Tag: Spreeuwen

Reitdiepgebied: Kemphanen, Grutto’s en Tureluurs

Kemphanen in het Reitdiepgebied. Ik had ze, voorzover ik weet, nog nooit gezien.Vandaag kwam ik ze tegen, drie stuks maar liefst. En een aantal grutto’s, tureluurs, meerkoeten, massa’s zwanen en een exoot: een Emoe. Keurig achter een hek, dat wel.

De route ging vandaag eigenlijk zonder echt plan, uiteindelijk door het Reitdiep-gebied. Na het werk besloot ik een stukje te gaan fietsen en gaande de route koos ik voor ‘richting Adorp’. Daar was ik nog nooit op de fiets geweest en ben er ook niet gekomen uiteindelijk. Want, ik zag een afslag en het gebied zag er leuk en interessant uit. Dat bleek nog leuker dan ik dacht; eerst was ik bij Wierum even naar de Wierdebegraafplaats gereden. Niets bijzonders te zien, behalve de Emoe naast de begraafplaats. Terug richting Wierumerschouw, waar ik richting Adorp zou gaan maar dus toch koost voor iets anders: richting Garnwerd.

(Tureluur)

Rond de hoogte van Oostum fietsend op de Hekkumerweg trof ik een stukje natuurgebied aan, met ontzettend veel zwanen, kieviten, meerkoeten en ook dus de Kemphanen, Gruttos en Tureluurs. Toen ik de foto’s maakte van de Kemphanen wist ik niet wat ik fotografeerde en zoeken op internet (image search, vogelgids) leverde niets op. Totdat mij te binnen schoot dat waarneming.nl op basis van foto’s van waarnemingen herkenning kan doen. En daar kwam uit, met 100% zekerheid, “kemphaan”.

Wat ik extra leuk vond is dat bij de vogeltelling in 2019 (volgens rapportage hier te vinden) er helemaal geen kemphanen in dit gebied waren. Dus da’s best goed nieuws eigenlijk! Misschien waren ze op doortocht. Hoe het ook zij, voor mij een hartstikke leuke uitkomst van de speurtocht naar deze vogel.

Langs Hekkum en het Reitdiep verder gefietst naar Garnwerd. Het is er een prachtige omgeving.

De structuur van het landschap is grotendeels intact. Het Reitdiep werd gespaard voor ingrijpende ruilverkaveling, waardoor kronkelende wegen en waterlopen het beeld bepalen. De strijd van de mens tegen het water is af te lezen in het landschap met z’n talloze wierdedorpen, dijken, sluizen en kolken. Het Reitdiep is het oudste cultuurgebied van Nederland. In de vroege Middeleeuwen was het één van de welvarendste, en meest dichtbevolkte regio’s van West Europa. Groninger Landschap.

Best apart eigenlijk. Een van de meest dichtbevolkte regio’s van West Europa? Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Het is er nu nauwelijks ‘bevolkt’ te noemen. Afgezien van wat fietsers, wandelaars en her en der een boerderij of een paar huisjes.

Het was er wel dichtbevolkt met Zwanen!

Via Garnwerd ging ik terug richting Den Ham en weer naar huis via een (stuk van een) route die we recent ook hadden gefietst. De Beswerdpolder is op dit moment nog niet op zijn mooist, vind ik. Maar desondanks zeer de moeite waard lekker doorheen te fietsen. Op zo’n doordeweekse donderdag is het ook relatief rustig op de fietspaden al merk je wel dat vanwege de corona-crisis er kennelijk veel mensen zijn die meer tijd om handen hebben. En er dus op uit gaan.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

ROUTE
De route is terug te vinden via Strava. Woon je in (de stad) Groningen en zoek je eens een keer een leuke fietstocht, dan kan ik dit gebied zeker aanraden.

Paasweekend 2020 – Fietsen langs Garnwerd

Een stralende 1e Paasdag vandaag en dus ook vandaag op de fiets. Richting Garnwerd, langs Feerwerd, Ezinge en Saaksum. Door de mooie Beswerd-polder, het Groninger platteland en in het bijzonder Middag-Humsterland zag er prachtig uit, zeker met deze weersomstandigheden.

Ik fietste deze keer niet alleen, de echtgenote ging ook mee. We legden de fietskilometers af onder nagenoeg optimale omstandigheden. Het was niet overdreven druk, wel fietsers en wandelaars en in Garnwerd een paar mensen die langs het water zaten of lagen.

Maar iedereen hield zich keurig aan de op dit moment geldende regels in verband met de corona-pandemie. De enige die onvoldoende afstand hield was een automobiliste die meende in een bocht te kunnen inhalen vlakbij Garnwerd en uiteraard kwam er een tegenligger. Waarop zij mij zodanig afsneed dat ik bijna in de sloot belande. Gelukkig ging het allemaal goed.

In de beswerd-polder kwamen we een stel Grutto’s tegen. In eerste instantie had ik ze niet opgemerkt, ik was bezig een Nijlgans op de foto te zetten en toen we verder wilden fietsen zag ik ze opeens! Beetje verscholen in het gras, langs de kant van de sloot en nog relatief dichtbij ook.

De route ging verder richting Garnwerd over het Reitdiep heen (via een houten bruggetje) en daar kwamen we ontzettend veel ganzen tegen; met name Grauwe Ganzen maar ook ‘boerenganzen’ (het leken Sneeuwganzen maar kleur van snavel en poten klopt niet).

Waarschijnlijk hebben ze zich onderling wat vermengd, de tekening van de diverse ganzen was niet allemaal even zuiver volgens mij? Hoe dan ook, ondanks dat ik ze al regelmatig op de foto heb gezet blijven het mooie vogels natuurlijk!

Bij Garnwerd even van de fiets af, beetje door het plaatsje gewandeld, en vervolgens richting Feerwerd (het witte kerkje weer eens op de foto) en Ezinge waar we de 13e eeuwse kerk even hebben bekeken. Ik was al vaker bij deze kerk geweest, maar mijn echtgenote niet en gezien het prachtige weer toch nog even een paar foto’s gemaakt.

Via Saaksum richting Oldehove en weer naar Noordhorn. Alles bij elkaar een route van bijna 30 kilometer “door de weilanden” voornamelijk.

 

Ooievaars bij Oldekerk

De Ooievaars bij Oldekerk zitten weer op het nest! En ook in het NAM Park een bijzonder stel waargenomen: aalscholvers.

Verplicht thuiswerken sinds afgelopen vrijdag want: coronacrisis! De vogels in onze tuin trekken zich daar echter helemaal niets van aan, en zo maakte ik vrijdag (en vandaag) nog een paar leuke plaatjes van de mussen die zich eindelijk massaal in de voortuin laten zien. En als je op de fiets gaat kom je op het Groninger platteland nauwelijks mensen tegen, is er ruimschoots afstand, dus ook geen risico op corona besmetting. Dus ook dat, mede door het prachtige weer, stond op de agenda (vandaag).

Voor de vogels in de voortuin heb ik even een extra voederplekje gemaakt. De mussen kwamen namelijk nauwelijks voorbij in de achtertuin, waar ik de laatste tijd ongelofelijk veel foto’s heb gemaakt van koolmezen, pimpelmezen en zelfs een zwarte mees.

Corona-crisis? Waar heb je het over?

De fietstocht ging vandaag weer een beetje ‘met de wind mee’. In elk geval had ik het plan om het NAM-park “De Noorderriet” weer eens te bezoeken. Waar ik natuurlijk al veel vaker ben geweest, maar het blijft een leuke plek. Elke keer kom je er wel andere vogels tegen en ik las dat er zelfs iemand recent ijsvogels had gespot. Helaas heb ik die niet gezien.

Spreeuw (“Sprutter”) in de voortuin

SPRUTTERS

In de tuin zien we naast Merels, mussen, roodborstjes en mezen ook regelmatig spreeuwen. Mijn Oma kon ze vroeger niet bepaald waarderen. Als ze de musjes voerde en er kwamen spreeuwen in de buurt joeg ze die weg “Daar heb je die rottige sprutters weer! Weg! Weg!”. Jarenlang heb ik gedacht dat de naam voor spreeuwen dus “sprutters” was, maar.. dat bleek een Gronings woord te zijn. Nog steeds noem ik ze dus vaak ‘sprutters’ en moet er vaak echt over nadenken hoe ze eigenlijk in het Nederlands heten!

Enfin, de spreeuwen lieten zich vanmorgen, voor ik op de fiets stapte, nog even zien dus die heb ik ook mooi kunnen vastleggen.

NAM PARK

In het NAM Park “De Noorderriet” trof ik naast de eigenlijk altijd aanwezige eenden en meerkoeten ook een paar prachtige aalscholvers aan. Eigenlijk best wel bijzonder; vroeger zag je ze hier niet veel in de regio, nu struikel je er bijna over lijkt het wel. Het is een trend die ik nog maar sinds een paar jaar waarneem. Volgens de vogelbescherming komen ze veel voor. Mogelijk dat ze eerst in onze regio veel minder voorkwamen?

Dit was een koppeltje. Het is immers weer bijna broedseizoen? Ben benieuwd of ze in het NAM Park gaan broeden of elders.

OOIEVAARS OLDEKERK

De Ooievaars in Oldekerk waren ook weer op het nest! Nadat ik vanaf Grijpskerk via wat omwegen daar langs kwam was ik blij te zien dat ze allebei (weer) op het nest zaten. Dit is, als ik mij niet vergis, het derde jaar op rij dat ze (gaan) broeden in Oldekerk. Vorig jaar heb ik ze niet echt mooi kunnen vastleggen, nu echter wel!

Een paar bijzondere ‘moves’ ..

Ze waren best wel actief en het licht was ook nog eens precies goed. Mooier kon het niet vandaag!

FOTO’S

Klik op een foto voor een vergroting

ROUTE

In totaal een ritje van iets meer dan 26 kilometer (strava), met perfecte omstandigheden voor zowel fietsen áls fotograferen en ook nog eens een lekker actieve dierenwereld. Wat wil je nog meer?

Lauwersmeergebied (Kollumerwaard) – Konikpaarden, Hooglanders en Uitzichtheuvel Babbelaar

Het Lauwersmeergebied is een prachtig natuurgebied dat het hele jaar door eigenlijk het bezoek waard is. De natuur is daar prachtig en ruig. Er is ruimte en rust (als je weet waar je moet zijn). Door de fotofietstocht van vorige week, van ruim 40 kilometer, geïnspireerd qua afstand (zeg maar: licht overmoedig geworden) en  met dit prachtige weer uiteraard weer op de fiets.

Ik kwam onderweg onder andere (zicht) kwikstaarten, zilverreigers, torenvalken, (foto) zwanen, spreeuwen, buizerds, konikspaarden, eenden, schapen, vlaamse gaai en schotse hooglanders tegen.

In eerste instantie had ik een route gepland van zo’n 45 kilometer. Later bleek mij dat een deel van de geplande route géén fietspad was maar te voet moest worden afgelegd. Wat ik dan ook heb gedaan. Dus een kilometer of drie gewandeld naast zo’n, door iets gewijzigde route, 40 kilometer fietsen.

Het doel was om te kijken of ik wellicht Schotse Hooglanders en Koninkspaarden zou tegenkomen. En dat was inderdaad het geval! De route was uitgezet richting de parkeerplaats bij Vogelkijkhut De Baak, waar ik vorig jaar ook al eens heen gefietst was, echter via een andere, nog langere, route.

Van Noordhorn via Niezijl, Kommerzijl en Munnekezijl ging ik richting het geplande punt. Ruim voor de parkeerplaats kwam ik langs de Kwelderweg de Konikspaarden tegen.

De konik is van oorsprong een in Polen en Wit-Rusland in het wild of halfwild gehouden paardenras dat klein van stuk en heel sober is. Koń is Pools voor paard, konik (konjiek) voor paardje. – Wikipedia.

Bij de Konikspaarden waren ook een paar buizerds aan ’t rondcirkelen.

Hoewel niet perfect er toch een paar plaatjes van kunnen maken. Mijn Sony Cybershot is hier niet optimaal voor natuurlijk. Ik prijs mij dan ook altijd gelukkig als er van de foto’s die ik maak minstens één of twéé gelukt zijn in zo’n situatie.

Ik verwachtte bij de parkeerplaats een fietspad te vinden die vlak langs het water zou gaan – maar de route liep iets anders dan ik dacht. Er is overigens wel een fietspad, daar was ik al eens eerder langs gegaan, richting Zoutkamp. Ook de moeite waard maar niet het plan voor vandaag. Wel kon ik te voet naar het punt waar ik heen wilde – en volgens de bordjes was daar een “Uitzichtheuvel”. Dat leek mij leuk!

Na een flink stuk lopen kwam ik aan bij Uitzichtheuvel De Babbelaar. Dat viel een beetje tegen. Dit verhoginkje in het landschap roept bij mij nou niet echt associaties op met een heuvel. Enfin, ik kon er in elk geval wel even pauzeren (het was al lang tijd voor de lunch) en er is inderdaad een aardig uitzicht.

De staat van onderhoud is niet best overigens (zie overige foto’s) en het paaltje vlak voor het hek kan een hindernis zijn voor de wat gezettere mensen onder ons – het hek kan niet erg ver open hierdoor namelijk. Ik was blij dat ik de afgelopen jaren flink ben afgevallen 🙂

Geen idee of hier vaak mensen komen maar het is in elk geval een heerlijk rustige plek. De ca. 1,5 kilometer er heen is wel saai – wederzijds riet en één lang, recht, pad.

Bij de parkeerplaats waren wel Schotse Hooglanders maar vrij ver weg. Verder gefietst richting de afslag Ooster-Nieuwkruisland. En precies bij die afslag, op de T-splitsing, was een flinke kudden hooglanders vlak langs de weg. En ze waren tamelijk nieuwsgierig naar die fietser-met-camera.

Een mooie gelegenheid om ze eens uitgebreid te fotograferen!

Via Ooster-Nieuwkruisland richting Warfstermolen, Halfweg, Pieterzijl en van daar richting ’t Hoekje, door het NAM Park “De Noorderriet” heen gefietst richting Kommerzijl. Via Kommerzijl richting Niehove en van daaruit maar weer richting Noordhorn.

Tussen Niehove en Heereburen stopte ik even om een foto te maken (uiteindelijk niet gedaan) van het landschap. Plotseling ‘hoorde’ ik naast mij op de weg iets. Vogelpoep. Toen ik omhoog keek zag ik een flinke groep spreeuwen in de boom zitten. Maar even onder de boom weg gegaan (ik wilde mijn nieuwe jas niet onder de vogelpoep!) en ze bleven mooi zitten. Dus natuurlijk ook van de spreeuwen een paar foto’s gemaakt. Dat is mij maar één keer eerder gelukt, en zeker minder goed. Want meestal houden ze behoorlijk afstand, zo is mijn ervaring.

Tijdens het fietsen door het NAM Park nam ik daar nog even, op een bankje zittend, een kleine pauze. Want m’n laatste broodje en drinken moesten nog even weggewerkt worden.

Met veel geschreeuw kondigde een Vlaamse Gaai zich aan in de boompjes tegenover mij. Ondanks de belabberde (tegen)licht-omstandigheden toch foto’s gemaakt. Het is me nooit eerder gelukt een Vlaamse Gaai op de foto te krijgen dus deze kans moest ik hoe dan ook benutten.  Ik moest veel schaduw uit de foto halen en hij is verre van perfect maar enfin, “pictures or it didn’t happen” zeggen ze wel eens. Bij deze: it did happen. Vlak voor mij neus.

ROUTE: STRAVA APP
In het verleden had ik al eens een paar apps geprobeerd voor het ‘volgen’ van je toch zodat ik die makkelijker kon delen (en zelf ook een goede ‘naslag’ had van de rit). Tot nu toe had ik nog niets gevonden wat me beviel. Eén app was veelbelovend maar had als nadeel dat, zodra het scherm in de “vergrendeling” ging, het loggen stopte. Daar heb je dus niets aan!

Ik zag vaak wielrenners en hardlopers op instagram iets posten van ‘Strava’. Ik ging er daarom van uit dat dat iets voor sporters was. Toch maar eens gedownload vanmorgen en geïnstalleerd.

Tot mijn verrassing heeft de app ook zelfs een “e-bike-rit” en andere route-aanduidingen. De app verzamelt een aantal gegevens, inclusief de route uiteraard. Ik heb ‘m niet steeds bij alle stops gepauzeerd, dan blijf je bezig. Wel bij de wandeltocht. Zo heb ik een mooie, accurate, meting én de route wordt automatisch (correct) voor mij vastgelegd. De fietsteller wijkt ca. 1 kilometer af en Google Maps (in dit geval) zo’n 300 meter. Ik ga er maar vanuit dat de app klopt, die zit tussen Maps en de fietsteller in.

Je kunt er foto’s van de route aan toevoegen en het delen via Social Media en met andere Strava-gebruikers. Het is supersimpel in gebruik. Ik ben er blij mee!

Tot slot nog even de route via Google Maps (klik hier). In de screenshot heb ik nog even de wandeling ingetekend (via afstandsmeting).Het is natuurlijk nooit helemaal een rechte lijn maar in dit geval scheelde het niet alles.

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

’t Faan, Zuidhorn – Buizerd, Haas, Landschap

Zaterdagavond, de zon brak eindelijk door de wolken en het werd toch nog een mooie, frisse, zomeravond. Dus, snel de fiets gepakt voor een klein rondje door ’t Faan, bij Zuidhorn. Een mooie rit, met waarnemingen van diverse vogels (helaas niet alles op de foto) zoals een Buizerd, Rietzanger, Koolmeesjes, Ganzen, Fuut, Spreeuwen en boerenzwaluwen. Ook nog een prachtige vogel die ik niet kon thuisbrengen maar die door een gruwelijk hard langsrazende auto dusdanig schrok dat ik ‘m helaas niet meer op de foto kon krijgen.

De bedoeling was -zoals zo vaak- een iets andere route dan die ik uiteindelijk heb gefietst. Want ik zag een afslag naar Camping Maarsdijk. Die afslag had ik wel vaker gezien in het voorbijgaan (met de auto), maar nu zag ik dat er een bordje “fietspad” bij stond. Ik dacht altijd dat het een doodlopende weg was, maar niet voor fietsers dus. Daarom die afslag genomen. En die route ga ik, in iets gewijzigde vorm, binnenkort zeker nóg een keer fietsen!

De totale route was ca. 15 kilometer. In verband met de”fotostops” deed ik er uiteraard weer veel langer over dan de tijd die er voor staat.

LANDSCHAP
De route begon bij Noordhorn. En ik moest even een paar shots maken van ons (mooie) dorp.

Dit dijkje heb ik al veel vaker op de foto gezet. Maar het blijft een mooi punt. Vanaf/over deze dijk kwamen indertijd de Spanjaarden om de “Slag bij Noordhorn” uit te vechten.

Ik heb daar indertijd een uitgebreide foto- en video-reportage over gemaakt. De video kun je hier bekijken. Fotoverslagen van de re-enacting van deze historische slag zijn hier te vinden.

VOGELS
Op de route veel vogels gezien en vooral gehoord. Ze gingen flink tekeer. Overal natuurlijk merels, mussen en andere vogels die je zo vaak ziet (maar daarom niet minder mooi uiteraard). Maar, en daar was ik wel erg ingenomen mee, eindelijk een roofvogel in het wild voor de lens:  een mooie buizerd! Helaas zat hij (of zij) erg ver weg maar het is niet anders. Maximale zoom gebruikt voor deze foto’s.

Buizerd, Niekerkerdiep Zuidzijde.

Na een paar foto’s te hebben genomen besloot ik het er op te wagen en probeerde via een openstaand hek in het weiland er naast iets dichter bij te komen. Een paar meter winst zou al een stuk betere foto opleveren. Helaas. De Buizerd had mij al de hele tijd in de gaten natuurlijk en vloog weg om zo’n 50 meter verder op een ander paaltje te gaan zitten. Tot mijn verbazing zag ik vlak er na een rietzanger langs de waterkant. Niet op de foto kunnen krijgen, maar het verbaasde mij dat ik die hier in de regio zag.

HAAS
De agrarische sector heeft het druk op dit moment. Veel vee en landbouwactiviteit in de regio. Zie ook de foto’s hier onder.

Terugreis, vlak bij Zuidhorn, zag ik plotseling uit m’n ooghoek iets in het gras. Het haasje had mij ook gezien. Maar desondanks kreeg ik ‘m toch op de foto voor hij vertrok.

FOTO’S
(klik op foto voor groter formaat)