Tag: vogels

Kievit met kuikens op akker

Kievitkuikens onder moeders vleugels

De Kievit is waarschijnlijk één van de meest bekende weidevogels in Nederland. Dat ze ook op een vers geploegde akker hun nesten hebben zullen veel mensen niet weten. De website van de Vogelbescherming zegt bijvoorbeeld over het nest van de Kievit: “Broedt graag in kort gras, afgewisseld met kale plekken. Buiten de broedtijd vooral in open grasland- en bouwlandgebieden, ook wel in zeer ondiep water”.

Ik weet niet wat de reden is, maar er is bij ons in de buurt een stuk land dat nog niet zo lang geleden geploegd is, en ik heb het ook wel vaker gezien, waar veel kieviten regelmatig zitten. Mogelijk dat er veel eten te vinden is. Ik fietste er vandaag langs en een wat oudere dame met verrekijker attendeerde mij op een Kievit met kuikens. Zij zag er één maar dacht dat er misschien meer waren.

Kievit met kuikens

Goed verstopt onder moeders vleugels…

Met mijn camera, een superzoom van Sony, is goed inzoomen mogelijk en er waren er inderdaad méér: onder de veren van moederkievit ontwaarde ik een paar kleine pootjes die uitstaken. En even later kwam er nog een aangewandeld om vervolgens onder moeder weg te duiken.

Lammetjes bij Zuidhorn

Ik moest even naar Zuidhorn, op de fiets, en ach als je dan tóch op de fiets zit en het weer is beter dan voorspeld dan maar even via een omweg. Een mooi rondje van ruim 18 kilometer door de omgeving via Aduard en Den Horn. De bomen bij het kerkje van Den Horn zijn flink gesnoeid, waardoor ik daar wat meer vrij zicht op had en (toch) ook maar weer eens foto van heb gemaakt.

Meer foto’s Kieviten

Klik op een foto onderstaand voor vergroting

Hoendiep bij Oostwold

Zeearend bij Oostwold (Leek, Groningen)

Een Zeearend gespot bij Oostwold, Leek (Groningen). Het gebeurt je niet elke dag dat je een Zeearend tegenkomt. Laat staan op de foto kunt krijgen. Bij toeval kwam ik er één tegen. En ik had óók nog eens mijn camera bij mij!

Afgelopen nacht was tot nu toe de koudste dit jaar en dat zorgde voor een echt winters sfeertje. Omdat ik even naar Groningen moest besloot ik de camera mee te nemen en terugreis ‘de toeristische route’ te nemen. Via Hoogkerk, Enumatil – langs het Hoendiep. Al jarenlang wist ik dat er bij Leegkerk een mooi kerkje moest staan waar ik nog geen foto van had. Dus ook daar even langs gereden. Want doordat de bomen nu kaal zijn en het mooie licht vandaag zou het toch moeten kunnen daar een fatsoenlijk plaatje van te schieten.

De eerste stop was overigens bij de voormalige Strokarton-fabriek van Hoogkerk. Beetje lastig met zoveel tegenlicht maar anderzijds gaf dat wel een leuk sfeerplaatje (zie foto hieronder).

Kerk van Leegkerk

De Kerk van Leegkerk is een middeleeuws kerkgebouw aan de Leegeweg 38 in het dorp Leegkerk in de Nederlandse gemeente Groningen. Het is een van oorsprong 13e-eeuwse kerk, die in de 16e eeuw werd herbouwd nadat de Saksische burggraaf Hugo van Leisnig de kerk had verwoest omdat de bevolking van Leegkerk de opgelegde brandschatting weigerde te betalen. (Wikipedia)

Zo deden ze dat kennelijk in die tijd. Niet betalen is: je kerk platbranden. De kerk heeft ook een eigen website, waar je er meer over kunt lezen. Ik ben van plan in de zomer er nog een keer heen te gaan, om ook binnen eens een kijkje te nemen.

Zeearend bij Oostwold

Bij de brug richting Oostwold maakte ik een stop om daar een foto te maken van het Hoendiep (vanaf de brug). In de verte zag ik een vogel aankomen met trage slag. In eerste instantie dacht ik dat het mogelijk een reiger was en was in dubio of het een foto waard zou zijn. Maar toen hij dichterbij kwam zag ik dat het absoluut geen reiger was en bracht snel de camera in stelling!

Zeearend Oostwold, Leek, Groningen

De zeearend is een imposante, zeer grote roofvogel (‘vliegende deur’) van waterrijke gebieden. Leeft van vis, watervogels en ook van aas, vooral als er ijs ligt. Lange tijd een zeldzame wintergast, maar tegenwoordig zelfs broedvogel in Nederland in toenemende aantal (2018: 14 paar). Trage, diepe vleugelslag, maar schroeft vaak in voorjaar, zomer en herfst op thermiek. (Vogelbescherming)

Hoewel geen perfecte foto wel uniek natuurlijk – want hoe vaak kom je nou zomaar een Zeearend tegen? Ik had één keer eerder een in het vizier in de Kollumerwaard maar die was toen te ver weg. Dit lukte net ‘vanuit de hand’. Ben er dan ook zéér content mee.

Uiteraard de Zeearend even gemeld bij Waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming doe (als ik het bijzonder genoeg vind).

Meer foto’s

Meer foto’s van deze koude januaridag. Klik op één van onderstaande foto’s voor vergroting(en)

Jonge Huiszwaluw

Huiszwaluwen vliegen (bijna) uit – Foto & Video

De huiszwaluwen zijn het nest aan het verlaten. Net als vorig jaar hebben we een setje huiszwaluwen en ook dit jaar is het ze gelukt de jonkies met succes groot te brengen. We hebben er zo’n twee maand van mee kunnen genieten. Zoals eerder beloofd, hierbij een aantal foto’s én video.

Het nest was in de winter nogal beschadigd geraakt en toen in het voorjaar de zwaluwen begonnen te komen leek het er op dat het nest gesloopt ging worden. Ik dacht, “wellicht andere zwaluwen die bouwmateriaal komen halen”.

Maar nee, uiteindelijk werd er een nieuw nest opgetrokken. Maar de opening zat niet aan dezelfde kant als vorig jaar. Na een paar week viel het me op dat een deel van het nest kapot was. Alsof er een andere (roof)vogel wat sloopwerk had gedaan, of wellicht door een hevige regenbui? Die waren er wel geweest.

Ik vreesde het ergste maar na een paar dagen was het (oude) gat helemaal dicht gemaakt en was er opeens aan dezelfde kant als voorgaand jaar een nieuwe opening. En, .. de jongen hebben het allemaal overleefd.

Vandaag werd ik er door mijn vrouw op geattendeerd dat het een drukte van belang bij het nest was. Allemaal ándere zwaluwen die af en aan vlogen. Zou er iets aan de hand zijn? Ik besloot met de camera te gaan kijken. Het leek alsof de kolonie besloten had dat het tijd was dat de jongen het nest ging verlaten en ze de jonge vogeltjes wilden lokken? Of wellicht was er iets anders aan de hand – ik heb geprobeerd meer informatie te vinden over dit fenomeen maar tot nu toe is het niet gelukt. Weet je wat dit gedrag betekent, neem dan eventueel even contact met mij op. In elk geval heb ik het wel op video vastgelegd (zie onder de foto’s).

Het lijkt er op dat ze nu het nest verlaten. Naar wat ik heb gelezen kunnen ze nog een tijdje terug komen op het nest en vertrekken daarna definitief. Hopelijk komt het ouderpaar volgend jaar weer terug voor een volgende leg! Want de Huiszwaluw heeft het lastig in Nederland, vooral in de steden zijn ze helemaal vertrokken volgens de Vogelbescherming.

Dat maakt het des te triester dat er nog steeds mensen zijn die de nesten verwijderen omdat ze “geen vogelpoep” willen (een plankje onder het nest monteren is niet alleen beter voor de vogels maar daarna heb je ook leuk entertainment, doe je de dieren een groot plezier én geen poep op je kozijnen). Daarnaast mag je de nesten niet zondermeer verwijderen. Het is ook weinig zinvol. Een Huiszwaluw komt altijd terug op de plek waar ze de vorige keer genesteld hebben en bouwen gewoon weer een nieuw nest.

Foto’s Huiszwaluwen

Klik op een foto voor groot formaat.

Video Huiszwaluwen

Wil je de zwaluwen een handje helpen? Zoek altijd eerst even goed uit hoe dat moet. Zo was ik in eerste instantie van plan om vorig jaar, in het najaar, het oude nest te verwijderen en er een kunstnest voor in de plaats te zetten. Maar, ik las dus (want: eerst vooronderzoek!) dat dat helemaal niet zo’n goed idee is. Het setje dat nesteld zal niet zomaar naar dat kunstnest overstappen. Mogelijk dat ik er in het najaar wél één of twéé kunstnesten bij ga hangen. Dan komen er wellicht zelfs méér zwaluwen bij ons huis. Want wij vinden het een geweldig fenomeen, deze beestjes onder onze dakrand.

Boerenzwaluwen voeren jongen

Hongerige Jonge Boerenzwaluwen en veel vlinders

Een mooie tocht richting het Groninger Hogeland vandaag, Adorp, Klein-Wetsinge, Groot-Wetsinge, Sauwerd om vervolgens weer door het Westerkwartier te trekken op de fiets. Onderweg van alles tegen gekomen. Naast veel vlinders zoals Kleine Vos, Groot Koolwitje en opeens heel veel dagpauwoogjes ook veel prachtige vogels.

Ik was van plan om naar het Reitdiepgebied te gaan en deze keer ook Adorp te bezoeken op de fiets. Eerder deed ik ook al eens een ritje die kant op. Ik sloeg nu eerder af, om via Oostum en Hekkum langs het Reitdiep te gaan en zo door Adorp te fietsen. Een plaats die overigens niet echt tot mijn verbeelding spreekt.

In het dorp heb je een molen die helaas betere tijden heeft gekend. De Korenmolen Aeolus, gebouwd in 1851, is al jaren in slechte staat en dat is echt doodzonde. Gelukkig is hij vorig jaar gekocht door de molenstichting en gaat hij gerestaureerd worden. Net als de molen in Klein-Wetsinge (waar ik ook foto’s van heb gemaakt vandaag). Het schijnt dat men met de vorige eigenaar een lange en moeizame onderhandeling heeft gehad over de aanschaf. Ik hoop dat ze er nog iets moois van kunnen maken.

Hongerige Boerenzwaluwen

Voor ik daar aankwam, ruim daarvoor zelfs, trof ik iets na het Aduarder voorwerk, bij Steentil, een aantal jonge boerenzwaluwen aan die op een hek zaten. Om beurten werden ze door de af en aan vliegende ouders voorzien van een hapje. De ene ouder maakte daarbij een iets handiger landing dan de ander (foto boven).

Met de camera in ‘burst’ modus en hopen dat het lukte om er een paar foto’s van te maken. Tot mijn grote genoegen is dat inderdaad gelukt! Iets beweging in het beeld, maar met het type camera dat ik heb is dat niet te voorkomen en ik vind het persoonlijk niet lelijk.

Ik was ze bijna voorbijgefietst, het was me op de een of andere manier niet opgevallen maar het gekwetter van de zwaluwen trok mijn aandacht. Want luidruchtig zijn ze zeker.

Vervolgens richting Oostum en Hekkum. Bij Hekkum ‘een stukje terug’ om zo wederom langs het Reitdiep richting Adorp te gaan. Bij het Reitdiep had ik de vorige keer naast Kemphanen, heel veel zwanen, grutto’s en tureluurs gezien maar deze keer leek het wel volledig uitgestorven! Terwijl ik even gestopt was om nog even goed rond te kijken en bijna weer wilde opstappen om verder te rijden zag ik toch opeens nog een paar (jonge) tureluurs.

Vanaf Adorp richting Klein-Wetsinge om daar even een plaatje te schieten van de voormalige kerk en de molen.

Bekend is dat er in 1628 in Klein-Wetsinge al een standerdmolen stond. Een achtkante bovenkruier met stelling verving deze molen in1828 maar deze ging op 16 april 1872 door brand verloren. Onmiddellijk liet de eigenaar Jan Oomkes de molen herbouwen en er kwam weer een achtkante stellingmolen. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de molen vernieuwd en verbeterd met zelfzwichting en stroomlijnneuzen op de wieken. (Bron: Molenstichting Winsum).

De molen is nu in bezit van de Molenstichting Winsum, die dus ook de molen in Adorp heeft verworven. De kerk schijnt ergens in de 11e of 12e eeuw al gesticht te zijn, er werd namelijk gebruik gemaakt van tufsteen voor de bouw, iets wat in die tijd gebruikelijk was. Ook de kerk in Zuidhorn is hier gedeeltelijk mee gebouwd.

Vervolgens richting Groot-Wetsinge (een plaatsje met slechts 45 inwoners overigens) om daar vervolgens, weer gedeeltelijk langs het Reitdiep, richting Garnwerd te gaan.

Met het uitzicht op de mooie molen, het bruggetje en het Reitdiep bij Garnwerd even op de dijk een korte pauze genomen (foto met mijn smartphone gemaakt). Ook deze molen is in beheer van de Winsumer Molenstichting overigens. Langs Krassum, over het Aduarderdiep heen, richting de Beswerdpolder.

Vlinders

In de Beswerdpolder, en langs het fietspad tussen Den Ham en Noordhorn, trof ik veel vlinders aan. Waaronder een paar prachtige Dagpauwoog-vlinders. Ik verbaasde mij er wat over, want tot op vandaag was ik ze nog niet echt tegen gekomen dit jaar. Wel veel Kleine Vosjes, Koolwitjes en Atalanta’s (ook nu weer).

Helaas kreeg ik de dagpauwoog niet echt mooi op de foto, niet mooi genoeg voor deze website in elk geval. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik thuis de oprit op kwam en daar twee stuks aantrof! Vol in de remmen dus en de camera er snel bij pakken: gelukt (zie boven)!

Kennelijk zijn er een flink aantal van deze vlinders onze kant opgewaaid (ze laten zich vooral meedrijven op de wind) de afgelopen dagen! Daarnaast kwam ik ook nog een behoolijk gehavend geaderd witje(?) tegen. De foto’s van het witje zijn niet geweldig, maar ik plaats ze toch maar.

In totaal een fietstochtje van bijna 37 kilometer. Met het mooie weer van vandaag géén straf!

Foto’s

Onderstaand de foto’s, klik op een foto voor een groter formaat.

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.