Categorie: Varia

Karmelklooster Drachten

In Drachten was tot 1993 een klooster van de karmelietessen, een nonnenklooster.

De orde van de karmelieten (Karmelbeweging Ordo Carmelitarum, O.Carm.; vrouwelijke vorm: karmelietessen) is een rooms-katholieke bedelorde, die zich net zoals de franciscanen, dominicanen en augustijnen onderscheidt van de andere monastieke orden doordat ze in plaats van de individuele armoede juist de collectieve armoede belijdt. Voor hun onderhoud zijn ze afhankelijk van hun eigen arbeid en van aalmoezen (Wikipedia).

Voor het werk waren we de afgelopen weken een aantal malen in het klooster en natuurlijk kon ik het niet laten ook even een paar plaatjes te maken. Met de smartphone deze keer, maar dat maakt voor een sfeerimpressie niet uit natuurlijk.

Het Klooster in Drachten was een relatief nieuw klooster; het was gesticht in 1935. Vlakbij het klooster bevindt zich verpleeghuis Bertilla. Ooit was dit ook een Rooms Katholieke verpleeginrichting, begonnen als kraam- en verpleeg-inrichting van de Franciscanessen. Drachten werd in de jaren ’30 van de vorige eeuw als een heus ‘zendingsveld’ beschouwd door de Roomse Kerk want er was in die regio weinig Roomse activiteit overgebleven.

In het centrum van Drachten was ook een aantal decennia een klooster, nu is het Museum er in gevestigd. En ook het Karmelklooster heeft geen functie meer als klooster maar is nu in gebruik als expositieruimte voor beeldende kunst, voor concerten, lezingen en als trouwlocatie. Het ademt nog steeds de sfeer van een klooster. En dat maakt het een bijzondere, unieke, locatie.

 

Afluisteren in Burum en .. het is volle maan

In Burum staan al “sinds jaar en dag” een hele batterij schotels bijgenaamd It Grutte Ear waarmee, en dat is geen geheim, het telefoonverkeer wordt afgetapt. Met andere woorden: afluisteren van satteliet- en telefoonverkeer.

Ik kom er regelmatig langs en laatst moest ik even naar Leeuwarden en heb er toen, omdat ik de camera mee had en het mooi licht was, een paar foto’s van gemaakt.

En ook in Leeuwarden zelf wat leuke ‘snapshots’ gemaakt waaronder deze; het is weer herfst en de paraplu kan weer mee. Maar soms is die kennelijk toch niet helemaal opgewassen tegen de herfststormen in Nederland en beland in de afvalbak.

Ook onlosmakelijk aan de herfst verbonden: de volle maan die, vroeg op de avond, door de bomen gluurt. We gaan er binnenkort weer over zingen.. 😉

Foto’s Volle Maan

De volle maan was de afgelopen dagen zeer goed zichtbaar. Vooral vrijdagavond, helaas zaten we in de auto op het moment dat het het allermooist was. Toch na thuiskomst er snel nog even op uit gegaan. En gisteravond de ‘herkansing’ inclusief statief. Maar helaas veel bewolking. Toch leverde het mooie (sfeer)plaatjes op allemaal.

Van de “Bert Swart-brug”, bij het van Starkenborghkanaal, heb ik er veel meer gemaakt dan hier geplaatst alleen dat zou veel “meer van hetzelfde” zijn. De belichting is weinig aan veranderd, al lijkt het misschien behoorlijk bewerkt. De camera had het er moeilijk mee en ik heb de foto’s zelfs iets donkerder(!) moeten maken. De maan was simpelweg superfel!

Terwijl ik gisteravond bij een donker plekje in Zuidhorn foto’s maakte (om zo weinig mogelijk omgevingslicht te hebben) fietse een gezin voorbij. Moeder zei tegen de kinderen “kijk, díe meneer maakt écht mooie foto’s”.. ik hoop, mochten ze het zien wat ik er van gemaakt heb, ze niet teleur te stellen 🙂

Middag-Humsterland tijdens de Paasdagen

Het is (bijna) Pasen, we zijn vrij en het is prachtig weer dus: fietsen! Er was weinig tijd voor fotografie, laat staan fietsen, de laatste tijd want de afgelopen drie weken waren we druk met verhuizen. Daar zijn ook wel foto’s (snapshots met mobieltjes genomen) van, maar niet voor deze site.

Volstrekt op de bonnefooi een tochtje gemaakt vandaag. Eerst maar eens richting Den Ham, langs de Piloersemaborg. Tegenwind… Maar ik besloot verder te gaan, tegen de wind in koersen – koers richting Schouwerzijl (maar daar ben ik niet heen gefietst, ik heb het gehouden bij Aduarderzijl). De Strava app hield weer keurig bij waar ik langs gegaan ben. Want ik moet eerlijk zeggen soms wist ik het zelf maar amper. Zoveel mogelijk om de dorpen heen gereden en kleine fietspaadjes genomen.

Natuurlijk trof ik onderweg de usual suspects; eenden, schapen, koeien, ezeltjes, valken en een paar buizerds. Lang niet alles op de foto kunnen zetten natuurlijk. En anders wordt het ook wel erg veel van hetzelfde allemaal. Alhoewel het mij nooit zal vervelen om “voor de zoveelste keer” een eend, schaap of koe op de foto te zetten!

Ook weer redelijk wat gele kwikstaarten gezien, putters en een paar blauwe reigers. Maar wat ik bijzonder leuk vond was dat er vrij veel grutto’s te bekennen waren. Helaas niet op de foto, ze waren te goed verscholen en/of in de lucht dus geen gelegenheid ze op de foto te krijgen.

Koeien op de dijk bij Aduarderzijl

De vogels waren sowieso véél te druk in de weer vandaag. En ik had genoeg drukte gehad. Met de wind in de rug weer richting huis. Nog even was er de verleiding via Aduard te gaan om zo langs het van Starkenborghkanaal terug te fietsen maar het sjouwen en vele traplopen van de afgelopen drie week eisten z’n tol. Het was met zo’n 26 kilometer op de teller wel weer mooi geweest!

Kerst – Dickens en Sneeuw

We gaan weer richting Kerst. En hoewel de weersvoorspellers zeggen dat het geen witte kerst gaat worden, was het vandaag een witte wereld om ons heen. Dus natuurlijk wel even met de camera naar buiten. Gisteravond, tijdens “Munnekezijl in Dickenssfeer” was er geen sneeuw, maar desondanks een leuk evenement waar ik ook even wat plaatjes gemaakt heb. Wel lastig, ‘s avonds en met “bewegende doelen”.

Dickensfestijnen zijn populair. En het heeft zeker iets qua sfeer. Ik hoop dat het toch wel beperkt blijf en niet alle dorpen en steden dit na gaan doen. In elk geval hadden ze het in Munnekezijl wel heel leuk gedaan. Het hele dorp leek er wel een paar eeuwen terug in de tijd!

NOORDHORN IN DE SNEEUW

Als het sneeuwt moet je daar natuurlijk plaatjes van maken — zoals gezegd er dus op uit met de camera. Even een wandeling door het dorp, langs het ‘hertenkampje’. De brandgans vond mij wat vervelend kennelijk want hij, of zij, liet luidkeels de afkeuring blijken. Toch gelukt er een paar plaatjes van te maken, net als de eenden die het duidelijk wat koud hadden. De meeste zaten op de weg en in het gras. Toch waren er een paar die het water opzochten. Wat een mooi plaatje opleverde.