Tag: Fotofietsen

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Vechtende Konikpaarden Kollumerwaard - de Winnaar

Konikpaarden slaags in de Kollumerwaard

De Kollumerwaard wordt, net als andere gebieden in Nederland, door de konikspaarden en schotse hooglanders begraasd, uit het oogpunt van natuurlijk beheer. Ik kom graag in dat gebied, alhoewel het op de fiets een behoorlijke tocht is natuurlijk. Er is altijd wel een mooi plaatje te maken en het was ook nog eens prachtig weer. Dus besloot ik vandaag richting Dokkumer Nieuwe Zijlen te gaan, door de Kollumerwaard heen.

In Nederland werden koniks voor het eerst in 1981 geïntroduceerd in het natuurbeheer door de bioloog Gerben Poortinga. [..] Poortinga verlangde van de beheerders dat strikt natuurlijke kuddevorming zou plaatsvinden zonder dierverzorgende maatregelen en dat overbevolking uitsluitend aselect en op basis van ecologische ontwikkelingen van het gebied zouden plaatsvinden. (Wikipedia)

De gevolgen daarvan zag ik vandaag voor mijn eigen ogen: de strijd om de gunst van de dames was kennelijk in volle hevigheid gevoerd. Eén hengst was flink gewond aan zijn hoofd, het was een flinke open hoofdwond. Dat zag er bepaald niet fijn uit, ik heb er dan ook geen foto van gemaakt. Als ik het zo inschat gaat het dier dit niet overleven. En aangezien men ‘de natuur zijn gang wil laten gaan’ heeft Staatsbosbeheer bellen ook geen zin. Die gaan écht géén dierenarts sturen.

Maar verder leek de strijd al achter de rug te zijn toen ik aankwam. Totdat ik opeens wat onrust bespeurde en de strijd voor mijn ogen losbarste. Kort maar hevig overigens. De ‘winnaar’ ging daarna even uitgebreid vlak bij mij staan, het leek wel alsof hij even kwam poseren! Een paar prachtige foto’s van kunnen maken.

Torenvalken

Van de ‘knokpartij’ is slechts één foto, bovenstaand, goed genoeg gelukt om hier te plaatsen. Maar voordat ik daar aankwam was ik direct buiten Noordhorn al verrast door een Torenvalk die vrij plotseling in beeld kwam en in het weiland neerdaalde. Zonder prooi zo te zien maar wel redelijk dichtbij. Dat leverde al mooie plaatjes op. Terugreis, eveneens vlak bij Noordhorn (Mokkenburg) werd de fietstocht afgesloten met Torenvalkjes!

Naast Torenvalken ook weer veel buizerds gezien vandaag. En reigers! Zowel zilverreigers als blauwe reigers.

De fietstocht ging dus richting Dokkumer Nieuwe Zijlen, door de Kollumerwaard, vervolgens langs Kollumerpomp richting Warfstermolen. Ik had gezien op Google Maps dat er tussen Warfstermolen en Burum een (nieuw) fietspad was dat ik nog niet kende, door de Keegen. Dus die wilde ik vandaag ook fietsen. Leuk fietspad en niet druk. Vervolgens wilde ik richting N355 (of Friesche Straatweg) maar dan niet via de weg die ik normaliter zou nemen (Kloosterweg).

De Lauwers

Ik wilde namelijk langs de N355 fietsen over een pad dat ik daar vanuit de auto vaak had gezien. Een beetje ‘op goed geluk’ een afslag genomen (aangezien alleen vrouwen over een deugdelijke intuitive zesde zintuig schijnen te beschikken zal ik het maar goed geluk noemen!) en het klopte. Ik kwam precies daar uit waar ik wilde zijn.

Ik ben geboren op nog geen 100 meter vanaf het Zijldiep en dat heet, zodra je de Friese grens over gaat, opeens ‘De Lauwers’. Bij Lauwerzijl (wat betekent “Sluis in de Lauwers”!) heet datzelfde water opeens “Munnekezijlsterried”, om de verwarring compleet te maken! Enfin, ik heb wel wat met dat water. Misschien wel omdat ik er in mijn kindertijd veel aan gespeeld, gevist en op gevaren heb. Het verbindt immers de dorpen uit mijn kindertijd. Wie zal het zeggen. De fiets even op de grens neergezet en genieten van het uitzicht.

Vervolgens door Visvliet heen richting Stroobos. Langs de Hilmahuistermolen, waar ik al vaker langs ben gekomen maar het blijft een leuke molen om te zien én natuurlijk een plaatje van te maken. Via Stroobos – Gerkesklooster richting Eibersburen.

Schelpenpad ’t Honderd

Even overwoog ik via Lutjegast verder te gaan, maar besloot toch het schelpenpad richting Gaarkeuken nog eens te wagen. De vorige keer dat ik daar langs kwam lag er een verse, dikke, laag schelpen op waardoor het niet echt prettig fietsen was. Nu was dat gelukkig anders; de schelpen zijn inmiddels goed ‘ingereden’ en het is prima te doen!

De naam van het pad was mij eerder niet opgevallen, maar nu ik vanaf de andere kant kwam aangefietst zag ik een informatiebord die de naam en de oorsprong van de naam uitlegde; die is gerelateerd aan een boerderijtje dat er heeft gestaan (zie foto van het bord hieronder). Het pad ligt aan de rand van het Westerzand en is zeker de moeite waard! Voordeel is dat de bomen de toch wel stevige wind wat keerden.

Alles bij elkaar een tocht van bijna 53 kilometer en zeer de moeite waard!

Foto’s Kollumerwaard

Klik op een foto voor groot formaat.

 

Boerenzwaluwen voeren jongen

Hongerige Jonge Boerenzwaluwen en veel vlinders

Een mooie tocht richting het Groninger Hogeland vandaag, Adorp, Klein-Wetsinge, Groot-Wetsinge, Sauwerd om vervolgens weer door het Westerkwartier te trekken op de fiets. Onderweg van alles tegen gekomen. Naast veel vlinders zoals Kleine Vos, Groot Koolwitje en opeens heel veel dagpauwoogjes ook veel prachtige vogels.

Ik was van plan om naar het Reitdiepgebied te gaan en deze keer ook Adorp te bezoeken op de fiets. Eerder deed ik ook al eens een ritje die kant op. Ik sloeg nu eerder af, om via Oostum en Hekkum langs het Reitdiep te gaan en zo door Adorp te fietsen. Een plaats die overigens niet echt tot mijn verbeelding spreekt.

In het dorp heb je een molen die helaas betere tijden heeft gekend. De Korenmolen Aeolus, gebouwd in 1851, is al jaren in slechte staat en dat is echt doodzonde. Gelukkig is hij vorig jaar gekocht door de molenstichting en gaat hij gerestaureerd worden. Net als de molen in Klein-Wetsinge (waar ik ook foto’s van heb gemaakt vandaag). Het schijnt dat men met de vorige eigenaar een lange en moeizame onderhandeling heeft gehad over de aanschaf. Ik hoop dat ze er nog iets moois van kunnen maken.

Hongerige Boerenzwaluwen

Voor ik daar aankwam, ruim daarvoor zelfs, trof ik iets na het Aduarder voorwerk, bij Steentil, een aantal jonge boerenzwaluwen aan die op een hek zaten. Om beurten werden ze door de af en aan vliegende ouders voorzien van een hapje. De ene ouder maakte daarbij een iets handiger landing dan de ander (foto boven).

Met de camera in ‘burst’ modus en hopen dat het lukte om er een paar foto’s van te maken. Tot mijn grote genoegen is dat inderdaad gelukt! Iets beweging in het beeld, maar met het type camera dat ik heb is dat niet te voorkomen en ik vind het persoonlijk niet lelijk.

Ik was ze bijna voorbijgefietst, het was me op de een of andere manier niet opgevallen maar het gekwetter van de zwaluwen trok mijn aandacht. Want luidruchtig zijn ze zeker.

Vervolgens richting Oostum en Hekkum. Bij Hekkum ‘een stukje terug’ om zo wederom langs het Reitdiep richting Adorp te gaan. Bij het Reitdiep had ik de vorige keer naast Kemphanen, heel veel zwanen, grutto’s en tureluurs gezien maar deze keer leek het wel volledig uitgestorven! Terwijl ik even gestopt was om nog even goed rond te kijken en bijna weer wilde opstappen om verder te rijden zag ik toch opeens nog een paar (jonge) tureluurs.

Vanaf Adorp richting Klein-Wetsinge om daar even een plaatje te schieten van de voormalige kerk en de molen.

Bekend is dat er in 1628 in Klein-Wetsinge al een standerdmolen stond. Een achtkante bovenkruier met stelling verving deze molen in1828 maar deze ging op 16 april 1872 door brand verloren. Onmiddellijk liet de eigenaar Jan Oomkes de molen herbouwen en er kwam weer een achtkante stellingmolen. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de molen vernieuwd en verbeterd met zelfzwichting en stroomlijnneuzen op de wieken. (Bron: Molenstichting Winsum).

De molen is nu in bezit van de Molenstichting Winsum, die dus ook de molen in Adorp heeft verworven. De kerk schijnt ergens in de 11e of 12e eeuw al gesticht te zijn, er werd namelijk gebruik gemaakt van tufsteen voor de bouw, iets wat in die tijd gebruikelijk was. Ook de kerk in Zuidhorn is hier gedeeltelijk mee gebouwd.

Vervolgens richting Groot-Wetsinge (een plaatsje met slechts 45 inwoners overigens) om daar vervolgens, weer gedeeltelijk langs het Reitdiep, richting Garnwerd te gaan.

Met het uitzicht op de mooie molen, het bruggetje en het Reitdiep bij Garnwerd even op de dijk een korte pauze genomen (foto met mijn smartphone gemaakt). Ook deze molen is in beheer van de Winsumer Molenstichting overigens. Langs Krassum, over het Aduarderdiep heen, richting de Beswerdpolder.

Vlinders

In de Beswerdpolder, en langs het fietspad tussen Den Ham en Noordhorn, trof ik veel vlinders aan. Waaronder een paar prachtige Dagpauwoog-vlinders. Ik verbaasde mij er wat over, want tot op vandaag was ik ze nog niet echt tegen gekomen dit jaar. Wel veel Kleine Vosjes, Koolwitjes en Atalanta’s (ook nu weer).

Helaas kreeg ik de dagpauwoog niet echt mooi op de foto, niet mooi genoeg voor deze website in elk geval. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik thuis de oprit op kwam en daar twee stuks aantrof! Vol in de remmen dus en de camera er snel bij pakken: gelukt (zie boven)!

Kennelijk zijn er een flink aantal van deze vlinders onze kant opgewaaid (ze laten zich vooral meedrijven op de wind) de afgelopen dagen! Daarnaast kwam ik ook nog een behoolijk gehavend geaderd witje(?) tegen. De foto’s van het witje zijn niet geweldig, maar ik plaats ze toch maar.

In totaal een fietstochtje van bijna 37 kilometer. Met het mooie weer van vandaag géén straf!

Foto’s

Onderstaand de foto’s, klik op een foto voor een groter formaat.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.