Tag: Fotofietsen

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Boerenzwaluwen voeren jongen

Hongerige Jonge Boerenzwaluwen en veel vlinders

Een mooie tocht richting het Groninger Hogeland vandaag, Adorp, Klein-Wetsinge, Groot-Wetsinge, Sauwerd om vervolgens weer door het Westerkwartier te trekken op de fiets. Onderweg van alles tegen gekomen. Naast veel vlinders zoals Kleine Vos, Groot Koolwitje en opeens heel veel dagpauwoogjes ook veel prachtige vogels.

Ik was van plan om naar het Reitdiepgebied te gaan en deze keer ook Adorp te bezoeken op de fiets. Eerder deed ik ook al eens een ritje die kant op. Ik sloeg nu eerder af, om via Oostum en Hekkum langs het Reitdiep te gaan en zo door Adorp te fietsen. Een plaats die overigens niet echt tot mijn verbeelding spreekt.

In het dorp heb je een molen die helaas betere tijden heeft gekend. De Korenmolen Aeolus, gebouwd in 1851, is al jaren in slechte staat en dat is echt doodzonde. Gelukkig is hij vorig jaar gekocht door de molenstichting en gaat hij gerestaureerd worden. Net als de molen in Klein-Wetsinge (waar ik ook foto’s van heb gemaakt vandaag). Het schijnt dat men met de vorige eigenaar een lange en moeizame onderhandeling heeft gehad over de aanschaf. Ik hoop dat ze er nog iets moois van kunnen maken.

Hongerige Boerenzwaluwen

Voor ik daar aankwam, ruim daarvoor zelfs, trof ik iets na het Aduarder voorwerk, bij Steentil, een aantal jonge boerenzwaluwen aan die op een hek zaten. Om beurten werden ze door de af en aan vliegende ouders voorzien van een hapje. De ene ouder maakte daarbij een iets handiger landing dan de ander (foto boven).

Met de camera in ‘burst’ modus en hopen dat het lukte om er een paar foto’s van te maken. Tot mijn grote genoegen is dat inderdaad gelukt! Iets beweging in het beeld, maar met het type camera dat ik heb is dat niet te voorkomen en ik vind het persoonlijk niet lelijk.

Ik was ze bijna voorbijgefietst, het was me op de een of andere manier niet opgevallen maar het gekwetter van de zwaluwen trok mijn aandacht. Want luidruchtig zijn ze zeker.

Vervolgens richting Oostum en Hekkum. Bij Hekkum ‘een stukje terug’ om zo wederom langs het Reitdiep richting Adorp te gaan. Bij het Reitdiep had ik de vorige keer naast Kemphanen, heel veel zwanen, grutto’s en tureluurs gezien maar deze keer leek het wel volledig uitgestorven! Terwijl ik even gestopt was om nog even goed rond te kijken en bijna weer wilde opstappen om verder te rijden zag ik toch opeens nog een paar (jonge) tureluurs.

Vanaf Adorp richting Klein-Wetsinge om daar even een plaatje te schieten van de voormalige kerk en de molen.

Bekend is dat er in 1628 in Klein-Wetsinge al een standerdmolen stond. Een achtkante bovenkruier met stelling verving deze molen in1828 maar deze ging op 16 april 1872 door brand verloren. Onmiddellijk liet de eigenaar Jan Oomkes de molen herbouwen en er kwam weer een achtkante stellingmolen. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de molen vernieuwd en verbeterd met zelfzwichting en stroomlijnneuzen op de wieken. (Bron: Molenstichting Winsum).

De molen is nu in bezit van de Molenstichting Winsum, die dus ook de molen in Adorp heeft verworven. De kerk schijnt ergens in de 11e of 12e eeuw al gesticht te zijn, er werd namelijk gebruik gemaakt van tufsteen voor de bouw, iets wat in die tijd gebruikelijk was. Ook de kerk in Zuidhorn is hier gedeeltelijk mee gebouwd.

Vervolgens richting Groot-Wetsinge (een plaatsje met slechts 45 inwoners overigens) om daar vervolgens, weer gedeeltelijk langs het Reitdiep, richting Garnwerd te gaan.

Met het uitzicht op de mooie molen, het bruggetje en het Reitdiep bij Garnwerd even op de dijk een korte pauze genomen (foto met mijn smartphone gemaakt). Ook deze molen is in beheer van de Winsumer Molenstichting overigens. Langs Krassum, over het Aduarderdiep heen, richting de Beswerdpolder.

Vlinders

In de Beswerdpolder, en langs het fietspad tussen Den Ham en Noordhorn, trof ik veel vlinders aan. Waaronder een paar prachtige Dagpauwoog-vlinders. Ik verbaasde mij er wat over, want tot op vandaag was ik ze nog niet echt tegen gekomen dit jaar. Wel veel Kleine Vosjes, Koolwitjes en Atalanta’s (ook nu weer).

Helaas kreeg ik de dagpauwoog niet echt mooi op de foto, niet mooi genoeg voor deze website in elk geval. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik thuis de oprit op kwam en daar twee stuks aantrof! Vol in de remmen dus en de camera er snel bij pakken: gelukt (zie boven)!

Kennelijk zijn er een flink aantal van deze vlinders onze kant opgewaaid (ze laten zich vooral meedrijven op de wind) de afgelopen dagen! Daarnaast kwam ik ook nog een behoolijk gehavend geaderd witje(?) tegen. De foto’s van het witje zijn niet geweldig, maar ik plaats ze toch maar.

In totaal een fietstochtje van bijna 37 kilometer. Met het mooie weer van vandaag géén straf!

Foto’s

Onderstaand de foto’s, klik op een foto voor een groter formaat.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Kleine Karekiet, de Onlanden Groningen

De Onlanden: Blauwborst, Rietgors, Rootborsttapuit en Kleine Karekiet

De Onlanden bij Groningen is een natuurgebied vlak bij de stad Groningen met een mooie verscheidenheid aan bijzondere vogels, grote grazers en een uitkijktoren. Vorig jaar was ik er in juni geweest, op de scooter. Vandaag per fiets er heen gegaan. En het was absoluut een geslaagde fietstocht. Naast dat ik voor het eerst een blauwborst op de foto kon zetten zag ik er ook veel kleine karekieten, meerdere rietgorzen, rootborsttapuiten en natuurlijk ook ganzen en futen.

Aangezien ik af en toe de video-bewerking doe voor de online kerkdiensten van Baptistengemeente De Cirkel in Groningen en de schijven waarop de video-data wordt weggeschreven nog even terug moest brengen besloot ik het nuttige en het aangename te verenigen: een fietstocht via Groningen en vanuit de stad richting de Onlanden. De vorige keer was ik via de kant van Peize gekomen en de invalshoek die ik vandaag koos bleek een gouden greep qua tijdstip en stand van de zon.

Onderweg ook nog een paar plaatjes gemaakt “in de stad”, zie de gallerij hieronder. Gisteravond was ik overigens ook nog op pad geweest; even langs NAM Park “de Noorderriet” (zie foto’s onderaan). Maar aangezien er een tijd was afgesproken waarop ik bij de kerk de spullen zou afleveren kon ik niet te lang stoppen onderweg natuurlijk.

Blauwborst, de Onlanden

De eerste vogel die ik tegenkwam was gelijk al een die ik niet zo vaak tref: een rietgors. Om, nog geen 200 meter verder, een Blauwborst te treffen! Die had ik nooit eerder voor de camera gehad en de omstandigheden waren ook nog eens optimaal!

Terwijl ik foto’s maakte van de rietgors kwam er een jongetje van een jaar of 11 à 12 kijken wat ik gespot had. Hij bevestigde mijn vermoeden dat het een rietgors was, na met zijn verrekijker en vogelgids te controleren of mijn waarneming klopte. Hij wist mij ook te vertellen dat hij vlakbij ook drie geoorde futen had gezien. Die heb ik zelf niet waargenomen, die had ik helaas gemist.

Het verklaarde voor mij waarom ik even daarvoor een aantal mensen met camera’s met enorme lenzen, op statief, had zien kijken naar de kokmeeuwen (waar ik wel een foto van heb), wat mij enigzins verbaasde. De site van de vogelbescherming vertelde mij waarom: de geoorde fuut broedt vaak in het gezelschap van kokmeeuwen,… en ik maar denken dat een foto van een kokmeeuw die wat water drinkt leuk is, mis ik het meest ‘belangrijke’ 🙂 maar ik ben dan natuurlijk ook geen echte ‘vogelspotter, dat blijkt maar weer!

Via de Onlanden ben ik vervolgens richting het Leekstermeer gegaan. In de Onlanden had ik al een roodborsttapuit gezien maar kon ‘m niet echt goed op de foto krijgen. In de buurt van het Leekstermeer trof ik het: drie keer een roodborsttapuit, één keer en vrouwtje, twéé keer een mannetje, en alle drie keer kon ik er goed foto’s van maken!

De Onlanden en het gebied rond het Leekstermeer lopen nagenoeg in elkaar over. Via het Leekstermeer, waar het toch behoorlijk druk was en de ‘anderhalve-meter’ richtlijn door sommigen met voeten getreden werd helaas, ging ik richting Lettelbert en Enumatil om door ’t Faan weer terug te fietsen.

Door de regelmatige stops, om foto’s te maken, toch vierenhalf uur onderweg geweest, met, volgens Strava, ca. drie uur ‘beweegtijd’. Da’s dan ook wel weer heel nuttig natuurlijk!

De Onlanden, Groningen

Klik op een foto voor de vergroting. De route is hier te vinden. In totaal bijna 54 kilometer.

NAM Park De Noorderriet

Het NAM Park, De Noorderriet, bij Grijpskerk in de vroege avond. Helaas niet zo veel te zien deze keer maar wel veel te horen. De vogels gaan er flink te keer. Maar helaas is het er (wederom) vergeven van de muggen en dat maakt een bezoekje in de avond minder fijn. Desondanks ruim anderhalf uur rond gewandeld. Voor vertrek trof ik nog een merel aan (in de boomtop bij de buren) en een mij onbekende kat in onze tuin.