Tag: tractor

Vliegveld Eelde

Vliegtuigspotten Groningen Airport Eelde, de Onlanden

Vliegveld Eelde, officieel Groningen Airport Eelde, dat was het doel vandaag om een fietstocht naar te maken. In mijn overmoed besloot ik gisteravond dat ik daar op de fiets heen wilde. Toen ik vanmiddag, na ruim zestig kilometer fietsen, thuis kwam was mij wel duidelijk dat dat toch iets té veel van het goede was qua afstand. Maar wel een prachtige fietstocht.

De route had ik uitgezet via Google Maps omdat ik het niet te veel op de gok wilde doen want dan is het risico dat je nóg meer kilometers fietst erg aanwezig. Zestig kilometer is ook echt wel het maximum wat ik verwachtte te halen op één acculading. En dat is gelukt. Dat valt absoluut niet tegen; de accu is, net als de fiets, inmiddels al weer zeven jaar oud. En de afgelopen jaren zijn er al heel wat kilometers mee afgelegd!

Eindelijk, geen regen. Voor de boeren is de maaitijd aangebroken

De rit ging onder andere langs Aduard, Hoogkerk, Peizermade en Peize richting Eelde. In Hoogkerk heb ik nog een foto gemaakt van de “De Olle Kerk”, naast de makelaardij van oud-collega John Schokker. Op het moment dat ik foto’s maakte reed hij nét de poort uit. Zoals ze dan zeggen “de wereld is klein”. Ik had het idee dat de kerk verbouwd was en dat er nu appartementen in zaten maar volgens de informatie die ik later vond is deze kerk uit de dertiende eeuw nog steeds in gebruik. Gelukkig maar, een dergelijk historisch gebouw verbouwen naar woningen zou ik persoonlijk erg jammer en eigenlijk zelfs ongepast vinden.

Ik hoopte, met wat aanwijzingen gevonden via internet, op wat mooie foto’s van vliegtuigen. Helaas viel de ‘oogst’ wat tegen – misschien had ik mij iets beter moeten voorbereiden. Maar onderweg had ik al wel een aardige serie leuke plaatjes van kerken en landschappen geschoten. Dus was ik al niet ontevreden. En dan moest ‘de Onlanden’ nog komen!

Vroeger zijn we wel eens, met de kinderen, met de auto op een zondagmiddag naar Eelde gereden om vliegtuigen te kijken vanaf het panoramaterras. Toen kon je er nog gewoon gratis parkeren voorzover ik mij herinner. Dat is al jaren niet meer het geval.

Met de fiets bij het panoramaterras te komen is ook niet echt een optie. Je kan je fiets er niet kwijt. Alles is gericht op automobilisten voorzover ik kon zien. Dus was ik aangewezen op wat andere plekjes ‘langs de baan’. Maar helaas waren dus weinig vliegtuigen te zien. Wat er wel rondvloog waren kleine eenmotorige vliegtuigjes.

De Onlanden

Desondanks was het dus wel een prachtige fietstocht. Langs allerlei paadjes die ik, zonder Google Maps, nooit had gevonden. En terug gefietst door de Onlanden.

 

Veel Rietzangers gezien, net als ganzen natuurlijk, broedende kopmeeuwen, veel koolwitjes en eindelijk een fazant goed op de foto kunnen krijgen! Fazanten zijn nogal schuchter en ik snap wel dat ze het niet op mensen hebben want er wordt natuurlijk nog steeds op gejaagd… Ook kwam ik nog een paar Buizerds tegen en bij Hoogkerk nog een stelletje Roodborsttapuiten.

Via Hoogkerk, de Pofferd, Lagemeeden en Den Horn weer richting huis gegaan. In de tuin groeien weer flink wat klaprozen, dus die moesten ook nog even op de foto 🙂

Foto’s Groningen Airport Eelde en de Onlanden

Klik op een foto voor vergroting.

Haven Zoutkamp

Haven Zoutkamp, Boeren, Vogels en Vee

Een mooie fietsroute door het Westerkwartier waarbij vooral het fietspaadje tussen Houwerzijl en Nierkerk, uitkomend op de Zoutkamperweg, een leuke ontdekking voor mij was. Nooit eerder gezien terwijl ik er toch vaker langs gekomen ben.

Met prachtig zonnig weer maar een toch redelijk stevige wind was het oorspronkelijke doel, Dokkumer Nieuwe Zijlen, iets te hoog gegrepen voor vandaag. Maar de zomer is nog niet eens begonnen dus dat zal zeker nog een keer gebeuren dit jaar.

Een wat alternatieve route richting Zoutkamp; via Electra en Houwerzijl. In Houwerzijl nam ik niet de afslag richting Zoutkamp maar juist de tegenovergestelde route, om even later een fietspad te zien naar Niekerk. Je denkt het erf van een boer op te rijden, maar dat is niet het geval. Vervolgens kom je op een smal paadje dat uiteindelijk overgaat in een klinkerpad.

Dat pad is soms zó oneffen dat de trapondersteuning uit moest en ik er met een heel rustig gangetje van zo’n 10 km/uur overheen fietste. Sneller vond ik niet verantwoord. Maar het geeft wel een mooi zicht op het dorp!

Vervolgens via Zoutkamp over de Nitterseweg naar Munnekezijl gereden. Via ’t Hoekje, Kommmerzijl en Heereburen maar weer richting Noordhorn. Ales bij elkaar zo’n ruime 30 kilometer. De route is op Strava te vinden.

De boeren hadden het flink druk; overal waren ze bezig op het land. Ik had er wel meer foto’s van willen maken maar weet niet of ze er echt prijs op stellen dus hou ik het vaak bij een enkele foto. Wie het ook druk hebben zijn de vogels. Meerdere malen onderweg schermutselingen gezien tussen met name kraaien en kieviten.

Ook veel nestelende meerkoeten tegen gekomen. In Zoutkamp was het weer mooi als altijd maar ook erg druk. Steeds meer mensen ontdekken de fiets lijkt het en Zoutkamp is een populaire plek voor een tussenstop.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een afbeelding voor vergroting.

 

 

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Kraai op bordje richting Aduard

Zomer in September!

De zomer weet van geen wijken, na wat mindere perioden is het opeens weer (erg) warm. En nauwelijks wind. Aangezien ik met mijn uren makkelijk kan schuiven (want: eigen baas) besloot ik vanmiddag om drie uur er een punt achter te zetten en op de fiets te klimmen. Het doel van de fietstocht “eerst maar eens richting Kommerzijl, dan zie ik daarna wel verder”. 

Uiteindelijk werd het een fietstocht van ruim 47 kilometer. Langs onder andere Kommerzijl, Lauwerszijl, Houwerzijl, Warfhuizen, Garwerd, en door de Beswerd-polder weer richting Noordhorn. Niet zo veel foto’s gemaakt onderweg; er was veel te zien maar veel was lastig te fotograferen door de stand van de zon. Veel buizerds, torenvalken, reigers, meeuwen, kraaien. En ik zag nog een marter voorbij schieten bij Electra. Natuurlijk was ik nooit zo snel als de marter en dus geen foto.

De oogst moet binnengehaald worden

De boeren hebben het druk. In de landerijen ontzettend veel tractoren: ploegen, gras maaien, uien oogsten, aardappels rooien. Ik vind het mooi om te zien. De dierenwereld profiteert ook mee: de reigers, meeuwen, kraaien, buizerds en valken halen makkelijk buit binnen op deze manier.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.