertijd de Spanjaarden om de “Slag bij Noordhorn” uit te vechten.

Ik heb daar indertijd een uitgebreide foto- en video-reportage over gemaakt. De video kun je hier bekijken. Fotoverslagen van de re-enacting van deze historische slag zijn hier te vinden.

VOGELS
Op de route veel vogels gezien en vooral gehoord. Ze gingen flink tekeer. Overal natuurlijk merels, mussen en andere vogels die je zo vaak ziet (maar daarom niet minder mooi uiteraard). Maar, en daar was ik wel erg ingenomen mee, eindelijk een roofvogel in het wild voor de lens:  een mooie buizerd! Helaas zat hij (of zij) erg ver weg maar het is niet anders. Maximale zoom gebruikt voor deze foto’s.

Buizerd, Niekerkerdiep Zuidzijde.

Na een paar foto’s te hebben genomen besloot ik het er op te wagen en probeerde via een openstaand hek in het weiland er naast iets dichter bij te komen. Een paar meter winst zou al een stuk betere foto opleveren. Helaas. De Buizerd had mij al de hele tijd in de gaten natuurlijk en vloog weg om zo’n 50 meter verder op een ander paaltje te gaan zitten. Tot mijn verbazing zag ik vlak er na een rietzanger langs de waterkant. Niet op de foto kunnen krijgen, maar het verbaasde mij dat ik die hier in de regio zag.

HAAS
De agrarische sector heeft het druk op dit moment. Veel vee en landbouwactiviteit in de regio. Zie ook de foto’s hier onder.

Terugreis, vlak bij Zuidhorn, zag ik plotseling uit m’n ooghoek iets in het gras. Het haasje had mij ook gezien. Maar desondanks kreeg ik ‘m toch op de foto voor hij vertrok.

FOTO’S
(klik op foto voor groter formaat)

Noordhorn, Electra, Kommerzijl en Niehove

Vandaag een fietsrondje gedaan van mijn woonplaats Noordhorn naar Electra, Kommerzijl, Niehove en weer retour Noordhorn. Waarbij ik met name de fietspaden door de weilanden heb benut en vooral lángs de dorpen ben gereden om te genieten van ‘t mooie weer en de dieren in de vrije natuur.

Die tochten leg ik af per “e-bike”. Jaren geleden, in 2011, kocht ik mijn eerste electrische fiets (e-bike), een Union. Tot grote hilariteit van sommigen want wat moest iemand van mijn leeftijd nou met zo’n “bejaardenfiets”? Inmiddels heb ik mijn tweede e-bike al weer een paar jaar want de Union was technisch gezien een ramp (lees hier) en werd vervangen door een Peugeot Ce-122 E-City (lees hier). Ik ben er zéér content mee. Want ik heb de fiets niet gekocht omdat ik “bejaard” ben maar omdat ik graag sneller grotere afstanden wilde afleggen. Ideaal voor mijn (toenmalige) woon-werkverkeer.

Naar het werk fietsen is gezien de afstand die ik nu moet reizen geen optie meer. Maar zodra het kan (als in: het mooi weer is) pak ik de fiets. En de camera’s. En ga op pad.

Zo ook vanmiddag weer. Deze keer een rondje van Noordhorn richting Electra, van daar richting Kommerzijl, van Kommerzijl langs Niehove, Balmahuizen en weer richting Noordhorn. Een toch van ca. 20 kilometer. Formele reisduur: ca. 1 uur. Neem je twee camera’s mee dan doe je er drie uur over (in mijn geval).

Er zijn in onze regio een heel groot aantal fietspaden aangelegd “door de landerijen” zoals we dan zeggen in het Noorden.. en aangezien ik als kind ben opgegroeid “tussen de weilanden” in een klein dorp in Groningen vind ik een hardwerkende boer op de tractor natuurlijk ook leuk om vast te leggen. Want, beste “stadsmensen”, een boer is nooit vrij. Als het weer het toelaat werkt hij (of zij) ook op zaterdagen en zondagen gewóón door.

ONGEPLAND ROND TOEREN
Als ik ga fietsen plan ik vaak niet echt waar ik heen fiets, ik stap op de fiets met een vaag plan waar ik ongeveer heen wil en zie dan wel. Nu wilde ik een beetje in d richting van Kommerzijl uitkomen (uiteindelijk) maar het bordje “Electra” (via een fietspad dat ik nog niet kende) klonk aantrekkelijk.

De kikkers hadden er vandaag ook weer zin in. Nederland heet niet voor niets “kikkerland”! Vooral als je dus tussen de weilanden door fiets hoor en zie je overal kikkers op dit moment.

FUUT, MEERKOET, GELE KWIKSTAART EN SCHOLEKSTER

Bij Electra in de buurt trof ik naast twee prachtige futen ook nog een stelletje meerkoeten aan. Ze werden een beetje nerveus van mijn aanwezigheid wat mij deed vermoeden dat ik bij het nest in de buurt was. Even goed om mij heen kijken en toen zag ik het inderdaad. Beetje afstand genomen en wachten.

Moeder (naar ik aanneem) ging weer richting nest nu ik gepast afstand had genomen (en me wat verschool achter een boom). De eieren werden gecontroleerd en ze ging er weer op zitten. Waardoor ik een paar (vind ik) hele leuke foto’s er van heb kunnen nemen.

Plotseling dacht ik dat ik een paar ontsnapte kanaries of andere ontsnapte siervogels zag rondvliegen. Maar nee, het waren Gele Kwikstaarten!

Field Museum of Natural History Library, 1869

Die had ik nog nooit in het wild gezien en ik ging met de camera in de aanslag wachten op een moment dat ik foto kon nemen. Ze vlogen heen en weer tussen wat bosjes en een boom.

Helaas was er een andere fietser die meende mij, en de vogels, te moeten storen. Hij vroeg mij naar mijn bezigheden (“Wat ben jij nou aan het doen dan!”), gaf commentaar op mijn camera (“zo’n camera is helemaal niet geschikt voor vogels op de foto zetten”) en wat al niet meer (..). Door zijn aanwezigheid waren de kwikstaarten direct vertrokken zonder dat ik ze op de foto had kunnen krijgen. Ik baalde best wel flink maar liet het maar niet merken.

Als schrale troost voor mijzelf een plaatje van de plek waar ik ze zag. Een mooi uitzicht op de oude dijk, dat wel. De narcissen hebben niet lang meer te gaan. Het einde van hun bloeitijd is echter weer het begin van iets nieuws: het broedseizoen.

Er diende zich onverwacht nog wel opeens een andere vogel aan die ik goed kende maar waar ik tot op heden nog geen foto’s van had kunnen maken. Een scholekster. Als kind zag ik ze vaak en ook de laatste jaren zie je ze in onze regio weer veel. Als kinderen vonden we het uiterst grappig die vogels “Heineken Eksters” te noemen. Want SKOL bier immers, .. 😉

“Scholeksters zijn stevig gebouwde, zwart-witte steltlopers die vaak aan de kust, maar ook algemeen in het binnenland worden aangetroffen” (Vogelbescherming).

KOMMERZIJL
Uiteindelijk toch het dorpje Kommerzijl bereikt en wat plaatjes geschoten. De kerk daar is een tijd geleden, in januari 2017, gesloten. Het zag er wat mistroostig uit. Maar een kerkgebouw moet natuurlijk op de foto.

Voormalig Geref. Kerk Kommerzijl

De voormalige Gereformeerde kerk is het enige kerkgebouw in het dorp en is gevestigd aan de Kerkstraat 13. De kerk werd gebouwd in 1913 terwijl in 1957 de vergader- c.q. ontmoetingsruimte aan de kerk werd toegevoegd. Het heeft geen kerktoren. De gereformeerde kerk in Kommerzijl had een roerige ontstaansgeschiedenis, want die is indertijd zelfs “illegaal” gesticht. Door de voorman van de afscheiding nog wel, Ds. Hendrik De Cock.

Ik vervolgde mijn route, weer richtng huis, via de landweggetjes langs Niehove en Balmahuizen richting Noordhorn.

MEER FOTO’S
Onderstaand nog meer foto’s van deze rit. Klik op de foto’s voor groot formaat.