Tag: Oldekerk

Roodborstjes aan de Gast in Zuidhorn

Zoals zo vaak maak ik de mooiste foto’s, niet zozeer ‘technisch’ maar meer wat ik dan zie tijdens het fietsen, pas aan het einde van mijn fietstocht. Zo ook vandaag. Een ‘treffen’ met een stelletje roodborstjes aan de Gast in Zuidhorn.

Vandaag een fotofietstocht gemaakt langs een aantal stukjes plattelandswegen waar ik heel graag kom en ze gecombineerd; de Dijkweg richting Boerakker, de Traansterweg richting Pasop en de Zuiderweg richting Zuidhorn. Gecombineerd in één fietstocht van bijna 30 kilometer. Wederom langs Oldekerk, in de hoop de Ooievaars nu wel te treffen maar ook vandaag lieten de ooievaars zich niet zien. Later suisde mij één nog wel voorbij (vermoedelijk van dit stel) maar die kon ik niet vastleggen. Net als een prachtige buizerd (te snel verdwenen).

Onderweg vooral van het landschap genoten, af en toe wat foto’s gemaakt van het landschap en wat dieren.

Aan het einde van de rit ging ik in Zuidhorn nog even langs het braakliggende terreintje van de voormalige OBS. Ik hoopte daar wat vlinders aan te treffen maar dat viel wat tegen. Wel zat het watertje daar vol met kikkers!

Zoals gezegd, al vlak bij huis – op de Gast in Zuidhorn – zag ik opeens een roodborstje in een boom en toen ik stopte vloog hij (of zij) naar de overkant van de weg. Waar de partner op een paaltje zat (foto boven)! Samen waren ze bezig wat rupsjes te verzamelen. Kennelijk zit er een nestje in de buurt!

ROUTE


In totaal zo’n 30 kilometer afgelegd. De exacte route is te vinden op Strava.

FOTO’S
Klik op een foto voor groot formaat.

Hoeve Paradij, Ooievaars en Oostergast Zuidhorn

Vandaag vierde Hoeve Paradij bij Aduard haar tienjarig bestaan en hield een open dag. Dat kon ik mooi inpassen in een rondje fietsen door de regio uiteraard. Dat rondje ging van Noordhorn via  Aduard (Paradij), Nieuwklap, Den Horn, Enumatil, Pasop, Tolberter Petten, Oldekerk, Niekerk, Briltil, Zuidhorn (even langs de Oostergast) weer naar Noordhorn.

Een verslag van de Open Dag bij Hoeve Paradij is hier te vinden.

Hoeve Paradij is een zorgboerderij. Mensen met, bijvoorbeeld, een beperking kunnen daar als dagbesteding dieren verzorgen e.d. En de dieren zien er uitstekend verzorgd uit! Ze hebben lekker veel ruimte; de stallen bijvoorbeeld zijn ruim en diervriendelijk.

Na het bezoek aan de zorgboerderij ben ik weer op de fiets gestapt en heb een beetje langs (delen van) eerdere route(s) gereden.

Tussen Nieuwklap en Nieuwbrug, aan de waterkant

ENUMATIL
Bij Enumatil even een stop gemaakt om de Gereformeerde Kerk (vrijg) op de foto te zetten. Ik zag ‘m eigenlijk bij toeval en deze had ik nog nooit vastgelegd.

De kerk was gebouwd als Gereformeerde Kerk. In 1945 werd dit een Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. De gereformeerden (= hervormden) van Enumatil behoorden vanaf 1651 bij de kerk van Lettelbert. De afstand die elke zondag gelopen moest worden was toch wel zodanig dat gepleit werd voor een eigen kerk voor Enumatil. Al in de 18de eeuw werden in de school kerkdiensten gehouden. Ten slotte werd in de Dorpsstraat op 1 oktober 1848 een eigen kerk in gebruik genomen (Reliwiki).

De kaart (verder) klopt niet helemaal – ik ging van Enumatil naar Pasop en daar nam ik de route door Traansterwijk. In Pasop kwam ik Ooievaars tegen, waarschijnlijk het koppel ooievaars dat in Oldekerk/Niekerk een nest heeft.

Nadat ik ze een tijdje geobserveerd en gefotografeerd had besloot één van hen te vertrekken en vloog vlak over mij heen. Geen perfecte foto maar wel een mooi moment. Het zijn prachtigde vogels om te zien!

NIEKERK
Ik fietste door richting Niekerk (waar het nest is) en nam daar nog een kijkje. Eén van de ooievaars zat op het nest met een (niet zichtbaar) jong. Volgens een voorbijganger waren er drie jongen maar is er nog maar één over.

Waterhoen bij het ooievaarsnest

Ik trof daar een stelletje waterhoenen met jongen aan. Ze zijn altijd wat schuw en lastig op de foto te krijgen maar, na lang genoeg wachten -verscholen achter de begroeiing- had ik geluk en lieten ze zich (goed) zien.

ZUIDHORN
In Zuidhorn langs het braakliggdende stuk grond gegaan waar eerst de Borgh stond om te kijken of ik nog wat vlinders kon fotograferen daar. Dat viel een beetje tegen maar er was wel het een en ander te zien. De waterpoel daar zit vol kikkers overigens!

Daarna doorgefietst richting de Oostergast. Daar is een “hertenkamp” (tegenover het Zonnehuis). Er huizen een paar prachtige hertjes, vogels, kippen, konijnen en andere dieren.

Hertenkampje, Oostergast, Zuidhorn

Toen ik de Oostergast uit fietste dacht ik even dat er een paar honden in het weiland naast de Brede School zaten. Bleken het toch varkens te zijn. Zo te zien (bij nazoeken op Google) waren het Duroc varkens. Een soort die gehouden wordt voor zijn vlees.

ROUTE

Volgens MAPS heb ik een route afgelegd van 33 kilometer. Maar met omrijden er bij was het in totaal, volgens de fietscomputer, 38 kilometer.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

 

Rijtuigmuseum Leek 60 jaar – rijtuigen, paarden en mensen

Het Rijtuigmuseum in Leek bestaat zestig jaar. Om dit te vieren werd een tocht door het Westerkwartier gehouden met 24 rijtuigen. Rijtuigen zoals een postkoets, paardentrammen, Oostenrijkse Boodschappenwagens, Dokterskoets en een Dames Phaeton reden mee in de rijtoer.

ROUTE

Ik had van de organisatie een routebeschrijving (per email) ontvangen. Het plan was, gezien de vertrektijd van 14:30 vanuit Niekerk, de stoet op te wachten in de Tolberter Petten, daar foto’s te maken en dan nog een stukje te fietsen. Ik schatte in dat ze daar rond 14:45 langs zouden komen bij vertrek om 14:30. Ruim op tijd (14:20) kwam ik bij de Tolberter Petten aan, om net de laatste te zien passeren en het stof van de wegscheurende auto’s van andere fotografen (moet dat echt zó mensen?!) te happen…

Later hoorde ik dat de reden van het (veel) eerdere vertrek vanuit Niekerk was gelegen aan de warmte. Men had de rit ingekort en was eerder gaan rijden met het oog op het welzijn (water!) van de paarden. Begrijpelijk uiteraard. Maar goed, wat doe je dan? Al een tijdje keek ik hier naar uit,..

DAN MAAR RICHTING LEEK!

Goed, de accu van de e-bike zat nog goed vol (verse lading stroom). Het weer was prima. Dus, dan maar door fietsen naar Leek. Daar zou het defilé zijn. Ik was er ruim op tijd en heb nog wat rondgekeken en genoten van de tuin, het mooie weer en met wat mensen een praatje aangeknoopt.

De stoet met rijtuigen kwam vanaf de kant van Midwolde richting het landgoed Nienoord. Een gunstige kant voor het (zon)licht alhoewel toch vrij lastig af en toe. De foto’s van dit gedeelte heb ik gemaakt met mijn Olympus E-410. Bewust, want als er beweging in foto’s komt dan heb je niets meer. En een DSRL camera is in dat opzicht de meest betrouwbare keuze.

Na het defilé en de prijsuitrijking (1e, 2e, 3e) reden de koetsen naar het begin van de oprijlaan en weer terug. Een tweede kans om wat foto’s te maken van de rijdende koetsen en deze keer met de Cybershot gedaan.

RIJTUIGEN, PAARDEN EN MENSEN

Natuurlijk draait zo’n dag om de rijtuigen. En de paarden. Maar de mensen zijn niet weg te denken. Koetsiers, passagiers. Maar vergeet de verzorgers/sters ook niet!

Het viel mij overigens op dat deze taak met name door dames werd waargenomen. Ik ben geen kenner en de rolverdeling in de rijtuigenwereld is mij onbekend. Op de bok trof je zowel man als vrouw aan overigens. Daar is de emancipatie duidelijk wel doorgedrongen 😉

VERDER NAAR…

Nu moest ik terug naar huis. Inmiddels was mijn waterfles leeg en ik zag geen winkels (in het centrum) die open waren. Dus langs een benzinepomp gefietst die ik toevallig wist en daar een flesje mineraalwater gehaald.

Aangezien ik toen toch al richting Tolbert/Boerakker zat, die kant maar langs gegaan. In Boerakker afgeslagen richting (nogmaals) Tolberter Petten, Oldekerk, Niekerk, Zuidhorn en tot slot aangekomen, na ruim 40 kilometer fietsen, in Noordhorn.

Bij Oldekerk nog even gestopt bij het Ooievaarsnest. Deze keer liet de ooievaar zich goed zien en daarbij was het weer/het licht ook prima. Dus dan móet je natuurlijk even een foto maken. Nouja, één… ik heb er meteen een serie geschoten maar die komen later wellicht nog eens.

FOTO’S

Klik op de foto’s voor groot formaat.

Fotofietstocht 1e Pinksterdag door het Westerkwartier

Het plan van gisteren was een iets andere route, en deze heb ik vandaag (met extra kilometers!) alsnog gereden. Een route door het mooie Westerkwartier: Noordhorn, Zuidhorn, Briltil, ‘t Faan, Pasop, Oldekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Balmahuizen en weer terug naar Noordhorn. Een totale afstand van ruim 30 kilometer.

Grauwe Gans met kuikens

Tijdens de tocht onder andere waargenomen (geen foto’s): een specht (Oosterzand), kievitten (overal en nergens!), merels, mussen, koolmeesjes en spreeuwen. Andere waargenomen, en gefotografeerde, vogels (onder andere) zijn een waterhoentje met kuikens, ganzen met kuikens, korhoenders, een paar mooie siereendjes én, als kers op de taart: een gele kwikstaart! Daarnaast was er natuurlijk weer het nodige vee in de weilanden en het landschap is in deze tijd van het jaar erg mooi.

Onderweg bedacht ik mij, al fietsend: “Je hoeft niet veel geld te hebben om rijk te zijn”. Genieten van wat er allemaal te zien en beleven valt op zo’n middag is pure rijkdom!

FUTEN EN MEERKOETEN


Bij Briltil zag ik toevallig twee nestjes, naast elkaar, van meerkoeten en futen. Ze zijn wel buren maar erg gesteld zijn ze niet op elkaar – toen één van de futen te dicht bij het nest van de meerkoeten in de buurt kwam begonnen ze letterlijk “stampij” te maken door wild in het water te trappen en met hun vleugels te slaan. Helaas had ik op dat moment net de camera opgeborgen maar heb, samen met een buurtbewoner, wel genoten van het schouwspel!

GANZEN “SHOW OFF”

Iets eerder zag ik twee witte ganzen. Ik had ze gisteravond op ongeveer dezelfde plek ook aangetroffen. Het leek wel alsof ze elkaar de loef wilden afsteken onder het motto “ik heb mooiere vleugels dan jou”.

Later op de route kwam ik nog meer ganzen tegen mét kuikens. Bovenstaande foto is overigens gemaakt met mijn Olympus DSRL (E-410). Die gebruik ik niet zo veel meer, maar vandaag had ik ‘m wel meegenomen.Het is al een “oudje”, kwam in 2007 op de markt, maar werkt nog steeds prima! De lens die ik er op had (40-150mm) is qua ‘zoom’ wat beperkt maar de foto’s die je er mee kunt maken, mits binnen bereik, vind ik toch echt mooi. Bovenstaande foto is met een systeemcamera zoals de Sony Cybershot toch een stuk lastiger (beweging vleugels).

WATERHOEN VERSTOPT ZICH

Gisteravond zag ik een waterhoen en plots was zij verdwenen. Ik kon ‘m nergens meer terug vinden. Vandaag zag ik, en kon ik vastleggen, hoe ze dat doen. Wat mij opviel is dat moeders toen ze mij (kennelijk) zag er vandoor ging en zich verstopte. De kuikentjes liet ze gewoon achter! Later, aan het einde van de rit, zag ik hetzelfde gedrag bij een ander waterhoentje. Maar dat was vanuit een hoek die ik niet kon vastleggen.

Het waterhoentje gaat bijna volledig onder water, tussen het riet, om zich te verstoppen. Ik besloot het beestje niet bang te maken (alhoewel ik op flinke afstand was, aan de overkant van het water) en verborg mij een beetje achter wat struiken en een boom.

Een paar jolige pubers die voorbij fietsen begonnen al te roepen “hé, wildplasser! Dat mag niet!” totdat ze zagen dat ik naar de camera in m’n hand wees en naar de overkant gebaarde .. “Sorry meneer!” werd er nog geroepen en ze waren weer weg.

Het waterhoentje zag mij niet meer en besloot dat het tijd werd weer naar haar kuikens te gaan. En ik kon haar, samen met één van de jonkies, weer vastleggen.

GELE KWIKSTAART

Al bijna aan het einde van mijn fietstocht een onverwachte kers op de taart: een gele kwikstaart! Bij een eerdere fietstocht had ik er ook al een paar gezien (vlakbij Electra) en werden ze helaas “verjaagd” door een meneer die plotseling bij mij kwam staan en (onder andere) commentaar begon te leveren op mijn apparatuur.

De gele kwikstaart zat op een hek, ik fietste er amper 3 meter bij langs. Ik remde even verderop, greep m’n camera en hoopte dat hij bleef zitten. Maar een bak tegenlicht maakte het bijna onmogelijk een foto te maken en het kwikstaartje vloog weg. Om vervolgens een meter of 15 à 20 vóór mij, aan de andere kant van de weg, neer te strijken op het land. Licht mee, afstand mee, scherpstellen en afdrukken! Vier shots gemaakt, waarvan twee goed/goed genoeg. Ik was er superblij mee! Tóch gelukt zo’n vogeltje, die je toch niet elke dag ziet, vast te leggen!

ROUTE

Tot slot, de route. Google Maps kent een paar fietspaadjes niet die ik heb genomen, ze lopen ongeveer gelijk aan de wegen op de kaart. Een bijzonderheid in de route, voor mij althans, was het stukje bij Niezijl naar Niehove/Balmahuizen. Het eerste stukje is een (slechte) betonweg, daarna krijg je een redelijk goed fietspad.

Volledigheidshalve heb ik dat laatste stukje hier op Google Maps uitgezet. Erg leuk stukje fietsroute, als je het in een route kunt opnemen, zeker een keer doen. Let wel op in Niezijl, je fietst het zó voorbij. Op de Oude Dijk kun je op een zeker moment afslaan richting Balmahuizen of Niehove. Ik koos voor Balmahuizen want inmiddels was het bijna tijd om te gaan eten.

In totaliteit heb ik ruim drie uur over de route gedaan, inclusief regelmatig de kaart checken op de telefoon (want: deze keer ging ik met een geplande route op pad!) en, zoals wel duidelijk zal zijn, uitgebreide fotostops.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.
Foto’s genomen met Sony Cybershot en Olympus E-410 (Evolt).

Witte Kwikstaart, Zwarte Zwanen en Zonsondergang

Vandaag een kleine, impulsieve, “fotosafari” samen met neef(je) Xander gedaan. Ik wist een paar nesten van watervogels (zie eerder) en wilde weer even bij ze kijken. En Xander was ook geïnteresseerd hierin. Dus nam ik hem mee, zodat hij ook foto’s kon maken voor zijn (nieuwe) website die we gisteren samen online hebben gebracht. Die site kun je overigens hier vinden: https://www.brinkmanfotografie.nl.

Van Xander overigens nog wat dingen opgestoken de laatste tijd. Met name op het gebied van wat instellingen op mijn fototoestel heb ik het een en ander van ‘m geleerd. Zo zie je maar, je bent nooit te oud om (van je neefje) iets te leren! 🙂

De rit ging langs Oldekerk (daar zitten Ooievaars op het nest, foto boven), Oosterzand (een plek waar ik vaker even stop, maar nu kwamen we er voor de meerkoeten), Gaarkeuken (futen, paarden, kwikstaart) en Grijpskerk (zwarte zwaan met jongen).

Het Ooievaarsnest is nu nog niet zo heel spannend qua activiteit. De eieren zijn nog niet uitgekomen. Dus dat is nog even afwachten. Maar bovenstaande foto kon ik wel maken (iets eerder deze week). Vandaag liet de ooievaar zich nauwelijks zien.

Het nest van de futen wordt, door het groeiende riet, lastiger zichtbaar. Ik ben blij dat ik er eerder een aantal goede foto’s en een video van heb kunnen maken! Ben benieuwd wanneer de eieren uit gaan komen, het zal niet zo lang meer duren vermoed ik. Ik kom er dagelijks langs en hoop binnenkort foto’s van de jonge futen te kunnen maken!

Ook het nest van de meerkoet wordt lastiger zichtbaar. Ik weet er nog twee mooie echter, dus keuze genoeg. En ik moet zeggen, ik heb ook al best veel foto’s van deze vogels.

Vogels waar ik nog géén foto’s van had en ook nog niet zo vaak had gezien zijn de Witte Kwikstaart (wel eerder waargenomen maar een foto was nog nooit gelukt) en Zwarte Zwanen (kan mij niet herinneren die ooit eerder te hebben gezien en zeker nooit eerder foto’s van gemaakt).

Het kwikstaartje vertoonde zich vrij plotseling op de rand van de sluis bij Gaarkeuken terwijl we daar wat aan het rondkijken waren. En nam ook nog even een fraaie pose aan voor mij. Ik kon het beestje nét voldoende groot in beeld brengen (de zoom van de Sony Cybershot is super handig in dit soort gevallen!) en de camera gelukkig voldoende stil houden. Superzoom met macro gebruikt en daar was het diertje vol in beeld! Gelukkig bleef het lang genoeg op de rand zitten zodat ik goed kon scherpstellen.

Volgens de Vogelbescherming is de Witte Kwikstaart “een van de meest algemene broedvogels van Nederland” en vooral op het platteland te vinden.

De zwarte zwanen had ik al een paar keer gezien in het voorbijgaan. En omdat ze honkvast leken te zijn, kreeg ik het vermoeden dat ze óf zaten te broeden óf dat er inmiddels jongen waren. En ja, er waren jongen. Dus gepast afstand houden(!) van moeders want je zag aan alles dat ze ons liever zag gaan dan komen. Ik denk er over binnenkort nog eens deze zwanen te bezoeken, maar dan bij daglicht en met statief.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een foto voor een vergroting.